장음표시 사용
541쪽
Raturae servanda,eX.quorum observantia sequerentur auxilia proxima ad credendum , quae Deus conferret, ut docet D. Thomas de veritate quaest. 14. art. II. ad primum AK confirmationem, nego minorem: Ad cujus prob. dieci revera praedicatores non suisse unicuique mi Bbs a plures enim sunt qui nunquam miniatrum praedicantem audierunt, sed nullus est qui nonii huerit inspirationem Dei moventem intellectum humanum ad credendum, cum Deus stet ad ostium & pulset, & illuminet omnem hominem vinientem in hunc mundum 1 sed haec imspiratio iussici: infidelibus , ut finem necesIarium consequantur , ut patet in Cornelio: ergo
Deus neminem Privat auxilio lassicienti ad salutem 'Objicies 4. Noamagis d Fetur peccatum ,
quod homo naturalis rationis usu privetur , quam quod negentur ei auxilia ad salutem sufficientia; nec magis haec debentur homini rationis compoti , quam homini existenti debeatur expeditio. α usis rationis naturalis: ad Deus potest hominem existentem privare expeditione & usiu rationis naturalis , & de laia interdiun hoc facit in poenam praecedentium peccatorum, ut constat in Nabuchodono rei ergo a sortiori poterit hominem rationis nat ratis compotem Privare usu upernaturalis x
tionis, & gratia sussicienti ad salutem, & aliquando de facto privat in Poenain Peccatorum
Resp. argumentum probarer Deum poste privare , non vero quod de facto privet 3 tamen
nego paritatem, nam privatio. usus rationis naturalis potest tendere in bonum finem, & esse actus justitiae Dei, qui potest privare aliquos
ratione, ut sint pauperexspiritu, & alios, ne
amplius se extollanda nec Proximo nocea . At privatis auxiliorum ad salutem consequemdam necessariorum s non potest tendere, nisi in
542쪽
aeternam damnationem, quam Deus nemini desiderat: ergo non Valet inserre privationem a xiliorum ad salutem necessariorum , ex privatione usiis rationis naturalis is
obiicies Deus peccatoribus induratis subintrahit interdum in poenam praecedentium peccatorum auxilia supematuralia, & sui desertores ita deserit, ut omni tam sufficienti , quam elseaei gratia saltem per es od tempus pri- ventur, ut docent plures Insignes Theologi epIuribus secrae Scripturae loeis: ergo Deus Peceatores induratos in poenam deliiarum praecedentium interdum lomni auxilio gratiae, etiam suffieientis, privat saltem per aliquod tempus. Resp. negando anteced. de auxilio sumesentit
illi siquidem qui indurati & derelicti sunt a Deo,
non runt indurati ex subtractione auxi Iii sufficientis ad salutem , quia Deus continuo vult
conversionem omnium peccatorum, cum velit
eorum faIutem , &non potest sincere velle conversionem peccatorum, quin det illis auxilium sitfficiens, ut suadet Aposto Roin. r. caP.LIΟ-quens induratum , Anc vitias bonitatistientia Dei contemnis 3 ignoras , quoniam benignitas Dei ad poenitentiam te adducit f Secundism autem duritiam tuam O impaenitens cor tuum 4, thesauris as tibi isam in die irae r ergo ex Aeostolono indurantur ex subtractione auxilii sufficientis quod omnibus datur, sed ex subtractione auxilii effieacis, de quo non est quaestio. Unde sie intelIigendae sunt authoritates sanctorum P trum , Conciliorum & Scriptura: sacrae . Objicies ultimo: Peccatum mortale avertit ab ultimo nostro fine supernaturali , , multom is , quantum est de se, nos avertit a mediis qutius revertimur ad illum finem ς ubi enim non est jus ad finem, multo minus ad media .
