장음표시 사용
631쪽
simul termirare tres Rersonalitates divinas i nee humanas, hoc praecise provenit ex sua finit te, seu quia est finita positive; unde cum divi nae relationes non sint finitae, &careant finit te illa, sicut earent infinitate, clim non sint finitae, nec infinitae, non fiunt imperfectae , nec pers ctae se aliter . Ingabis: Personalitas creata dicit persectionem, licet sit terminus. I, ego instantiam,quippe cum sit ultimuni constitutivum non includit formaliter ens, ideoque - Pe sectionem, nec imperfectionem. Inβabis: Constitutum, nempe Persona, est quid persectum : ergo personalitas quae Personam constituit , est etiam quid persectum . Nego consequentiam : quia persona est Periecta ratione naturae Personataeo
hi divinae relationes gaiaea't exustentiis relativis inter se , Ast ab cxistensia essen
DIeo , dari in diutias tres existentias relati-
Vas, real iter intex se, & sormaliter ab el- sentia λluta essentiae distinctas. .
Prob. I. Gonet. tona. q. tra statu de Incam.
disput.8 art.2. g. I. docet,liumanitatem Christi
existereper existentiam Verbi divini ; sed lime existentia non est ab oluta, seu ea qua existie
essentia: ergo est existentia relativa, & fonsequenter dantur in divinis existentiae velativae. Prob. minor: Tum quia Gonetus loco lueracitato art. I. docet, naturam humanam Christi
subsistere subsistentia relativa: ergo etiam existit existentia relativa. Tum quia si illaexistentiaestet ab lura , sequeretur quod humanitas Christi existeret per aliquid commune tribus
632쪽
personis, & consequenter tam existeret in Patre& Spiritu S. quam in Filio ; sed hoe est falsum :humanitas enim Christi existit existentia Verabi. Tum quia beata Virgo esset Mater Patris& Spiritus Sancti, sicut Filii: nam ideo Virgo est Mater Filii , quia acti' generativa Virginis suit terminata ad existentiam increatam Filii: ergo si existentia illa esset absoluta & comm nis tribus suppositis, B. Virgo esset Mater Patris & Spiritus S. sicut Filii : ergo existentia illa qua humanitas Christi existit, non est absoluta & essentiae , *d relativa & persensis, δι
consequenteran divinis, praeter existentiam absolutam essentiae , dantur tres relativae, cum non sit maior ratio, propter quam Filius potius habeat existentiam, relativam, quam Pater &Spiritus S. in .i Confirm. Subsistentia verbi d vini in sentεω, eia omnium Thomistarum est relativa & persensis : ergo etiam existentia . Prob. cons ouentia: Existentia, insensu Thomistarum distinguentium ipsis existentiam ab citentia, est ultimum complementum rei, & ultima sorin
ii tas, ideoque existentia in Verbo divino supponit iubsistentiam: sed haec doctrina est salsa,
si in Verbo divino nulla detur existentia relativati personalis,nam in divinis absoluta praecedunt relativa: ergo si in divinis nisi a datur existentia praeter absolutum, & existentia sit ultima sormalitas Verbi, signum est, 'Md existentia absoluta non praecedit subsistentiam relativam: ergo ne sequatur tale inconveniens, necesse est in divisis admittere tres existentias relativas &
. Prob. E. Existentia est id quo res ponitur ex tra suas causas, aut extrae sua principia yxod ctiva, ut communiter tenent Philosophi , sed Filius non ponitur extra suum principium. μω
ductivum idem dico de Spiritu aucto ) per aliquid absolutum de ipsis enuntiatum : ergo,
633쪽
Filius in ratione Filii & geniti, aut producti,
existit & ponitur extra Patrem secundum suum suppositum existentia relativa & personali . ' Prob. minor: Nihil est in divinis absolutum Fropter quod Pater , Verbum & Spiritus S. non sint unum: ergo Filius nequit poni extra Patrem Der aliquid absolutum. Subsumo: sed id per quoa Filius est extra suum principium , &existit, ut distinctus a Patre , est existentia: erFo habet existeretiam . relativam sibi propriam , & consequenter in divinis dantur tres existentiae relativae & personales inter se distinctae a
Confirm. Pater & Filius in divinis sunt duo
opposita relativa, quorum unum refertur ad
aliud secundiun suppositum &personalitatem: ergo quilibet eorum existit existentia partic lari & relativa. Prob. consequentia: Oppositio actualis non potest esse nisi inter existentia, seu
inter ea quorum unum existit extra aliud in sensu in quo opponuntur; sed dato, quod P ter Filius existant unica existentia quae sit absoluta, non sunt duo existentes, sicut non sunt duo dii, sed tantum unum existens, sicuti unum intelligens, aut omnipotens : ergo Pater& Filius sint duo , quorum unum ad aliudieseratur, oportet, quod existant existentia propria. Prob. major: Oppositio relativa resultat ex extremis omnino completis; nam ex Patre aeterno, ut Ρater est praecise,& spiritu S. non resultat oppositio relativa; quia Pater, ut talis, non hi t omne necessarium, ut oppon . tur relative Spiritui sancto, quod fit per spir Uonem activam; nec Pater, ut est Deus priec LSe, relative opponitur Filio, quia deficit ei paternitas: ergo oppositio relativa actualis, non potest esse nisi inter existentia , seu inter ea quae actu existunt, & sunt extra suas causas, aut principia, & consequenter una relatio ne ' quit opponi relative alteri, nec econtra, quin
634쪽
oppositio sundetur in existemia propria& padiriculari. Prob. 3. Ratione Scotistarum : Productio realis terminatur ad existentiam rei productae; sed generatio Verbi divini est productio re iis, quae non terminatur ad existentiam ab imiam essentiae, quia haec est improducta: e oraecellario terminatur ad existentiam propriam Filii, quae est relativa i & consequenter qua libet divina persona gaudet existentia res,tiva.
