장음표시 사용
591쪽
eipio deterivinato ad unum ; & quod est a talε principio, est a principio naturali: Tum quia
Producitur per modum naturae , cum natura divina siti tincipium quo productionis Spiritus S. ergo ratio supra assi Ma 4 cur Spiritus S. non sit Filius, est istis; cu ipse Spiritus LProcedad
etiam naturaliter. Respondeo negando antecedens: ad imam probationem ejus, nego antecedens seu suppositum ; nempe id , quod est Aprincieio determinato , este a principio naturali. Ratio est, quia ad actionem naturalem non sufficit, quod lit Aprincipio determinato quomodocumque ad ianum; sed requiritur, quod sit a principio aliunde determinato, &non a seipso eligibiliter ad aurum determinata: hine est, quod licet Spiritus S. sita princ*iodeterminatoad unum, non est naturaliter productus, quia est a principio determinato a seipso eligibiliter ex rectitudine sua & infinitate objecti perfecte e niti & am bilia . Ad secundam probationem , nego ante cedens: ad cujus probationem , ψco naturam di nam simul cum voluntate esse pxincietum Spiritus S. sicut eum intellectu est principium quo Filii; sed cum voluntate non concurrit modum naturae sicut eum intellectu, nee est principium nat se, sed si rum ; & concurrit per modum libertatis essentialis, quippe eum voluntas sit essentialiter libera , dum cyncurrit cum aliquo Objecto ad actum, tota actio est li. hera libertate essentiali, quae compatibilis est cum siunma necessitMe.
592쪽
De Divinis Relationibus ἀο Iainvis Philosophorum sit relationum pertractare naturam ; hic tamen examinandae est, ut magis elucescant difficuliates,quae in hac materia resolvendae sunt ..
An inter Relationes Distras ct essentiam 'Divinam sit aliqua distinctio ' actualis
ante operasionem intrilectus 'Dsco, inter relationes ,& essentiam divinam
esse distinctionem formalem ex natura rei ante operationem intellectus. Prob. Paternitas quae est formaliter relatio Vnon est mnaliter ex natura xe, essemia divinar ergo inter divinas relationes, & euentiam Dei. datur distinctio sermalis. Consequentia est certa : Prob. antecedens s p. Ex Goneto disput, tione praecedenti, ari .num. PaternitaS modificat intellectionem : ergo paternitas nequitolle Armaliter essentia, quia essentia divina non modificat intellectionem sicut paternitas ia Tum quia eslentia non est modus, nec conuolat sicut paternitas in sensu Goneti ἀ Tum quia essentia
praeintelligitur ad intellectionem , di intellectio ad Paternitatem: ergo paternitas est quἱd disti elum ab essentia, δι ab intellectibne modificata-2. Per paternitatem Pater distini uitur ant speratiohem intellectus resuer a Filio, SP
593쪽
essentiam Pater & Filius sunt unum & idem , ut testatur Christus Ioan. Io. dicens: Ego est Pater unum fumus: ergo Paternitas qua Pater non est Filius, debet ex natura rei distingui abessentia, perquam Pater & Filius sunt unum & idem 3. Si essentia divina esset omnino ex natura rei Paternitas, filiatio, &sipiratio activa, sequeretur, quod earum for male constitutivum esset intelligere actualissimum, in quo: Gonet. co stituit essentiam Dei , quoniam ea quae sunt for maliter & ex natura rei unum & idem , Per idem formale constituuntur : sed hoc est falsum, tum quia relationes divinae non constituuntur per intelligere r alioquin in divinis essent tresim telligentes, sicut sunt tres relativi, quod est ex-roneum ; tum quia Pater qui Paternitate con
stituitur in esse Patris, & Filius per filiationem ,
non opponerentur relative, quia sub conceptinformali relativo includerent essentiam quae est. principium conveniendi, & quo hi uos qui testimonium dant in caelo, sunt unum: ergo es sentia nequit esse acta & a parte rei sexmaliter paternitas, nec relatio formiliter essentia, . EG sentia divina foecundat intellectum Paternum, quem primario terminat ad productionem Verbi divini ; sed relationes non laecundane inteIlectum ad productionem Verbi: ergo rotationes ante operationem intellectus non sunt sermkiter essentia divina, Major est certa, munor prob. Filiatio V. g.2quae est relatio, non Prae-
stipponitur ad Filium, cum .constitutNum non antecedat constitutumi, & consequenter nec
