Theologia dogmatica et moralis, ad usum seminarii Catalaunensis. Autore D. Ludovico Habert ... Tomus primus septimus Tomus secundus. Continens tractatus de incarnatione, & de gratiâ Christi

발행: 1737년

분량: 735페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

601쪽

Da GRATIA CARI sΥI. 18 l . delectatione victrici, nova est opinio a Ianum nio excogitata ; satis enim fuit saneto Augustino generatim dicere , gratiam operari miro dcineffabili modo ; quis vero sit ille modus, degnire au is non est; & hanc scribendi rationem etiamnum retinent plures Theologi ex iis qui

admittunt gratiam per se emcacem ; nec ullus ex veteribu S, Cui eam vel asseruerunt, ut T6letus ; vel possibilem confesIi sunt, ut Suaresita, , Iann riis , euc. meminite usmodi delectationis victricis: Ergo nisum est omnes Scholas Catholicas convenire in dogmate, quod Prd-

Nego antecedens, et '. quia sanctus Augusti-- nus in laudatis supra textibus , & in aliis pluribus mirum & ineffabilem modum, quo volaritas trahitur ad Christum , in gratiae suavitate &delectatione constituit , Dicere debemta , inquit Trach. 26. in Joan. irahi hominem ad Christum, qui

delectatur justitid. dc lib. de Gruti a Clitisti cap. 13. haec gratia , s doctrina dicenda est, eeripsic dieamr; ut

allitis di interius eam Deus CUM INEFFABILI. SUAVITATE credatur in Uere. χ'. Nondum

editus erat liber Iansenii, cum Ysambertus noster, & Franciscus Macedo scripserunt pergratiam fieri , ut quod prius non delectabat, ira suave voluntati, inquit Ysambertus loco supra ci- tato , ut haec per illam reipsε υineat qui uis occurrit in oppositum. 3'. amlibet Theologiae Candia datus amplectatur opinionem sive sive Suaresit, quae nimc est communior Pa rum Societatis Iesu, velit , 'n6lit, causalitatem grat tiae reponet in ejus suavitate, & allectatione vo-

luntatis; quia ex S. Thoma supra laudato, & ex omnibus Philosophis, Prima immutatio appetitia' ab appetibili vocatur amor , qui nihil est aliud, quam complacemia appetibilis ; ex hae complaeentias

602쪽

quitur motus in appetibile, qui es desiderium, I. z. qu.

Objicies 3'. Admio dogmate de desectatione iinfallibiliter ic insuperabiliter victrki Ians

niana haeresis evadit figmentum & evanida umbra. Namque Iansenius & ejus sectatores agnos.cunt hominem motum victrici delectationesve coelesti , sive terrena physice & absolute resistere posse : non possie autem moraliter, seu quod idem est, pati necessitatem quamdam fmplicem bc voluntariam. Reisondetur, inquit Jan- senius lib 8. de Gratia Christi Salvatoris c. 2o. I e in infidelitate ante gratiam ,sive jam sub gratia, indifferentiam adcontrariasemper inesse libero arbitrio.

& iterum, in nobis non Iolum illa poιentia volunta-

risis quae de se ad malum est pondus ad peccanium remanet, quod est peccandi potestas, perfecti a. Jansenti patroni eamdem potentiam admutiliat :an libello de triplici sensu , quem Innocentio X. post latam constitutionem obtulere. Ex quibus sic conficitur syllogismus. Iansenti Defensores docent hominem sub motione gratiae vel concu- piscentiae constitutum physice & absolute resistere posse s non posse autem moraliter , seu , quod idem est, pati necessitatem simplicem &voluntariam : atqui idem plane docent patroni' sententiae, quam tuemur, & nos idem hactenus docuimus : Ergo nostra haec sententia est verus

se realis Iansenismus, larvatus quidem , atque ideo perniciosior R. Distinguo majorem , Iansenti Defensores docent hominem physice & absolute resistere posse, in sensu captioso, & a communi non solam Theologorum, sed & omnium hominum' more loquendi alieno, Conc. in sensu verborum aeroprio & usu recepto , Nego majorem.

