장음표시 사용
531쪽
reprobat positive seu ad poenam aeteream ante praevisa crimina : sed reprobatio quam Thoanistae vocant negativam , est ad poenam, sicut
ea quam nos admittimus1 cis negative repro
bi, seu non praedestriti, aut exclusi a gloria ranaquam. a beneficio indebito, non int stri
in libro vitae, & illi qui non sunt scripti in libro
vitae, mittantur in si uin ignis : ideoque ex sacra Scriptura nulla datur in Deo reprobatio , nisi ea quae est ad poenam aeternam , quae est reprobatio positiva suppone Praevinonem dem
Ain peccatum originale sit ca a repro
DRo I. Peccatum originale fuisse primam
causam reprobationis: nam illud est causireprobandi seu excluderidi a gloria, quod movet divinam voluntatem ad odium, & maculat anumam ; sed peccatum originale movet divinam voluntatem ad odium, ex Aug. lib.r. ad SimplicKu.2. ubi ait: Deum idis habere non Mauhominem , sed Esau peceatorem, & maculatanimam: ergo Peccatum originale est causa re-- probationis.
Dico 2. Permissionem peccati iactualis Per Poenitentiam non deleti, esse essectum reprobationis, quia conducit ad finem reprobationis, n pe ad aeternam damnationem. Deinde, soliatio gratiae , & inspiratio ad bonum, sunt etactus praedestinationis : ergo permissio Pec cati actualis per Poenitentiam non deleti , est effectus reprobationis. Dico 3. Aternam peccatoris damnationem
532쪽
esse praecipuum & ultimum estectum reproba tionis: nam praedestinatio & reprobatio intexse opponuntur, habent effectus inter se oppositos, utuntur diversis mediis: ergo habent fines seu ultimos essectus diversos; atqui praecipuus estectus & ultimus finis praedestinationis, est aeterna beatitudo: ergo ultimus finis & ut ei puus essectus reprobationis, debet essedaim
Prima conclusio debet intelligi de peceato
originali non remisso , non vero de peccato originali remisso: nam eadem est causa damnationis in tempore , reprobationis ab aeterno et sed peccatum originale remissiim non est causa damnationis, quia Deus non punit peccatum semel remistum: ergo nee est causa reprobationis, & consequenter conclusio debet intelligi de peccato originali non remsso: alioquin Deus praedestinaret ante praevis amerita, quod negamus, quippe cum omnes habeant peccatum originale , omnes haberent causamn reprobationis , idcirco non pollent
praedestinari ad gloriam, misi ex sola liber litate', independenter ab omni praevisione meritoru .. Peccatum actuale non remissum, in quo homo moritur , est etiam causa repro bationis, ut tradit Scotus in I. dist. 4I. g. contra νstud. Quia peccatum actuale mortale ex-
. pellit gratiam sanctificantem qua sumus citi Dei, & generat mortem , ut inquit Scriptura , ex cujus praevisione Deus reprobat &damnat ad poenam quia nihil eoinquinatum intrabit in Regnum C lorum. .
533쪽
An Deus det omnibus reprobis media su cientia ad salutem
DIco , Deum dare omnibus reprobis media , seu auxilia ad salutem suffcientia, & neminem privare illis in poenam peccati mortalis ait lis, vel originalis. Prob. I. Omnes &si guli homines nascuntur filii irae, & consecimenter inimici &i Deo aversi per peccatum origin te , & nequeunt ex seipsis converti 'ad Dominum , ut existimant omnes, me suppolixo , Quaero , an Deus velit , quod quilibet habeat aende possit fieri amicus, & converti, vel nonὶ primum: ergo dat & applicat inquantum poteIt media sufficientia ad salutem, sicut v. g. daret caeco nato media sussicientia ad viderinum , qui vellet, ut caecus videret, quia qui sapienter vult finem , vult media , & dat ipsa illi , cui vult dare finem: sed Deus vult sesutem omnium , uno jurat te nolle mortem impii: erso cum unusquisque hominum sit ex se insufficiens ad amicistiam Dei & ad salutem , oportet, quod Deus dedunicuique media, sussieientia ad conversionem& amicitiam Dei, & consequenter neminem privat. Si secundum: ergo illi qui ex divina voluntate permanebunt in inimicitia Dei prTtex Peccatum originale,aut actuale, dic ere possunt, Primo , quod Christus non. habuit ismalem &sinceram voluntatem moriendi, piis ommbuSς sed nullus hominum hoc dicere potest de Christo: Ipse enim est propit;atis pro peccat3s no stris , non pro nostvis rantum , sed pro totius mund .: ergo Deus neminem privat auxiliis suineientibus. Prob. major: Ideo Deus non dat gratiam &media suffcientia malis Angelis, quia Christus inoluit mori pro malis Angelis , nec potest f
534쪽
alia gnari alia ratio immediatior : ergo fi essene aliqui homines, qui privarentur auxiliis iussicientibus, possent dicere cum malis Angelis, Privamur auxiliis suffcientibus, quia Christua pro nobis mori noluit. 2. Illi quibus non daretur auxiIium suffciens ad salutem, & quibus tantum esset paratum , dum in peccatum inciderent non essent puniendi, sicut caecus natus, queri nemo ducit dum cadit in foveam, vel dum in faciem alterius conspuit : sed Deus puniet in die judicii omne peccatores, eosque insensatos vocabit; ugnabit ehim , inquit Scriptura, contra insensatos : & omnes peccatores peribunt: ergo nullus est homo sui non habeat,unde possit converti, si velit: sed id unde homo potest cou- verti , est auxilium suffciens actu datum a Deo re cui Deus non det media ad fastutem suffcientia; alias non vellet salutem
Omnium, sedetantum eorum quibus dat&com fert auxilium sumesens.