inter quae potissimi im gratia numeratur: erg homo per peccatum mortale incurrit debitum carendi omnibus mediis ad salutem conduceni X tib ἀ
543쪽
tibus . Praeterea , peccatum mortale, cum sit morbus lethalis animae , causist ejus mortem
spiritualein, ipsumque principium vitae supernaturalis destruit, ut ait Augestinus ; sicut e go mortuus non exigit , quod ei dentur, aut debeantur principia motuum & actuum vita- Iium ordinis naturalis ; ita homo in peccato mortali existens , nullum habet jus ad auxilia gratiae , quae sunt principia motuum &actuum viissum ordinis supernaturalis , scd meretur illis privari in poenam Praecedentis
Resp. Quod si 'gumentum vaseret , probaret , Deum nemini dare auxilium sussiciens post Peccatum mortale; quoiu est salsum, ut patet in Petro, Magdalena,& aliis peccatoribus,qui post Peccatum Poenitentiam egeruntitamen dico, quod licet homo per peccatum mereatur privari fine & mediis, nempe gratiis suffcientibus, tammen Deus non privat ex misericoxdia sua. Τum quia de ratione divinae providentiae est dare
omnibus media U finem necessaria, & praecipue sueernaturalia. Τum quia gratia sitfficiens non exigit jus in recipiente, quia est donum gratis datum: : ergo licet homo per peccatum incurrat debitum carendi omnibus mediis ; t men non caret ipsis, quia dantur sine debito &merito , sed tantsim pxopter finem ad quem Deus eum creavit. Ad illud de monte, dico,
quod homo per peccatum non moritur ultium ate, sicut corpus per separationem animae; nec deperdit totaliter radicem vitae & resurrectionis, sicut corpus, quia non-obstante Pe cato conservat intellectum & voluntatem , ut possit credere & consentire remedio : emo cum Deus sit medicus volens salutem omnium, dat omnibus remedia ad salutem. consequendam. Unde Divus Augustinus & alii Patres, dum loquuntur de Peccatore, sicut de corporte, debent intelligi in sensu morali & appro-
544쪽
priato , non vero in sensu Plissico & omnino. simili. Hic quaerit Gonet. an ut eoncordia liberinsatis eum providentia O praedestinatione , seu eum osse acta attinorum deeratoriam ς sed quia de his omnibus ex prosesib agemus in a. tomo, hic de hae disputatione nullam mentionem facimus brevitatis gratia. His omnibus aliam addo rat onem , ut evidentius constet Deum dare reprobis media su
fiesentia ad salutem. Christus venit in mundum salvum sacere, quod perierat, ut ipsemettestatur; & in hoc natus est, ut testimonium perhibeat vexitati , Ioan. 18. ad per id, quod perierat, intelligimus reprobos: er o quantum in se est, debet salvare omnes , cum sit redemptor omnium: hinc est, quod Deus qui constituit Filium suum Redemptorem omnium , debet intuitu meritorum Christi dare omnibus media suffcientia ad 'lutem consequendam, ne illi quos Christus venit salvare , pereant. Ratio hujus rei est, quia qui habet jus ad finem, habet jus ad media, sine quibus finis obtineri non potest; alias jus illud ad finem estet inutile, si non
concederentur ea, sine quibus suum estectum
sortiri non potes : sed Christus ex hoc ipse , quod est Redemptor omnium , habet. jus ad hoc quod per ipsiim quantum est ex se omnes
salventur: ergo habet jus ad auxilia sussicientia fallem pro salute obtinenda . Ex quo sequitur , quod Christus vi. Redemptor habet jus non solum ad exigendae omnia auxilia necessaria, ut peccatores valeant obtinere salutem si velint, &haec ut praeparentur & osterantur, sed etiam ut de facto consedantur. Unde haec auxilia debentur reprobis , non ex Propriis eorum meritis , sed ex meritis Christi, quem Deus liberalitate & bonitate sua constituit Rede torem omnium : ergo Deus qui justias
est & udelis, dat omnibus homiΑibus auxilia suilicientia, ut possint salvari per Christum, ID
545쪽
talia auxilia exigit a Deo ratione decreti de ho ininibus redimendis: alioquin nollet Christum esse Redemptorem eorum ν quibus denegaret auxilium sumciens, & vellet aliquos perire, quod est falsima; nani Petr. z. cap. 3. ait de Deo, lens aliquos sterire , sed omnes ad poenitentiam νε perti sed si Deus denegaret auxilia gratiae aliquibus, scilicet reprobis, certum est, quod vellet eos perire & non poenitere, quandoquidem omni auκilio gratiae destituti poenitentiam nullatenus agere possent , sed necessario perirent& ideo nullas est eti' ex illis qui sint obdura ti, qui quamdiu vivit, non recipiat auxilia , ut salutem consequatur.
