장음표시 사용
491쪽
stina io fit ex praevisis meritis. Consequentia est certa i ut patet . Prob. igitur multipliciter antecedem. I. Cliristus non habuit voluntatem dandi Paradisum latroni in cruce converssi , nisi ex intuitu confersionis ipsiusinet latronis veniam postulantis , & dicentis : Mimenio mei Domine : Ergo non est in Deo voluntas dandi gloriam adultis, quin sit mota , & incitata e
rum meritorum intuitu . Prob. antecedens e
Christus habuit intentionem efficacem dandi gloriam , dum dinit: Hodie mecam eris in Pa-νadiso: Sed Christus non dixit haec verba , nec latronem pr destinavit ad gloriam , nisi post ista verba latronis : Memento mei Pomine : Ergo Christus non habuit intentionem praedestina di latronem , nisi post praevisa merita. Nec valet dicere , huiusmodi decretum dandi gloriam in Cruce condatum , esse decretum executionis ;nam per hoc verbum , eris, constat tale decretum esse decretum intentionis , & mera promissio ; alias Christus in illo momento dedisset Parάdisum latroni , nec dixisset ipsi , eris, sed do tibi Paradisum. Eamdem veritatem Probat alius Sacrae Scripturae locus , Matth. 2o. ubi legitur Christum dixisse filiis Zebaedet: Potesta, Aere ealicem ν quem ego bibiturum sum & ita Christus niauit promittere sedem in regno Dei , quin prius cognosceret, an filii Zebaedet possent bibere calicem : ergo signum est , quod Deus non habet voluntatem dindi , nec efficaciter promittendi gloriam adultis , quin sit mota eo-
Prob.2. Principale anteeedens : Si in Deo euset voluntas efficax dandi gloriam , v.gr. Petro , qui est praedestinatus in sententia Goneti,ante praevisa meriti; & non esset in Deo voluntas es-ticax dandi gloriam Iudae , qui de facto non est Praedestinatus; quino , an in executione , gloria daretur Petro ex vi illius intentionis , & volu tatis tantum a vel ex vi meritorum E Si pri
492쪽
mum : erso gloria non datur adultis, ut me ces, & corona, nec ex operibus -; sed ut purum
beneficium, quo Deus voluit pxivare Iudam ;quod sapit Calvinisinum. Si secundum : ergo illa voluntas essicax dandi gloriam, non magis prosilit Petro, quam Judae, cum possessio gloriae a meritis Petri omnino dependeat, & si Iudas
poenitentiam egisset,sic ut Petrus , Deus ei dedis set gloriam, sicut Petro , lilaei antecedenter ad poenitentiam nulla suisset intentio effcax da
di illi gloriam : sed hoc est absurdum , clim
inutile reddatpraedestinationis decretum, quod Deus habet ab aeterno : ergo Deus praedestia navir Petrum. & habuit essicacem intentionem
dandi illi gloriam post praevisa ejus merita: &non praedestinavit Iudam , dum praedestinavit
Petrum , quia nullum meritum praevidit in Res' omnes adversarii, vosuntatem dandi gloriam Petro esse - causiam meritorum ejus et Deus enim, inquiunt, praedestinat Petrum ad
gloriam , & ex vi hujusinodi praedestinationis dat illi gratiam , quia voluntas dandi gloriam
est ciuisa voluntatis dandi gratiam . Contra: Ex hac responsione varia sequuntur' absurda: ergo est rejicienda. Prob. antecedens. I. Sequitux Deum dare gratiam tantum illis
quos esegit, &ad Moriam praedestinavit, quia
eflectus non potest dari sine causa : ergo si praedestinatio sit causa voluntatisdandi gratiam, Deus dae gratiam praedestinatis tantum; sed hoc est sessiim : ergo α illud, unde sequitur. Prob. mitior : Tum quia Deus dedit gratias, Iudae Apostolo, quem tamen numquam etacacitex praedestinavir ad gloriam ue alias pret destinatio hominum ad gloriam non essed certa, nee insallibilis , cuin Iudas sit reprobus rtum quia Deus praedestinavit multos ad gratiam, & paucos ad gloriam, ut habetur Μatth. aa. Plures enim cruciantur in instruo , qui in
493쪽
in via multas gratias habuerunt ; at si pra destinatio ad gloriam estot causa voluntatis dandi gratiam , procul dubio numerus voca
torum non esset. major numero electorum ;HNO Potius econtra , quia quilibet vocatus algratiam, prius esset efficaciter praedestinatus ad gloriam : ergo potius verum esset dicere :
ied hoc esst falsiim , ut constat Matth. 22. ubi