Prob. a. de infantibus infidelium vel Chri-Πianorum sine baptisno morientibus: Ille censetur dare , Trouidare4dem est ac non privare, qui dare non . enuper se immediate , 4nstitute alium, ut det indigentiremediums nam medicus non priVat aegrotum remedio , dum dat i ud 'ut applicet ipsi aegroto: sed Deus per se
Daptismum non conserens parvulis, elegit ministros, quos Apostolos nominavit, eisque dedit virtutem baptizandi omnes & singulos homines, ut sancit illud Matth. 28. Enntes ergo docete baptAtantes ine. & vult, inquantismoet ex te , quod baptisinus conseratur omnibus & singulis infantibus ; nam si baptismus
daretur onmibus infantibus venientibus in hunc mundum , proculdubid deleret in omnibus pe catum originale, quod indicat, Deum nullum Puerum privasse baptisino: ergo Deus dat Par Vulis medium ad salutem sussieiens, & nullum
Privat baptisino . Deinde , si Deus priva8er
535쪽
aliquos pueros baptismo , sequeretur , quodi Christus non instituis et illum pro omnibusi infantibus , nec dedit et potestatem Apostolisl baptizandi omnes infantes: sed hoc est falsum. t Tum quia baptilinus fuit institutus praecise pro Pter peccauam originale: sed peccatum origi-' nale est in omnibus: ergo institutio baptisini est Pro omnibus. Tum quia Christus lixit Apostolis: Ite in .vi rsum mundum, praedicate omniereaturae, id est omni homini, .ut exponit Am
brosius : Docet e omnes gentes , bapti arantes e c.
quod indicat Christum dedisse authoritatem baptigandi omnes bomines : ergo Deus neminem privat baPtismo . . Prob. 3. de . infidelibus: Deus dedit cuilibet homini infideli Angelum custodem: sed Angelus custos supponit gratiam sufficientem: ergo dat Deus omnibus media sussicientia . Prob. minor: Deus dat hominibus Angelum custodem propter aliquod bonum supernaturale, &Propter malum vitandum : sed remoto quocumque auxilio sufficienti , homo non potest
Producere actum supematuralem , nec sueerare malum, nimirum ntationes, motus carniS,&c.
ergo Deus dat gratiam sufficientem omnibus quibus dat Angelum.custodem : sed: minein privat Angelo custode: erbo nec gratia. Deinde, Christus est caput omnium hominum, sicut Adam: sed proprium capitis est, influere in sua membra, quod verum esse videmus in Adam': ergo Christus debet influere in omnes homines etiam infideles, quorum est caput: sed nihil potest influere nili auxilia ad mutem sufficientia: ergo &c. Re . Gonet. neganῆominorem: Nam, in quit, Angelus custos datur ad bonum morale efficiendum, & per consequens non supponit gratiam sufficientem. Ad illud de Christo, dicit esse verum de influxu in potentia , non autem
536쪽
Contra. Naturale,quod est in homine,suiscit ad bonum morale essiciendum, quia talis prodiictio nullum principium supernaturale, vel extraneum exilit, cum sit opus mere naturale :ergo Deus non dat Angelum custodem tantum propter bonum morale emciendum. Deinde, Deus dat omnibus& singulis hominibus Angeis tum custode ne pereant,ut constat en Pal.9o. Angelis suis D:eus mandavit de te, ut erosioriant se in omnibus γλ iuii : sed abstinere se a bono m rati, ur morale est, non est totaliter perire: ergo
Angelus non datur tantum propter bonum m
rate eliciondum. Ad illud de Cristo , dico,
quod non valet, quia de ratione capitis est innuere in membra eo modo quo est caput : sed Christus est caput actu, non vero potentia : ergo non debet influere potentia, sed actu . Prob. q. de peccatoribus induratis: en Isa.3I. Deus dicit: convertimini, Heut in profundum re-coberatis: ergo dat gratias suffcientes peccatoribus induratis. Prob. consequentia ; Per L , Aprofundum reeesseratis ς denotantur Peccat res excaecati & indurati, ut manisestum est; Pex D, convertimini, significatur voluntas quam Deus habet de eorum salute ; sed Deus cogno- , scit, quod peccatores excaecati & indurati quos vocat, sunt iniussicientes ad conversionem, &quod indigent auxiliis sussieientibus: ergo climsincere velit conversionem, & de Ptione ordinate volentis Anem sit velle media , dat illis
gratiam sussicientem, udconvertantur.
