장음표시 사용
601쪽
ngia: ergo est diverIitas inter essentiam & vela
Pro B. 2. Pater est Deus prius orisine, quam
Filius sit; sed si essentia divina esset de quidditate filiationis , sequeretur, quod Pater nullo modo esset prior Filio, vel quod essentia adveniret filiationi : sed utrumque est falsiim , Pater efiim est prior origine Filio , ut dicemus insta , S quod est de quidditate alterius, nequit illi advenire post productionem , cum hoc
tantum ad formas accidentales pertineat: ergo essentia non est de quidditate relationum. Prob.
sequela: Pater non potest generare Filium, quin hiscat omne illud, quod est de ejus quidditate: ergo si essentia sit de quidditate filiationis , oportet , quodsiliatio sit in signo essentiae quae est de quidditate ejus; & consequenter cum Pa ter , antequm generet, sit Deus, & habeat essentiam divinam; ita similiter oportet, quod Filius sit aut filiatio, antequam Pater generet a quod es salsum .
. Dico a. Relationes nostr esse de conceptu eLientiali divinitatis. Prob. Si patersitu: esset de conceptu essentiali divinitatis & essentia', sicut v. g. animalitas est de. conceptu essentiali nom, nis , sequeretur, quod Filius non posset elle 'perfectus Deus, quin in suo conceptu formali& essentiali includeret paternit tem , &i quin Falernitas esset Praedicatum eius ; sicut nulla creatura potest esse persectus homo, quin in eludat in suo formali conceptu an imal, & quin
sit verum dicere de ipsa , est animal; sed in di
vinis Filius est persectus Deus, tamen Paterni tas non estformaliter in ipso, nec de ipsostr- maliter praedicatur, cum salsum sit dicere, Falern tax praedicatuν formaliter de Fιlνο; alioquim Filius esset Pater: ergo signuin est, quod Patarnitas non est de conceptu essentiali divinitatis aut essentiae , quae umul cum filiatione constituit Filium. Prob.
602쪽
Prob. 2. Sequeretur ex sententia Goneti , vel quod Pater Per generationem communicaret Filio paternitatem, Vel quod non communicaret Filio totam suam essentiam, quod est haereticum : ergo paternitas non est de conceptu essentiali essentiae. Sequela patet; quia ubicumque est essentia , est etiam omne illud, quod est de ejus conceptu sormali & essentiali : ergo si Paternitas esset de conceptu ellentiae , esset communicata Filio , quia ipsi communicatur essentia, vel essentia esset communicata Filio sine suo conceptu formali, ne e paternitate. Τandem , relativum nequit esse . de conceptu essentiali & sormali entitatis ab lutae, ut ducunt omne Philosophi: Tum quia sunt disterentiae oppositae supremum dividentes : Tum quia essentia divina est entitas omnino absoluisra, & relationes sunt relativae r ergo nequeunt esse de conceptu essentiali & formali essentiae
' Obji. Gonet. contra I. conclusionem: Esentia divina, ut habet rationem transcendentis imcreati, includitur essentialiter in persena divina: ergo S in divina personalitate. Consequentia prob. Tum quia in divinis nihil dicit concretum quoad rem, quod non dicat etiam abstractum , licet disterant quoad modum significandi: Tum etiam quia sicut totum, quod est de formali conceptu Dei, est etiam de conceptu formali deitatis ; ita & totum , quod est de formali conceetu Pareis, est etiam de conceptu Armali
Resp. negando consequentiam, & distinguo ejus primam probationem: In divinis nihil includit concretum pro formali, quod non dicae etiam abstractum , concedo consequentiam e Nihil includit pro materiali &pro connotatos quod non dicat etiam abstractum, nego conse quoatiam . Unde cum Pater includat divinam essentiam pro materiali & pro connotato, ses
603쪽
stutur , quod estentia diviya non debet includim naali conceptu paternitatis. Ad 1. Probatio , nego paritatem: Quia divinitas est ab- stractum infinitum &communicabile , &co sequenter quae sunt de conceptu Dei, sunt etiam de conceptu divinitatis , cum ratione infinit iis abstractum & concretum snt serinalites unum es idem, quoniam abstractiones naturae divinae fiunt per intellectum : sed paternitas non est abstractum infinitum communicabile, nec per solam operationem intellectus a natura Patris di stinctum: ergo quae includuntur in P tre , non debent includi in conceptu sormali paternitatis ... Obii. Σ. Sicut se habet esse Inhaerens & accudentale respectu nerat omisereatae, ita habet esse substantiale & divinum respectu rei tionis increatae ac divinae : sed esse inhaerens Saccidentale est de conceptu serinali relationis creatae: ergo esse substantiale & divinum, seu tatio substantiae divinae & increatae, est de com' ceptu formali relationis divinae. Respondeo concessa minori negando majorem e Ratio disparitatis est , quia esse inhaerens& accidentale est proprietas essentialis accide iis, ut sic , imo per Thomissas tota essentia ejus; sicque relatio creata subjicitur accidenti ut sic; & cum ea quae sunt in superiori , im feriori conveniant, sequitur, quod este inli: rens & accidentale competit relationi creatae ;sed relat7o divina non subjicitur enti substa tiali divino, sicut inserius superiori ; sed est