Resp. Gonet. distinguendo majorem : Temdit ad existentiam ut producendam , vel communicandam entitati productae, concedit majorem ; semper producendam , negat majoreuuUnde cum existentia absoluta sit communicata Filio . , potest terminare productionem
realem Filii , quin detur existentia propria
. Contra: Existentia communicanda, nbnsus ficit actioni productivae: ergo productio Verbi
divini, quae est actio productiva, nequit terminari ad existentiam communicandam. PrCb. antecedensi Tum quia existentia communicanda est terminus actionis communicativae, specificativus. ejusdem ; im impossibile est , quod actio communicativa habeat terminum productum, cum actio specificetur a termino, & terminus desumat suam denominationem ab acti ne: ergo implicat, quod existentia communicanda ut terminus actionis generativae Verbi, quae est vera & realis productio : Τum quia producere rem est illam existentem constituetre, ut ait Gonet. hic , di eam communicare non est eam existentem constituere, sed eam existentem constitutam conserre: nam communicans , communicat seipsum, vel aliquid sui,& coni uenter communicatio semper est rei existentis: ergo eo . modo quo res est, debet elle existentia ejus, id est, si res petat creari s
635쪽
latv. i. Angelus existentiadebet esse creata; si res petat communicari, existentia debes esse communicata; & si res petat produci, existe tia debet esse producta; subsumo: sed Verbum divinum petit produci & generari: ergo existentia ejus non debet esse communicata , sed
Producta. Objicies I. Gonet. In Deo non sint tres essentiae relativae, sed unica essentia absoluta remo nec dantur tres relativae existentiar, sed unica & absoluta. Consequentia videtur manifesta, quia existentia convertibiliter eum estentia se habet, ac cum illa proportionatur , & adaequa lux, subindeque immultiplicata essentia, mul-Eplicari nequit existentia. Praeterea, si in divianis stat multiplicatio realis emitatum, aut re Iitatum, non multiplicata realiter essentia, cur aetiam illa stare non poterit cum unitate, & im- multiplieatione existentiae λ Antecedens prob. Tum quia id expresse docet August. lib. I. de Trinit. cap. 8. Se D. Thomas quaest. 39. artic. I. Tum etiam quia essentia divina, & natura usurpantur pro eodem: sed in nullo ansu dantur in
Deo tres naturae relativare ergo nec tres estenetiae . Addit, quod si in Deo dentur tres essentiae relativae, etiam admittendae erunt in ipso tres divinitates relativae. Resp. distinguendo anteeedens: In Deo non sunt tres estentiae relativae, sed unica essentia absoluta, si essentia sumatur in rigore, seu pro natura, aut eo, quod est primum conceptibile - an qualibet re , & a quo omnia fluunt, concedo antecedens s in hoc enim sensu est unica essentia in Deo, qua tres personae sunt' unus Deus: Si essentia lumatur pro quidditate, aut ratione formali, & distinctiva cujuslibet rei, aut sor-nialitatis; essentia est uniea S absoluta b Deo, nego antecedens. Patex enim habet aliquam auidditatem, Stationem formalem, qua con .ituitur & distinguitur in esse Patris , quam
636쪽
Filius & Spiritus S. non habent, eum' alia sit ratio paternitatis , alia ratio aut essentia filiati nis, &alia spirationis passivae; alioquin essent unica persona , sicuti unicus Deus : idcircodreganda est consequentia , & iucendum est ad psobationes & authoritates antecedentis, D. Amst. &D. Thoinam este intelligendos deessentia , prout est naturae Dei & fons omnium
attributorum, non vero prout essentia est cotis
septus, & ratio quidditativa, & formalis distin . tiva, & constitutiva cujuslibet rei. Nec let dicere in Deo esse quatuor existentias , scilicet unam ab latain, & tres velativas 3 quia . ut res numerentur, requiritur distinctio realis, unde cum inter exissentiam abs tutam & relati vas nulla detur distinctio realis, non valet dicere , quod sint quatuor existentiae, sed tantum tres non absolute Pronuntiatae , sed cum hoc addito, relati a.
