장음표시 사용
731쪽
rentur. Minor est certa, cum Filius nonius, quia spirat, nec Spiritus S. spiratur praecise quia procedit a Filio . D. Gregor. Nic. lib. I. in Evang. ait: Spiritus Sanctus qui Pardi. ranium distinguitur sua Oroprietate sed laeta hypothesi habere' proprietatem, quam modo habet: ergo distingueretur realiter . Nec valet dicere cum Goneto, D. Anselm. non pr osuis se haec verba ex propria sententia, sed disputative tantum , supposita sententia Graecorum;
quia haec responsioest chimerica: nam D. Ansel. loquebatur de Spiritu S. prout est Deus & persona divina . Objicies i. Gonetus, ex Concit: Tolet. 16.
in Consessi6ne fidei, ubi de Spiritu Sancto dicitur: utii in sancta trisnocitur Tνinitate tertia Iers na esse pro eo 'uod a Patνe Filiaque condon pure ergo si non esset domum procedens a Patre
S Filio , non esset tertia persbna ab illis di- sincta Respondeo, Cone. non assignasse totam ea iam distinctionis, sed tantum minus principalem, sicut v g. qui diceret Petrum distingui a leone pro eo, quδd est risibilis, non assignaret totam causam distinctionis Petri a leone, sed miniis principalem , nee intenderet alserere Petrum non distingui a leone, si non esset risibilis., cum rationalitas distinguat ipsum . Ita similiter Concit. assignavit unam causam di instinctionis , nee definivit Spiritum Sanctum a Filio non distingui, si nonprocederet, ctim sit alia causa distinguens , nimirum spiratio passiva , de cujus ratione est constituere & di- singuere suppositum a quocumque alio supposito.
Objicies r. In divinis omnia sunt i:num, ubi relationis oppositio non obviat : at in hypothesi, quod Spiritus Sanctus non procederet a Filio , non daretur inter illos relationis oppos-tao: emo nec realis inter utrumque diminctio.
732쪽
Ninor patet, nam omnis oppositio relativa id divinis, in origine &processione unius periona ab alia iundatur. Major vero prob. I. ex Conc.
Tolet. r. ih professione fidei, ubi de pes nis di
sest. 1 8. tib Ioannes Theolog. ad disputandum
dontra Graecos ex ordine Praedicatorum assumptus, sic ait: Sola νelatio apud omnes tam Gra. eos quam ' Latmos Doctores , disina proosisne
personas multiplieat, eui etiam duo illa, ὰ quo et ad quod eonveniunt . 3. ex DionyL cap. 1. de divinis nominib. ubi ait: Renignissima ι ρε ona dium, distret ones elle deitatis processus. q. ex Boetio lib. de Trinitate asserente, quδd sela relatio m divit,ik Trinitatem anultiplicat. s. ex Anselm. lib. de prodes. Spiritus sancti, ubi docet, quod Pliter& Filius in omnibus unum sunt, nisi in his in quibus inter eos distinguit relatioias opinPositio. 6. Prob. eadem major ratione : Cum enim in omnibus persectionibus absolutis sit in-t personas divinas persectissima unitas, in relationibus autem realis inter illas inveniatur distinctio, argumentum evidens est, solam relationis oppositionem causam esse realis distinctionis inter illas. ' Respondeo distinguendo majorem: In divinis omnia sunt unum, ubi relationis oppositibrelativa, aut disparata non obviat; concedo a Ubi non obviat relativa tantii ira, nego majorem . Unde eum filiatio & spiratici passiva essent duae relationes oppositae disparate, sicut duae haecceiatates, constituerent duas personas realiter dis stinctas; persona divina ρ. g. Patris aeterni, &pe ona Petri distinguutitur realiter ratione opinpositionis disparatae, seu incomin unicabilitatis; Pater enim nequit illulnere naturam Petri ,
quin ab ipsa removeat ejus personalitatem: e
go n m implicat , quod persona Spiritus sancti quae facta suppositione est incommunicabilis,
733쪽
