장음표시 사용
651쪽
DE GRATIA CHRISTI . sed qua potentia illa physica conjueta erat cum
impotentia morali, nonquam exiit in actum quae enim sic moraliter impossit billa tunt, nunquam existunt. Contule Pag. s I . 5 se l. Donum ergo PerseveranI1ae in adultis aliquo.
sensu amitti non potest, de atio amitti potest ;in eo .quippe duo includuntur , scilicet conjunctio gratiae sanctificantis cum morte , M series gratiarum efficacium , quibus adultus praede lunatus praeparatur, & infallibilirer per-clucitur ad beatum illum finem. Potro li spectetur donum perseverantiae ut id quo actu conjungitur mors cum gratia, certum est illud contumaciter amitti non pol e , quia justus per mortem constituitur in term m O, in quo nec proficere , nec deficere potest luxta illud Eccl. I i. v. 3. Si ceciderit lignum ad A strum , ausad Aquilonem , in quocunque loco ceciderir, ibi erit,
id eli, in quo statu mors hominem deprehenderit , in eo aeternum erit. Si autem spectetur donum perseverantiae in gratiis praeviis , quibus peccator efficaClter adducitur afi poenitentiam , a pecato jam liberatus , in bono usque in finem in fallibiliter custoditur, ne malitia mutet intellectum ejus, de fide est speciale illud donum polie amitti ; ipse enim Apostolus, licet in gratia confirmatus , sibi sicut ceteris dictum credens, Apprehendite disciplinam, ne quando irascatur Dominus , ct pereatis de via justd, ait, I. Cfrinth. 9. v. a T. Castigo corpus meum, ct in servitutem redigo , ne fortὸ , Lum aliis praedicaverim, ipse reprobus esciar. Ergo gratis 3c absque Scripturarum & sanctorum .Patrum te-itimonium hodie nobis obtruditur speciale donum perseverantiae in adultis id unum essice te ut ex hac vita cum gratia dernigrent , quasi Ituiendum non sititiale vivere , inodo felici-
652쪽
rer mori contingat, & haec siu tota illa perse- Verantia, quam seperamus , & initanter a Deo Petimus. Sed parum est ostenditie huiusmodi opinionem nulla ratione , nullave auctoritate esse suffultam ; cum enim perniciosa videatur operae pretium est insuper demonstrare eam pugnare adversus Scripturam , traditionem e communem Catholicorum sensum. Ac primo quidem adversus Scripturam pugnat λ namque i latili. 2 . vers. χε. fieri non pote it, ut eleeti in errorem inducaqtur, bra-gent seudo Christi ct , pyeudo-Prophetae , alli Christus , ct dabunt signa magna ct prodigia , ita ut is errorem inducantur , se feri potest, etiam eladii. Hic magnifice commendatur doni per se verantiae efficacia, non eo solum, quod electi infallibiliter cum gratia sanctificante decedant, sed quod adversus gravi I imas tentationeS immobiliter ac insuperabiliter stent inconcussi in hiisdem temporis circunstantiis, in quibus non praedestinati seducuntur & corruunt. Matth. G. Christus hanc nobis orationis formulam dictavit , ct ne nos inducas in tentationem ,sed tibera nos a malo : Atqui ex sancto Augustino libro de dono perseverantiae cap. S. 6. &7. San im nihil aliud , quum ut in sanetitate perseverent, de nullis tentationibus succumbant, precantur : Ergo perseverantiae donum habent electi , ut non solum insuperabiliter cum gratia hinc exeant, sed etiam ut tentationibus invictu resistant. Secundo hujusmodi opinio adversatur Coninciliorum definitionibus contra Pelagianos&Semipelagianos , in quibus necessitas doni per
seruerantiae repetitur ex continua necessitate divini auxilii ad vincendas tentationes, insiή
653쪽
DE GRAT i A CHRISTI .stendum bonis operibus: Ex illorum jactilegd ij-μι ratione, Inquit Conciliuiti Carthaginenle h pistola ad in inocendium l. ne collatio Iiquitur , tir nec orare debeamus , ne desiciat bues noli ra , quod pro