546쪽
Onvenientius nobis foret , in tu' profundissimi mysterii admiratione quam in investigatione detineri audio enim Euangelistam admonentem & dicentem ; emo novis Fibum nisi Pater , nee Patrem nisi Filius; sed ut servetur ordo materiae s &methodo Theologorum inhaereamus , PO-nenda est
PROOEMIALIS. De Existentia, seu veritate Masterii
Trιnitatιίω DE sanqissimae Trinitati s Μysterio varie locuti sunt quidam antiqui male se tiemes , & in haeresim lapsi sunt , quoniam . deliriis suis & erroribus unitatem essentiae in Trinitate per narum , & Trinitatem in unitate. naturae ofluscare tentaVerunt . Unde se
547쪽
An in Deo ni tres Personae realiter distin- contra Sabellianos ΘDIco I. tres esse Personas in Deo. Prob. nam ex Ioan. TresIi ni qui testimonium dant in caelo , Pater , Verbum , em Spiritus sanctus ; sed Pater est persona, Verbum seu Filius est etiam persona, Spiritus sanctus quoque est persena, juxta illud Symb. Athan. Alia est persona Paι halia Filii, alia Spiritus sancti . ergo sunt tres personae in Deo. Praeterea datur in Deo unae persona improducta, nempe Pater, juxta illua ejusdem Athan. Pater a nullo sfactus , nec erea rur, nec genitus , & duae Productae, nempe Filius & Spiritus sanctus: ergo in Deo sunt tres
Dico a. Tres divinas personas distingui reali . ter. Prob. Illa distinguuntur realiter, inter quae mediat vera & realis productio 3 sed inter divinas personas mediat realis & vera productio: ergo &c. Prob. minor ; Filius a Patre procedit,& Spiritus sanctus a Patre di Filio , ut suadet Scriptura : ergo inter Patrem , Filium , & Spiritum sanctum, mediat vera & realis Pr
Confirm. Datur in Deo summa seelicitas , Pariterquρο summa bonitas ; sed de naturatum mi boni est communicari , & summaesta ilicitatis , tabulari: ergo Deus qui bonuS est , se communicat ad intra & se unit: sed
non potest se communicare nec unire alteri a seipso distincto secundum naturam , quo niam essent plures dii ; ergo alteri secundum Personam dumtaxat , & consequenter neces sarid actinittenda est in Deo personarum distinctio. .
548쪽
Diee : Non possunt dari plura mfinita inter se realiter distincta: ergo in Deo non sunt admit tendae tres personae realiter distinctae. Antecedens emicedunt omnes Philosophi, conseque
tiavero prob. Nihil potest esse realiter in Deo, quod ἡon sit infinitum: ergo &e. Resp. negando conseq- Ad cujus prob. distin- guo antecedens : Nihi, est realiter in Deo abso lutum, immultiplicabile, & coinmunieabile, quod non sit infinitum, concedo; personale,&relativum, nego. Unde cum personalitates sint relativae & incommunicabiles , possunt esse in Deo , quin sint formalitex infinitae , ut fusius probabimus infra Sabellius , ut itatem atque indivisibilitatem
naturae salvaret integram, personarum evertebat distinctionem , & impie afferebat, in Deo
esse tantum unam personam, quae proptex oticiorum ae est ectuum diversitatem diversis significabatur nominibus r diectat enim, Deus creavit nos, redemit nos , & sanctificavit nos , quatenus creator, diciturPater, quia dat nobis' e & vivere , quatenus est Redemptor, diciturFilms, & quatenus est sanctificator, di citur Spiritus Sanctus . Hanc haeresim secuti sint Chilpericus, Iacobus Syrus & alii, quos
damnat Christus Ioan. versia a. dicens: Ego ex 'Deo proces O veni.: ergo filius cujus sunt haec verba, non sollim est nomen, sed persona realiter distincta a Patre, a quo procedit & generatur, cum nemo possit a seipso procedere.
