장음표시 사용
621쪽
hillis speciale . illud donum esse Concestari , Quomodo amnes firmissini. uri spem in Dei au. Iailio collocabunt 8 humi ister ergo nobiscum audiat illud bapientis Eccll. . v. 26. & 2 Dpm-νibus operibus eius non eris curiolus ; plurima enim super Jensim hominum ostens a sunt tibi. Scholae tam Pn quarum commune dogma Psopugnamus, d mcultati prorsus non succula, bunt. Ex ipsis itaque R. χ'. Gratiam suffcientem mula is capitibus disponcre ad cffcacem. Namque I R. grata a sufficiens , mentem evehit ab ordinem supernatuia
ratem , & quae dicitur suffciens ad athum v t mum ad quem movet, sirpe est cffcax res
petum flangit ; mentem illuminat, & voluntatem pia affectione commovet. Ex dictis enim gratia sum ciens dia o illa complectitur, ex quibuS contii git, ut homo interius ossicii sui moneatur 3c ad illud praestandum , Vel adorandum ut plene possit, incitetur et ubi autem ex negligentia tentationi succumbit, id fiat repugnanter & quodammodo inulte, conscientiae stimulis exagitetur , se ipsum coarguat ac dejiciat. Quis autem negaverit ista praeparare ad ulteriorem gratiam propter quam Prior conincessa est ρPorro si fili in plurimum debet optimo parenti, qui studiose illum edocet , quae redhasiant , diligenterque hortatur ut ad ea moressu OS componat, quanto amplius obstricti sumus Patri luminum , qui longe praestantiori modo per gratiam etiam suffcientem vera α
622쪽
DE GRATIA CHRISTI.utiliora animis nostris instillare, & corda no- stra excitare non intermittit Z Esto , non ob- temperet quis divinae motioni , saltem minus rijbere peccat, aliquatenu, quippe repugnat vo- ' tluntas coelesti lumine collustrata , factum con- tra sesentiam nulla imaginatione justitiae, ut lloquitur S. Augustinus , defendere potest, inde ' 'Pungitur, seipium deiicit, &ex sui displicen- retia residet animi tumor, sicque ex lapsu demi rsitis de se sentiens accendit ad salutem , Deus tenim qui alta a longe cognoscit, iuxta est iis squi tribulato si ni corde , ct humi es spiritusa vabit. Psalm. 33. disere, inquit N. Au- 4gustinus lib. 14. de Civ. Dei c. 13. sup ei bis esse uti- l e , cadere in aliquod apertum manis sit que pec-. icatum , unde sibi displiceam , qui iam sebi placendo iceciderant. Salubrius enim Petrus sibi displicuit, 'quando sevit , quam sibi placuit , quando praesum- i me dicit sacer Psalmus , Imple facies eo- irum ignominia , & quaerent nomen tuum, DO' im i ne: id est, ut tu eis Maceas quaerentibus uomen tuum i lqui sibi placiterant, quaerendo Dum. & S. Gregorius 1 ilib. . mor. c. II. Dui acceptis virtutibus extolli- illur , non gladio , seZ tit ita dixerim , medic
mento vulneratur . . . . Quia ergo nos de medicamen- 'i
to vulnus facimus , facit Deus de utilnere medic i imentum, ut qui virtute percutimur, s stiperbiendo ivitio curemur; quemadmodum Medicus arte sua contra venenum incaute haust tim praeparat aliud venenum, ut observat sanctus Augustinus lib.de nat.& grat. adversus Pelagium Catholicos irridentem , quod in eorum sententia ex Dei consilio natura humana per peccatum Primi hominis vitiata, remaneat infirma , & ideo peccatis obnoxia, nec superbiat , aut quidquam de se praesumat ; nam Medicus, inquiebat ille , ad curandum jam vulneratum paratus esse de
623쪽
. bet; non debet autem tit santis υulneretur , optare pquia nullam malum boni alicujus est causa , ad quod S. Doetor c. 2 . sic respondet : Ziasi non H-cus in dolore est , ct sectio dolorem operatur, ni δε- . Dr dolore tollatur .... hoc tirique agit Deus in ursanet omnia; sed agit iudicio Itio , nec ordinem 1a, nandi accipit ab aegroto. Proculdubio qumpe 'muliamum Apostoliιm vatibat e cere , cur tamen dixit , 2. Cor ii. Virtus in infirmitate perficitur enεu ei toties oranti aufert neoto quem simiιltim carnis, quemsibi dicii datum , ne magnitudine revelationum extolleretur. Cetera enim vitia tanttim in malefactis