Itaque in coiri uni hominum acceptione hae

603쪽

ficant 'potetitiam, quae praeserueS habet vires , easque sufficientes adhic & nunc agendum N resistenduiti , 9surpanturque ad distinguendam impotentiam proprie dictam ab impotentia secundum quid , seu morali ter improprie dicta , sic dicimus nobilem matronam rΟ-bui tam , & viribus valentem longum iter pedibus conficere posse physice & absolute ; se lspectata ratione vivendi omnino molli & voluptuaria non posse moraliter & secundum quid tantum laborem sustinere. Atque hoc sensu Theologi Catholici una voce docent hominem motum delectatione sive coelesti, sive terrena, Physice , absolute, & simpliciter posse ei resistere secundum praesentes quas habet vires. ita M. Cham illari supra laudatus ', ita M. Grandin Tractatu de Gratia stet. I. pag. mo. bis quid aliam , inquit , copulari cum libertate necessitatem , sed hypotheticam soliis ae moralem , non absolutam ac p6sicam , ac proinde quae no. i excladar indisterentiam: Ita Illustrissimus Episcopus Car- notensis in suo Mandato adversus Institutiones Theologicas, ubi vult d merendum aut deme-

rendum voluntatem ab omni necessitate abso . . tuta liberam , en un mst, ait, une volante degagee de tome necessite, ABsoLUE : ita etiam qui ante. Jansenium scripserunt, ut Bellat minus tib et . de gratia & lib. arb. & Maldonatus caP. 8. In

cap. G. Joannis, expendentes versurn 66. Mnas potest venire ad me , sic interpretantur, dicitur non posse venire qui non irabitur per sicacem gratiam, non, quod absolute non post ; sed quia infallibiliter non

veniet. Sicut etiam contra qui trabit ιι , potest A B i soLUTE non venire, tamen infallibiliter veniet ,

i ipsissima sunt verba Maldonati. Quid referami Suare sium, Tannetum A ceteros Theologos,

604쪽

s 86- Dp GRATIA CARI T. eodem sensu accepi me voces illas, posse physice, ahlblute & simpliciter, relative ad praesentem dissicultatem, ad significandam potentiam completam & proprie dictam, distinguendamque impotentiam physicam & absolutam ab impo. tentia secundum quid, moraliter, bc improprie dicta. At Ian senius & ejus Defensores in citato li- bello , in quo declarant quo sensu deferant Ecclesiae definitioni , captiose voces illas , posphisice O absolute usurpant ad significandum

praecise voluntatem, quae est potentia physicastib motione gratiae vel Concupiscentiae remanere ; sed relative ad motiones sive gratiae, sive concupiscentiar, trahi necessitate simplici& voluntaria, id est , necessitate, quae non sit violentia, aut coactio, sed determinatio tam necessaria, & quidem antecedenter ad actum,

ut ab illo prorsus abstinere non possit; atque in eo sensu ab omnium intelligentia alieno, qui jacet in tenebris, physice & absolute potest videre physice quidem, quia habet oculos , &potentiam visivam i, absolute etiam quia, etsi lumine actu careat,pol si ei lumen afferri.Cum autem fallacia tam pudenda in viris Theologis excedat fidem , propriis eorum textibus demonstranda est.