ad generationem Filii: ergosiliatio non foecun dat intellectum ad productionem Verbi, quem
ditate i nascatur integlectio notionalis nempe
. Prob. v. Illud , quod potest concipi non esie, alio permanente , &ilhid quod nequit concipi Boa tae ardob t in R exmatura reidistinFuiri
594쪽
quia esse & non esse sunt duo contradictoria,quae non possunt de uno & eodem sub eodem coninceptu verificari ; sed relationes pollunt concipi non este, permanente essentia, & essentia non potest concipi non esse, conceptis relationibus γergo inter ellentiam & relationes datur aliqua distinctio ante operationem intellectus. Maior est certa: Prob. minor: Essentia divina antecedenter ad processiones concipitur sub ratione radicis attributorum, &naturae, quin relatio nes persenales concipiantur ; alioquin relationes essent in signo essentiae, & sormaliter radix attributorum & natura Dei, quod est falsum . Deinde, relationes nequeunt concipi non concepta seu permanente essentia: ergo &c. Praet rea, si per impossibi de Deus esset unus unitate per1bnae, sicut est unus unitate essentiae , esse tia conciperetur & permaneret, & relationes
personales non conciperentur,nec permanerent;& si per impossibile Deus non ellet unus unitate estentiae, & esset trinus trinitate personarum , relationes non conciperentur in eodem sensu, nec tales, quales concipiuntur: ergo divina eL
sentia est actu & a parte rei distincta a relati
. Prob. 3. Filiatio sub sormali conceptu reI tionis est quid ab alio, vel non Si ergo Filius qui per filiationem constituitur, a nullo proce.dit, quod est haereticum i quia tale est consti tutum, quale est constiriativum: ergo si filiatio non sit ab alio, nec Filius qui per ipsam consti tuitur. Si I. nempe si sit quid ab alio: ergo fili tio est actu ex natura rei distincta abessentia D. quae. est necessario a se . Praeterea, filiatio sub conceptu proprio & formali , dicit actu & a
parte rei sermalem incompatibilitatem cum p ternitate, ut est evidens ; alioquin paternitas& filiatio possent esse in eodem silpposito, sicut Paternitas &spiratio activa: sed essentia divina sito proprio st formali. conceptu ron dui.
595쪽
actu δι a parte rei oppositionem , nec sorinalem mcompatibilitatem cum paternitate, cum simuIeum ipsa constituat Patrem: ergo Sc. Denique haec conclusio probari potest rationibus , qui , bus prob. distinctio foxmalis attributorum . Objia I. Gonet. Quae sunt omino idem , non distinguuntur actu ante intellectus operati
nem, cim omnimodaidentitas omnem realem
actualem distinctionem excludat ; at relationeSR esstiati a divina sunt idem omnino, ut constat
ex Concit. Lateran. eap.Damnamus, De Summa
Trinitate , ubi sic habetur: Veis ignor alius sis
, et ater , alius Filius , aliu3 Spiritus non tamen
aliud dedidq-d est Pater,est Friiuno D statuae Ridem omnino ; &ex August. lib. . de Trinitate επ-6- ubi ait : Non abud est Deo esse , aliudpere snam esse, sed idem omnino: ergo nulla distimctione actuali ante operationem intellectus gain dere possunt. Respia negando minorem in sensu formali oConcilium enim, & D.Αugustὰ loquuntur de identitate reali & isontiali , quam nos admitti
mus inter essentiam & relatiGnect a non autem de identitate sermali, quoniam iittendebant eo eludere multiplicitatem rerum secundum nat
x & eraedicata euentialia, quam haeretici fi
gebant daeo, non vero plur-itatem persectionum ,. nee attributorum Dem convenientium sine divisione natu eωObj i. mae distinguuntur actu ante oper sonem intellectus , non disterunt sola ratione: at relationes sola natione ab esse ia distexunt ergo nondistinguuntur formaliter ex natura res . Prob. minor , ex ConciL Florent. scit. 8. in qua Ioannes Latinus Theologus dicit: Dirmastissantia'peusina, re φιidem sunt idem , fecundum autem modtim inielsectioni nostraei differunt: quod statim Marcus Graecus Theologus concessit, &gonfirm avit Andreas.Ubi ne quis diceret,disserm
596쪽
formali a parte rei, ut Scoti discipuli exponunt: consulto additum est: Ac intelligentia, vel secundum modum intelliseni nostra , ut intelligeremus solam distinctionem rationis, quae fit per intellectum, este inter divinam estentiam&pe