seu disparate oppositapersenae Filii , ab ipsa distinguatur sine oppositione relativa . Ad. T. Prob. dico , Cyne. Tolet. loqui absolute ; &revera , si in divinis nulla esset processio , nullaeset distinetio realis. Unde non intendebat μstinctionein proν ire ex processione; alioquin Pater non esset distinctus , cum sit Improd ctus ergo per Ly, quod ad invieem sunt, non imtelligit, quod persona divina sit tanthm disti 'a ab ea a qua procedit, sed quod persona est distincta ab alia praecise quia procedit , id est. quia est prodacta e ergo eam facta hypothesi Spiritus sanctus esset productus , esset disti Eus ab omni producente & producto. a. discos L ,e ilia pro estione, debere intelligi abs Iute de omni psocessione , non vero do activaxantum, cum in divinis quaelibet processio di, singua nam generatio activa distinguit Patrem a Filio , o va Filium a Spiritu sancto & a. PMetre, & iratio activa relative Patrem a Spiritu sancto; ideo sicut, si Spiritus sanctus non proce. deret a Patre, ab ipso distingueretur Peroppositionem disparatam , & processionem pastavam, id est, uia esset a Filio productus; ita
sinister, is, suppositione, distinguere' a Fi
lio: sic respondendum est ad Dionys elim debeatis procenus, idem significet, ae deitatis processiones. Ad dico, Boetium non esse contra nos, cum acta hypothesi, tot essent in divinia relaetiones, quot modo sunt; eum spiratio activa sit formaliter una & eadem In Patre & Filio. Ad P. selm. dico, esse intelligendum, uis Pra in responsione ad amumentum. M ε. comcedo totum; elim facta hypothesi,inter Filium S Spiritum sanctum esset oppositi', relati nis, nempe spirationis passivae ad filiationem, ruae est alia relatior impossibile enim est, quodi oppositio inter relationes, quin sit oppositio
ResP. Gouet. I. aliqua esse adinvicem, non verb
734쪽
erifieatur proprie,nisi relative se habeant: es operi bnas divinas distingui per hoc , quod ad imuicem sint, non salvatur cum proprietate , nisi distinctio ab oppositione relativa proveniae 3 sed Cone. Tolat. verbis allegatis docet personet' divinas inter se distingui per hoc, quod ad invicem sunt: ergo' intendit illas oppositione relativa, non verodisparata, inter se distingyi . Unde ibidem explicans, qualiter persenae divinae ad inviem sunt, haec subjungit: -- ergo P reν non ad se , sed ad Filium Hi ; o uuod Fιυπι est non ad se , sed ad Patrem es: similiter Spiritus sinctus nm ad si, sed ad Patrem O Filium , νει-
i Contra i Antecedens est falsum , quia aliqua esse ad invicem , verificatur propriἡ , quin rei live se habeant , modo habeant principia se malia incompostabilia intest se; unde otiosis,a suppositione: spiratio passiva estis Esparatἡ opposita fili ioni , & constitutiva suppositi, semper constitueret persona, distinctam . Ad Cone. dico, ut supra, eam oppositio disparara non impediret, ne Spiritus sanctus esset a Patre. Ad subjunctum,. dico , quia Conc. loqueb turde rebus, prout sunt, mri vero in sensu hy
ctionis & discriminis est in personis divinis ,
nisi per hoc quod una persona est ab altera: athoe ei et salsum, si personae divina mon solum oppositione relativa, sed etiam disparata possit ab invicem distingui ; nam, ut una persona dis parate se habeat ad alteram, non est neceu, itan quod ab illa procedat: essis praefata responsio , Concilii doctrint contradicit.Item ibidem Ioan. Theolog. asserit, quod substantia cum per niscommunicat , Proprietates vero nequaquam
communicabiles sunt, quod quidem ex relati
735쪽
nisui creditur evenire: sed quod provenit ex
vi relationis, ex repositione relativa, non vero ex disparata oritur: ergo indQmmunicabilitas s. &Per consequen&distinbio divinaruin person xum, ex sola oppositione relati va , opiae vero ex disp arata provenit. C tra: nc. per sprocessione,
non intellexit. Processio ctifam : itδntu m , seu producentis ad productum , sed etiam passib vam, nimirum producti ad produbum et ergo oppositio disparata, quae non qbstat, quominus una persona sit ab alxera, multiplicat per nas,&eas distinguit , & licet, ut una persona disparate se habeat ad alteram , non sitnee starium, quod ab illa proced/t ,. tamen. L n est minus
alia x praelise quia es di*grata, cum dia arata sint inultiplicata eo ia odo quo, sunt, dispargiae ergaspirati ri passiva & filiatio, cum qsteni relatione, disparatae, facta hypothest, athmgu.