Ian senius igitur tib 8. de Gratia Salvatoris cap. 1O. iam alibi citato , sic scribit, respondetur , quandiu hic vivimus, sive in infidelitate ante gratiam , e sem 'b gratia, indisterentiam ad contraria semper inesse libero arbitrio ; sed non eo modo,

quo si Scholastici s Catholici j putant , quo supra

diximus, quocunque mouri arbitrium, με gratiae me

peccati delectationibus imbuatur, semper existimans eum utrEvir ejus dispositione posse fieri, at utrumlibet velis , Me bonum , sive malum. chiam autem

605쪽

Da GRATIA CHRISTI . 87 alienus sit a sententia Catholicinum Theologorum, aperit libro . de Gratia Christi Salva torIs cap. 9. his verbis: Ille confictus desectatio num ...Dpιri non potest, nisi altera alterum delectando superaverit, ct eo totum anima pondus vergat.Quod enim amplius delectat, fecundum id operem .r necesse est. Vigenie enim delectatione carnali impossibile est, titvirtutis ac honestatis confideratio praevaleat. Et lib. 7. cap . s . cam igitur justitiae, vel peccati delectatio sit illud vinculam quo liberum arbitritim in justitia vel peccato ita firmiter ligatur , ct retinetur, ut, quandiuiso stabiliter possidetur constringitur, actus oppositis sit extra ejus potesatem. Jan senii quoque Defensores' in citato libello de triplici sensu declarant hominem ρο nititutum sive sub gratia , sive sub concupiscentia posse dissentire, vel consentire quatenuS in utrΟ-que statu habet voluntatem, quae est potentia essentialiter electiva,& flexibilis ad bonum ad malum. Ergo , inquam ego , Propter ejusmodi naturale flexibilitatem , verum erit dicere, hominem sine gratia, physice, absolute, plenissime posse omnia, quae legis sunt implere , & mereri vitam aeternam, cum voluntas ex natura sua. 8c absque gratia, sit potentia electiva , & flexibilis ad bonum mper naturale. Siccine-ludunt homines Nec satis ipfs est fa- .hricasse ejusmodi sophismata I Volunt insuper Snmnaum Pontificem iis usum fuisse in sua Constitutione ,& eo sensu ab omnium mente,& usu loquendi alieno intelligendas esse ejus definitiones. Nec dicas Jansenti patronos In eodem libello confiteri gratiam suffcieptem , qui non solum physice & absolute resisti ppsssit, sed qui etiam adtu resistatur. Id enim dicunt cum simili 'falla

606쪽

188 DE GRATIA CHRIs TI.cia; namque I '. gratia, quam admittunt, Omnem habet effectum , quem potest habere, &ad quem datur, nempe velleitatem, seu inemo cacem quamdam complacentiam, & imperfectam volitionem: atqui falso quis diceretur auteri resistere, quem non impedit implere quidquid habet in animo. Eiusmodi gratia par

non est vincendae delectoationis terrenae, sed se habet in voluntate inquiunt, ut ponduS leve, quod a graviori alio pondere in statera necessario superatur, dicente S. Augustino in exposit. epistolae ad Galatas ; quod enim amplius delectat , secundum illud operemur necesse est. Cunctaponderibus suis moentur, pergit sanctus Doctor lib. I 3.Confcap. T. pondus meum , amor meus , illo feror quoci . que feror.

En verus&realis Ianseni sinus, a quo distat

communis Scholarum sententia, sicut lux a tenebris,& doctrina orthodoxa ab haeresi. iEnimvero secundum Iansenium sepra cit tum justitiae delectatio est vinculum, quo liberum arbitrium ita constringitur, ut actus oppOstus sit extra ejus potestatem:& contra, Urgente delectatione carnali , IMPossi BILEst, ut virtus & honestatis consideratio praevaleat. Nos ex adverso dicimus , quantumcunque imetensa sit delectatio . five coelestis, sive carna- lis, hominem physice absolute simpliciter , & potentia relativa' ad ejusmodi delectationem posse resistere: non posse autem potentia morali, improprie dicta, & secundum quideo, quocunque alio modo, quo possit exprimi

vera & completa potentia , quae adversus praevenientem delectationem vireS non exe-etit, sed ab ea trahi se sinit. Condonet Lector illam verbositatem . necessaria quippe est