Respondeo, La, ratione , dupliciter sumi posise, activὸ stilicet & passive . Active est, dum imtellectus sua ratione, seu operatione aut intelligentia distinguit unum ab alio: Passive est , dum unum ex sito conceptu formali qui per Theol sos dicitur ratio formalis rei est distinctum ab alio. Unde distinguo majorem 1 Quae distinguuntur actu ante operationem intellectus , non disterunt sola ratione active , coneedo majorem ; passive, nego, & similiter distinguo minorem: Relationes sola ratione ab essentia disterunt active, nego minorem ; passive seu objective per conceptus formales, aut rationes intrinsecas, concedo minorem, & nego consequentiam , & sic intelligendus est Ioannes
TheologuS. Objiciess. evertendo praecipuum Scoti sundamentum, qui ex eo probat paternitatem distingui ab essentia formaliter , quod essentia Filio communicatur, & non paternitas: at haec ratio vel Probat entitativam utriusque distinctionem, vel non convincit sermalem: ergo vel nimis probat, vel nihil probat. Μinor probat. Essentia communicatur entitative Filio, & p ternitas entitati ve negatur de illo, & non solitin forinaliter; alias Pater& Filius formaIiter soluin, &non entitatio distinguerentur: ergo si ex hoc, quod essentia divina communicatur Filio, &non paternitas, aliqua realis distinctio colligitur , debet colligi nedum sermalis , sed
etiam entitativa. . Confirm. Communicari entitatise, & esse incommunicabile, possunt de eadem entitate
.utimari a ratione infinitatis in entitate ,
597쪽
omnes Catholici contra Gilbertum profiten' tur : ergo comimunicari , & non formaliter communicari, Pollunt etiam de eadem serm litate verificari propter infinitatem rationis se malis ; & consequenter ex eo, quod essentia communicatur Filio, & non communicatur illi paternitas male insere Scotus, inter essentiam
S paternitatem, distinctionem realem formalem
Respondeo negando mῖnorem : Ad cujus
probationem, nego secundam partem antecedentis, nempe paternitatem entitative negari
de Filio, quia entitas paternitatis est sermaliterentitas estentiae communicatae Filio: ilioquin paternItas & essentia distinguerentur entitative , id est, veluti duae entitates,quod est haereticum. Unde errat argumentum, cum distinctio se malis ex natura rei non sit distinctio entitatum seu inter entitates; sed tantum sermalitatum id est inter sormalitates ejusdem entitatis. Idcirco dum essentia communicatur Filio , communicatur formaliter, & paternitas entitative tar, tum, non autem formali ters alias Filius esset Pater , sicut .es Deus, quia haberet formaliter
in quo Pater est Pater, sicut habet id quo Pater
Ad confirm. concesto antecedente, negatur consequentia , quia licet ratione infinitatis , communicari & esse incommunicabile affirmem tur de eadem entitate , nequeunt tamen assi mari de eadem formalitate. Ratio est, quia una& eadem entitas potest habere diversos conceptus objectivos, & diversas formalitates, & consequenter assirmatio potest cadere in unam, &negatio in alteram ; at sermalitas est simplicissima, & est unicus conceptus objectivus, & consequenter assirmatio & negatio non pollunt a firmari de ipsa formalitate , quin sint de uno &eodem conceptu , quod implicat . Gone tua
Proponit hic tria argumenta quae jam adduxi e in
598쪽
tractatu de attributis , & quia eaeconsutavi , non sunt igitur hic iterum Proponenda. icies 4. Id habet essehtia divina ratione, suae infinitatis , quod habet ens rationestae transcendentiae; sed ens ratione suae transcendentiarita habet includi in suis proprietatibus & modis,
seu rationibus contrahentibus, ut nee per inte,
lectum quidem possit ab eis Persecte praescindi , sicut docent Philosophr in Μetaphysica: ergo& divina essentia ratione suae infinitatis tam int me clauditur in relationibus & attributis, ut ab
illi nedum ulla distinctione reali actuali , sed
hec rattanis quidem per modum excludentis& exclusi distingui Pomi. Resp. gratis concessa majori , negando minorem : falsum enim est, quod ens includatur in ultimis disterentiis, proprietatibus, & modis, ut docent omnes Scotistae in Metaphysica, quia ultimae di sterentiae in nullo Conveniunt, & consequenter ratio entis non est illis communis , nec praedicabilis sermaliter.