xentur etiam resiter .. Unde ninandum. est, die sinctionem divinarum persinarum .non P oste oriri ex opposuione distin quagenus relationes: iunt disparata' , Mioquin spiratiq;ctiva & paterniit . distingue entup realiter , sed quatenus, rationes disparatae .sum spumae
hypostaticae, & principia constitutivas Posia
. Respqnd. 3. Anselm asterili, quod in divi
nis omnia sunt unum , ubi non obviat relationis oppositio: sed'ppositio distarata, cum non sit relativis propria sed abselutis & relativis communis, relationis. oppositio appellari non potest : ergo juxta Anselm.. oppositio dispar ta non est ratio distinctioni sed tantum re
- Contra: Oppositio albedini cum nigxedin appellatur oppositio relabo utar, quia albedo.&nigredo sunt sorinae ab sutae ; ita similiter oppositio unius relationis cum alia,quae n9n est correlatio, debet appellari oppositio relationis;
736쪽
DE DEO TRINO. 67snam duae paternitateS V. g. opponunturo cum
'nequeant esse ad cuindein terminuui : sed illa Poppositio non potest appellari nisi oppositio re-ilationis: ergo oppositio spirationis passivaec um. filiatione , debet appellari oppositio relationis,
Resp. 4. Distinctio quae oritur ex oppositione. disparata, provenit ex finitate: sed personae divinae infinitae sunt: ergo ratione pPPositionis dispalatae ad invicem distingui non possunt . Mueor patet in misericordia & justitia , amore.&sapientia, quae sunt persectiones disparatae, &tamen in ente infinito , in quo omni impers .ctione & limitatione carent ij identificantur re
t Confin . Si aliquae sormae d sparatae ratione oppositionis dispμatae possent in divinis disti gui rinit er, naa i illae quae ad ordines pri-umo diversos pertinent . ut sunt ratio entis abs inluti& relativi, quia illae magis disparatae sunt; sed in divinis, ratio entis absoluti & ratio relativi non distiuguuntur realitores; relationes enim cum estentia divina & persectionibus absolutis realiter identificantur: ergo distinctio ex oppinstione disparata Proveniens, locum non habet
ι Contra; Distinctio quae oritur ex oppositi ne disparat , provenit ex finitate positiva , id est, oeortet, quta illud, ex quo provenit, sit positive finitum, nego; plura enim sunt disparata, quae tΗnen non distinguuntur realiter, ut patet in pluribus subjectis creatis: Provenit ex finitate negativa, id est, illud, ex quo provenit, oportet, quod careat infinitate, concedo . Unde eum relationes divinae non sint infinitae, nec finitae formaliter, oportet, quod ex earum 'oppositione disparata oriatur distinctio: ides eo ad Prob. majoris , nego consequentiam rQuia misericordia & justitia sunt socinaliteri finitae, & consequenter identificatae , & rei
737쪽
Hones non siint dormaliter finitae, nee infinitas. Ad confirm. neg' majorem: Quia ratio eritis absoluti , & relativI , licet sint formae disparatae , tamen non distinguuntur, sicut spiratio passivaci filiatio: tum sula ratio entis absoluti, & r tio entis relativi sunt formaliter it itae: ergo identificantur: tum quia ratio entis relativi, dcxatio entis absilini non sunt constitutivae suppositorum, de quor nnatura est unum ab alio di-
singui; sed intratio passiva ει filiatio non sunt form iter inmitae, ut patet in proprio loco, Scsinituunt supposita diversa : em ex seipsis
Resp. s. Quod relatioties distinguini pers,nas divinas, δbet provenire a relationibus so malissime sumptis , & .secundum oppostionem
quae illis selis eo etiti sed distingui per rei
mores, ut fiant formae disparatae, non est disti
xui per illas seeundum oppositionem illis selis convenientem , quia opposito disjpyata est
eommunis sertas absolutis & relativis r emo stinctio quae competit persenis disinis ex relais 'tionibus, non provenit ex oppositione dis i ea, sed relativa. Contra, nego maiorem: Provenit enim a r Iationibus, quatenus sunt incompatibiles in e dem simposito, & quatenus constituunt diversa supposta, quia paternitas &spiratio activa non distinguuntur, licet sint duae relationea dispar tae, quia una ex illis non est constitutiva suin siti, nec sunt Ineompatibiles in eodem se Posito r ergo ex oppontione disparata in hoe Imm accepta , debet esse cassa distinctionis. Ratio est, quia principia eonstitutiva debent d, singui, eo modo quo constituta distinguum eur: sed supposita distinguunturr ergo eorum Prineipia eonstitutiva, Me sint absoluta , sive rxelativa, debent distingui realiter ; nam si per ampqssibile spiratio activa esset eonstitutivasustpositi, proculdubio realiter distingueret apa. I
