장음표시 사용
671쪽
eumque auxilio supernaturali, aut revelatione , posse cognoscere mysterium Trinitatis.
ratio naturalis . supposita fide aut revelatione , possit naturaliter demonstrare mysterium Trinitatis ZDIco, intellectum creatum non posse supposita fide, aut revelatione , naturaliter dein monstrare mysterium Trinitatis. Prob. Supposita fide intellectus ereatus non potest scientifice discurrere de mysterio SS. Trinitatis: ergo supposita fide, nequit 'naturaliter demonstrare iblud. Antecedens 'est certum, quia discursus scientificus de re clara & evidentit dumtaxat estbrm ari potest. Consequentia prob. Fides est obscura, &scientia est clara & evidens: ergo ex fide non potest haberi discursiis scientificus. Antecedens est certum, quia ea quae specifice opponuntur , unum nequit haberi ex alio. Consequentia prob. Discursus scientificus est de re clara 3 evidenti : ergo cum mysterium Trinitaltatis sit obseulum , etiam supposita fide, nequit demonstrari per intellectum naturaliter discurrentem. Tandem, dum homo eredit, non scit, quia fides & scientia opponuntur , ut Patet in beatis, quἱ non credunt, quia sciunt, & in nobis qui non icimus, quia credimus: ergo homo non potest cognoscere naturaliter mysterium Trinitatis, nec de Ipso discurrere seientifice, licet
Confirm. .Ut intellectus creatus naturali vi tute & propria discemat, & demonstret mysteriorum existentim, oportet, quod cognoscatinysteria evidenter, &qudd de ipsis nullomodo dubiem e queat, utv. s. de existentia Dei; sedi sup-
672쪽
supposita fide aut revelatione, intellectuscre, tus non cognoscit evidenter, nec a priori, neca posterior mysteriumTrinitatis,& non obsta te fide de eodem mysterio dubitare potest ; secus enim haeretici essent ignari, non narretici, &dicerentur potius insipientes , ut sunt illi qui negant existentiam Dei, quam haeretici, quod est falsum: ergo supposita hde, intellectus cre, tus nequix naturaliter demonstrare mysteriunx
Obji. i. Supposita fide, aut revelatione, rationaturalis ex propria virtute probat mysterium Trinitatis esse possibile: ergo demonstrat de facto existentiam ejus ; cum in Deo posse, sit elle .
Prob. antecedens r Intellectus creatus nequit
Probare mysterium Trinitatis elle Impossibile, ut profitentur omnes Theologi : ergo probae esse possibile. Resp. negando primam consequentiam: Nam licet demonstretux possibile, non sequism,quod demonstretur elle de facto ; nam ut probetur non elle impossibile, sufficit salii facere rarionibus probantibus impossibilitatein, quod est facile, eum divina mysteria non sint contra rati nem, sed ultra; at ad probandum hoc mysterium elle de facto , debet dari ratio naturalis probans existentiam mysterii , & ostendens eam evidenter , non vero ostendens dumtaxae nullam esse repugnantiam ; sed nulla potest dari ratio probans evidenter existentiam Trinitatis, quia est extra spheram intellectus creati r
Objicies 1. Adorandum SS. Τrinitatis mysterium per rationem naturalem supposita fide demonstratur credibile : ergo etiam per Eamdem rationem demonstratur existere. R esp: ne- .gando consequentiam: Credibilitas enim provenit ab authoritate dicentis S attestantis, &ab extrinseco; at existentia aut actualitas Provenit ab entitate rei, & ab intrinseco . Unde cum
673쪽
in Patre, filiationem. in Filio , 'irationem activam in Patre & Filio , ε *irationem palsevam in Spiritu sancto; tot enim debent .esse notiones in divinis , quot sunt signa discretiva unius persenae ab asa , eum in hoc consistat
tota notionis essentia: sed quinque signa sunt dissetetiva inter divinas personas: ergo sunt tam tum quinque notiones in divinis . Prob. munor Pater aeternus discemitur Filio per
Innascibilitatem , seu improducibilitatem, cum Filius sit natus, ct moductus a & per paternitatem, quae non est in Filio. Filius discernituea Patre per filiationem. Ρ'r, & Filius distemnuntur L spiritu sancto per spirationem 'cti
vam. Et Spiritus sanctus ab utroque per spirationem pisuam e sed quinarius est horum signorum numerus: emo in divinis sunt tin- tum quinque notiones, scilicet eaternitas , i
' nascibilitas, filiatio , spiratio activa, & spiratio passiva. mees r. Innasejbilitas non est quid positivum: ergo non potest esse notio, nec signum discretivum unius per*- ab alias cum notio debeat este quid notioriae positivum conveniens uni personae per modum proprietatis .
