장음표시 사용
591쪽
nis Theologus de Gratia sic scripsit ante Ian-
' senium dub. q. qu. a. disputI vocans voluntatem escaciter determinare ad consen- lsium ob ipsam perse intrinsecam vim ct escacita- irem . . . . Me quia θb ipsam magnitudinem ct vehementiam , etiam in ratione entis adeo potens es ut lquamvis abolaiὸ θρου βιὸ ei resisti possi , moraliter flameη imposbile sit eidem resistere. Atque haec sen- ,
tentia est, quam hoc secundo loco commemoravimus, loe quam etiam l .bsque tamen Auctoris nomine )re- lferuns Suares Πό. 3. de Auxiliis, cap. ID. num. 3. σMascarenas disput. 3. num. 6. At vero quamvis haec sevientia libertatem arbitrii ipsiusque consenscs in prae- viam Dei vocationem utcumque tueatur , ct vere s ris propriὸ asserat per gratiam e cacem hoc modo ex - plicatam moraliter determinari voluntatem ad consensum , se quidem verὸ ae propriὸ dicitur aliquis moraliter determinare alterum ad peccandum , qui seu vehementer urgendo , ct opportunὸ suadendo , veteliam blanditiis lenociniis, quibus resistere diFcile fuerit, alterum ad peccandum traxit: ob alias tamea causas merito refellisis a citatis Suarti ct Maha
Meratius in eadem Societate Theologiae Pro-DGr, qui opus Theologicum , ut ipse testa- . tur, edidit rogantibus sibi addictis Theologis Parisiensibus , disputatione S. sectione I s. de gratia ad calcem admittit ut probabilem sententiam de gratia per se efficaci moraliter determinante. Sic P. Daniel in suo opusculo de efficacia gratiae : sic P. Perrin in suo Manuali T. P. C. de scientia media, ubi agnoscit juxta Theologos Parisienses Deum videre futura conditionata lix suis decretis efficacibus , admittereque gratiam per se & ex natura sua effica-Cem , non autem ex consensu voluntatis, aut
592쪽
ε GRAT IA CAR Is TI. ex circunstantiis per scient sana mediam praevisas. &cap. 8. de gratia effcaci pag. is 3. devi- enici delectatione sic scribit : Quando gratiam vicacem vocat S. Augustinus ) vilicem delicta. rionem, nihil aliud vult, quam quod fatemur omnes Catholici, Deum scilicet jud praeveniente gratii licere , ut , quamvis libere infallibiliteν tamen , standectinabiliter volumas tamana operetur bonum.
Quin ipse Molina excogitatum a st dogma ita Proposuit , ut oppositum nusquam damnave-
Atque haec testimonia ex Schola Molinae sufficiant.
Ex Scotistarum Schola duo testes omni e Ceptione maiores profero, scilicet Cardinalena Laurea & Franciscum Macedo. Cardinalis igitur Laurea , quem singularis cruditio, & vitae integritas ad eminentissimam illam dignitatem evexerunt, sic scribit in opusculo de gratiis actitatibus cap. 7. Parag. sententi S. Augi ini gialia qud ,seti auxilium quo,
est illa gratia , quae ita allicis aut delectat, atque tra-kit voluntatem ad opus bonam faciendum , tis nons Ilis det ei posse facere, sed faciat infallibiliterfacere. Similia habet cap. 8. I 2. Iῆ. &Iq.
Franciscus Macedo Minorita, & Consultor in Inquisitione Romana anno 1668. hoc est, priusquam Jansenti opus de gratia prodiisset ιranto plausu Theologiam Romae d fuit, ut Serenissima Venetiarum Respublica nihil praetermiserit , ut Academia Patavina tanti viri praesentia & doctrina decoraretur : sic autem Iaabet Thesi s. Gratia efficax in desectationesM- pernat inrali consistit. 8c Ihesi sy. Eficacia gratiae in propriά virtute intrinsecd ipsius gratiae victrici stita est , cujus victoria in delecta imae ct 'avisare consistit.
