장음표시 사용
611쪽
lantate, non a natu es , ut ne sic quidem ingeniis uberta e privetur . . . nescιο quo provo ct miro modo ipsa sibi voluntas peccato qtridem in aeterius m sata , necessitatem facit , ut nec necessitas , cum υ tantaria sit, exccusare valeat volaniatem , nee υ Iunias , cum sit allecta , excludere necessisarem, i m
ratem scilicet. hy enim ηecessitas haec quodamia
modo voluntaris,est favorabilis vis quadam premem do blandiens , ct blandιendo premens, unde sese rea voluntas , ubi semel peccato consenseνit nec excurere iam per se , nec excusare ullatenus de ratione
Quae hic dicuntur de victrici peccati deleelaatione , cum Proportione transscrri debent ad
victricem gratiae delectationem ; cst enim dc ipsa quaedam vis blandiens , quae voluntatem ingenita libertate non privat , illi quippe resistere potest . sed vires ad id nunquam adhibituram praevidit , qtii per Prophetam veri dicet dici voluit, faciam ut in praeoepiis meιs ambuletis, Ezech. IgAtque in huiusce dogmatis confirmationem adduxeramus textum ex S. Augustini expositi ne in epist. ad Gal. Quod amplius nos delectat, secundum id operemuν neces est sed delevimus postea , non tamen metu Censoriae notae, quid
enim mali suspicari quis possiet in ipsi illinis
verbis sancti Augustini, maxime cum montilia semus ea non esse intelligenda de necessi: a te absoluta , & proprie dicta, ut vult Jan senius , sed de necessitate morali improprie dicta INihilominus propositio tanti Dcinoris ad Ecclesiam delata est a Scriptore sine nomme tanquam Iansentana & haeretica Cur ergo eam
delevimus 3 quia via non est argumentum efficax ad probandam gratiae emcaciam, Cum con-uoversia sit in Scholis , num sanctus Augustu
612쪽
ss DE GRAT 1 A CHRISTLnus loquatur ibi de dilectatione praeveniente, aut de consequente in qua non potest rei: oni gratne emcacia , cum ipsa sit gratiae efficacis effectus, & flvinus boni operis, ut jam obse
Quamobrein in hac posteriori editione satius judicavimus permittere nonnullis Theologis Catholicis Sanctum Doctorem eo loci loqu,
de delectatione consequente liberum voluntatis consensum , licet alii contra contendane ipsum loqui de delectatione praecedente , sed quae non inferar absolutam necessitatem , seu relativam resistandi impotentiam, simpliciter ec proprie dictam,alias dici oporteret sanctum Doctorem, quae hac leguntur , postea correxisse in lib. de spiritu& littera cap. 3 o. in quo sic habet, Cum potestas datur, non necessim utique imprimitur. & capite 3 3 . ADt Deus ut vesimuro credamur . . F. sed con sentire vel disntire posse, propria voluntatis est. Textus igitur ille , quem Jan senius & ejus sectatores praesertim urgem adversus doctrinam Catholicam , nihil eos ju-Vat , de qualibet delectatione accipiatur . fien)m de praeveniente consensam , non imponit necemitatem , nisi secundum quid & improprie dietam di si de consequente consensum, necessitas est solummodo hypothetica & consequentiae, quomodo reus mortis, qui plus delectatur vita quam veritate, hoc est, qui salutem corporis prae eri verita i , interrogatus a It dice pejerat necessario necessitate finis &consequentiae , quia morrem aliter Vitare nequit l, sed necessitas illa consequens non ossicit libertati; cum absolii te & simpliciter necessa rium non fuerit , ut pluris faceret vitam quam
Instabis: Quid ad mores referet sive physict
613쪽
DE GRATIA CHRISTI.& simpliciter secundum Ian senium, sive mora litet tantum , sed indeclinabiliter gratia emax per se determinet , cum eadem sequantur in commoda & absurda 8, Enimvero si omnia in- fallibiliter eveniant, sive mala sub gravi tenta tione , sive bona sub coelesti delectatione; frustra dantur praecepta de consilia. Frustra adhubentur exhortationes S correptiones : tollitur humana industria, diligentia & sollicitudo :ad quid enim deli raret aut vires intenderet ,
qui certo novit rem aliter non eventuram , Π tiam sussicientem, v.g.non sortituram effectum, emcacem vero semper obtenturam j