Oncilium nrausi cantani l l . can i. Adjutorium Dei, inquit , in renaiis ac janctis semper is implorandum , lir ad sitiem bonum per υenire , vel in bonop ni opere peri iurare. Hic non dicitur semperorandum Praecibe , ut bene moriamur, sed ut m bonis operibu S Perseveremus usque in finem, neve aliquando dcficiat fides nostra. Tertio S. Augustinus passim , maxime vero libro de coreptione dc gratia reteri ad specialedonum perseverantiae non solum quod electicum gratia moriantur, sed etiam cum grata a in vincibiliter opere muri namque cap. 12. nun . 38. de electi, In statu naturae corruptae sicha bet : Tantum Spiritu 1andio accendii tir voluntas eorum , ut ideo possint , quia sic volunt : ideo sic velint, quia Deus operatur ut velint ; nam se in ianta insit mitate bitae hujus in qua tamen infirmitate propter elationem reprimendam persici virtutem oportebat ipsis relinqueretur voluntas, sua ut in adjutorto Dei, me quo per everare non possent , manerent si vellent,
nec Decis In eis operaretur ut vellent; inter tot ct tantas tentatrones infirmitate sua voluntas ipsa ccum-beret, ct ideo perseverare non possent, quia desicien- res tormitate nec vellent , aut non ita velleat in*mitare voluntatis , ut possent. Subventum est igitur infirmitati voluntatis humana ut divina gratia indeia clinabiliterct insuperabiliter agi retur, o ideo, quamvis infirma , non tamen deficeret, neque adver rate aliqva vinceretur. Istam esticacemgr tiam, quae conceditur homini lapso , opponit sanctus Dodior gratiae Adamo innocenti concessae, de quo sic Pr.em lsit cap. II. num. ur in bono
654쪽
nino non posset o acceperat posse si vellet, 1ed nos Labuit velle quod posset , nam si habuisset , perjeveras et ; quod ut nollet, de libero descendit arbitrio, quod iam ita liberum erat, tis ex bene velle posset re atqui luce clarius est sanctum Augustinum non loqui de gratia : quae Adami Peregrinationem terminaret cum certum sit ac indubitatum apud Catholicos Adamum post lapsum riznitentem, extremum diem clausisse cum gratia sanctificante , sed de gratia, in qua non perseveravit, & Per quam bene operari, & a malo abst1nere post et sit vellet : nunc autem datur potentior , quamvis minus laetior , qua regenerati in Christo non solum velle & operari possunt , sicut Adamus, sed etiam invictissime volunt & operantur: Ergo emcacia posterioris hujusce gratiae non solum mortem cum gratia conjungit, sed etiam voluntatem firmat in bonis operibus, & invictam servat in periculis &aentationibus. Eo spectare donum perseverantiae docet etiam S. Thomas I. d. qu. IO9. Io his verbis: Ho-ano in gratia constitutus non quidem indiget alia aliquάkabituali gratia, sed divino auxilio ipsum dirigenie ct protegens e conιra tentationum impulsus: O ideo post quam aliquis est justificatus per gratiam , necesse habet a Deo peiere praedictum perseverantia donum i ut1c1Iicei custodiatur a malo usque ad finem vitae , multis enim datur gratia , quibus non datur perseverare ingratia. Ergo donum perseverant lae in mente ancti Thomae non in eo praecise consistit, ut quis in extremis positus gratiam sanctificantem iaccipiat, & cum ea decedat. sed datur ut semiel justificatus, in bono opere sit constans. ver,us ten rationes usque in finem dinu-αaus Victor existata
655쪽
DE GRATr A CHRISTI. σ37 hilario , denique praejudicata est omnium Pini O , eum , qui vitam in Peccatis usque ad ultimam aegritudinem protrahit , in Peccatis
decessurum, solamque viam tuto ad OPtatum finem perducere, quam Scripturae demon tranr, Matth. 26. v. i . Vigilate ct orate , ut Mn intretis in tentationem. Lucae 2 i. v. 36. Vigilate itaque in omni tempore orantes , ut digni habeamini .... flare ante Filium hominis. 2. Perri cap. I. V. I . Magis satagite , ut per bona opera certam vestram vocationem faciatis ; hac enim facienter non peccabiris aliquaiso. Et ratio est, quia, ut docet sanctus Thomas I. 2. qu. II 3. art. I .grasia non secus ac natura secundum consuetum operandi modum