593쪽
De Aligustinianorum Schola nullum potest esse dubium , cum dogma quod hic pro P Hr a- i mus, sit ipsi vesuti proprium ; testimonium
tamen ardinalis Noris Praeterm utendum non est, cum ejus doctrina calumniis ob t. ediptorum, velut aurum in forHace , adeo Probato
fuerit , ut propterea innocentius X l. in sacrum Cardinalium Collegium cooptandum ju- 'dicaverit. Hic autem Eutinent Isimus Cardi- nalis in opusculo, cui titulus est, . 'senismi siιMaia , dissiri. cap i. & in vindiciis Augustinianis cap. 6. impense laudat citatu H caput septimum &. cap. I 3. Cardi iratis Laurea, eamque doctrinam confirmat auctoritate Consultorum in Congregationibus de Auxiliis, qui omnes, uno excepto gratiam per se eff- Cacem tuebantur, quod ipsi constituisse affr- mat ex genuinis actis earumd in Congregatio. Dum, scriptis scilicet propria manu P. Coroneu 1 ejusdem secum ordinis S. Augustini , qui . in Congrcgationibus de Auxiliis Scribae ossicio jGragebatur. Ergo Romae & in Italia communis est doctri ina , Efficaciam gratiae in delectatione victrici consistere. Videamus jam quae sit Gallorum sententia. Certo id colligemus ex Academia Patisiens , lupote quae confletur ex omnibus Regni Provinciis: atqui P. P/:rrm supra laudatus testatur Theologos Parisienses docere gratiam per se & ex natura sua esse efficacem, non aurem Ex consensu voluntatiS , aut ex circunstantiis per scientiam mediam praevisis. Sed praeter testimonia extrinseca , audiendi sunt ipsi iatrici Theologi Parisienses , praesertim qui i centum annis in Scholis nostris Sorbonicis succens Ue ciocuerunt.
Isambertus noster, Professor Regius tracta-
594쪽
s7 6 DE CR Trλ CHR1sTr. fltum de gratia in Scholis Sorbonicis legebat, priusquam prodii fiet Jansenti liber. Sic autem Ordinetur quaestionem de emcacia gratiae disp.
claravii Congregationi stilgo dicia de Auxiliis, ta referunt qui hoc ipso die Congregationi aderaηt, meο- rem eius esse refringere totam disputationem de erilia Gliaci ad normam ct regulam doctrinae S. Augusti hrum quod ipsa Ecclesiae acies ita per et O. annos dimicavit pro gratia contra Palagianos, ut illo duce vocerat . . . tum g uod S. Atims intis adeo fuit eruditur .ct vergatus in iis, qua ne iant ad gratiam, ut ribileorum videatur o sisse : tum denique quia alii Omner Summi Pontifice quos longa serie refert .... acres fuerunt assertores O vindices doctrinae S. sugustini de gratia tanquam verissmae , ita ct nos coηab mur sinceram hujus gratiae naturam exprimere iuxta
mentem S. Augustini. His promissis celibris illo , Theologus primo loco rejicit Molitiae senten- . tiam, Probatur, inquit p. 17. ex variis S. Augu sini lemmoniis, quibus docet ipsam scaciam grotis esse quemdam es etiam divinae omnipotentia: ars hoo cacia esset a confessu voluntatis , illa non esset referenda ad omnipotentiam Dei. Pag. Io. ad Versus . praemotionem physicam haec habet , EJcacia gratiae praeveniemis non consistit in aliquά qum rate, etiam per modum fluentis a Deo impressa voluntati, illam praedeterminante ph Dὲ : & adversus Congrui itas pag. 438. gratia emaciter excitans , ροα- cisa propriὸ ct formaliter loquendo est escax in actu primo ex istis ratione sibi intrinseca , .non ex adi-gesa scienti4, pag. 4i statuit suam sententiam his verbis , tandem gratia illa, qua intellectus sic 'illuminatur , ut quod latebat, aperiatur ; QUOD ANTE' A NON D E LECTABAT, ITA SIT SUAVE VOLUNTATI, UT HAEC PER ILLAM
595쪽
ur, vel de facto superantur, est enitiativὸ major ea gratia , quae solum illuminat intellectum , deletiae .
quidem voluntarem , non tamen reddit illam re rava tricem eorum , quae in contrarium ei Opponuntur.