consequentiam: quia innascibilitas, licet non sit quid positivum, importat tamen rati nem stinctivam Patris ab aliis personis, nem rationem primi principii .r Pater enim est & origo totius Trinitatis , non quia P ter est , ita ut hoc habeat 1 Paternitate , 9ed quia improductus est &-innascibilitas est notio in Patre , quia negat processionem
Dices 2. De ratione notIonis est, eonum tantum uni persqnae, ut constat ex ejus de mitione: sed spiratio activa non sic se habet, c conveniat Patri &silio : ergo non est noli 3. . antecedens: nam de ratione notionis etest distinguere, sive distinguat unam personam ab- . alia,
674쪽
alia, sive duas ab alia, & sufficit, quδd per ipsam
divinae personae non conveniant, sicut conveniunt per quodlibet attributum. Dernde , spira- tio activa non exigit essentialiter esse in duobus suppositis,t cum Spiritus sanctus . non postulet necessario produci a duobus, ut eum Seoto dicemus in proprio loco: ergo liciet de facto sit in Patre & Filio, nihilominus ex natura sua est motio & proprietas personalis , & distinctium unius per nae ab alia. - Dises 3. Filius est verbum & Imago Patris.& Spiritus Sanctus est donum atque amor utrius. que , & per hujusmodi rationes quae reales sunt, Filius distinguitura Patre, qui non est ver bum, & Spiritus Sanctus a Patre R Filio, quibus non convenit ratio doni, nec amoris: ergo sunt plusquam quinque notiones. 23 ego conse quentiam : tum quia sua nomina per processio nes exprimuntur; Filius enim dicitur Verbum quia in ab intellectu, qua ratione' est Mago& Filius genitus; & Spiritus Sanctus est donum S amor quia estd voluntate: undeDivusAugustinus ait: Exiit non quomodo natus, sed q- modo daιμs. Tuna quia haec nomina potius unificant appropclationes, quam proprietates,sicut nomen 'pientia ; cuui Deus possit diei, lino de facto dicatur amor seu charitas: i ergo non sunt notiones , vel si sint , non debent distingui a filiatione Scaspiratione passiva, & consequem ter non sunt plusquam quinque notiones , scilices innascibilitas, paternitas, filiatio, spirario activa, dispiratio passiva. τ' .
675쪽
De persona Patris. ν i iBRevis &saeilis est praesens disputatio , cum
de solo Patre agat, cui duo nomina dumtaxat conveniunt ;. Idcirco duae, tantum quaestio nes sune hic proponenda . .
ler aliquid positivmm, 'εn ratione notior
DIeo. innasstibilitatem non eonstitui in ra-i tione notionis per aliqard positivum dusinctum ex natura rei a. temitate , :sed hernegationem omnia processionis, vel producti nim Prota Si innas ditas in Patre diceretali quid positivum ex naturaetei distinctum a Pate mitate , daretur in Patre aliquid praeter pateraritatem, quod esset incommunicabile, nempe illas malitas positiva innascibilitatis; sedisic est fallunt- qina Pater communicavit. Omnia Filio Pralter paternitate es, ergo. innastabilitas non est q idpositivum distinctum apaternitate; sed negatio productionis sequens ex paternitate. Deinde, in innascibilitas esset forinalitas Positiva in Patre, estet absoluta, vel relativa Mon ab luta, quia deberet esse in Filio, cum in divinis omne absolutum sit infinitum & communicabileWnec relativa, quia deberet habere correlationem in Filio, aut in Spiritu sancto,
676쪽
DE DEO TRINO. Sis distinctam a filiatione & spiratione passivat, &consequenter in Filio, aut Spiritu sancto euee aliqua relatio praeter filiationem , spirationem activam,&spirationem passivam; sed hoe est falsum: ergo & illud , unde sequitur. Scotus in Iodistinct. 28-quish. 2. declarat innascibistatem consistere in negativo. Est etiam
