장음표시 사용
301쪽
possibile enim est , quod pro nobis orent , Pr cesque nostras Deo Osthrant, nisi eas videant in Deo per ejus specialem revelationem ; cum non videant eas in Proprio genere , quia non assistunt praesentialiter in locis , in quibus or mus , ut notat Alensis . Hinc est, quod videre poliunt orationes nostras mentales , Deo re
Isai. 63. . verss. habetur : Abra ham nescivis nos , edi Israelignoravit nos , & in i teri. quae notatur D. A ug. mortui nesciunt extam sancti , quid agant viri, etiam eorum filii: ergo Sc. Resp. cum Scoto loco citato g. ad argu. menta principalia: Quod pro illo tempore erat in limbo, & per consequens, non erat beatu s& ideo nescivit filios suos Iudaeos habitantes in terra Israel. Ad authoritatem dico, D. A sustinum non negare abselute beatos videre orationes. eorum qui eas ad ipses dirigunt,
sed solum eas videre seclusa revelatione spe ciali ἀDico 3. beatos videre in Deo poenas damn torum nedum positivas , seu Poenas sensus a sed etiam privativas , seu poenas damni. Ita Scotus loco citato dist.so. qu. 3. Vident poenas positivas per Proprias ideas; privativas vero Per actus oppositos . Ratio principalis
est , quia beati cognoscunt dignitatem , &
praeexcellentiain status beatifici, unus videt alios beatos a sed non possunt habere tolem cognitionem , quin videant. miseriam damnatorum , & damnationis aetemae ; cum praeexcellentia fit nomen comParatiVum :
302쪽
anam sit mensura visionis beatificae λ
DIco breviter, visionem beatam mensurari aeternitate Participata.Prob.Non mensura cur temPOLe, nec aevo: ergo debet mensurari aeternitate participata . Prob.antecedens quoad primum: Tempus est mensura eorum quae suo. cessionem includunt , & important Prius, & posterius, tam secundum entitatem, quam Oper
tionem ; sed visio beata, pxout est actus indi, visibilis , est invariabilis, d permanens, omninis spiritualis &per ipsam visionem beati videntis initio beatitudinis: ergo visio beata non imis portat successionem, nec prius, nec posterius ;&consequenter non mensuratur tempore , nec aevo; quia quae mensurantur aevo,Patiuntur m
tabilitatem in operationibus suis , ut patet de anima rationali , quae licet immutabilis sit in entitate, tamen mutabilis est in operationibus intellectus& voluntatis; aliquando enim ignorat quod sciebat, & odit quod amabat ; & de Angelo 'ui patitur mutationes locales: sed visio beatifica, Polito decreto Det,est immutabilis
in sua entitate, & consequenter in operatione , eum visio sit tormaliter operatio : erso non mensuratur arvo, sed aeternitate, non essentiali, quia haec soli Deo competit, sed participata , quia est unicus, & invariabilis actus,totus simul,&semper stabit; nam visio. beatifica non inci dit formaliter stultionem, nec alium actum et non deficiet , nec in se , nec objective: est interminabilis: ergo mensuratur aeternitate Pa ticipata . ex Scoto, & omnibus Scotistis : Beatitudo non est intrinsece aeterna, nec Perpetua snec secura, nec necellaria, nec incorruptibili. z
303쪽
ergo visio beatifica , quae est beatitudo , non potest mensurari aeternitate . Resp. negando consequentiam ; licet enim visio beata sit i trinsece desectibilis, quia si Deus vellet de potentia absoluta suspendere iuum concursum , proculdubio desineret , sicut defecit visio quam Paulus habuit de Deo in raptu , ut existimat
Conten nus Thomista recens; tamen ex hoc non est inserendum, visionemnon esse mensurandam aeternitate participata. Tum quia, ut aliquid mensuretur aeternitate participata, sumcit , quod sit extrinsece invariabile , totum simul, & interminabile: sed visio beata est i terminabilis, invariabilis, S tota simul ab extrinseco : ergo mensuratur aeternitate Participata . Tum quia sequeretur,quod aeternitas non esset participabilis a creatura, cum nulla reperiatur, Quae de potentia absoluta non sit des diibilis r ergo valet inserre cx doctrina Sc tistaruna , visionem beatam mensurahi aeterinnitate participata.