Pag. 336. docet eiusmodi gratiae efficaciam non excludere libertatem , Consensus , inquit, ingratiam vocantem , sic sequitur infallibi ter, ut tamem tiberὸ , ct absque necessitate exerceatur , etiam cum potentia ad Mensum ponendum , qui nihilominus min- quom de fiscio ponertir. Ergo in mente Isamberti omnis gratia, sive sussiciens , sive emcax , consistit in suavitate , seu delectatione, cum hoc tamen discrimine , quod voluntas per suffcientem , etsi possit,aetu tamen non vincat dissicultates: per emc cem vero insuperabiliter operetur , libere tamen, di minime necessario. Denique cumisiambertus eamdem dissicultatem sibi proposuisset, quam ego mihi P. S 3 i. nimirum delectationem illam victricem esse ipsam-met Thom istarum , praemotionem physicam , dissicultatem sic so it.,Respondetur in actualigratia
efficaci duo posse distinui : primum est ipsa tanta
o tam perfecta eniitas , sic illustrans intellecitum , removens Uenitim voluntatis : alterum est modus, quo haec gratia agit in voluntatem , tii trahat illam ad assensum. Primum , quia est ita aliquid morale, ut tamen sit etiam aliquid phsicum , recis , res,ootest
attribui omnipotentiae Dei .. At si conmeremus modum illam , quo hae gratia agit in voluntatem eius, qui vocatur a Deo , ille es ranrum moralis non egia
ciens ph*ὸ.Gasto Cham illari, e Societate Sorbonica Professor Regius , quem omnes norunt fuisse Otthodoxae nclei adversus Iansenti doctrinam vitia
596쪽
s 3 DE GRATIA CARI sTr. 4 dicem acerrimum , paulo poti Isanaberium se ' docuit in nostris Scholis quaest. Σ. seel. II. Hας
gratia ita apta est, ita attemperata potentiae, ita. eam siιaviter allicit , ur,quamvis voluntates absolutὸ loquen-
in possit remere, numquam tamen resistat; sed gratia semper infallibiliter , insuperabiliter, indeclinabiliter, i irrefagabiliter operetur suum sectum. ιM. Grandin alias Sacrae Facultatis Syndicus, ac tandem Decanus , & per quinquaginta cir- iciter annos TheolUiam in nostris Scholis pro- :i fessus , sic docet Tractatu de Gratia quaest. I. ssech. 3 conclusione I'. Ratio constituens gratiam es . ijacem non est consensus. & conclusione Σ'. poset in eo constitui ratio gratiae emacis, ut ex seu talitate determinaret moraliter oe reipia notinumquam ta- Ili conceditur : tamen tibique necessari) admittenda
non est. Tres sunt hujusce conclusionis partes. Tettiam , insignis ille Theologus probat , qui experiuntur justi se gratiae interdum contenti- ,re; licet hon ita vehementer inclinentur in con- sensum , ut moraliter loquendo resistere non , possint. Sed meo judicio , levioris est momenti ista rario , quia gratia nonnunquam immotis , quin & reluctantibus sensibus, tam secrete & latenter operatur in cordibus justorum , ut ipsimet non advertant, doleantque Velie
menter, guasi ptistinum virtutis studium re- misertiit , utpote qui fervidum illum dilectio- nis impetum, εc sthsibilem contritionis vehe- mentiana quibus initio conversionis incita- :bantur , milius. iii se sentiant, cum interim voluntas eorum toto suo pondere feratur in Deum , ingentium fluviorum instar , qui ad mare properant absque illo murmure ac soni- ltu quem edunt rivuli, sed lapsu ita silenti , iliit vix labi ac fluere, imo & residere videantur,
