장음표시 사용
651쪽
uon tamquam qui dat esse: ex ouo sequitu r.
quod omne suppositum est subsistens, omno subsistens non est suppositum ; quia Monam
nicabilitas alteri tamquam cui dat me, forma-jiter includit incommunieabilitatees alteri tamquam a quo ultinio completur, es incommunicabilitas tamquam a quo ultimo completur , non ineludit incommunicabilitatem alteri tamquam cui dat esse r unde constat, quod divina essentia quae subsistit, & est ineommunicabilis alteri tamquam a quo ultimo completur, quia est
eompleta per suam subsistentiam, est subsistens& non est suppositum; alioquin esset incommunicabilis lateri tamquam cui dat este , quod est
falsum, cum de facto commuilicetur tribus divinis personis, eisque det esse divinum & esse tiale. Hoc supposito Dieo , dari in Deo secundum 1e consideratombsistentiam absolutam, qua natura divina subsistit haec & singularis . Ρrob. Deus ut Praem-telligitur porsonis, est ultimate completus &subsilians ; nam Deus ut praeintelligitur personis, creat, & operatur res ad extra', intelligens& volens, & consequenter lubsistit, cum nihil operari valeat, quin subsistat: sed non po-ν test esse ultimate eom, eius, noc subsilitens, nili per subsistentiam sibi propriam , &necessario sequentem divinam essentiam: ergo datur in Deo subsistentia absoluta, seu subsistentia essentiae divinae. Prob. minor: Natura divina non detex- minatur , nec contrahitur , nec actuatur per relationes personales.: Tum quia est abIesuta, ct consequenter nec determinari , nec actuari
potest pex relativunt : Τum: quia .st communicabilis tribus divinis, personis quibus dat esse divinum , & est incommunicabilis alteri tamquam a quo ultimo completur, ut patet eX hotabilirergo subsistit subsistentia absoluta qua ultimate completur .. . .
Confirm. Divina essentia ut praecisa a divi-
652쪽
nis personis, est infinita, & habet omnes diu, nas persectiones 3 potest etiam assumere nat'ra creatam , ut docent Theologi in materia de Incarnatione e ergo est subsistens subsistentia abibluta, prout est praecisis a personis divinis. Prob. cohsequentia: Si natura D. ut praecisa aduuinis personis nullam haberet subsistentiam, non esset infinita in sua linea, quia deficeret ei su sistentia, quae est ultimum complementum subinstantiae , nee haberet omnes persectiones scum subsistentia Dei sit perfectio simplieiter simplex ; melior est enim quam quodcumque incompossibile cum ipsa,ut consideranti patebit:. nec posset assumere naturam creatam: Ratio est, quia id quod assumit naturam creatam, ποrtet,
Obd si leat defectum subsistentiae creatae, ut patet in Christo σ.ergo natura divina ut eraei telligitur personis, est subsistens subsistentia ab
Obj. r. Si essentia divina h bereesubsistentiam propriam, necessarib esset iuppositum aut per sena; sed hoe est falsum, alioquin essent plusquam tria supposita in divinis: ergo non subsistit subsistentia propria , sed subsistentia personarum. Prob. major: Subsistentia est incomm nicabilis, &apud SS. Patres hoc nomen, Subsistentia, sumitur pro nomine hypostasis, & Pe sonae: ergo si essentia haberet propriam subsistentiam , estet hypostasis & per1bna. - Resp. negando majorem: Ad cujus probationem distinguo i. partem antecedentis: Subsistentia finita est incommunicabilis, concedo: Sub silentia infinita, qualis est subsistentia esientiae divina', nego, quia de ratione infiniti est communieari & identificari alteri. Unde si subs stemtiς personales in divinis essent infinitς sorinaliter, communicarentur tribus per nis, & sic tres subsisterent unica subsistentia. Distinguo a. partem antecedentis: Apud SS. Patres hoc nomen, Subsistentia , sumitur pro nomine hypostasis, aut
653쪽
per nae, Si iubsistentia sit incommunicabilis ,
ut quod, & ut Quo, alteri tamquam cui dat esse, concedo: Si lubsistentia sumatur pro incommu- , -nicabilitate , ut quod, & ut quo, alteri tamquam
a quo ultimo completur & actuatur tantum. nego . . de cum subsistentia essentiae divinae sit tantum incommunicabilis alteri tamquama quo ultimo completur, & communicabilis alteritamquam cui dat esse , cum de facto communicetur tribus Persenrs quibus dat esse divinum, non debetine hypostasis, nec per na.