ab imperfectis ad perfectiora progreditur, adeo ut sicut paulatim ad sanitatem venit corporis curatio , alioquin subitanea pro miraculo haberetur, ut in Q cru Petri Matth. 8. ita sit se . communis o consuetus cursus justimationis , inquit
Angelicus Doctor, ut Deo movente interitu animam , homo convertatur ad Deum primo quidem conversione imperfecta oe postmodum ad perfectum d
veniat .... quantaque vero tam vehementer Deus
animam movet , ut statim quandam perfectionem iustitia assequatur, sicut fuit in conversione Pardi .....ct ideo converso Pauli tanquam miraculosis in Eccl-μ commemoratur celebriter , Unde, Cum miracula a Deo expectare non debeant , qui a consti tuto ordine gratiae recedit, sanctus Augustimis serm. 363. alias homil. AI. ex lib. hom. sci. sic habet: agens paenitentiam ad ultimum, ct reconciliatus per Sacerdotis ministerium j se securus hinc exis , ego non sum secvrils . . . paenitentiam dare possiim , secturitatem dare non pos*m. Loquitur ibi S. Doctor de peccatore, qui in infirmitate bacerdotem accersi, poenitentiam petit , Sacramentis munitur ; dubitat tamen S. Augustinus
656쪽
an cum dono perseverantiae ad Dominum p rmficiscatur. Qiuare propter male ante actam vi tam dc defectum perseverantiae in bonis operibus , de eo enim , qui post poenitentiam bene , Vixit, certo pronuntiat non quidem certitudi. εnc absoluta& physica , sed morali 1, quandocunque defun ius fuerit ad Deum vadit, ad requiem Uadit, regno Dei nou priυabitur. Ergo donum peris Verantiae non in eo solum est , ut adulti in falli-bditer decedant in statu gratiae,s ed etiam ut invictillime adversus tentationes dimicent, dc in bonis operibus ad mortem usque perseverent. I ita pau lo latius tractari debuerunt, ne quis inani opinione deceptus, poenitentiam ad ultimam aegritudinem dilicrat, & perseverantiae donum
post dissblutam ac depravatam vitam sibi in
morte non defuturum confidat , quemadmadum nec defvit latroni juxta Christum in cruce
pendenti & aliis quibusdam; ejusmodi quippe
repentina mutatio miraculi speciem prae te fert, inquit sanctus Thomas, quae ita idesperatione revocat, ut spem complere non possit, dicente Domino Proverb. 1. Quia vocavi , ct renusis .... Ego quoque in interitu vestro ridebo ct subsannabo. Consule quae in hanc rem dici asini Pag. Porro ex hu)usmodi dissertatione certo col- ligitur iustos non praedestinatos, licet habeant gratiam vero suffcientem ad vincendas tentationes & perseverandum usque in finem , ut constat tum ex Concilio Tridentino supra laudato tum ex Bullis Summorum Pontificum
Innocentii X & Allexandri v I I. in gratia tamen non fore perseveraturos: Ergo in statu naturae corruptae datur gratia vere ac proprie si Dficiens , quae nunquam obtinet effectum ad quem datur.
657쪽
Probaturue R. ex constanti docLri ira Omnium, Theologorum, qui efficaciam graciae non reis Pet Urit ex consensu voluntatis; nam & ipsi Coii- gruistae, si unum aut alterum excepera S, conuanter docent gratiam sufficientc ira in hoc itatu nunquam habere effectum 'sine cffcacl.
Chorum ducet sancti Thomae Schola. Cum
autem laudo cclebrem Illam Scholam. Innumeros in teltimonium appello Theologos , quot enim Religiosi rdines , quot Academiae Propugnant ejus dogmata Porro ex Innumeri S ll- lis Theologis vel unus proferatur , qui non concinat cum P P. Masibuli ero & Goneto. Illos pia caeteri S appello , utpote celcbcrsim OS , .cum eorum scripta omnium manibuS ferantur, dc publice docuerint, dc quidem cum plausu , ille Romae, ubi in magna existimatione fuit apud tres Summos Pontifices Ob insignem eruis ditioncm cum singulari Pietate coniunctam ;iste in Galliis, testimonium consecutus ab illustrisIimo Carnotensium Episcopo in Mandato anni 17o8. doctrinam de gratia tradidisse orthodoxam.