mens Divi Thomae , & Divi Basilii lib. s. ad
Eunom. ubi ait: Ingenitum, quod natum non
demonstrat: quibus verbis constat, innascibilit tem denotare negationem : item Concilium Ietanum rubi legitur: Si modum quo Pater eonsistit, qweras, eum eum a nullo alio ονtum v deas, ingenitum appellabis : ergo ingenitum seu innascibilitas est negatio , seu non esse ab alio. I mer, Pater&Filius sunt correlata, & P
terest Pater per oppositum illius quo Filius est Filius, stilicet per paternitatem: Fgo Filius est genitus pex aliquid oppositum illius quo P, ter est ingenitus' sed Fili nota est genitus per
aliquid positivum a stiatione distinctum , sed
per ipsa et filiationem connotantem pri Mispium: eigo Pater est ingenitus per ipsainmet Patemitatem,quatenus excludit principium, seu Per negationem principii connotatam Per paternitatem; &per consequens innascibilitas est
Dieos: Quaelibet denominatio vera & realia fit a forma positiva; sed innascibilitas ex se,
Praecisa paternitate , est denominatio vera &realis: Pater enim dicitur ingenitus, ut suppono eum D. Augustino lib. s. de Trinitate, ubi ait: Si Pater nori esset ingenitus, ροφet tamen esse Patero e em versa: ergo innascibilitas est sorinalitas positiva distincta a paternitate . majorem nam homo coecus denominatur talis vere, tamen coecitas est quid privativum: natura hun-na dicitur vere & realiteryersonata , tamen sui mpositum creatum ex Scotistis consistit in dupli . cinegatione communicabilitatis . Tandem, li-'
677쪽
cet negatio non sit positiva in eam illud, e,t quo hascitur & sequitur, sir positivum tamen d
nominat vero &realiter, quia ad hoc sincere ut subjectum, cui comperit,denominetuet tale vere & realiter. Dices: Ratio, aut conceptus ingeniti importae
necessario rationem primi principii & sontalis divinitatis, sed haec ratio est quid positivum: er
go .2 ego minorem: nam ut ait Doctor , ratio
primi principii potest dupliciter eonsiderari , eL sective scilicet & negative; eflective, dum aliquid est ita a se, ut sit eausa sui ipsius; & negarive , dum aliquid est a se, quia nullum habet principium siti ipsius . Haec ratio primi principiis aut fontalis, non est: accipienda in primo sensu . alioquin Pater esset principium sui ipsius, quod est absilrdum i sed in seeundo: ergo. illa ratio primi principi i est mera negatio princieii .
aeres, an Pater aeternus sit proprie sons.&mine tum divinitatis Resp. amrmative : ita Toletantun 6.ubi legitur: credimus O eonfitemur
Mem totrus ἀνηνnrratis: . At pro intelligentia hujus
responsionis sinandum est, deitatem esse d pliciterconsiderandani, in abstracto scilieet &in concreto , seu quatenus potest praescindi a personis, aut considerari secundum se praeeise , & qv atenus est in divinis personis Unde hoe supposito , certum est, quod Pater non est lans deitatis in primo sensu, & seeundum se consideratae; sed solum in secundo, seu quatenus divi-κ itas est in personis . Ratio est, quia divinitas est in Filio & in Spiritu S. a Patre i nam Pater gene
arat Filium,& communicat ei omnia quae habet seπcePta Paternitates' simul cum Filio spirat munitate principii Spiritum S. eique communicatoninia quae habet, exc tis relationibus: ergo
potest in hoc sensia esse fons & prineipium diu, nitatis communicatae Filio δι Spiritui Sancto.