valent, sola autem supe3bia etiam in rem factis ca-' . venda est. Unde admonentur illi, ne do eta Dei huae ponsati tribuendo , seseque extollendo graυius pereant, quam si nil operarentur boni quibus dicitur Phil. 2. Cum timore-tremore vestram ipsorum salute 'OPesam in 1 .... suare cum timore ct tremore ct non potius cum Iecuritate, se Deus operatur 3 nisi quia pi opter voluntatem no stram me qua bene non possumus operari, ciso potest subrepere animo humano , usqΠod bene operatur , suum tantummodo existimet, ct dicat ini abundantia sitia , Non movebor in aeter-nrιm. Ideo , qui in voluntate titid praestiter.it d cori ejus υirtutem , avertit faciem Juam , ut , qui hoc dixerat , ferer conturbatus ; quoniam ipsis est ille tumor sanandus do 'oribus. Ex quibus perspiculina fit longe fallistimurn gratiam Vere su flacientem , qualem descripsimus , nihil conferre ad bonos mores & ad Vitam aeter
Ais, tanta bona non proveniunt sine gratia emcaci: Quis neget ' sed ad eam quandoque Prae Parantur Corda per suffcientem ut supra docebat S. Thomas. Per ipsem videt quis quam in multis offendat ; lumen quippe est, sine quo non adverteret nunc inaniter jactare se ex bo-
624쪽
nis operibus , nunc periculosius placere sibi de
se Cuna. aliis nec Placere , nec displicere curat , nunc voluptatem subrepere sesb obtentu necessitatis, negligentiana sub praetextu curandae valetudinis, libidinem vindictae sub falsa imagine
consulendi proximo vel tuendae veritatis, & in. numera alia quae in dies serpunt ex vitiata natura.
Per ipsam quoque sufficientem gratiam inspiratur amor boni & odium mali,est enim divina morio & pia affectio, qui non nisi repugnanter resistitur. Hinc Conscientiae stimuli& eo ma)or animi dejectio , quo quis sentit se sita socordia cecidisse, cum stare potui stet, i quid quid iacontrarium dicat Jan senius j & e, erimento idicit se ad praecavenda in posterum tot mala valde eine infirmum.1ed infirmitas illa non est ad insipientiam ;Deus enim animis sic demisIis succurrit per e Lficacem orandi gratiam, qua postulant non per functorie , sed gemitibur inenarrabilibus , ut loquitur Apostolu S. Nemo inquit S. Chrysostomus hom. de Moyse , aliquando ad eum flens accessit, qui non, quod pliu&υit , accepit: nullus ab eo beneficia dolenter postv avit, qui non impetravit , quod voluit: scriptum est enim, Respexitin oraιionem humrlimn , ct non precem eorum. PsM. IO. Poterat quidem , ait S. Augustinus Conc. 17. in Psalmum ii 3. nobis di non orantibus dare , sed oratione nostrά nos vomit admonere, a quo accipiamus haec beneficia. Ttitiores autem vivimus, si torum Deo δε- mus , non aurem nos illi ex parte, o nobis ex parte committimur ut totum Deo detur, simandus est superbiae tumor , quem peccatorCS prae cordis caecitate & duritia sanitatem putant ; unde tibi nimium praefidentes, Oratione neglecta, tΟ- tum vir iti industriae committunt, gr.ὶlla autem si silaienti interius lucente dc movenIe, eo
625쪽
quo diximus modo, periculosum morbum a noscunt , & ad eum d cpellendum infirmos scsentiunt, sed in humilitate sua emcaciter adjuti clamant ad Dominum : Sub timbrά Talarnm
3uarum protege nos, alioquin praeda futuri aeris potestatibus. Et haec quidem ita dixerim , ut altius Dei con=ιum me Diear ignorare. S. Augustiniis lib. de nat. & Gras. c. I.