Objicies a..Non datur in Deo duplex ratio increati, sed una qua essentia & relationes i
creatae consituuntur; alias tres personae esseneties increati substantivo, contra illud Athan. 23 on tres inereari , sed tinus inerratus : ergo nec dantur tres relativae existentiae .. Prob. consem I. a Paritate rationis: Si enim una ratione i creati, relationes & essentia inci eata constituum
tur 3 cur etiam una existentia absol at imm-tiplicata realiter non unt existere relati nes essentia ἰ 2. Prob. consequentia a priori: nam ens divinum constituitur extra nihil Pex esse increatum , sicut. Is creabile , Per hoc quoi texmnat oreationem: esso si tres rem lationes in unω ratione inexeati realiter immultiplicata conveniunt ima etiam existentiata, multiplicata realiter existent. Cum ratio i
creati consistat ia hoc Mod est existere. a se,
Pugnat realiter multiplicari existentiam in personis divinis, nisi etiam in illis ratio entis imareati realiter multiplicetur, velecontra, ratio
637쪽
nem entis increati in persoms divinis manere immultiplicatam, multiplicata realiter in illis
Resp. Rationem increati duplieiter sumi posse , I. Prout dicit negationem essendi ab alio tamquam a causa & tamquam a principior Productivo, ut v. g. natura divina quae est ore nino a se, & excludit omnem modum essendi alio. a. Prout dicit solam negationem essen di ab alio tamquam a causa, seu Prout non Praesupponit mon fuisse , aut negationem suae existentiae, & admittit tamen rationem essendia principio productivo, ut v. g. petibna Filii . Unde ratio increati in primo sensu acceerat sest persectio simpliciter simplex entis inlinitieu Dei, nec competit relationibus formaliter έn se consideratis, clim sint productae, & h heanti principium ; at ratio increati iri secundo sensu accepta , competit personalitatibus divinis, quae non habent causam , nec supeonunt negationem existentiae, & habent ptimcipium..i Distinguo igitur antecedens: Non datur in Deo duplex ratio increati ejusdem rationis , id est, quarum quaelibet dicat negationem essendi ab alio tamquam a causa& tamquam a princupio, concedo ansecedens: Certum enim est, quod in iuvinis non sunt tres dicentes negati nem essendi a principio & a causa , & consequenter non stantires rationes increati, prout ratio increati diciti negationem essendi ab alio tamquam a causa & tamquam a principio :Non datur duplex ratio increati diversis rati nis, id est, quarum una dicat negationem es sendi ab alio tamquam a causa & tamquam a principio , δι alia tamquam a causa dumta-αat . nego antecedens o quia Pater est increbius in primosensu, ut Deus est: idem dico de Filio & Spiritu sancto, & ideo non sunt uesinereati, sed unus increatus: sed in secundo, ' sensu,
638쪽
sensit, sola essensa divina est increata seu im-
producta, cum Per'nautates supponant Priniscipi,im: ergo datur in Deo duplex ratio inere ti, una quae idem est, ac ratio improducti, &altera quae idem est, ac ratio ineaulati. Unda nefanda est consequewtia: Ad cujus prob. nego assumptum , nempe una ratione increati , r lationes & estentiam constitui increatas, quia relatio est ineroasa ratione increati dicentis negationem euendi ab alio tam suam a causa tantum, non Veroxamquam a principio, cum sit producta , & essentia est increata ratione increati dicentis negationem essendi ab alio tamquam a causa & tamquam a principio , cum sit improta . Ad a. prob. distinguo antece dens : Ens divinum absollatum, seu natura dia vina , vel Deus constituitur extra nihil per esse increatum in prima explicatione acceptum sconcedo , cum sit omnino a se & improductum ιin secunda explicatione, nego : in hoc enin sensu personalitates divinae tantum sunt increatae, cum in divinis nihil, praeter personalitates, sit productum. Ad 3.- . dico, quod ratio increati in I. sensu consistit in hoc quod est existere a se , non vero in z. sensu; ut patet de Per sona Filii, quae non existit se, sed a Patre, a