738쪽
ternitate a filiatione, quibus tantum disparatε opponitur . objicies 3. Relatio spirationis non est distri cta realiter a paternitate & filiatione, & indistinctionis nulla alia potest assignari ratio, quam e rentia oppositionis relativae q. ergo sista oppositio relativa est ratio distmctionis realis in per nisdivinis. Resp. Mod hujus identitatis ratio provenit ex eo , qu spiratio activa non est eonstututiva suppositi. Objicies 4. Facta suppositione, inter Filium &Spiritum Sanctum nullum daretur signum disiunctionis realis e ergo &c. Probatur antece dens : Ut duo distinguantur realiter , necede
est , quod possint separari, vel quod unum possit existere sine alio, vel quδd unum sit producens ,& aliud produsium , ut solitis dicunt Seoristae, dum distinctionis realis signa enumerant: sed facta hyeotesi , nullum ex praedictis lignis reperiretur inter Filium & Spiritum S. nam desecto Filius estproducens, & Spiritus S. est productas , quod signum non Ast sacta
hypotes; alia vero duo non sunt, nec possunteiis inter Per nas divinas, ut est manifestum: ergo facta suppositione nullum daretur disti ctionis signum intex Filium εe Spiritum san
Respondeo negando antecedens:adcujus Probationem , nego minorem , quia distinctionis realis signum est, productuin & productum 3 qim verum esse sic probo . Productum est te minus co pletus Si adaequatus actionis prod Gyae, & praesertim dum habet existentiam pro priam ; iicque moductum & productum , seis duo productadebent realitex distingui; Aoquin unica actio posset habere duos terminos totalea& adaeriuatos , quod improbant Philosophi a vel una & eadem res existeret duplici existemtia adaequata , quod est etiam improbandum. Unde eum facta hypote Filius estetproductus,
739쪽
.est, D E D E O Τ R I N o. Suiritus Sanctus etiam esset Produc f., hee, inter se signum distinctionis realis , & disti z.α responsi ius est , quia n, o realis seu distinctio mediat inter Prod
o inciniorum Partialium in ergo debet etianin iure inter ductum & productum , Mia squam procedere nece e est , ur
tan irem in hornatem este nocivam sente
ἶpiritum Sanctum non esse Deum s/ vim, ut colligitur ex Verbis quae immediate shquuntur , Qui proferunt nota Patris Persona procedere, σ .ιio, proculdubio sit,bstantiam abhvostasi arant earlitisnem im is tur Dismae subst 'ttae
740쪽
nam Concilius sic arguebat: Spiritus Sanctus procedit a Patre tantum, & non est Deus: er go substantia' Divina separatur hypostasi Spiritus Sancti, si non sit Deus. Unde Concklium ex processione Spiritus Sancti a solo P tre non concludebat divisionem substantiae Divinae secundum se, seu in duas partes, sed dia visionem a Persona Spiritus Sancti, non praecuse quia a Filio non procederet, sed quia ellet a Patre, ut supponebant haeretici, & non habebat substantiam ejus : quod non sequitur ex nostra hypothesi, cum quaestio sistum sit, Spiritus sans us , qui est vere Deus , disti guatur a Filio praecise ex vi suae processionis ab
An Spiritus sanctus pro principis sui pro dustivo auas personas simul spirantes per se postulet Z . DIco, Spiritum Sanctum pro principio sui
productivo per se duas personas non PO stulare. UProb. I. Spiritus Sanctus est amor notionalis Per voluntatem divinam ex essentia foecundata productus : ergo Per se non exigit Pr
duci a duobus suppolitis spirantibus , aut
amantibus. Probatur consequentia: Amor ut Producatur , tantum exigit Potentiam quae
possit amare , & obiectum capax amari : sed voluntas, prout in lo Patre , potest amare es sentiam divinam , sicut intellectus eam intelligit. & divina ellentia est capax amari a voluntate, prout est in solo Patre, sicut est. DPax intelligi: ergo spiritus Sanctus, prout stomor Productuas nouexigit per se iismeed e F f s a duo-