cum tamen volVantur tanta vi, tantoque Pon
597쪽
Ds G R A T 1 A CH R I s T I. dere, ut obvia quaeque evertant , ac secum
trahant. Sed quidquid sit, idem Auctor in prima suae conclusionis parte convenit cum omnibus Theologis , quos laudavimus; in secunda nostram sententiam confirmat ; & ad objactionem , quam sbi proponit adversus primam Partem conclusionis , his verbis respondet ecum determinatione morali cohaerere potest indifferentia ρου sica. Testimonium hujusce Theologi quis audeat elevare, cum scripta ejus laudentur in litterariis diurnis Trevolt ii, A legantur in cele-herrimis Seminariis S. Lazari & Sulpitii Pari-
Guillemus de Leltocq, profector Regius in
Scholis Sorbonicis per annos 49 quaestione de gratia emcaci attac. 2. assertione ultima haec habeti Viritis intrinseca , qua reddit gratiam per se efficacem nihil aliud est , quam magna quoedam suavitas ct dulcedo, heu victrix quaedam deleamio, qua reperitur in actibus indeliberatis voluntatis Oimel-h lsis.
Hos Theologiae Professores laudavi prae aliis
qui magis fuerunt addicti Thomistarum dogmati , ut M. M. Desperieres , Roberi ,& Pi-rOt, ut magis constet dogma gratiae per se efficacis hactenus obtinuisse in Scholis Sorbonicis , ex quibus tanquam ex fontibus hauserunt non solum Baccalaurei, qui eamdem doctrinam in suis Thesibus solemniter propugnant, sed etiam celeberrimi nostri Magistri, qui ejusmodi Thesbus praesunt , iisque subscribunt cum Syndico ,& studiorum Baccaglaurei Moderatore. Constat ergo ex nube testium quos jam laudavimus , dogma gratiae per se victricis inom.
nibus Scholis Catholicis probari propu
598쪽
Solvuntur Objectiones. Objicies 1'. Libertas indifferentiae est: facultas isui de tei minativa : atqui sub motione grati ae per se efficacis , seu sub delectatione victiaci vo- luntas non sedeterminat ; cum ex dictis volun- iras determinetur per clelecitationem victricem:
ergo voluntas s ub illa motione non habet libeti ltatem Indisseremiae. Nego minorem, ad cujus confirmationem alii aliter responcierit, i homistae quidem uxta istium dogma praedet ei minationis physicae: nos ivero ,& ceteri 4 heologi cum distinctione sae- . . pius allata , voluntas per dele initioncm victri- .cem determinatur moraliter , Conc. Physice, , Neg. sic homo fluctuans vel repugnans clicitur
determinari alterius consiliis & suasionibus; quo usu loquendi omnes intelligunt hominem , illum in sententiam conliliari ita fuisse pertra- ιetum , ut eam libere etiam libertate contradictionis & exercitii amplexus fuerit. Consensit igitur determinatus tum a Consiliario, thima iseipso : Consiliario quidem moraliter, secundum quid tantum : a seipso autem simpliciter tanquam dominus sui consen Sus , quanabsolute in iis circunstantiis denegare potuit. Similiter gratia, quantumcunque efficax , nonnisi moraliter determinat per modum suasionis & illectationis, ita ut penes voluntatem sit po- , ne re vel non ponere actum , ad quem efficaciter movetur. Cum voluntas divina sit emacissima , inquit sanctus Thomas 1. Part. quaest ι8. art. 8.non solium sequitur , quὸd fiant ea , quae Deus vult, Feri,sed di quod eo modo flanr, qtio Deus vult ea seri . Vult aurem quaedam fieri Deus necessario, quae
dam contingemer sid est, libere ursis ordo .is rret
599쪽