678쪽
' An haec nomina, Pater, & principium ,
Dvertendum est, istud nomen, Pater, du- pliciter sumi posse. I. Largo modo,'ilicet Pro principio productivo alicujus rei, in quo sensu Deus dicitur Pater omnium creaturarum aut constat ex illo Deuter.32. Vunquid ipse est P ter tuus, qisi possedix ιe, O .cit te , ereavit te L. Nomen , Pater, potest simi stricte pro principio generativo Filii ejusdem naturae. Nomen, Pater, in I. sensu consideratum,convenit trib usdivinis personis 3 cum virtus creandi sit comm nis Patri, Filio, & Spiritu sancto. Undae quaesti. procedit de Patre in a. sensu accepto. Dico Hoc nomen, Pater, primae Perseitae dumtaxat convenire. Prob. Pater pr rie dictus
est ille qui vere genuit Filium de sita uibstantia; sed in divinis sola prima persona genuit Filium
de sua substantia: ergo sola prima persena potest diei Pater. Prqb. min. In divinis datur uniucus Filius , & ideo in sacris paginis vocatur unigenitus a Patre: ergo oportet, quod sit genitus a prima vel a tertia persona a sed non est genitus a tertia persona seu a Spiritu sancto, eum ipse Spiritus sanctus a Patre & Filio procedat et ergo est genitus a solo Patre qui est prima persona. Eamdem veritatem suadet Christus Matth. 18.
se alloquens Apostolos: Bapti'antes eos in no in ne Pruris,' lii,'Diritus sancti: ergo tribuit nomen, Pater, Primae personae tantiim I &Ioan. 16. aut: Venit hora, e m jam n in prave bili loquar vobis, sed palam de Patre meo annun tiabo vobis: unde dum in sacra Scriptura hoc nomen , , attribuitur tribus personis, de
679쪽
Dico 2. Hoe nomen , principium, non esse
absolute proprium Patri, quia Filius simul cum Patre est principium Spiritus sancti , ut
dieemus insta contra Graecos: ergo nomen , principium , convenit etiam Pilio ; lamen si addatur haec particula, pr/mum , convenit tantum Patri, quia solus Pater est primum princi-- Pium, cum a nullo procedat, & Filius p Medae
.niat Patri & Filio, sicut istud principium' Respondeo neFative. Tum quia initium est de 'aentitate initiati , ut patet de initio libri , aut lineae ; & principium in ratione principii, semper est aliquo modo distinctum a principiato ;sed in sivinis nulla per na in ratione Producem Ela est de entitate , aut realitate relativa ait xius, uuia non distinguerentur: ergo hoc nomen, misium, non potest convenire Patri &Filio , sieut istud nomen mineipium. .Tum quia nomen , initium abs tute prolatumsgnificat principium quantitatis, vel durationis; sed in divinis non reperitur quantitas , nullaque dar tur diversa duratior erso hoc nomen , ' initium non reperitur in divinis . Nec valet objicere illud Ecel. 14. ubi habetur : Ab inhio ante saeuia ereata sum, nec illud meli. Io. Egressus. est ab initio a dἰebus aeternitaris, quia per in
initio , non debet intelligidi Pater , sed aeternitas; unde dicere ab initio . idem est, ac dicere
Quaeres 2. An hoc nomen ,eauo conveniMan dimis p Resp. neFative contra Graecos, quia de natura cauta est habere estectum a seipsa de pendentem ; sed in divinis nulla persqna depen det ab alia ; ergo nulla est causa alterius. Nec . valet dicere, D. Hieronymum vocasse Patrem aeternum causam Filii, quia Ioquebatur more solito populorum, sed non sumebat nomen eau
sae pro causa vera & propria, sed Pro principio .
680쪽
Dieas : Causa & principium sunt unum &Idem ; quid enim est cause proprie dicta, nisi id a quo eu, aut procedit aliud λ sed principium proprie dictum convenit Deo Patri respecta Filii, ut ait Divus Augustinus. lib. contra Μ ximum cap. II. ubi ait: Pateν ρνine pium non de priseipio , Filius prineipium de prineipio , sed uirumque si ut 'non duo, sed unum 'vine sy ι rvrergo nomen, cai,fa, convenit Patri respectu Fisil : convenie etiam . Patri & Filio simuliespectu Spiritus sancti . Respondeo disti guendo majorem : principium & causa sunt unum generi ce, concedo; specifice & in m do producendi , nego verum etenim est , quod omnis causa est principium, sed omne Principium non est cauta a naec minus patet quam principium , sicut homo minus quam animali nec valet dicere, est principium, e go est causa; sicut non valet dicere, est mi mal, ergo est homo; quia deserunta in in do producendic
PR,sentem di sipue. examinant Theolos normii sub alio titulo, nempe de objecto divinarum processionuiti; tamen sub praesentitit lo omnes difficultates de persona Filii sint se solvendae; unde sit