Unde D. Augustin lib. 1. de Trinitate cap. I. ait, P ulla omn/nο res est, quis stipsam gignat ut sit; igitur Filius qui a Patre procedit , est persona distincta. Spiritus Sanctus etiam Cui docet illud Ioan. I . Morogabo Patrem, O alium
Paraclerum dabit vobis , ut maneat vobiscum in aeternu Di tum veritatis: quae verba indicant unam Personam quae rogat , unam quae ro
Mtur, tiua Pro qua obtinenda fit rogati L Per
549쪽
& per consequens dantur in Deo tres personarrealiter distinctae, nempe Pater , Filius , α
Spiritus SanctuS. - tInsuper; Ioan. s. verca 2. legitur: Pater non
iudieat quemquam , sed omne judicitim dedis Filio terso Filius eli personaliter distinctus a Patre ;nam si distingueretur nomine tantum, ut voluit Sabellius, haec scripturae locutio esset falsa &impropria, cum potestas judicandi, dum eonsertur, personae dumtaxat conserri possit; quia judicare est actus naturae intellectualis. Quare idem Filius ait,Matth. II .Omnia mihi tradita sunt a Patre meo: ut suadeat Patrem esse aliam personam a seipso distinctam ; cum inter dantem& recipientem necessario intercedat distinctio realis, licet saepe contingat, ea quae dantur esse
Objiciunt r. Sabelliam,illud Ioan. I .vers. I 2 ubi legitur Christum dixiste, Ego in Patre, o Pater in me est: ergo Pater & Filius non sundduae personae realiter distimete; impossibile enim est, quod una persona sit in alia , cum nihil aliud dicat, nisi negationem commmicabilitatis; tamen Filius est in Patre , imis Pater &Filius sitnt unum, uvistetur Christus dicens: Ego O Pater unum sumus : & ideo in Deo nulla datur personarum distinctio , & dicere possumus cum Propheta Psalm. 8s. Tu es
Resp. negando conseq. Tum quia non repugnat, quod una persona sit in alia per circumin- cessionem, ut dicemus in proprio loco: Tum quia filius volebat significare identitatem &unitatem naturae divinae, seu tres permnas esse unumDeum, non autem unitatem personalem ;sed potitis oppositum, scilicet se esse personam i Patre distinctam e quia haec pronomina Ego, ru sale, quae sunt disiunctiva masculina, multiplicant supposita, & non possitnt eidem personae convenire: ergo Filius & Pater sunt duo supposita
550쪽
sita in unitate naturae; primum significatur per hanc particulam, u i secundum vero Per alteram , utpote sumus; nam ut observat Divus Nazimunus, Christus non dicit Ego Pater unus sumus , sed dixit uni sumus, ut insinuaret Patrem & Filium notaesse omnino
unum inter se, sed solum ire aliquo quod est commune Patri & Filio , per quod Pater eit id quod est Filius; & hoc est natura, seu Deus. QuApropter Filius & Pater non stat duo Dii , sed unus Deus solus, quam vix sint duae personae ,
Instabunt: Sublata Per narum Trinitate , Deus remanet ab lute & simpliciter perfectus ,
cum semper remaneret unitas eiantiae, aut naturae Divinae: ergo authoritates adc ictae non multiplicant in Deo personas, cum intelligemidae sint de estentialibus .. antecedens; quia per nae identificantur realiter cum essentia Divina, quamvis distinguantur realiter inter se ;unde cuin destructio rei fiae secundum esse reale ejusdem, sequitur, quod sublata Personarum Trinitate non remaneret Deus x ut mo uet Scotus in I. dist. 2 quaest. 7. g.-ιerarum
patet, ubi ait:. Nullae polinone polybriapsta ρο- is Oesie secunda peUona in disinis, quia summum bonism summa persectis deesset , F ipsa
Objiciunt r. Quae sunt Idem uni tertio, sunt idem inter se, ut docet Philosophus 3. Physic. text.α - sed PatΗ, Filius, & Spiritus Sanctus sint idem in tertio, seu in natura : ergo fundidem inter se, & consequenter noni sunt tres Personae realiter distinctae , sed una habens nomen triplex ratione officiorum, creationis scilicet, redemptionix & justificationis . Respondeo , axioma non esse intolligendum ita ut unum extremiuristidem cum alio, sicut est idem cum tertio; alias sequeretur, quod intellectureaet idem cum voluntate, cum