voluntas dandi gloriam non est causa voluntatis dandi gratiam . a. Sequitur, Deum esse Personarum acceptatorem: nam quilibee homo ex natura sua est praedestinabilis, id est, capax praedestinationis; ideoque Petrus non est magis praedestinabilis, quam Iudas, seclusis meritis, & demeritis : ergo si in Deo sit voluntas praedestinandi Petrum, quin sit mota, &incitata per merita Petri , est acceptator personae Petri ue cum nihil sit in ipsb, quod non sit in Iuda, seclusis meritis, & demeritis , cuna non praedestinet Judam , qui est capax praedestin vi, sicut Petrus . 3. Sequitur, aliquem posse frui gloria sine baptismo; nam supponamus, quod puer cras nasciturus sit Prfdestinatus ante praeis visa gratiae baptismalis merita, & quod moriatur ante collationem baptismi ex negligentia parentum , vel ministri : Qu3ro , in illa volumias dandi gloriam , sit efficax, et non λ Si primum : ergo sine baptismo inre, bit in regnum coelorum , quia in. sententia adversariorum , voluntas dandi gloriam puero , est prior voluntate dandi baptismum , sicut quaelibet causa est prior suo effectu . Si secundum : ergo praeclestinatio non est certa , nec infallibilis. At in nostra sententia hoc absurdum non sequitur : quia cum Deus omnia praevideat, non Praedestinasset inum puerum ad gloriam , quin prius praevidisset ipsum bapti-χatum . Qula in nostra sententia voluntas dam
494쪽
ca gloriam , praesupponit voluntatem dandi gratiam , & praevisionem meritorum propriorum , vel alienorum.
Prqb. 3. Intentio dandi glosam alicui ne quit este in Deo , quin sit determinata quoad gradum gloriae . Τum quia intentio illa esset consus a , & indeterminata. Τum quia nulla euset ratio: suadens Deum in executione dare gloriam in pondero, & mensura, & in intentione destinare ad eamdem indeterminate, sine
pondere , & mensura : experimur enim reges determinare dona , nedum in distribue dq , sed etiam in promittendo , cum pro missio, seu intentio dandi, sit mensura actualis collationis doni . Τum quia Deus nequit habere intentionem dandi gloriam adultis , quin eam cognoscat , nedum quoad entitarem , sed etiam quoad gradus r sed nequita illa voluntas dandi gloriam esse determinata quoad gradum , non visis meritis : ergo Deus praedestinat ad gloriam post praevisa inerita . Prob. minor : Merita & gratiae sunt mensiira gloriae in executione , ut suadet Scriptura rergo mensura gloriae in intentione, debent esse merita, & gratiae in intentione ; & consequenter gloria non potest cognosci determinata quo- ad gradum, seu mensurata , quin cognoscantur merita,& gratiae, quae sunt mensura gloriae ,
quia quae dependent ab alio in esse, & existerre dependent etiam in eognosci ; & quod non po- teli dari, nec conserri sine alio , nequit etiam promitti efficaciter , & irrevocabiliter sine illius
Prob. . Deus dat gloriam adultis post praevisa eorum merita: ergo in ipso nulla est voluntasessis' dandi gloriam , nisi post praevisa merita,
divinam voluntatem moventia . Antecedens est certum apud omnes. Prob. consequentia :Ex Div. Thom. I. P . q.23. art. in argumen
to, Sed , Deus salvos nos fecit, sicut prae-
495쪽
declinavit nos salvos fieri, id est , Deus decre-' to aeterno suae voluntatis eodem modo praedesti navit nos justificandos, ct saIvandos , quo in tempore de facto justificamur, & salvamur: sed Deus non salvat de facto, nec praedestinat ante Praevia merita: ergo ab aeterno Deus non habet voJuntatem dandi gloriam insallibiliter, & irrevocabiliter, nisi post praevasa merita. Confirm. Deus non habet intentionem reprobandi ante praevisa demerita: emo non habet voluntatem
dandi gloriam, nisi post praevisa merita , quia in
praedestinando , & reprobando, eumdem o dinem servat Res p. adversarii: Deum reprobare inte demerita, negative, non vero pontive: per θ r probare, negatis ., intelliguntnon praedestinare Praecise , Sper θ reprobare , pstrie , intellugunt condemnare ad poenas aeternas a Unde, i quiunt , dum Deus reprobat postme, seu damnat, revera respicit erimina; sed dum non praedestinat, seu negative reprobat , non respicit crimina; & consequenter nec merita , dum pra destinat.