2bjicies x. Estentia divina , ut praeintelligitur
personis , non est ultimate completa: ergo non habet subsistentiam . Prob. antecedens: Esientia divina , ut praeintelligitur personis , non terminatur per subsistentias relativas , & est terminata in signo processionum, seu dum intelligi iuxri divinis nulla datur
Iubsistentia praeter personales & relativas. Respondeo negando antecedens, ut patet s Pra in confirmatione. Ad cujus prob. distinguo antecedens: Divina essentia, ut praeintelligitur Personis, non terminatur per subsistentias relativas , & terminatur in signo processionum tamquam per terminum illi proprium, essentialem , S eonstitutivum in linea divinitatis & subsistentis infiniti, nego antecedens s hoc enim fit per
subsistentiam ala tutam: Tamquam per terminum suae kecunditatis ab . ipsa constitutum, concedo antecedens . Vel, ut clarius loquar , dico, quod natura divina terminatur per subsistentias relati asin operationibus suis ad intra, intellectum & voluntatem, cum dictio &spiratio activa terminentur ad relationes; sed non terminatur per iubsistentias relati, Vas, ut compleatur, id est, ut sit persectaria ἀtura & vere subsistens: nam si per impossibile 'ii in revera in divinis. nulla esset Sio pryductiva ex desectu termini ἀied temper Deus esset ens omnino comPletum s
654쪽
Objicies 3. Natura cum competit subsistema, subsistit & existit per se, proue ratio existendi Per se, dieit negationem existendi in Hior sed matura divina est in alto, imo est in tribus divinis personis: ergo non habet subsistentiam ab-1blutam, sed subsistit subsistentiis relativis . Reis. negando majorem: quia, ut est quid per se subsistat, sussicit, quod dicat negationem essendi aut existendi in alta per inhaerentiam , non au' teni essendi iti alio absolute, ita. ut quod habet sul lentiam, nequeat Q. in alio . .
Ansubsistentia iis personis divinis realit
- , multillicetur 3 Duo, subsistentiam realiter multiplieari in divinis: nam ea quar: conveniunt Deo ra- tione relationum versonalium, multiplicantura ealizer , &sunt relativa ; quia quae necessisi' s quuntur quidditatum alterius rei, multiplicari debent ad multiplicationem ejus ; sed, aliqua subsistentia convenit in divinis ratione relati nis personalis: ergo aliqua subsistentia debet rea, liter multiplicari , & este relativa, sicuti xsonae multiplicantur. Prob. minor: Convcnit Patri idom dieo de Filio & de Spiritu S. ex proprio eoneeptu formali subsistere incommunicabiliter alteri tamquam supposito: Τum quia Pater est. independens ab alio supposito: Tum quia id quo est Pater & suppositum , nimirum paternitas, est quid incommunicabile Filio & Spiritui S. sed id quo aliquid est alteri incommunicabile omni incommunicabilitate, est subsistentia:ergo. subsistentia convenitPatri aeterno, non Praecis
655쪽
-a est Deus ; alioquin esset simpliciter communicabilis, sicut divinitas; sed quia est Pater.& ratione paternitatiS . tDicos : Si subsistentia conveniret in divinis ratione relationis , conveniret etiam vatione spirationis activae 4 quae est etiam relatio origis
nis ι sed hoc est talium , cum essent quatuor subsistentiae relativae , S consequenter, quatuor Personae : ergo nulla subsistentia est in divinis
ratione relationis . .islRespondeo negando marorem: Quia ilia 1 sstentia non convenit in divinis vatione velationis praecise , id est, quia relacio est , nec originis: sed quia est constitutiva suppositi, suod in incommunicabilitate consistit ergo spiratio activa, licet sit vera relatio orsinis, tamen non debet frui propria subsistendia; quia non est constitutiva suppositi, nec person is, sed communis duobus supposivi ' nitica , si LGProb. 2. Humanitas Christi subsistit sublissentia Verbi divini, cum habeat unicam subissstendi , & unicum suppositum increet ut sancit Concit. Ephes. contra Nestor. ted ii manitas Christi non muni & absoluta : Tum quia subsist e. tam .Patre', &-Spiritu sanPMquamariS i Tum quia beata Virgo esset Mater o Patris &Spiritus sancti, quod repugnae: exnsubsistaiubsiste tia relativa & personali: At milia euratio, propter quam Filius propria, &Pater & Spiritus sanctus sola subsi-zntia absoluta , cuin Pater & Spiritus anctus gaudeant personalitatibus relatior ergo in d-vinis tot sundi admittendae subsistentiae, quot 'Obi ieie, 1. Posita subsistentia absoluta , subsistentiae relativae sunt inutiles; nam Pater ex vi subsistentiae absolutae est subsistens per Ie& 6ι incommunicabilis Filio: ergo subsistentia absoluta sussicit. Respondeo negando Utece-