Objicies denique: Omne subjectum a sermarealiter distinctum, ad illam comparatur, ut potentia ad actum', & persectibile ad persectivum: ergo si essentia divina a relationibus ,. &attributis, realitet modalῖter ,a ut sermaliter
distingueretur , esset in illis persectibilis Sactuabilis , & ad illa se haberet. sicut potentia ad actum , & persectibile ad persectivum ;quod rationi & persectioni actus purisiuni
Resp. negando conseq. Quia non obstante distinctione formali ex natura rei, essentia divi
na & relationes sunt una &eadem realis emitas ,& relationes sunt necessario de conceptu reali& entitativo essentite , & consequenter relationes nequeunt actuare, nec perficere essentiam tamquam Potentiam a quia ut unum sit potentia
persectibilis & actuabilis pex aliud , requiritur,
quod illud, per quod actuatur & perficitur, sic
599쪽
alia entitas saltem incompleta ; non autem quidentitatis , seu proprietas entitatis, ut probatum est in tractatu de attributis. AE .
An essentia divina st de conceptuformati s quiduitativo relationum , ct e
converso DIco I. Rationem entis divini non esse de quidditate divinarum relationum. Prob. Ratio entis divini est laxmaliter, infinita, ut putet : alioquin Deus non et ens sermaliter infinitum : ergo si ratio entis divini esset de quidditate divinarum relationum, relationes Per*n alas essent etiam sermaliter infinitae. Subtium 3; Sed relationes personales non sunt formaliter infinitae, ut paulo post dicemus in hac disputat. ergo ratio .entis divini non est de earum quis ' Piob. L. De ratione entis divini est esse a se, improduetum , realiter immultiplicatum , &ab omni infinito & infinite perfecto indi1tmetum: ergo oportet, quod illud, de cujus quid-ditate ens divinum est, si a se , improductum , realiter immultiplicatum , & ab omni infinito indistinctum; quia quod est de quidditate ab terius , debet esse in illo cum suis praedicatis, essentialibus; v. g. animal est de quidditate Petri, & omnia quae sunt de quid litate mimalis, sunt in Petro 3 cum sit vivens & sentie Antecedens est etiam evidens , cum ens divinum nihil aliud sit, quam Deus. Subsumo ; sed xelationes divinae ut relationes, non simi a se, quia Filius qui per relationem filiationis in esse Filii &personae constituitur, est a Patre : ergo relatio non est improducta , quia Filius est
600쪽
productus a Patre , non secundum essentiam qua est Deus, quia est improducibilis, & non potest generari, sed communicari tantum: ergo secundum personalitatem quae per relationem filiatio nis constituitur, non includit ens divinum. Relationes sunt multiplieatae, cum fides admittat , in divinis quatuor relationes realiter distinctas, quarum tres constituunt personas, & repuγant identificari inter se: ergo ratio entis divini non est de earum quidditate. . Prob. 3. Si ens divinum esset de quidditate divinarum relationum, proculdubio Paternitas, filiatio, & spiratio activa convenirent in illa ratione, sicut v. g. Petrus & Leo conveniunt in ratione & proprietatibus animalis ; sed relationes personales sermaliter sumptae, in nullo
conveniunt: ergo &c. Prob. minor: Ea
Iunt principia disterendi, sub ratione perquam ditarunt, in nullo conveniunt: sed paternitas est principium. disterendi Patrem a Filio sit,
conceptu relationis, aut formae hypostatiear,rit vult' Gonet. ergo divinae relationes in nullo
conveniunt.. Dico 2. Divinam essentiam non esse de quid-ditate divinarum relationum. Probi Quod est de quidditate alterius, sequitur naturam ejus, id est nulla datur diversitas inter illud , quod est de quidditate, & illud de cujus quidditate est , sicut non est diversitas inter constituens &constitutum , ut patet in Petro, prout est animal, qui non disteri ab animali, quia animal, est de quidditate ejus: sed est diversitas interessentiam & relationes Lergo essentia divina noti est de earum quidditate. Prob. m7nor: Estentia divina est communicabilis tribus suppositis, &distinctiva Patris sterni a creatura sed relationes divinae non sunt communicabiles, nec distinctivae Dei a creaturis saltem primario: Essentia divina est objectum divini intellectus, relationes vero Ron: Essentia divinaest formaliter infinita :