fContra : Nam haec reprobandorum distinctio est vana , quia nullum est discrimen i ter reprobare negative , id est, non praedestinare, &-probare positive, id in , destinare ad poenas . Ratio est , quia dum Deus non praedestinat , privat gloria tamquam beneficio indebito , ut ait Gonet. sed non potest privare gloria, quin destinet ad aliquam poenam; cum privatio Dei sit si ma poena : ergo reprobare negative, est destinare ad poenas . Deinde , dum Deus non praedestinat aliquem, seu dum negative reprobat , non dat illi gratias in sen-xentia adversariorum , qui dicunt voluntatem emeacem dandi gloriam esse causam voluntatis dandi gratias; sed nemo potest salvari sine gratia , nec elicere opus meritorium t ergo ille, quem Deus negative reprobat, est destinatus in-
496쪽
allibiliter ad poenas, sicut v.gr. ut ait Boivin Architectus , qui ex pluribus lapidibus aliquos tantum accipit sussicientes suo aedificio, &ipsos signat ; hoc faciendo , alios idisitive rescit - quia non possunt inservire domui labrisandae , si Architectus illos non seligat . Ita similiter, si
Deus aliquos tantum accipiat , quos signet charactere praedestinationis, alios certe quasi
positive rejicit ; quia scilicet non possitnt salvari, nisi lint electi : & sic non eligi est reprobari positive , nullumque est discrimen inter reprobare positive, & negative. Tandem , nulla datur reprobatio negativa , ut dicemus insta : ergo praedestinacio fit post praevisa merita , sicut reprobatio post praevisa crimina. Prob. ultimo: Ex Sacra Scriptura gloria dicitur praemium, bravium, merces , & corona justitiae, ut constat ex a. ad Tim. . Reposita est
,n illa die iustui Iud v : Sed nulla potest esse voluntas, seu intentio dandi mercedem, & proemium, nisi post praevisa merita: ergFDeus non praedestinat, nisi post praevisa merita . Prob. minor: His verbis Apostoli: eoronabitur , nisi
'ui legit.me eertaverit; Deus promittit coronam,
id est , habet voluntatem dandi coronam ; sed
haec intentio respicit legitime certantem e ergo Deus non habet voluntatem dandi coronam , ni si post praevisa merita. 2. Deus Praeparat cor
nam pugnantibus , & mercedem laborantibus dumtaxat, ut ait Chrysost. hom. 8. in Matth. lo sequam nati essetis , quia praesciebam vos tales.sse futuros , haec vobis a me 'aκata fune t Sed praeparare coron m , est 'omittere, & habere voluntatem dandi: ergo habet voluntatem dandi gloriam, seu coronam praevisa pugna. 3. Deus non habet voluntatem dandi gloriam, seu coronam adultis, nisi praesupposito jussu lege observanda, juxta illud: Si vis ad visam i-ν d. sserva mandata ἱ dc ut suadent Apostoli his verbis r
497쪽
destinavit nos salvos fieri, 4d est , Deus decreto aeterno suae voluntatis eodem modo praedesti navit nos justificandos, & saIvandos , quo in tempore de facto justificamur, & salvamur: sed Deus non salvat de facto, nec praedestinat ante praevia me ita: ergo ab aeterno Deus non habet voluntatem dandi giotiam insallibiliter, & irrevocabiliter, nisi postpx sameKta. Confirm.