656쪽
DE DEO T R I N GIdens; nam Pater per subsistentiam a sutam iub si1titue Deus, &sie relative non eis oppositus Filio nec est Persona: ergo necessaria est subsidentia relat va,ut subsistat incommunicabi Iliter,& relative OPponatur Filio r Diejs: Subsistentia est persectio simpliciter simplex: ergo non potest reddere Patrem subsistentem ;ncommunicabiliter, quia persectici 1impliciter simplex est communicabilis . Resp. distinguendo antecedens: Subsistentia communis & absoluta , concedo quia haec pertinet adessentiam divinam: Sub nitentia pexibnalis & re
Objicies a. Omnis subsilientia eit abs tuta: ergo est immultiplicata. Prob. antecedens rRatio relativi est ad aliud, & ratio omnis subsistentiae est ad se .: .ergo omnis subsistentia est absoluta. Respondeo negando antecedenS: Ad cujus prob. distinguo antecedens i Ratio relativi est esse ad aliud tamquam ad suum correlativum , concedo antecedens ; tamquam ad suum ultimum complementum , ut fiat alteri supposito incommunicabilis, nego . Unde ratio subsistentiae divinae est ad se ,&r ad aliud; . est ad se, inquantum excludit aliud tamquam, terminum, suae dependenciae& tamquam suum complementum , ut fiat incommunicabilis alteri supposito sed est etiam ad aliud tamquam ad suum correlativum , cum in divinis una persona reseratun
ad aliam : ergo potest din subsistentia rei
657쪽
Depertinentibus ad unitatem , vel pluralia tatem in divinis. VIsis omnibus, quae de persenis dἱvinis In
communi dicuntur, naodo, examinanda sunt ea, quae ad unitatem & pluralitatem Pe zinent; unde sit
Statuitur regula ct conclusio generalis , ex. qua in resolvuntur di ultates.
DIeo breviter, quod quae comeniunt Per innis ratione solius essentiae , singulariter tantum dieuntur a quae solum .eis conveniunx ratione proprietatum, dicuntur tantum pluraliter ; quae autem eis competunt ratione proprietatum, & ratione essentiae, dicuntur pluraliter & ungulariten. Haeci cohclusio,.quoad omn*s partes est communis . Prob. quoad I. conveniunt Deo rationes sientis,sequuntur naturam essentiae, cum ex Philosephis proprie, rates in quarto sequantur naturam rei cujus sunt ; sed essentia divina est una singulariterre omnino immultiplicata : ergo ea quae ra tione ipsius conveniunt Deo, debent singulariter diei de: Deo. Prob. quoad 2. Quae conveniunt ratione Proprietatum, debent esse n*ionalia & particularia , cum quaelibet proprietas
Persisnalis sit notionalis, & quodlibet notionalesqu
658쪽
seu relativum habeat suum correlativum: ergo nulla proprietas con enit divinis personis ratione proprietatῖs personalis, quin pluralitelldicatur, quin multiplicetur. Prob. quoad 3. conveniunt divinis personis ratione pro,prietatum & estentiae, debent participare m dum conveniendi proprietatum & essentiae; sed essentia convenit singulariter, & proprietates personales pluraliter: ergo quae conveniunt ratione proprietatum & ratione essentiae, dicuntur
Ex hae regula gener i sequitur I. quod ratio Persena , non potest dici in fingulari, cum includat incomminicabilitatem , nec conveniat ratione ellentiae, & conseqαenter tres personae
nequeunt dici una per naὐ c d verum esto patet in Christo, in quo est unica per na, quae est divina, & quae non dicitur persona Patris , nec Spiritus sancti. - 2. quitur , quod su stentis , sicet ab luta loquendo dicatur una , tamen dici potest plux