quo accipit litum este, & est increata . Unde cum sit duplex ratio existendi, ut patet supra, debet etiam esse duplex ratio increati in divinis una qua Deus est increatus Sexistens, & alia qua persona producta est increata & existens scam persona producta non sit a se, sicut Deus in ratione Dei, & entis omnino improducti. Prima est absoluta, & propter ipsam non sunt tres increati, sed unus increatus : Et secunda est relativa, S particularis , & propter ipsam possumus dicere, quod in divinis sunt tresim creati , non absolute pronuntiati , sed eum hoc addito, Reutri personales; sicut Possu nius dicere , quod sunt tria entia relativa S re
639쪽
sonalia:. Aliud enim est, inquit August. lib. s. de Trinitate cap. 6. Use Deum , ct aliad 6se
Objicies 3. Existentia relationis est absolutarergo notamultiplicatur in divinis. Prob. antec. Existentia non convenit relationi per ordinem ad terminum quem respicit, sed desumitur a subjecto in quo recipitur, sive i ut alii dicunt
xxi uentia non convenit velationi secundum xationem ad , sed secundum rationem A . Confifcm. Illud quod tribuit e stentiam, relationi, debet habere aliquam activitatem, vel saltem aliquatri causalitatem erga illam. eXercere sexistentia enim est veluti, existentia rei. extra causas; sed terminus relationis, cum habeat solum. terminare , & rationem. puri termini exerci't , onmi activitate caret , & nullam sausalitatem erga relationem exercet : ergo existentia relationis non sumitur ex termino
quem, respicit, & sic non relativa, sed abs
luta est. ιResp. negando antecedens: Ad cujus prob. nego majorem: Relatio enim dupliciter sumbtur apud Philosophu, scilicet, ut est accidens, S sic convenit illi esse per ordinem. subjectum, ut constat de omnibus accidentibus: Et ut est tale accidens, seu relativum , & sic eonvenit illi existere per ordinem ad terminum ad quem refert subjectum , & consequenter existentia potest convenire paternitati, licet dicat ordinem ad filiationem . Ad eo rm. nmo minorem, quia relatio resultat, & Producitur ex sendamento & termino: Idcirco. terminus exercet circa illam aliquem influxum, aut causalitatem a alioquin sublato termino produceretur relatio , vel terminus esset tantum conditio sine qua non, quode si falsum quia Deus nequit supplere de-ractum ejuS.. Objicies 4. Relationes divinae evistunt per erustentiam essentiae; ergos existentiis relativis
640쪽
non gaudent. Antecedens est certum: nam sies ut natura divina intime includitur in relationubus, ita & ejus existentia; repugnat aut exustentiam alicui subjecto communicari , nisi res 'dat illud existens; sicut impossibile est sapientiam esse in aliquo, & illi non dare elle sapientem .. Consequentiae vexo probia Cum existentia sit ultima actualitas , & ultimus terminus rei quam terminat, implicaeea em rem existere per duas existentias .a haberet enim duas ulti mas actualitates, &duos ultimos terminos et ei
go si relationes divinar existant per exi stentiam essentiae, non gaudent existentiis relativis sibi Propriis . Confirm. I. Existere, prout abstrahit a creato & inexeato , consistit in lioc quod est e tra nihil constitui ; at entitas extra nihil posita non potest iterum constitui extra nihil ergo eadem entitas duplici existentia actuari non potest. Confirm. a. Si postet eadem entitas duplici existentia actuari, nulla eslet ratio, cur divina essentia non existeret duplici existentia , una
ab luta sibi propria, & alia relativa de jur Pt a relationibΡ divinis eam modificantibus, so ut relationes divinae duplici gaudent existentiainparelativa & sibi propria , alia absiluta&com-
Resp. negando antecedens, loquendo in sensu formali: nam essentia divina non incluat lux se aliter in relationibus, nee ipsis formaliter identiMatur, sed tantum realiter, ut dictum est suprat ergo relationes divinae non, existunt exi, stentia essentiae. Praeterea natura divina&relationes sunt diverse rationis, cum natura sit quid absolutum , & relationes sint quid relativum.: ergo relationes nequeunt maliter
existere existentia ab luta qua natur divina existit. Ratio est , suta debet esse propor tio inter rem, . R existenti Mus. Ad prob eonsequentiae, dico quod exiventia est ultima