Instabis iterum ; quae in hac sententia Obscura sunt explicatu difficilia, in alia sunt plana & lii mini naturali pervia , posito enim quod gratia omnibus praesto sit sicut generalis concursus ; omnes intelligunt. nos sine gratia nihil posse in ordine supernaturali , sicut nec sine concursu in ordine naturali, cum c a Uero
omnia polle quae ad salute ni Pertinentis neque Propterea uti illi voluntat mus imponi nCcesiis arci ii sive Physicam sive mora L m. Ergo omnes Sc laolae in hanc sen; en iam condent re dc bent ;ut quid Enim ingrederentur u cis ObscuraS, salebroto S & criculosas, cum ipsi S aperitur via Plana , ficili S 3c sechira ZNego conseq. namque praedesstinatio gratiar dupensatio mysternina est , tu rationi impervium ab li uatinum senii, longe remo
tata sunt viae meae a viis Destris , dicit Dominus Ics c. Hic Crgo captivetur ratio in obsequium fi 1 et , sicut in ceteris mysterils , regatu ζ ut ancilla, nec dominari vermittatur ; si enim ad judicium ejus referantur controversiae de graria, quaecunque ad fidem & mores pertinent, errorum monstra pariat necesse est .attidenim Philosophi, ex S. Hieronymo ep. ad Ctesiphontem , nisi Haereticorum Patriarchae qui Eccle sae puritatem perυeraa maculavere do trinά3Unde errores Sabedii, Atti, Nestorii & aliorum
626쪽
so 8 DE GRATIA CH UsTI. Haereticorum in Ecclesia irrepserunt , nisi ex Philosophia, quae libidine disputandi & rixanda prurientem dialecticam inserit, in sententiis
coallam , in argumentis operariam contentionum , Om
nia rectratantem , inquit Tertullianus lib. de Praescrip. c. 8. Nostra institutio , pergit idem Ructor , de porticu Salomonis est , qui ct ipse tradiderat Dominum in simplicitate cordis quaerendum.& c. i . Fides in regula posita est , habes legem s
tatem ex observatione legis: exercitatio autem in curiositate consipit , habens gloriam solam de peritiastidio. Cedat curiositas fidei , eerat gloria saluti . . , nihil ultra scire omnia scire est. Porro vel ex ipsa abjectiorie perspicuum est opinionem gratiae
versatilis , gratiae mysterium non alti uere, sed destruere, cum illud lumini naturali accommindet , & quodammodo subjiciat, atque de gratia idem sentiendum definiat , ac de concursu generali, in quo nullum est mysterium. Plura essent hic dicenda, nisi fuse explicata haberentur in nostris Protego inenis tom. I. a pagi
Objicies 4'. Illa sententia est a Scholis ableganda , qua haeretici se tueri conantur, quaeque eis inservit ad occultandum virus sui erroris; atqui experientia conflat Jan senium&ejus Se Statores se tueri Thomi statum,.sancti Au- .gustini doctrina : Ergo. R. I'. absolute negando majorem , quia ut jacet , absurda est falsa dc perniciosa. U'. Est absurda; nihil quippe absurdius, ut notat sanctus Augustinus, quam docere oves sua pelle debere exui, quia lupi ea plerumque sese contegunt. Nunquid Eccletia , ut Luther una &Calvinum efficacius protereret , ideo S. Augustini do e trinam abjecit , quod illi haeretici ςjus au Ctoritate suum errorem dcfenderunt
627쪽
UDE GRATIA CHRisTr. so' Σ'. Est false ; quia veritas media inter opposita in codere solet, v. g. dogma unius naturae divinae in tribus personis sublistentis inter Sabellianismum & Arianismum: fides unionis hy-POstaticae inter errorem Apollinaris & Nestorii: doctrina peccati originalis inter impietatem Manichaeorum seu Priscillianistarum , &errorem Pelagianorum: atqui quod obtinet lo Cum medium, minus distat ab extremis , qui mipsa ext rc ma ad invicem comparata. Hinc Catholici ab Arianis traducebantur ut Sabelliant , a Nestorianis ut Apollinaristae, a Pelagianis ut Manichaei& Ptaicillianistae. 3'. Denique est perniciosa ; quia viam aperit novitatibuS, falsis Scriptutae & Traditionis interpretationibus , discordiis, & suspicionibus malis. Accidit quippe iis , qui declinandi erroris gratia , ad extrema incaute confugiunt , quod Prospicienti eminus tres columnas re et a linea dispositas aequaluera se invicem distantes; quemadmodum enim ille mediam apprehendit ut conjunetam remotiori; sic illi, quos i sua privata opinione alieno noverint, hos veluti haeresis Patronos cons Piciunt , Iansentani, V. g. Molinis has ut Pelagianos, & Molinistae intemperantiores Augustinianos &Thom istas ut Ian- senianos. Hinc contentiones, dissidia & rixae, quaecum magna bonorum offensione pacem perturbant. Unde maior objectionis propositio admitti non potest , nisi cum aliquo tempera-- m ita Quare R. Σ' Distinguendo majorem. Illa sententia
a Seholis est ableganda , qua haeretici se tueri
conamur, nisi sit conformior Scripturae Sacrae& Traditioni Ecclesiae , Concedo: secus , Nego majorem. Constat autem ex dictis nothram senia tenesiam longe conformiorem Scripturae Sa- Ccv