Confirm. Pharao filii peccatorobcaecatus &induratus; sed ille ex Orig. 3. Patriarcharum cap. I. habui auxilia sussicientia i quia post indurationem, Deus puniebat eum novis poenis , ut constat ex illo Exod. 9. ubi dicitur rVidens Pharao , quod cessaret pluvia, grando , νοn3trua, auxit peceatim et sed mira neminem punit Propter peccatum, quin prius ille eotuo' rix non Peccare ἱ cum peccatum sit essenti aliter
537쪽
86 DE DEO UNO. liberum ; atqui est impossibile , quod homo
possit non peccare, quin habeat auxilia sufficientia&gratias : ergo Pharao 4 licet induratus ac excaecatus, habuit media sussicientia ad nota. P eandum. Obji.I. Gonetus ex D. Augustino de correpta& gratia cap. II. ubi ait: Sa hoc adjutorium, vel
Angelo , vel homini , quam primum factisunt, d fuist, quoniam non talis namra facta erat , ut sine divino ad roris manere posset , si velut , non rariqtie sua eulpa cecidissent. Adjutorium quipped fui et ,sine quo manere non possent. Nunc autem
Dibus deest talis adjutorium ,jam poena peccati est.. Ibi August.. loquitur de adjutorio gratiae sufficientis, quia loquiquet de adjutorio sine suo, quod apud Augustinum est auxilium sufficiens a
sicut adiutorium quo est auxili um: emcax. a. inia loquitur de gratia , qua deficiente non imputatur ad culpam desectus operationis,quod solum verificatur de gratiasufficienter ergo sentit Ausustinus, ali*uando homini negari auxilium sussiciens inpoenam peccati Et epist. Io7..
sokordia Dei gratuita dari ;. Scimus ias quibunon datur, j po DeiJudicio non dari. Idem docet Fulgentius lib. I. de verit.. praedest. & gratiae cap. I s. &serm. I I. de Verb. Apostol. cap. 4. ait idem Augustinus, communis est omnibus natura s,
Resp. D. Augustinum loqui de adjutorio permanente, & habituali , & adoptante , quod
largitus est Deus primo parenti. Erat enim, ait, condens naturam , largiens gratiam ; quod verum esse indicant haec verba: P unc autem quihus dees tale adjutorium , jam poena peccat/ est;
nam qu*d non datur per modum poenae , debet denegari propter demeritum; quia quod datur mere gratis , dum denegatur , non debet dici denesatum in poenam; sed solum ea mera VO-
538쪽
luntate largitoris r at gratiam, seu adjutorium sufficiens, non potest quis demereri, quia secluso tali auxilio suffciensi, homo non potest
demereri, nec mereri, ut insinuat Gonet. dicens , peccatorem ei e reluti corpus mortuum,
incapacem boni & mali : ergo Augustinus loquebatur de gratia permanente & habituali, quae est principium vitae, & quae desuit parvulis propter peccatum originale gratiar oppositum , & adultis propter actuale , quod verum esse probat secunda authoritas D. Augustini adducta,
nempe communis est Omnibus natura , non gratia :nam gratia quae non est communis , est gratia sanctificans & permanens, quae per Sacramenta hominibus consertur: ergo Augustinus loquebatur de gratia permanente , non vero de gratia suffcienti. Obji. h. Baptisinus in nova Iege est unicum medium ad salutem parvulorum sufficiens; sed baptis us non datur omnibus Parvulis, ut pa
tet in illis qui nascuntur apud infideles, vel qui
in utero matris moriuntur : emo non dantur
omnibus a robis auxilia ad salutem .sum eientia. Resp. disting. mnorem p Baptisinus non datur omnibus Parvulis simpliciter, & prout dare idem est, ac accipi, concedo; Non datur omnibus, prout non dare Idem est, ac privari a Deo , nego; licet enim baptisinus non conferatur pamvulis in utero matris. morientibus, tamen Deusdedit illum pro omnibus parvulis ι & hoc sui