De Divinis nominibus . Nos. I. Deum dupliciter nominari posse a
viatoribus. I. Utendo nomine ab ipsemet Deo imposito , viatoribus revelato. 2. Utendo nomine ab ipsis viatoribus invento ex cogniti ne estectuum a Deo dependentium : unde ditacultas non procedit in primo sensu; valet enim
Deus sibi imponere nomen , & ipso nominari a viatoribus: sed procedit in secundo sensu. Pracujus intelligentia
Nol. 2. Nomen posse dupliciter manifestare naturam nominati . I. Loquenti, & audienti simul , ut v. g. dum nomino Petrum, homu
304쪽
nera ; hoc nomine , natura Petri manifestatur nedum mihi , sed etiam audientibus . r. Audienti tantum , saltem clare & distinete ;possum enim nominare aliquid, cuius naturam Persecte non cognosco , nomine a me invento eX cognitione effectuum , vel proprietatum ejus , ex quo nomine audiens deveniet ad Persectam notitiam rei nominatae. Difficultas non procedit de nomine manifestante naturam Dei viatoribus nominantibus , S comprehenseribus audientibus ; sed tantum de nomine proprio significante Deum ut est in se , omnibus qui vident ipsum in patria , seu an possibile sit viatoribus adinvenire nomen ita Deo proprium , ut beati ex tali nomine eum persecte cognoscant λ . Dico igitur, Viatores posse imponere Deo nomen , quod ipsiim quiddilative , & ut est in se, significet. Ita Scotus in I. d. 22. qu. uni Ca. Prob. Si viator non postet invenire nomen Deo proprium , maxime quia impossibile est imponere nomen proprium , & expressivum omnium quae sunt in re nominanda, quin ham . beatur cognitio Musdem rei 3 ut latetur Gonet. 9ed haec ratio non valet : ergo viatores postunt
imponere Deo nomen. Prob. minor : Plura nominamus nomine proprio, quorum naturam
Penitus ignoramus ; intellectus enim imponit nomina μbstantiis, quarum quidditates minis me percipit 3 ut patet in composito ex anuma, corpore, quod nominat, ratione conjunctionis animae cum corpore, compositum simposuit etiam istud nomen, homo , ex se matione ex humo , non vero ex cognitione quidditatis hominis : & terrae decocitae virtute λlis imposuit istud nomen, lapis, ex este tu illius, nempe ex laesione pedis; & sic de caete ris : crgo ut aliquis imponat rebus nome' proprium , non requiritur necessario, quod eVi denter cognoscat quidditates earum, sed iussi'
305쪽
xit cognitio aliquorum eflectuum sensibis livin. Confir.Si as quod metallum, v g. argentum, arte chymita mutaretur in aurum, proculdubio thymicus non vocaret amplius illam substantiam argentum, sed aurum, non ex cognitione substantiae , quia non apparet sensibus ;sed ex cognitione accidentium mutatorum , vel ex cognitione proprietatum auri , quae repetirentur in illa substantia, quam antea chymicus nominabat argentum : ergo ut aliquis imponat nomen proprium alicui rei exprimens naturam ejus intelligenti, non requiritur, quod
evidenter cognoscat quidditatem ejus ; sed sum ci mdd cognoscat estectus, vel prcsrietates, &quod natura rei nominatae cognoreatur ab aurdientes Resp. Gonet. I. ex Ax st. Voces sunt earunt quae sunt in anima, passionum notae , id est ,
vitales expressiones nostrorum concePtuum ;ergo vis significatsonis in votabus, debet silmi ex eo qui loquitur , & exprimit suum concepistum , non vero ex illo qui audit , & talem conceptum inteli igit. Secundo,si significatio vocum ad solum audientem reseratur, sequitur, quod si quis proferret propositiones alio modo quam concipit, non diceretur mentiri, quia non ex primeret suam mentem , sed solum objectum extrinsecum, eo modo quo ab audiente percipitur ; sed hoc est salsum & absurdum , ut