Deus non habet intentionem reprobandi ante praevisa deme ita: ersis non habet voluntatem
dandi gloriam, nisi post praevisa merita , quia in
praedestinando , & reprobando, eumdem ordinem sereat Resp. adversarii: Deum reprobare ante demerita negative,non vero positive: per θ r probare, intelliguntnon praedestinare Praecise , Sper θ reprobare , positise , intelligunt condemnare ad poenas aeternas- Unde, i quiunt , dum Deus reprobat positive, seu damnat, revera respicit crimina ; sed dum non pry- destinat, seu negative reprobat , non respicit crimina; & consequenter nec merita, dum prae
Contra : Nam haec reprobandorum distimctio est Mana , quia mullum est discrimen i ter reprobare negative , id est, non praedestinare, &-probare positive, id in , destinare ad poenas . Ratio est, quia dum Deus non praedestinat , privat gloria tamquam beneficio indebito , ut ait Gonet. sed non potest privare gloria, quin destinet ad aliquam poenam ; cum privatio Dei sit summa poena : ergo reerob re negative, est destinare ad poenas . Deinde , dum Deuς non praedestinat aliquem, seu dum negative reprobat , non dat illi gratias in se rentia adversariorum , qui dicunt voluntatemessicacem dandi gloriam esse causam voluntatis dandi gratias; sed nemo potest salvari sine gratia , nec elicere opus meritorium t ergo ille, quem Deus negative reprobat, est destinatus in-γ
498쪽
sallibiliter ad poenas, sicut v.gr. ut ait Botyin rArchitectus, sui ex pluribus lapidibus aliquos tantum accipit suffcientes suo aedificio, &ipsos signat ; hoc faciendo, alios positi e rejicit, quia non possunt inservire domui fabricandae, si Architectus illos non seligat . Ita similiter, si
Deus aliquos tantum accipiat , quos signet charactere' praedestinationis, alios certe quasi positive rejicit 3 quia scilicet non possunt fabvari, nisi unt electi : & sic non eligi est x probari positive , nullumque est discrimen i ter reprobare positive, & negative. Tandem, nulla datur reprobatio negativa , ut dicemus insta : ergo praedestinatio fit post Praefisa in rita, sicut reprobatio post praevisa crimina. Prob. ultimo: Ex Sacra Scriptura glori a dicitur praemium, braVium, merces , & coronae justitiae, ut conuatςX t. ad Tim. . Reposita est.
ia illaedis iustu Ius v : Sed nulla potest esse voluntas, seu intentio dandi mercedem, S pro inium, nisi post praevisa meritae erg5Deus non praedeuinat, nisi post praevis inextra . Prob. minor: His verbis Apostoli: Hon eoronabitur , nisi
qui legit.me eerta verra; Deus promittix coronam
id est , habet voluntatem dandi coronam ; sed
haec intentio respicit legitime certantem . ergo Deus non habet Voluntatem dandi coronam , nisi post praevisa merita. a. Deus praeparat cor nam pugnantibus, & mercedem laborantibus:
dumtaxat, ut ait Chrysost. hom.8. in Matth. JAnsequam nati essetis, quia praesciebam τos tales osse futuros , haec 'obis . me 'aWaxa fimi : Sed praeparare coron*m, est promittere, & habere voluntatem dandi: ergo habet voluntatem da di gloriam, stu coronam praevisa pugna..Deus
non habet oluntatem dandi gloriam, seu coronam adultis, nisi praesupposito jussu de lege ob- 'servanda, juxta illud: Si vis ad visam ingridi s serva mandata ; dc ut stadent Apostoli his Velabis:
499쪽