veluti passio ejus, autproprietas ex ipse fluens :ergo sicut subjectunt non includitur in concePluto ali proprietatum ; alioquin risibilitas esiset sermaliter rationalitas , sicut ipsamet rationalitas est rationalitas , quod est salina riea ratio subsant ae divinae & increatae seu emtis divini , non est de cosceptu mali divinae
604쪽
bii ies 3. Si divinae relationes non include .rent in suo conceptu rati'nem entis divini, non includerentur in conceptu illius, &conseque ter isti conceptus distinguerehtur cum mutila exclusione: sed hoc est impossibile: eivo &c. Prob. minor: Ex conceptibus mutuo se excludentibus non potest non resultare compositici fallem rationis : at haec cum simplicitato divinarum per naruis nequit subsistere : eo
Resp. negando min. & majorem probationis: Tum quia compositio nequit fieri, nisi ex his quorum unus csi actus, & aliud potentia , aut
quorum unum est extra realem conceptum t
talem & integrum alterius ut dictum est in tra'ctatu de attributis: sed si ratio non reperitur. interessentiam:& relationes, nec inter relati nes, cum sint tantum extra conceptum sermulem essentiae: ergo Sc.
Obji. denique S utitur ratione, qua utitur S. Bernardus contra Gilbertum serm. 8o. in Cant. ubi sic ait: Reeedant nomolli, non diauctis sed baeretici, qui magnitudinem qua magnus est
Deus 3 Deum non esse impiissime di putant; sed si Deus non est , quid εβ Eodem modo nobi slicebit arguere inquit camenim paternitas s
ut distinguitur virtualiter a natur divina, sit esse sentialiter ens, & non sit creatum, ut patet ; si non est essentialiter ens divinum & increatum, quid essentialiter est Θ .cum interens a se, & ab alio, & inter ereatum & increatum, nihil possie. assignari medium. Resp. D. Bernardum eo 'modo argueres quia impugnabat Oilbertum pluralitatem rerum in Deo admittentem 1 distinguebat enim magnis ornem,qumeus est magnus realiter,ab ecteritia, ct ideo P.Bernardus recte arguebat: at nos non stinguimus magnitudinem ab essentia realiter x nec dicimus magnitudinem esse rem a Deo di- Veriam, eum profiteamur magnitudinem qua rand Tom. I. A a Deva
605쪽
Deus est magnus, esse Persectipnem Dei, non autem rem a Deo diuriam ; unde inconsulio aiguit Gonetus, & immerito utitur modo quo utebatur Bernardus, cum evidens sit,paternitatem, ut distinguitur formaliter a natura divina, non esse form*iter ens divinum, nec creatum, sed tantum quid entis divini, seu ens qualificativum, vel modificativum. Contra a. eoncIusionem Gonetus adducit a gumenta, quae cum sint jam proposita&res luta, tam in tractatu de attributis, quam hic , non sunt iterum adducenda, nec solrenda, ut solvere valeam ea quae nondum solvi, & quae nondum proposuit. Obii. igitur I. contra 2. conclusionem: R Iatio divina oon solum determinat seu modificat deitatem sub ratione essentiae, vel entitatis Imcreatae, sed etiaan sub conceptu naturae, & quatenus est radix divinarum operationum &actuum notionalium: ergo si ex hoc quod determinat deitatem sub ratione essentiae, vel emtitatis increatae cum mutua exclusione conce Ptuum 1 sequitur compositio rationis ex essentia dc relatione ; ex eo etiam, quod determinaddesetatem sub conceptu naturae, & detur mutua exclusio conceptuum , insertur compositio P tionis ex relatione & essentia per modum nat rae considerata.
Resp. nehando antecedens: Nam essentia divina in sua linea, & a relationibus praecisa, est completa &actuata, & consequenter non Potest determinari per relationes . Deinde, non est immediate operativa, ut patet ex dictis : ergo nequit modificari per relationeS. 34 Obii. Quidquidpraealcatur de paternitate Tealiter, essentialiter praedicatur de illa sed
sentia divina,ut habet rationem naturae,praedic tur realiter de Paternitate: ergo&ellentialiter.