constat: ergo & illud. Tertiis,sequeretur,quddPsittacus vere loqueretur ; quia licet non intelligat quae dicit, excitat tamen in audiente cognitionem rei, quam prosert. Denique si vera esset nostra sentent; a , creaturae rostent Deo imponere nomen, quod ipsum nedum quiddilative , sed etiam comprehensive signἰhcaret. Consequens est falsum, ut Patet : ergo & antecedens. Sequela prob. EX
parte Dei non deest vis ad cognitionem sui
306쪽
tompi ehensivam ; ex parte vero nostri, potest
esse talis intentio nomen aliquod instituendi , quo Deum totaliter, quantus est , ipsi significemus : ergo si non est necessarium, ut qui nomen imponit, tantum de re significata noverit , quantum in significatione ponit, poterit acre turis imponi Deo nomen , quod illum sibi ipsi comprehensive significet ; hcut in sententia Scoti, viatores quamvis Deum quiddilative non intelligant, illi possunt imponere nomen, quod excitet in beatis quidditativum ejus concein
Resp. ad T. Voces esse notas passionum quae sent in anima , seu signa externa 3 non vero notas seu mensuras passionum quas in anima concip:mus . Voces enim significant passiones animae per modum signi , non Vero Per mo- dum mensiitae: unde neganda est consequentia ,
quia signum illud potest ducere audientem incognitionem rei nomInatae , quin ducat proferentem seu loquentem: quod non contingeret, si voces essent mensura eorum quae concipimus, quia cum loquens nihil concipiat, nubiam vocem seu mensuram proferre posset, ut
patet de Psittaco, qui dum nominat , signum
Ad 1. distinguo seqnelam : qui proserret Pro positiones. alio modo positiuo , & contrario , quam sentit, Se concipit, non diceretur mentiri, nego ; alio mqdo negativo , id est, proferret quod non sentit, & non concipit, non diceretur mentiri , concedo : nam ut quis mentiatur , oportet, quod affirmet, & dicat esse alia quid , cujus oppositum habet in mente, ut con-1Iat ex vocabulo, mentiri, quod idem est ac
contra mentem ire ; at in nostro casu qui nominaret Deum , non iret contra mentem, nec negaret quod conciperet , sed Prmaret, & nominaret plusquam conciperet I cato 1 quod proprium nomen non im PDnc
307쪽
ret, tamen non deberet dici mendax ; sed tam tum deceptUS. . . Ad 3. nego sequelam a quia ut aliquis loquatur , oportet, quod proserat nomen cum imtentione exprimendi alicus naturam rei nominandae i quae quidem intentio, Psittaco minime convenit. Ad ultimum , concedo sequelam ; cum hoc non sit persectio loquentis, sed audientis: unde cum Deus selus se comprehendat , ipse solus potest se comprehendere , dum viator. illi nomen imponit. Verum equidem est, quod esset falsum, si ad impositionem nominis reis quireretur comprehensio rei nominandae, quae . non requiritur, ut constat ex dictis r ergo non est absilrdum , quod viator imponat Deo nomen significans audienti conceptum collapreis hensivum , si audiens sit capax comprehemdendi. Hee valet dicere, nominantem non debere ignorare rem nominandam, quia susscit quod cognoscat eam quoad an sit , & videat - aliquos eflectus ejus, ut Patet ex dictis.
308쪽
De scientia Dei, O ideis in menterius' existentibus .
V Μ operari sequatur esse ut diacitum apud Philosophos ; visa existentia . Dei, congruum est examinare ea quae ad ejus operationem . spectant ; sed prius de operatione uitellectus ; ideo sit
De Seientia Dei secundum se .s Riusquam agamus de singulis scientiae Deii objectis quae ad extra considerantur, age dum est de i amet. scientia secundia se . Unde sit.. QUI S T I o I. An in Deo sit proprie scientia, ct in omdine ad quae objecta .