vat physica & absoluta resistendi potentia , etiam relative ad praesentem gratiae vel concupiscentiae motionem, si constet eam ad actum nunquam religendam 3 Ergo dogma de duplici delectatione moraliter, sed inlallibiliter determinante non mimis perniciosum est in moribus noxium , quam dosma Iansentanum, ac proinde a Scholis Catholicis ablegandum.. Nego anteced. & ad ejus confirmationem R. I'. Mirum , quod etiamnum recoquantur quae olim Pelagiani & Semipelagiani objecerunt adversus uancti Augustini doctrinam, quae erat & Ecclesiae, nimirum inutiles fore exhor tationes , correptiones , &c. doctrina quae
armis Pelagianorum hic impugnatur, ipsam et sancti Augustini doctrina, pro cujus defensione sanctus Doctor ejusmodi Pelagianorum i ta passim in suis scriptis repulit , sed praesertim toto libro de corr. & gr. & libro de dono pers
veramiae cap. I 4. I s. & IT. R. 29. Haec momenta non privatam , sed communem & constantem Scholatum Catholia carum doctrinam vellicant ', excepta enim Mo-
Iinae Schola, nulla est, quae neger gratiam Per
614쪽
se enicacem, & moraliter determinantem, admittatque soIam gratiam versatilem , quae ex consensu yel classensu voluntatis dicatur emcax vel sui ciens. Ino Uenremist, quit M. Grandin quaesti 3. de divis grat. sech. 3. pag. a in qua non ponis enariam gratiae in solo comensiu ,gr na j ciens prout ab esseaci distinguitur , effectum suum non obtinet. de pag. eiusdem sectionisce gratia orationis sic habet: Si cujus grauae eficacrias a consensu repexenda esset, maxime gratis or rationis : sed hoc dici noω potest; quippe sicut ageη igratia EsT EFFICAx A DEO ITA ET at indicari illa amo PER AND I GRATI A ,
cti Augustini, dcc. R. V Falso suppohit in objectione hominem Praeveniri semper delectatione vel coelesti vel terrena , quae illum in omnibus infallibiliter
ceterminet, vel ad bene vel ad male agendum. mamque I '. plures sunt tentationes leves, quas superare possiimus, etiam potentia morali. 2'. Otint aliqua opera etiam in infidelibus moraliter una, quanto magis in Fidelibus, qui verum Deum colunt , noveruntque ejus praecepta squorum plura sunt naturae suavia , nedum dissicilia. An non mater vel filius naturaliter propendet ad opem ferendam, illa proli charissimae , alte parentibus amnitissimis p Quot homines delectabiliter feruntur ad honesta sui status OD dissicilioribus non desunt gratiae suffcientes, quae si non obtinent effectum , ad quem dantur, id tribuendum est desidiae de s Cordiae accipientium. R. 4'. Quae colligi posse quis putaret abstir da ex gratia per se emcaci , prorsus aliena sunt a mente Apostoli , qui ad Phili p. sic scri-hit cap. 2. Cum metv ct tremore salutem vestram operamini; Deus enim in vobis operatur velle O permin
615쪽
IDs GRATIA CHRIs TI.eere. Attenclat hic , & verba illa perpendat Lector , Deus in vobis operatur velle ct perficere. non ait , Deus congruis modis Madet, horta- turqιie amicorum more ut bonum velimus &l operum ur , s ed ipse veratur in nobis, & velle &perfice te, seu, ut loquitur sanctus Thomas, dat ipsum actum liberum, quem neque prudens Consiliarius, neque orator disertissimus
dare, sed solum expetere possunt. Quid autem ex hujusmodi dogmate coit git Apostolus rQuod nobis opus non sit tridustria , sed otiosi expectare debeamus, quoad usque Deus sua gratia nos assumat, & ad id, quod bonum est,
potentissima sua voluntate trahat y Abiit Z Cum metu ct ire more , Inquit , 1alutem vestram Opera' mini, hoc est, caveLe Pericula, Vigilate, Umetei eum ostendere, cu)us auxilium Vobis adeo est necessarium , & cqnscii propriae infirmitatis corda ad eum erigite Perseverantes in Orationibus ; sicut enim volentibus & conantibus gratia non deest, qua mandata possibilia fiant, quemadmodum definierunt Innocentius X. 6c Alexander VI l. ita negligentibus & de se pre sumentibus dicitur, Apprehendite disciplinam, ne- Uuando irascatur Dominus , o pereat s de vid just4. Unde sanctus Bernardus sirm. I. in Psalm. 9O. Soti, inquit, in adiutorio Ahissimi habitant, qui id solum obtinere desiderant, id solum amittere trepidant, se Id circa illud o sellicita cogitatione versant es. quae es utiqtie pietas culios Dei c beatus plane qui sic habitatis adjutorio ahissimi; quia in protectione Dei commorabitur.