Maior prob. Subjectum praedicationis est esse
ei liter in potentia ad id quod realiter de illo,
606쪽
&non essentialiter praedicatur, sicut est etiam in potentia forinali ad id quod de ipso praedic tur entitarire, & non som iter: sed paternitas divina ad nihil est in potentia essentialiter, quod de ipsa realiter praedicetur; alias actus purus non esiet: ergo nihil pi aedicatur de divina paternit te realiter, quod euentialiter non praedicet de illa. Confrna. ciuidquid realiter praedicatur de paternitate divina , debet praedicari de illa cumium ma unitate. possibili : at unitas identitatis essentialis major est, quain unitas solius identia
talis realis, & alias est possibilis. . : ' ' .
Resp. distinguendo maj. Quid iuid praedica tur de paternitate realiter , esientialiter praedi- eatur de illa , in 1. modo dicendi per se, seunquidditas praedicatur de re cujus eis quidditas .in ego maiorem: coidquid praedicatur realiter, essentialiter praedicatur, in h. modo dicendi peo se, quod est idem ac identice,concedo majorem, P Iura enim praedicantur essentialiter de alio, ex tra cujus conceptum & quidditatem sunt, risibilitas, quae praedicatur de homine essentia liter, non in I. modo dicendi per se, sicut quis ditas praedicatur de subjecto cujus est quidditas,
sed essentialiter in Σ. modo dicendi per se, quod idem est ac praedicari identice, non autem MDn liter. Unde cum essenti a praedicetur de pater nitate in a. modo, non praedicatur sortia aliter. 'Adi prob. majoris distinguo majorem : Subjectum praedicationis est essentialiter in potentia ad id suod realiter de illo, & non .essentiali rerPraedicatur, si per Ly, Non essentialiter, intelligatur accidentaliter& contingenter, ut albe-rdo praedicatur de pariete concedo' majorem 'Si Pex L3 , Non essentialiter , intelligatur non Praedicari in I. modo dicendi per se, sed tantum in a. & ratione identitatis, nego; nam risibi IM 'ras Praedicatur realiter de rationalitate, tantum
607쪽
nalitas sit in potentia, nec homo ad risibilit,tem 3 unde eoncessa minori , similiter distin guenda est consequentia: nihil praedicatur de divina palla nitate realiter, quod essitialiter non praedicetur de illa , in Σ. modo dicendi per se,& ratione identitatis, concedo, essentialirer in I. modo dicendi per se & formaliter ,
Ad confirm. concessa majori, nego minorem ,& praeei quoad 2. partem; quia unitas foris inviis est imp bilis inter ea quae habent eo
cerius objectivos, quorum unus ex. natura &definitione sua non est alter: ergo impossibile est , quia attributa quae sunt conceptus objecti vi, mi formaliter unum, cum quodlibet haneat suam definitionem propriam . &st persectio ex natura sua distincta ab altera. . 'obii. I. contra 3. conclusionem. Essentia divina eu realiter formaliter paternitas: ergo est: Paternitas essentialiter. Consequentia probatur: Essentia idivina est paternitas, yer identitatem formalem, quia fotin alitas essentiae est infinita in ratione formalitatis at etiam infinita es in ratione essentiae: ergo est paternit per identitatem essentialem . Gonetus probat hanc consequentiam adhuc triplici ratione , quia supponit primum antecedens omnino inconcussum , &adeo susius probat consequenti tun ; sed superfluum esset adducere hujusmodi probationes, cinn debuerit probare antecedens, quod no4 n gue intendimus : non autem consequentiam,
Respis negando antee. qu a essentia divina est, formaliter distincta a paternitate 3 tum quia constat ex dictis; tum quia non habet oppo. rum, nec incompatibile in divinis, sicut pater 'nitas quae nequites e cum filiatione; tum qui aiest formaliter radix ain ibutorum.