607쪽

DE GRATIA CHRISTI.hocce tempore , quo vix ullus libere scribit de gratia Iansentani nomen effugit, nisi juret an dogma Molinae. Absit vero ut Jansentanum dicamus, qui damnata Jansenti doctrina, & rejectis cavillationibus , de quibus supra communem Catholicarum Scholarum , ac speciatim Parisiensium sententiam sincere nobiscum amplectitur. Probata autem manet ejusmodi sententia,tum ex Paragrapho IV. ubi eam ex profesta stabilivi. mus ex Scriptura , Traditione , Concilio Tri. dentino, & Constitutionibus Summotum Pon- tificum, confutavimusque quae contra opPonunt 3 an senti Defensores: tum ex definitione gratia efficacis ex sancto Augustino prolata cap. Paragr. 4. Gratia Ocax , inquiebamus , es

astitiale Dei auxilium, quo volantas actu vult infallibi-titer is insuperabiliter;liberὸ tamen, ct minimὸ necefariis; quia gratia incax est principium meriti: nti sim atirem potest est. meritum in eo , qui necessari. agit , nee ira dominus est sui actils, ut de eo non post disponere, boo est, divinae motioni, vel consentire vel dissentire. Quae verba Perspicue exprimunt libertatem indifferentiae, qualem fuse exposuimus Tractatu de Actibus humanis p*g. I x.& seq. ubi ostendimus amorem beatificum non esse liberum , ut contendit Ians ius lib. de Gratia Christi Salvatoris cap. 8. ubi de Beatis sic habet: Libere non pereant, O tiberὶ amanta quia scilicet voluntarie agunt, quamvis necessario. Ad quaesitum autem , utrum veIIe aut op

rari infallibiliter & insuperabiliter, quemad

modum loquitur S. Augustinus lib. de corrept.& gratia cap. Ιχ. idem sit ac velle & operari 'necessario , respondimus non esse. Primum

ostendimus exemplo pauperis , qui libere, in-

608쪽

sso DE G R A T r A CHRIs ΤΙ. iallibiliter tamen , accurrit ad divitem, qui ipinguem offert eleemosynam. Secundum demonstravimus ex inclinatione cuique indita ad tuendam propriam vitam amor enim vitae impressus a Deo , insu perab iliter determinat ad praestandum id , sine quo mors praesentissima vitari nequit I non vincitur cupiditate auri,V. g. quod viator ultro & libere offert latroni, ne vita ipsum spoliet. Vox igitur , insupembiliter, quam usurpat sanctus Augustinus , non significat delectationem victriceiii non posse superari a voluntate sub ea constituta , ut vult Iansienius, sed denotat Blum nullas mundi illecebras. , nullosve ter res posse Praevalere adversus hominem gratia eff-eaci praeventum; quo sensu dicitur in vincibilis aut insuperabilis qui in arce munitissima ac firmisssima constitutus est ; quia nulla vi expugna ri potest; quamvis ipsi liberum sit portas aperire hostibus. Sic samstus Hieronymus adversus Jovinianum, & omnes Catholici adversus Lutherum & Calvinum interpretantur. illud I. Dan. 3. vers. Omnis qui natus es ex Deo, pe oatum noli facis, quoniam semen iesus in eo maner,

ET NON POTEST PECCARE ; quia nec Daemonum impulsus, nec mundi terrores aut illecebrae dejicere pomunt eum qui habitat in ad utorio Altissimi, quamvis ipse propria sponte , & is bero arbitrio recedere possit,quemadmodum primus Parens, inquit Cornelius a Lapide in laudatum textum sancti Joannis, ita ut erat immortalis per justitiam originalem, ut mortem accersere potuerit. Nisi enim homo cffcaci Dei gratia adjutus libere disponeret de actibus , ad quoS illa impellit, nullum esset virtutis meritum , cum ad merendum, liber eme debeat non solum a coaetione, sed etiam a necessitate.Consule quae in