cit, ut dicamus Deum non deneg e auxiIIum, nee privasse aliquos baptismo; quia si non recipiunt illud, hoc non provenit ex divina voluntate sic voIente , sed ex aliqua causa naturali tismum impediente,quam Deus, qui est pro- vitor generalis, non debet repellere, ut Puec baptizetur. I . Respondet Gonetus , ex Diso Augustino de dono perseverantiae , cap. I a. dic- τ
539쪽
suid dieam , quod parvulus aliquando , antequὰm
illi per ministerium baptis sntis suecurri possit,
expirat ρ plerumque etiam festinantibus parentiabtis paratis ministris , ut baptimur parvulo detur , Deo tamen nolente non datur ; es quibus verbis hoc argumentum conficit ; Auxilium quo aliquis est Christianus, est atrvilium emem ; auxilium quo potest esse Christhinum, est auxilium suffciens: sed ex D. Augustino puer ille nec fuit , nec potuit este Christianus: ergo nec auxilium essicax , nec suffciens habuit ad
Resp. quod , Lν , Deo nolente , non debet
intelligi positive, id est, de Deo prohibente
ministrum, ne baptizet , vel de Deo occidente Puerum in utero matris , ne bapti Zetur; sed negative tantum , id est de Deo nolente impedire causas prohibentes baptismum , vel occidentes puerum di unde dicit Augustinus , Deo nolente, quia Deus, si absolute vellet, posset per ministerium Angeli bapti Eare infideles, &.Impedire mortem puerorum apud Christianos nascentium a non vero quia Deus non vult expresse puerum non baptiZari. Ad argumentum , distinguo minorem: ex Augustino puer ille nec fuit , nec potuit esse Christianus x tione alicuius deficientis ex parte Dei , nego; Deus enim instituit baptismum pro illo puero , sicuti pro aliis di ratione alicujus deficientis ex Parte pueri , ministri, &c. concedo , & nego consequentiam. Nec obstat dicere baptismum humana Siligentia non elle applicabilem illi
Puero in utero matris morienti , quia hoc Provenit ex causa secunda occidente puerum , quam Deus non tenetur impedire , ut conserVetur libertas in causis secundi S. . Obji. 3. Fides supernaturalium mysteriorum necessaria est ad salutem : at pluribus repr bis negat Deus auxilia ad eredendum suffcientia: ergo &c. Miuor Probatur ex communi
540쪽
sententia Theologorum , qui docent dari in illis hominibus , ad quorum aures praedicatio Euangelii non pervenit , infidelitatem negativam; at nisi illis hominibus neget Deus auxilia sufferentia ad credendum , infideles negative non erunt, sed culpabiliter mysteria supernaturalia ignorabunt, quia Poterunt credere, &. ad id tenebuntur, & consequenter non crede do peccabunt : ergo illis negat auxilia sussicientia ad saturem. Confirm. Ad credendum, duo sunt necessaria , sufficiens scilicet propositio veritatum divinarum & supernaturalium , & submistio seu pia motis voluntatis ad earum assensum : sed non datur omnibus hominibus duplex haec gratia: ergo nee auxilia ad credendum sus cientia omnibus conferuntur . Minor Prob. Proposito veritatum supernaturalium fieri potest tantum , vel via ordinvia , dum mittuntur praedicatores & miniflri Ecclesiae, vel extraordinaria, dum immediate per Angelos ,
vel per seipsum Deus homines instruit ; sed
miracula rara sunt, nec omnibus communiter exhibentur, ut patet: constat etiam praedic tores non omnibus. & singulis hominibus missos fuisse , nec mitti : ergo non omnibus auxilium sussiciens ad cognoscenda misteria fidei datur . Hanc eo xmationem roborat Gonet. authoritate D. Augustini, D. Prosperi, Concilii Tridentini, quorum verba sileo brevitatis gratia. Relpondeo negando minorem ad cujus Probationem, nego majorem; nec est omnium Theologorum : illi enim, ad quorum aures praedicatio Euangelii non pervenit, non habent infidelitatem nerativam, seu ignorantiam invineibilem mysteriorum fidei e quia habuerunt auxilium remotum, quatenus variis occasiqni bus excitatae sunt cogitationes rectae ordini naturalis ad bene operandum , & praecςP