P. autem Masibuli crus in opere, qui titulus est, S. Thomaιsui Interpres, sic scribit: nihil vetat, dici voluntatem sene efficaei auxilio posse θ non posse adltim producere. Potest me auailio efficaci potentia
velati Jolidaria et non potest autem potentia cum amacoriani id. Quan imo ita videtur necessari3 assisman. dum ; cum expresὸ a Concilio Gidentino utrumque
eodem loco ubiae implendis praeceptis agitur in conjunctum erit di pose ct non posse, lem. 6. cap. H. P tris autem Matibulieri meminit cum laude Episcopus Carnotensis in suo Mandato pag. 4o. his verbis : Ils'est explique stir la grace sumante nette
658쪽
6 o DE GRATIA CHRr ITI. P. Gonctus disputatione l. de necessitate gratiae ari. 6. Parag. 1. Minima graua , inquit, ad resistendum cuilibet motui concupiscentia:)quantum est de j., ct ex natura sus, non vero quatenus est in tali Iubjecto , cum pugna appetitus cum debiliιate rationis propter ignorantiam. Hunc autem
Scriptorem laudatus Episcopus Carnotensis pag. 3 4. vocat Theologum commendabilem propter eius Zelum adversus Jansenti Defensores. Et haec de Schola sancti Thomae sussiciant. De aliis vero Scholis sic testatur Eminenti iasimus Cardinalis de Bis y, Episcopus Meldensis in Institutione ad suum Clerum pag. I i. It 3 a d 'aut res Theologiens Catholiques que les Thoms', inquit, qui croient que la gracelica cedetermine par eue mme la volante ati bien ; mausis font congister son sicacise dans tin plaiser victorie ix de la cupidare. Selon ces memes Theologiens Res graces des delixei ais soni disserentes , celles de Petas d'innocence ne
ces Interieureae Ies tines donnent te potisoir de Dire de bonnes oeuvres : ct les autres les font pratiquer. Les memes Theologiens Hotilent quesanrces dernierer graces o N NE LEs'FERA IAM AIs; mais iis declarent en meme temps , que te besola quis lavolonte d'ἔire determinee par tine grace au bien, potir
Luculentum est istud testimonium, utpote
659쪽
Omnes Iansentanis, quam maxime adversarium,
quique loquitur, non ut Dodior particularis, sed ut Ecclesiae Pastor : non ex privata , sed ex Communi Theologorum Catholicorum sententiat , ut ipse asserit. Cardinallis Bellarminus e societate Iesu lib. i. de gratia, & libero albi t. cap. 8. supra laudato, ad illud Joan. 6. Nemo potest ad me venire , nigriter , qui misit me , traxerit eum, sic scribit:
Potest tamen alia responsio adbiberi, qME, ut verum fatear, magis congruere videtur Evangelicaesententia si dicamus Dominum loqui de gratia essicaci , qu ita suadet , ut per uadeat. Dicitur autem non posse venire , qui non trahitum per e cacem gratiam , non quod absolute non possit, sed quia I N F A L L t BIL I T E R non υeniet ; siciιι etram contra qui trahitur , potest absolui/ non venire , tamen I N F A L LI-B I L I T E R venit. Similia habet Sua res lib. 3. de Auxilii S c. II. Cardinalis Laurea ex ordine Minorum opust. . de grat. act. cap. Is . nuit 1. 3or. Apostolus, inquit, confitetur se imparem ac impotentem ad res flendum legi membrorυm , id es , concupiscentiis , a quibus agebatur . . . . confitetur ergo quod bontim legas cognoscebat θ υolebat facere. Hoc est gratiapydeυeniens, quae illuminat ad cognoscendum bonum, ct inspirat ad υolendum. At dicit quod perficere noul rbebat propter reptirnantiam legis membrorum , id est concupiscentiae. At non dicit sese liberare ab haed Fcultate per βιam υoluntatem utentem illis auxiliis
Huminationis ct in pirationis, sed a gratia fidei per Christum , id est, a gratia sicaci superante di
cultatem , er operante in voluntate , ct cooperante
cum issi ut bonum faceret. Hancce doctrinam pluribus tali libui effert Cardinalis Noris ex ordine Augustiniensium distertatione S. Ope -
660쪽
σήι 'g GRATIA CHRISTI.ris cui titulus est , Calumnia Ian senismi sublata
cap. I. & in vindiciis Augustinianis cap. 6. I sambertus in Scholis botbonicis Professior Regius quaest. 3. disp. 8. art. A Respondetur , inquit , gratiam prινὸsu cientem dari creata voluntati ad operandum , ct licet nunquam de facto fortiatur e fectum , prout est pur/sufficiens , non propterea tamen illam darifrustra. Ergo ab annis centum & amplius, hoc est, ante natam Ian senii haeresim , publice docetur in Academia Parisienti, gratiam sufficientem sine efficaci nunquam Obtinere suum effectum. Obiit quippe is amber-
tu S anno ab Incarnatione 16 i. aetatis velo
suae 77. 'Alphonsius te Moine I samberti jam senis collega temperavit communem sententiam , ex
cogitando duplicis genetis gratiam sufficientem aliam ad operandum , aliam ad orandum, docuitque Priorem semper care se effectu, & in eo consentit cum aliis Theologi S: Posteriorem vero esse per nutum voluntatis versatilem, & quandoque habere est ecthim.
Huiusmodi temperamentum admisisse dicitur quidam Professor Navarricus , sed communiter rejectum est, utpote in Academia novum. Undes
Gasto Cham illari Alphon si te Moine sec-cesibr , lic docet quaest. Id de necessi gratiae art. Io. secl. 2. Per ati vilia tantum ordinaria potest quis operari bonum , sied non operatur , ut enim de facto bonum Operetur, requiritur auxilium speciale, gratia scilicet victrix indeclinabiliter operans. Et qu. I. ari,
stet. i. rejicit opinionem eorum, qui docent gratiam sussicientem orationis aliquando habere effecturn. . 'Martinus Grandin , qui per quinquaginta annos N amplius docuit in Scholis S in bonicis,