. Ergo propriae infirmitatis conscientia , & ini adjutorio Dei firma fiducia, duo sunt veluti cardines, in quibus vita christiana vertitur: conscientia quidem propriae infirmatis. ut ho
mo nihil de propriis vicibus praesumat, fiducia
616쪽
ι,8 DE GRATIA CHRIsTr. vero in Dei adiutorio , ut totum ei tribuat,& cum Apostolo fidenter dicat, Omnia poblitini in ta λ ui me confortat, Phil. 4. Hinc audeat ,&ani- μmos sumat: illinc metuat & caveat. Reliat, ut βe3pendamus, jam quomodo dogma conciliari . M. Possit cum doctrina tam fana tamque divina. iQuaestio esse non potest de Iansentano dog- ', male , cum in confessis sit apud omnes Catho- ilicos illud pugnare adversus doctrinam Apollo- ticam , quae enim singulis potest esse fiducia in i Dei adjutorio , si Deus secundi)m Ian senium lnon vult salvos fieri nisi solos electos, id est, 'paucissim0s, dicente Domino Matth. 1 o. Mari ' cet ocara , pauci verὰ electi 3 Quis fructus vigilantiae ': iindustriae, ad quam acuendam metum & i itremorem injicit Apostolus, si electi, quantum- Τ cunque flagitiosi,necessario sunt convertendi & in bono perseveraturi: reprobi vero, quidquid i agant , simili necessitate peccatum finale, & laeternam damnationem non evasuri Tota igi- itur controversia versatur circa dogmata in scho- 'lis Catholicis recePta.
Contendebat nuper nescio quis sine nomine auctor solum Molinae dogma esse Catholicum, solumque cohaerere cum verbis Apostoli, experiamur. Sic docet ille Theologus quaest. I . t art. I 3. disput. I o. Sicut Deus semper praesto est per i 'concursum generalem libero arbitrio , ut naturalitιr lvelit aut nolit prout placuerit; praesto illi sperau- lxilium gratiae sussciens ; ut quoties ex viribus natura. i Iibus aggredi voluerit opus aliquod ex iis quae ad justi. Dationem spectant illud exequatur prout ad sala irem pertineι. . . . ut ed ratione semper in manti liberi iarbitrii nostri posita esset Dius nostra. Atqui non videtur quomodo hujusmodi dogma concilia- iri possit cum doctrina Apostoli. Namque I '. Deus per concursum generalςm non dat uclle .
617쪽
Ds GLATr A CHRISTI. dc perficere : ergo neque per 'pernaturale auxilium, sed illim prastat ut velle & pet- ficere possimus , si ita libuerit. Necessitas divini concursus , qui praelio est omnibus,non est ratio cur homo cum metu & tremore op retur quae ad suum statum. naturalem perti nent , nec quisquam hactenus fuit anxius, aut in oratishlbus perseveravit, ne Deus extrao dinarie & per miraculum , suspendat concumsum suum i Ergo si auxilium sussiciens similiter praesto sit, & ad nutum voluntatis versatile, absque metu & tremore operari debemus quae ad justificationem spectant , cum in illa
- sententia salus nostra magis posita sit in m nibus nostris, quam successus operis cujuscunque naturalis. Generalis enim Dei concursus adversos casus non avertit, dat quidem agricolae, V. S. Ut vineam excolere possit, si velit ;sed por te & sine speciali providentia , nihil
confert sive ad valetudinem corporis conscrvandam , sive ad pluviam temporaneam obii- . nendam , sive ad arcenda noxia animalia, g Iu , praedones , & caetera quae agricola prudenter metuere potest. Unde necessum est, ut ad orationem saepius recurrad, Deumque omnipotentem promereri satagat , ne adversus
casus ipsum labore suo defraudet. Sed admisso dogmate , de quo agitur , non est cur quidquam horum timeamus in ordine supernaturali; gratia quippe , quae omnibus non minus Praesto est, quam concursus generalis suffcit tum ad spiritualem animae salutem conservandam , tum ad superandos Daemonum impetus :tum ad patienter sustinendos quonibet casus adversos, & in bonum convertendos judicet lector an ista cohaereant cum coelesti doctrina
618쪽
ευ - RE. GRATIA CARrs Tr. ' Nec dicas Molinae dogma hodie non pro D gnari in Scholis praesertim Parisiensibus sine i
Congruit larum temperamento , juxta quod vi- cgilandum & orandum Lut Deus congruo tem' dpore & loco suum offerat auxillum , quia, ut clam observavimus , sententia illa non satis con- , ivenu clito laudatis Apostoli verbis . Deus
qui operatur in vobis o velle o perficere , ut entin loPPOrtunam captat occasionem , qua amicum sinclinet ad opus agarediendum , non dicitur iilli dare velle & perficere , sed obtinere dun- .