628쪽
sto DE GRATIA CHRISTI.ctae 3c Traditioni ac propterea communem . in Scholis maxime Sorbonicis, in quibus Theo- .logiae Professores constanter eam hacilenus tra
Virum in para naturae lapsae deiur Gratia sussciens'NEgarunt Llitherus lib. de servo arbit. RCalvinus lib. E. Instit. cap. 3. ubi Theo- Iogos Parisienses sibi adversantes vocat Sorbonicos sophistas, Pelagianos, & phreneticos. 1s se adjunxit Jan senius , ut constat ex daetis cap. I. parag. 7. ubi ostendimus Jansentanos an suo libello de triplici sic alii ejusdem ess cum magistro sententiae ', quamvis enim grati. e sufficientis nomen cum Catholicis retineant , em iramen hoc nomine significatam rcjiciunt , scilicer gratiam , quae completas tribuit vis es ad. 'ipraeceptum hic δc nunc implendum , quantum- lvis dilficile , & ad resistendunt tentationi in lis etiam circunstantiis, in quibus ad mali ira vehementer impellit. Jansentani quippe i. omine gratiae lassicientis ibidem intelligunt, vel so-jam gratiam habitualem , vel parvams:ratiam actualem, quae totum habet effectum, ad quem datur, nempe vellaualem. Adversus autem ejusmodi errorem,
R.De fide est dari in hoc statu gratiam vere ac proprie suffcientem , relative ad prae sontem
629쪽
DE GRATIA CHRisTI. GII dissicultatam , quia Summi istantifice S innocen tius X. & filexander VII. In suis Constitutioianibus ubique receptis , hanc Janienti Propositionem , interiopi gratiae in statu natura lanae mm- qua a res itur , declararunt haereta cam : Atqui propositio non est haeretica , nili pugnet contra aliam, quae sit de fide: Ergo credendum est fide divina interiori gratiar in statu naturae lapsae aliquando resisti. Porro gras Ia interior, cui resistitur, eit glatia vere sufficiens, qualem descripsimu S. Nec dicas, propositionem illam esse conclusionem Theologicam , nec proinde elle de fide; namque ex dictis in Prol egomen lS pag. I . conclusio Theologica, quae elicitur per simplicem explicationem , est de fide , utpote quae revelata sit immediate. Atqui haec nos et a propositio
non est vera illatio , sed nuda expositio propositionis ad Ecclesia definitae: Ergo.
Probatur autem nostra se sponsio , I'. ex Scriptura Prov. I. Vocavi, ct renuisis .... egs gusque in interitu vestro ridebo. Ibi Puniendi sunt , qui vocationi non responderunt, ergo Posuerunt rei pondere : Atqui non potuerunt nisi per gratiam interiorem: Ergo rei titerunt g atlae interiori, Is Iudicate inter me di vineam meam,
quid . . . . debui illi facere di non fecit ei Z an quod expectavi ut ficeret ovas , ct fecit labruscas 8 At- ui sine gratia interiori non erat expediandus
ructus bonus. Ait enim Chri itus Joan. c. I s. Sine me mhil potestis facere. Unde S. Augii itinus . concione secunda in Psalm. IOI. expendens is la verba Matth. si toties volui cmgregare mlios tuos , quemadmodum gal na congregas . pullos
siιosfιb alas nolusi ' i quae indicant gratiam interiorem scribit de veteri Ierusale ip , Pisis desuper , ct pro friιctu spirassi proseruolar
630쪽
DE GRATIA CHRISTI . nova vero : Ille pluit , illa fructum dedit. Luc. Io. Vae tibi Corozain, vae tibi Bethsaida quia si in TFro ct Θdone factus fuissent virtutes , quae jactinsunt in vobis ; olim in cilicio ct cinere sedentes poeniterent. Insignis est ille locus t in eo quippe strino est de gratia, per quam converti debuerant Bethesaitae, dc per quam Tirii revera 'fu issem conversi : Atqui illa gratia non potest elie nui interior, cui tamen restitertini Bethsaitae, Aet. 7. Dura cerυice ct incircuscisis coribuso auribus , vos semper Spiritui sancto resistitis. Hic locus est etiam expressus pro gratia interiori, dc de ea sanctus Thomas illum intelligit quod- lib. 2. art. 6. ubi sic loquitur: Tenebantur homines interiori vocarioni non resstere, scut de quibus iam
Probatur ex Traditione , in qua Iansentani tempora quae praecesserunt ortum haeresis Pelagianae, distinguunt a subsequentibus, contunduntque Patres S. Augustino antiquiores, magis aliquando accessisse ad haeresim Semi- lPelagianam, quam ad sententiam Catholicam; lqilia nondum ventilatae erant quaritiones degra- l tia, quibus obortis ipsemet sanctus Augustinus lnonnulla in prioribus scriptis corrigenda invenit. Calvinus similia scribit lib. h. instit. cap. 2.
Parag. 4. Vererer, inquit, excepto uno Augustino, sic hac in re aut variant, aut υacillant, aut perpleriloquuntur, ut certi fere nihil ex eorum scriptis referro i
Sed refelluntur vel ex uno Semipelagianorum testimonio, quod traei. de Incarnat. pag. Mo. Ex S. Prospero protulimus. Ii quippe fatebantur, sed nihil in antiquioribus invenisse , quod1 - sententiae erroneae faveret: Ergo Patres antiquiores non erant Semipelagiani , sed gratia