609쪽

Dε GRAT i A CHRISTI, hanc rem diximus Trach. de Actibus humanis

Longe autem absurdissime Jansenti Defensi res denniunt inaequales gradus gratiae & concupiscentiae, sive delectationis coelestis & terrenae, id esse in voluntate , quod inaequalia pondera in ambabus staterae lancibus , alioquin in hypothesi , quod ejusmodi gradus sint aequales, Voluntas non posset illum adctum elicere , sed necessiario maneret suspensa, quemadmodum ambae lances staterae paribus libratae ponderibus, nec sursum nec deorsum ferri queunt, sed pendent immobiles ; & ita pro homine exhibebitur nobis stipes sine actu & motu,quod nequidem de equo posito duas inter corbulaS avenae plenas asserere potuerunt nonnulli Philosophi, quin statim aliis fuerint ludibrio. Humana igitur , libertas non est facultas paΩfive indifferens , instar staterae ad recipiendos Contrarios motus , ut docuimus Tractatu de Actibus humanis capite I. paragrapho . Pudet Lutheranos suum Magistrum aliquando lapsum in insanum illum errorem , quem Synodus Tridentina anathemate percussit sessiones. can. q. Unde mirum videri debet, quod in mentemNovatorum inciderit comparatio stato. rae ad explicandam hominis libertatem , sub gratia , vel sub concupiscentia Constitutam peum do. fide sit libertatem ejus esse facultatem activam immunem etiam a necessitate relative ad motionem gratiae vel concupiscentiae: atque ideo asseruimus adversus Iansenium cit to ParagraPho A. amorem b atificum, quamvis voluntarium, non esse liberum, quia posita visione Dei intuitiva, Beati in amorem Dei necessario erumpunt.

Quare etiamsi supponantur quatuor Padus

610쪽

DE GRari A CHRISTI.concupiscentiae, aut delectationis terrenae ν δc . duo gradus duntaxat gratiae , aut delectationis iustitiae , vel contra, voluntas tamen non agit necessario. secundum quod amplius delectit; rrabir sua quemque voluptas, aiebat supra sanctus Augustinus , non necessitas , sed voluptas non obligario, sed delectatis. infra, Videte quomodo tr hir Pater, docendo delectat, non nec tarem imponendo. De delectationibus corporalibus sanetus

Thomas speciatim scribit I. 2. quaest. IO. art. 3. ad a. Etsi ratio obnubitetur a passione, remanet tames

aliquid rationis libertim , ct secundum hoc potest alia quis vel rotaliter passionem repellere , veι saltem fle mere , ne passionem segetatur. & quaest. χ . de libero arbitrio art. I 1 ad Di. dicendum quod cupidi. as non potest esse cogens absiolare libeνum σνbitrium, . quod semper est liberum a coa tione , sed dicatur c

gens propter vehementiam inclinationis, cui tamen po-

re iresisti , lici t cum difficultate. Porro qui solam iPraetexit dissicultatem, cur praecepto non O, itemPeraverit , hoc ipso confitetur negligen- ltiam suam & peccatum , negligentia enim, omnium judicio, culpa non caret. IIlud ipsum agnoscit sanctus Augustinus lib. a. de peccatorum meritis cap. 3. ubi respondens Pelagianis conrendentibus in eo nullum esse pecca tum , qui moralem patitur necessitatem , hoc

est: gravem dissicultatem , cui absolute resisti possit, ne habet : Sed Me non vident , quia ad

nonnu Ia superanda, qua vel mau concupiuntur, veI . qua mau metuuntur , magnis aliquando ct rotis viaribus opus est voluntaris, quas nos non perfecte is omnibus adhibituros praevidit, qui per Prophetam v

ridicὸ dici volsiti Non iustificabitur in conspectu

tuo omnis vivens. Et sanetus Bernardus sermone8i in Cantica , interveniente peccato , inquit,

SEARCH

MENU NAVIGATION