Duo 1. Dei eogn;tionem esse se entiam proprie & stridie , & non solitin large &rproprie . Quia nulla persectio simpliciter smplex, est a Deo excludenda ι sed cogniti 'Durand Tomin M sciem
309쪽
sebenti flea est Hrfectio simpliciter simplex sergo non est a Deo excludenda. Deinde , cognitio quae in Deo reperitur , est evidens &certa : ergo est persecte scientifica . Tandem ex sacra Scriptura haec veritas colligitur ; habetur enim Esther. I 4. 'mmrne qui hises onmem mentiam . &ΡsaI. I 38. Mirabdis facta est μ ν ria tua ex me . ergo datur in Deo scientia proprie dicta'. 2 ae va&t dicere cum' Vasq. di ursum esse de ratione stricta scientiae , cum discursus sit impersectiό stientiae, & requiratur ad illam quae paritur per demonstrationem, & ex praemissis deducitur , non vero ad scientiam unia versalissimam & substantialem, simul omnia , praemissas scilicet, & conclusiones, eviden rattingentem. Dico L. In Deo esse scientiam respectu sui,& creaturarum e Deus enim perfecte & evidenter se cognoscit, ut colligitur ex Apostolo ad Coxinth.dicenter omnia scrutatur, etiam profunda Dei. Deinde:Deus est intellectualis,&intelligibilis r ergo cum intellectualis sit intelligere , & intelligibilis sit intelligi , oportet quod Deui certo , & insallibiliter se cognostat , ideoque quod habeat scientiam sui ipuus r h bet etiam scientiam creaturariura, nam habet 'lentiam infinitam: ergo scit omne scibile, &intelligit omne intelligibile , sicuti per immensi, talem est ubique praesens: subsumo; sed quaelibet ereatura est cognostibilis, & intelligibilis. cum intelligibilitas fit proprietas entis : ergo
Deus habet scientiam. respectu omnium creat
Diees :, Si Deus haberet scientiam de ereatu-riS, mutaretur intrinsece: sed Deus non potest intrinsece mutari: emo&c. Prob. major: Cognosceret de novo, quod fit de tuno : sed lime est intrinsece mutari: ergo , &c. . Resp. Negando majorem: Deus enim videt omnia ab aeterno , quia in aetemitate omnia sunt
310쪽
sin praesentia divinae scientiae, & unico intuitustinui omnia videt , & consequenter non muta tur intrinsece, cum nihil de novo cognoscat lico respectu nostri s& ri tempore res de novo
. Picer 2. Deus est soli in causa communis , Scuniversalis creaturarum: ergo cognitio , quam habet de ipsis creaturis, non est proprie , striciὰ scientia , ad cujus veram rationem pertinet est tum cicog sci in causa particulari 'Mego consequentiam, quia Deus eri causa cre turae secundum rationem particularem, &indi- iduainc ita licet si causa universalis omnium rerum, cum divina *usalitas uniuscujus que - mi distisemias attingat, . hoc sufficit, urcognitio rerim, quam habet eer se tamquam rerς usam, si proprie, & stricte scientia.
is Scisntia Dei sit attributum illiss .
Ico, ScientiamDei esse attributum illius r
nam scientia non est formale. constitutia vum Dei ; tum quia, ut jam dii in materiade attributis , iconstituitur per asseitatem: tum quia scientia Dei non est radix omnium attri butor', ideoque nequit esse essentia Dei: ergostientia est. attributum. Hota consequentia r
omne quod in Deo concipimus, est id a quo proprietates fluunt, vel proprietas fluens: sed seientia Dei non est id a quo fluunt proprie
tates : ergo est. proprietas , seu attributum fluetis ab essentia Avina. r. Confir. Cognoscere intAlectualiter est persectio in homine, & in Angelo ,.stipponens naturam: ergo in Deo est etiam perisAio, seu attributum supponens essentiam. Prob. con