Obji. denique . Essentia divina , clim sit actus purissimus , identificat .sibi relationes summa
608쪽
identitate possibili, imo dii imaginabili, dundi
modo . ex illa nullum sequatur inconveniens gsed identitas essentialis major est identitate sedilummodo reali sormali , & alias ex tali identit, te essentiae cum relationibus nullum 1equitur anconveniens: ergo i sentificat illas non selum reali semili, sed etiam esseruiali identitate. Minor Pro I. Parte , probatione non indiget: Pro 2. vero Prob. Si enim aliquod ineonveniens ex tali identilaae inferretur, ina cline ei ςx, quod cum omne, quod de praedicato essentiastiter dic, tur , debeat etiam de subjeμ' essentialirer enunetiari: si filiatio v. g. essentialiter eonveniret ebsenti', & essentia paternitati , fieret inde , ut filiatio essentialiter sempeteret paternitati, &haec esset vera propositio, Faeternitas est siliatio essent liter,ue sed hoc indonveniens non sequis tur: ergo &c. Prob. minor: identipato io mali Ireali filiationis cum in xia ,, & essentiae cumi paternitate , non sequitur Noemitatem eum filiatione formaliter identificari,aut filiatio. nem de paternitate enuntiari sormaliter,eo quod cum .identitate reali formali stet ister illa di- stinctio rationis ; atqui etiam cum identitate essentiali filiationis cum est Ptia', & essentiae eum paternitate , i sto latex illa diminctio rati
nis r ergo ex identitate est entiati ut inque rei Milonis cum essentia, non sequitur inter relatio'nes identitas, aut praedicatio es entialis . . Gon tus explicat hoc quodam argumento, quod hic.ouulto brevitatis gratia, cum habeat eamdemvlitutem, ac primum . . . ,
Prob. a. in orem principalem . Quod diebtur ut proprietas de praedicato, non mini videbet ut Proprietas de iubiecto enuntiari , quam quod etantialiter dici lux de praedicato, debe testentialiter dici de subjecto: sed filiatiox g.9
dicatur de Deo ut proprietas , absque eo quod de Patre. cui convenit essentialiter deitas , ut Proprietas praedicetur: ergo etiam poterit de eis
609쪽
sentia dici essentialitin de Patre, aut
Paternitate non esientialiter pr dicari . Ad .cit tertiam probation cum confirmatione, quam omitto, quia militat contra Thbmistas re
eentiores,' &fundat suum argumentum in eo
sum sententia . nempe quia essentia in paternita te essentialiter includitur : Unde cum hoc sit falsum apud n's, hujusmodi argumentum mi- ni me lites ponendum est.. Prob.ulumbeamdein minorem principalem di Essentiale esse divinae naturae est, qudd sit communicabilis tribus per nisised hoo praedicatum . non enuntiaturestentialiter de Patre ; haec enim propositi0 est falsa , est communieabais tribus νεν--m: ergo ex eo, quod filiatio, v. g. .esientialiter praedicetur de essentia , . & haec uePatre etiam essentialiter, non sequitur debere enuntiare de illo filiationem .
Resp. negando minorem argumenti: Seque retur enim ' sumina confusio in adoraredo fatis
ictissimae Trinitatis mysterio, ut colligi poteste die is de 3Istinctione formali ex natin arre
'Ad toprob. contasia majori, nego minorem.
Ad cujus probationem, nego majorem , cum supponat salsum, etiam negatum , nempe fili tionem identificari formaliter cum essentia dii, vina: navis stllάhio finet formaliter ex natura rei essentia divina, & essentia sormes iter pate nitas, certissimum est , quod filiario essee se maliter paternitas; alioquin de uno eodem formaliter verificarentur contradictoria , quod est manifeste salium. Ad 2. probrininoris Prin-
ipalia, gratis concessa majori, cum non faciat ad castim, nego 'minorem; sessum enim' est ,
quod filiatio praedieetur de peo ut proprietas deum quia falsum est direre in sensu formali Sc1. m uesto dicendi per se: 'Dεῶsestsiliarao, tum quia si filiatio praedicaretur de Deo , ut proPH eas, necessario sequeretur deitatem, ideoque Riatio esset in Patres in quo est deitaς : ergo
610쪽
- siliatio non praedicatur de Deo formaliter , sed
tantum realiter & identice. Ad ultimam prob. dico, quod licet Pater non sit communicabilis tribus personis, sicut natura quam, includit ; tameti non valet consequentiar nempe non deinbere sequi filiationem enuntiari de Patre, ex eo quod filiatio essentialiter praedicetur de esse tia, &haee de Patre etiam essentialiter ; quia Pater non includit naturam divinam in suo comeeptu formali & xeduplicativo, sed tantum in suo conceptu reali seu materiali, & de conn talo, cum in suo conceptu formali & praeei' solum includat relationem paternitatis ; sed in sententia Grineti relatio inaudit sormaliter 'es.sentiam divinam, &essentia filiationem etiam in suo conceptu formalir ergo licet Pater non sit communicabilis tribus personis , tamen fili tio enuntiaretur deessentia, si formaliter in ipsa includeretur, &esset de ejus quidditate formali, ut vult Gonet. Omitto articulum tertium Goneti, in quo quaerit, quomodo realis relationum distinctio stare possit cum perfecta identitate illarum in essentia; quia hoc dubium P test resolvi ex dictis.
spiratio activa realiter a paternitate O
DUO tamquam certa supponenda sunt, nemisive spirationem activalia nullam personam in divinis constituere 3 alias essent quatuomer
sonae quod est haereti eum: Et spirationem activam esse in Patre & Filio; alioquin Spiritus S. non procederet ab utroque, quod est definitum contra Graecos. His suppositis, dissicultas est, an spiratio activa quae in Patre & Filio existit, res Aa 4