bis r recinius quodjustisti: da ergo quod promisi- ηι : Ergo Deus non habet voluntatem effcacem dandi gloriam , quin praesupponat cognitionem observantia: mandatorum s & consoquenter non praedestinat emcaciter ad gloriam , nisi post praevisa merita . Sunt variae authoritates Sacrae Scripturae , quas brevitatis gratia omitto, quia videri postunt apud A uiliores prolixiores , & adduco tantum verba SS. Patrum Augustini scilicet & Fulgentii apud Saxium loco supra citato r Prorsus, cui vult , miseretur , O quem vult , indurate sed hae voluntas Der ν justa esse non potist : venit enim de Oeetillissimis meritis , quia ipsi peceatores eum propter gen
vale peccatum unam massam fecerint , non tam in nulla inter eos est diversitas . Praecedit ergo alia
quid in precator bus , quo quamvis nondum sint j ifieati , digni tamen efficiuntur jUrsicatione , est item praeerit in aliis peceatoribus , quo dign; - t obstrusione. Ita August. lib. 83. quaest. 68. Fulgentius lib. . ad Monimum ait : PNe - destinavit illos ad supplieium , quos a se praese
vis voluntaris malae visio discusuros : est' praedostia navi, ad regnum , quos adse praescivit mrsericordiae praeven entis auu lio reὰdituros . Ambros. In comment. ep. ad Rom. cap.8. ait: stuos proseisit futuros sibi dato tos , elegit ad praemia pro-- ga eastefenda . Et D. Hieronym. in epist. ad Rom. Ad Heraclium , par. . epist. prope finem ait: suos praeseivii eon formis futuros invita, πο-ἰuit , ut fiment eonformes in gloria . Ergo ex SS. Patribus, voluntas dandi xloriam , & praedesinandi, est post praevisa nerita. - . Obj. I. Gonst ' Luc. I 2. 2 ' te timere pinitus grex , qtiris, enm 'locu t atri vestro dare
vobis regnum . Ubi Christus loquitur de ei ctione essicaei praedestinatis propria , ut india cant illa verba , hi sillus gro ; constat 2, quia Christus intendebat illos exhortari , ut depone rent curam temporalium , quia si complacuit
500쪽
Patri dare eccleste regnum, quanto magis de necessariis ad praesentem vitavi curam habebit Tandem , Christus loquebaturde electione ad gloriam , ut constat ex nomine Regni ; quod autem praevisa merita antecedat 3 indicat nomen Patris , quo Deus non insignitur , qua, o
ex meritis movetur; sed nomine iusti judicis , juxta illud x. ad Tim.4. Rei. QMd Christus revera loquebatur de praHeuinatis, & de electione ad gloriam ; sed dico, quδd regnum seu gloria non debet sumi secundum se, & formaliter, seu prout est intima
unio animae cum Deo per visionem beatificam; sed radicaliter, & secundum principium ad illam conducens, nempe gratiam quae. est semen vitae artemae; nam si indieasset gloriam secundum se , non dixisset, quia r gnum formaliter sumptum , nondum erat datum A postolis eum erant in via; nec omnibus dandum, quia Iudas proditor, qui ex illo
grege erat, Regnum minime erat consecut
rus: ergo Christus his verbis voluit indicare Deum dedisse gratiam Apostolis ex sua sola liberalitate, non autem gloriam. Obj.1. Ex Apost. ad Eph. I. Benedictus Deus ,
Patre Domini nostri Iesu chVip., qti; benedixit nos in omni. benedictione spirit Ii in . eoelisi bus in christo , fient elegis nos in ipso ante mundi eonstitutionem , ut esseni s sancti , erimmaeulati in ea fectu ejus in Garitate , qui praedestinavit nos in adoptionem filiorum per I
sum christum in --m, secundum propositum voluntatis suae in laudem gloriae gratiae suae , Oe. Quo loeo , loqui Apostolum de electione ad gloriam in se , non Vero ad. gratiam , quae gloria est virtualiter , & in s mine , patet . Tum quia loquitur de illis , quos benedixit Deus omni benedictione spirituali in coelestibus : gratia autem , quae est reprobis, & praedestinatis communis, nec e