liter, modo addatur haec Particula, rejaι iras eum subsistentia nedum converuat ratione esse tiae=qua tres personae sunt unus Deus, sed etiam ratione per nae. qua in divinis stat tres per nae incommunicabiliter subsistentes, ideoque uexsubsistentiae relativae . 3. Sequitur, quod in divinis existenila prae dieatur & dicitur in plurali, non sumpta ab lui te , sed cuin hac additione , velatara, cum quaelibet persona gaudeat pxopria existentia relatiaua : ex quo sequitur , quod in divinis,praeter exi stentiam absolutam convenientem tribus perso nis, dantur tres relatirae & personales. sequitur, tres divinas personas non posse dici tres perfectos substanisve, sed tantum ad- quia persectio non multiplicatur in duvinis personis, cum non conveniat ratione re
lationum , quae non sunt maliter infinitar, neς Persectae r ex quo sequitur , quod in divinis
659쪽
datur tantum unica infinitas, & unum infinitum
s. Sequitur, quod in divinis tres personae pollunt dici una res,& plures res; una absolut&S communis tribus personis a & plures, quia quaelibet persona potest dici res, non absolute pronunciata, sed eum hac additione , relat/νa , cum quaelibet persena sit realitas existens dc subsistens, distincta ab alia. 6. Sequitur, quod tres Personae divinae non possunt dici in rigore tria individua ; quia individuum in rigore sumptum, est secundum se totum extra aliud.sed una persona divina non est tota extra aliam Τ- quia tres personae sunt in
una & eadem numeronatura: ergo tres divinae
personae non possimi dici triae individua . Tum
quia essent tres diria o ' . ,
Haec omnia esse vera probat D. Augustinus s. de Τrin. cap.8. in princ. ubi ait: si a ropter ria Dd praecipue taeneamus, quidqάid adse dieitus praefantissima illa odivisasublimitas, substantialiter Lia; quod aeutem ad aliquid, non stantiali-
sera sed relative , rantamq- esse vim ejusdem μό- stantiata Patre , O Filio 1 O spiritu S. st quidquid dosingulis ad seipsos dieitur non plural/ter in summa , sed singularixeν aeeipiatur . Quibus verbis suadetur nostra conclusio, & ea quae inde sequuntur, demonstrantur vera: nam aliquid dici relative de alio , & ei competere ratione relationis, siunt unum & idem x & diei abs inte& ei convenire ratione naturae & est,itiae, Iunt etiam unum & idem: ergo ex D. Augustino, ea quae dicuntur de Deo relative, multipliuntur lices per nalitates, & quae dicuntur absolute
R ratione naturaliaut essentiae, non multiplica tur, quia natura non multiplicatur, sicque nomen, Persona, & nomen, Sen possunt
diei in plurali numero. Idem sentiendum est de existentia.
660쪽
ens substantive acceptum , pluraliter dicatur in di Pinis
DIco I. Ens qu tenus concretum existentiae& ellantiae , prout est principium existendia se, non praedicari pluraliter de divinis pers nis; nam P ter reduplicative sumptus non est principium existendi a se, licet a nullo procedat per viam actionis, quia Paternitas qua est Pater, supponit principium a quo fluit nempe essentiam quae est radix omnium proprietatum divinarum, tum absolutarum, tum relativarum: Filius non est principium suae existentiae, cum sit genitus a Patre: idem dico de Spiritu sancto qui a Patre Filioque procedit: erbo ens quate nus concretum existentiae&ellentiae , prout est princietum existendi a se, non praedicatur de Personis pluraliter. Dico a. Ens, ut est concretum entitatis , quae tenus opponitur nihilo, pluraliter dici de pedisonis divinis: nam personalitas Patris aeterni o Ponitur nihilo, cum sit relatio realis gaudens existentia propria, cujus nihilum est expers ;Filius etiam includit filiationem realem, qua est Filius, & ab aliis divinis personis realiter distiminus. ergo ens sumptum,prout opponitur nihilo, dicitur pluraliter de divinis personis . Qtares I. An veritas realiter multiplicetur in personis divinis Resp. negative, si sumat uxabsolute ; nam in divinis non sunt tres veri, scut non sunt tres aeterni , nec tres increati s sed unus verus, sicut unus internus, & unus increatus: ergo veritas est realiter immultipliscabilis, sicut aeternitas, substρntive, de absolute. Deinde , veritas debet esse sicut bonitas; sed bonisas non multiplicatus reaci