tax t , ut ille velit &'Operetur. - . t
Superest discutiendum commune & anti- lquum Scholarum dogma de gratia per se efficaci , & dico illud ex omni parte concordare ' icum v crbis Apostoli , persecte conciliare dif- l 'fidentiam sui cum firma fiducia in Del adjutin i irio, & praecipuum csse argumentum ad acuen dam nostram diligentiam , & vigilantiam in orationibus. Juxta enim ejusmodi dogma , I'. Deus sincere vult omnes singulos homines salvos fieri, nemo ex hac parte anxius sit aut dissidat. Sed opponet aliquis, ad me ipsum
anima mea turbata est, regnum coelorum Vim
patitur, & infirmus sum , voluntas humana 'levis eit, in bono proposito mutabilis. Con ifidat. χ'. Subventum eit enim humanae infirmi- 'tati, Deus in nobis operatur & velle & perficere. At non semper , inquis , nec in Omnibus 84 Singulis offcri auxilia vete & plene sussicientia, quibus emcax illud donum Pro- mereri vossit, si non de condigno , saltem de Conpruo, ut aiunt , timeat solum ne per socordiam ira vacuum pratiam Dei recipiat, sed vireS intendat, vigilet , instanter oret nihil
laaesitans; nullus enim hoc modo speravit, Mconfusus est.
619쪽
Urgebis contra responsioncm- , gratia sufficiens secundum dogma de gratia per sdonicaci, nihil confert ad bonos mores eu ad Vltam
aeternam; cum In statu naturae corru prae nunquam effectum obtineat, VIPote quae semper sit coi juneta cum dissicultatibus , qua S nunquam superat . quae enim sic vocantur mosa
luer impossibilia ex alibi dictis , nunquam exi. stunt: Ergo gratia quantumcunque suffciens , nullam spem iniicit in hac sententia ; quin
optandum magis videtur ea carere , cum accipienti allud non conferat , quam ut apud Deum inexcusabilis fiat. Nego anteced. cujus confirmationem distinguo , gratia sum ciens nunquam in statu naturae corruptae effectum obtinet ex vitio & negligentia accipientis , C : ex ipsius mei gratiae imbecillitate , quasi par non sit superandis difficultatibus, Nego : j. m enim diximus cum S. Auselmo , & congruis exemplis demonstravi- π US pag. 467. im Potentiam , quam Theologi VOCant moralem, non esse ex impossibilitate , Ied
non posse aliquid, non quia nobis es impossibile, sed
quia illud fine dissicultate non possum rιs. Sunt ipsissima verba S. Anselmi dial. de lib. arb. c. s. Difficultatem vero , etsi non tollat omnino gratia sufficiens , minuit tamen, mentem sancta cogitatione imbuit, voluntatem pia affectione incitat ad faciendum quod potest, & petendum quod non potest; omnibus enim dicit Christus , Petite, dabitur vobis, Matth. T. Omnis qui petit, accipit, Luc 13. Unde S. Augustinus in Psalm. 6s. Securi de pollicitatione ipsius, inquit , non deficiamus orando Cim videris non a te amoιam deprecationem ruam , securus esto , quia non est a re amota mibericordia ejus. Qtiis aliquam
620쪽
do non expertu S cst orationem suam, quae inu itio crat tepida dc Pene nulla , perseverando l incaluisse , & reluctantem pritis voluntatem shaerendo crucis trunco , ut loquitur S. Hier nymus, ad divinam tandem se convertisse, ut . sdubium esse non possit, quin gratiae suffcien- ites disponant ad efficaces : impieque dicatur optandum illis carere. rAt , inquies, quomodo in ista sententia grais ctia suffciens sive operationis sive orationis, po- ltest cise dispositio ad emcacem , cum ex canec operemur , nec oremus , sed ex emcaci ctantum , Omm sententi/, quis non ponit sica iam ' . t
gratia in solo conisen re, inqui bat supra M. Gran- i ldin ; sicut ageηdi gratia est usicax a Deo , ita di ' lorandi gratia. . ii R. iv. Cum Sapiente Eccl. 2. v. ix. studest, ii inquam , humio , ut jeq i possit - egem factorem siιumt& Eccll. i. v. T. Disciplina sapetentia, cur νευέ lara h, o ct manifestata , ct multaplicationem ingrestis i illitis quis intilligis Si autcm ratio & modus, pquibus mscriora Deus administrat, ab intelli. Lgentia & sensu l hilosophorum longissime dis-
juncta sunt , quis mentzm ad supcrnaturalia transserenS, non exclamet cum Apostolo Rom. lii. O altitudo divitiarlim Sapiemiae ct Scientia Dei, j ij quam incomprehensibilia sunt judicia Dei, ct inve- lyigabilis viae eius I vel ipse Adversarius dicat, an , facile duo conciliare possit , quae Concilium Tridentinum docet Sest 6. Alterum C. I In Dei tiatiaeilio sirmissimam spem collocare ct reponere omnes . a Justi l debent, cum de fide sit illis volenti- hus & conantibus non deesse gratiam, qua smandata postibilia fiant. Alterum Can. 2 a. quo i t
Anathemate pei cutit asserentem justificatos sine si speciali auxilio Dei in accepta justitia perse- verare posse. Cum enim constet non omnibus et