bus ad complementum universi. Et ideo quib sdam efffectibus aptavit causas mcesartas , qua deficere non possisit, ex quibus se ius de necessitate proveniam: quibusdam autem aptavit causas contingentes , de e ὶ illes, ex quibus effectus contingenter ho eis, libere ) eveniaul. Consule Tractatum de Attribu iis cap i s. Parag. et ubi ex professo veritas illa stabilitur. Inst bis : Victrix illa delectatio oritur tum ex dispositionibus voluntatis , tum ex objecto extrinsecus proposito, & altis. circunstantiis, ut innuit sanctus Augustinus citato Tractatu 16. in Joan. exemplo pueri , qui nucibus , & ovis, quae raria o viridi trahitur: ergo noltra sententia non differt a sententia Congruit harum. Nego antecedens ; in nostra quippe sententia, quae est sancti Augustini, dc Theologorum , quos laudavimus , delectatio, de qua
agitur, venit ex potenti II1ma Dei voluntate immediate & intime humanam voluntatem suaviter inclinantis, Legant ergo di inlevigant, in-rti eantur atque inquit sanctus Augustinus lib de Gratia Christi cap. Σ non lege atque do irin/ infruante forinsectu ; sed interna ct occulta , mirabili ae ineffabili potestate operari Deum in cordibus hominum non solum veras revelationes , sed
Ergo, inquies, delectatio illa victrix est ipsa- .m et Thomistarum praemotio physica; ciam ex praecedenti responsione Deus voluntatem physice moveat.
Nego sequelam ; alioquin idem concludi posset ex qualibet alia Catholicorum sentcntia ; omnes quippe uno ore docent interiorem gratiam ac ualem , sicut & Dei concursum , si secundum entitatem spectentur , esse quid physicum ; solusque Pelagianus dixerit gratiam
600쪽
181 DE GRATIA CARII Tr. tantum movere objective& intrinsece, quemadmodum larga eleemosyna movet mendicum, nuces puerum , ramus viridis ovem, doctrina audit Ores.
Circa causalitatem duntaxat & modum operandi divinae motionis dissentiunt Catholici, alii, ut Molina , volunt effectum ejus determinari a voluntate; alii, ut Suaresius, a congerie circunstantiarum : alii ab ipsa motione,& hi rursus in duas abeunt sententias; nam Thom istae contendunt physicam motionem physice etiam determinare , alii moraliter tantum. Itaque juxta hanc ultimam sententiam, quae est nostra, in gratia emeaci est aliquid physicum , & aliquid morale. Ipsa motio est entitas physica divinitus immissia : causalitas vero ejus est moralis ; quia gratia interior delectando seu alliciendo operatur; sicut innatus amor vitae determinat ad fugiendam mortem,& vehernens concupiscent Ia ad peccandum, nisi auxilium gratiae praeveniat & adjuvet. Haec responsio excerpta est ex verbis supra laudatorum Theologorum Ysamberi, pirot ,
Tournemine , quin ti sancti Augustini Trach.
α9. in Joan. Gabii sua quemque voluptas, non necessitas, inquit, non obligario , sed delectatio ....
amando trahitur, cordis vinculo trahitur. & ex san-
isto Doctore, Gasto Cham illari, olim Profecti
Regius in Scholis nostris quὰst. 3. art. I. sech. II. Doenius , gratiae efficaciam reponit in caelasi quadam dele latione ... nos quoque in ira dele fatione esticaciam gratia stam esse arbitramur. Verum Iansentur contendii id fieri per modum praedeterminarionis Pssica , nos vero dicimus gratiam DE L E C-TANDO VINCERE, INCLINANDO a NON NEC EsSITANDO.