장음표시 사용
681쪽
DE GRATIA CHRISTr. ες se sperandi desit illa majestas , inquit S. Bernardus serm. s. in Psalmi. 9o. quae ram studiosὸ morer in se sperari r . . . facilius est caelum ct terram ransire, quam verbum ejus evacuari. & S. Augustinus in Psalm. 6 s. Securi de pollicitatione ipsius non deficiamus orando. Cum videris non a ιe amotam deprecationem tuam ,securus esto ; quia non est a te amota misericordia ejus. Huc revocanda sunt quae in hanc rem diximus p. Gi .dc sequentibus, ubi ostendimus alternationem gratiae suffcientis Sc efiicacis in hoc statu esse remedium aptis Iimum dc divinitus ordinatum ad sanandam hominis superbiam , & acuendam in Dei adjutorio fiduciam. Sed quomodo alternari debeant gratiae sussicientes & emcaces, ut superbia convenientiori modo sanetur & humilitas tutius servetur, illud totum non ratione definiendum , sed divinae sapientiae & bonitati conamittendum .est. P A RA GR. As uus II LGrum grarias ciens detur omnibus justis. Non movemus quaestionem de gratia essic ci ; quia apud omnes constat eam aliquando deesse iustis q-um multi non Perseverant, dc in gravia peccata labuntur et omnes autem Perseverarent, si gratia essicax, cui nunquam resisti contingit, in omnibus praeito esset sicut generalis concursus. Quaeitis itaque est de sola gratia sussiciente. R. Juitis non denegatur gratia fassiciens, ctim instat praeceptum, aut urget tentatio. Probatur I'. ex Scriptura, a. Cor. io. Fidelis Deus, qui non patietur vos tentaνisupra id quod p sis, sed facis; eriam Ω- umGmne prπωxum. .
682쪽
εμ DE GRATIA CHRIsTI. Nec dicas promissionem solos electos spectare; nam licet S. Augustinus lib. de dono Perseverantiae cap. 9.& nonnulli alii verba illa
indefinite prolatae lectis adaptent; cum prinmissa novi Testamenti ad illos maxime perti- neant; Concilium tamen Tridentinum ses L . Can. 9. idem sanctus Augustinus in psal. O. sanctus Thomas in hunc locum ad alios extendunt , probatque Angelicus Doctor, ex ipso Apostoli contextu, locum illum de justis debere intelligi, ait quippe Apostolus : oui se existumat gare videar ne cadat. Tum immediate docet, quomodo lapsus caveri possit nempe Tehiario vos non apprehendat nisi humana . hoc est, tentat linnem, quantum fieri potest, vitate ; sed in D mino confidite quoad humanas, id est, quae ab humana conditione separari nequeunt ; quia Deus sidebs est, qui non patietur vos tentari supra id quod potestis. Ostendens , inquit sanctus Doctor, paratum adiutorium in tentatione , nempes ab ea declinare non possιmur. Verὸ fidelis Deus, qui dat poteη-
riam ne υincamur, gratiam ut mereamur, sonstantiam ut viscamus.
Probatur 1'. ex Conciliis & summis Ponti .ficibus. Concilium Mileuitanum cap. sic statuit, Placuit ut quicunque dixem it mi iam Dei, inqu4justi uecamur per Iesum Christum Dominum nostrum, ad δε- ιam remi onem peccatorum valere, quae jam commissa
sunt non etiam ad adjutorium, ut non commiuantur ε, a
nathema sit. Eadem iisdemque verbis repetit Celestinus ad Episcopos Galliae.. Concilium Tridentinum eandem doctrinam
confirmat seg. 6., cap. 'Li. his verbis Nemore
meraria illa , ct a Patribus Iub anathemate probibita voce uti l debet Dei praeesta homini 1ustim caro ad observaridum Use impossibilia; nam Deuti
683쪽
DE GRAT i A CARIsTI. 66s possibilia non jubet ,sed iubendo monei ct facere quod possit , ct petere quod non possis, ct adiuvat ut possis,
cujus mandata graυia non sunt cujus onus suave est: Devi namque sua gratia semel justificatos non deseris, nisi ab iis prissi degeratur. Quae verba deprompta sunt ex sancto Augustino lib. de nat. & grat. cap. 4 . Tum can. I 8. anathemate percutit, qui dixerit homini justificato mandata esse impossibilia. dc seg. χ . can. 9. damnat eos qui dixerint matrimonium posse licite contrahi ab iis qui non sentiunt se accepisse donum castitatis quam voverant : Clim, inquit, Deus id rect/perentibus non deneget, nec pariatur norsupra id quod possis
Opponunt Iansenti Defensores : Concilium
laudata scutone 9. damnat duntaxat errorem , quo Lutherus & Calvinus asserunt ideo mandata Dei esse impossibilia homini justo ; quia
concupiscentia inquinat omnia ejus opera , ita ut vera Peccata sint, quantum unque.bona Videantur.
Contra i Q. Concilium damnat errorem jam a Patribus proscriptum : Atqui Patres non Pr scripserunt hunc Lutheri & Calvini errorem, cum fuerit eis incognitus, nec a quoquam an Ieillos haereticos excogitatus : Ergo revera damnat sententiam , quam propugnant Ian senii defensores, post Lutherum & Calvinum , homini justificato aliquando deesse gratiam, qua ma data Dei possibilia fiant. χ'. COncillum non condit plures Canones ad damnandum unum & eundem errorem : sed tot distinctos errores proscribit, quot CanOnes edit: Atqui seis. s. damnavit errorem, quo Novatores illi asserunt concupiscentiam renatis esse peccatum formale ; & Can. 2 i. seis. 6. dixit anathema docentibus omnia jultorum
684쪽
opera esse peccata. Restat ergo ut laudato Canone I 8. damnet errorem, quo asseritur justis deesse gratiam, qua mandata Dei possibilia nant , & hoc manifeste declarant rationes , quibus Concilium c. II. confirmat doctrinam Catholicam. 1'. svia, inquit, Deur jubendo mο-
re acere quod pQs , ct petere quod non po , σε uvat ut pop. Quia mandata ejus graviε ηοη '. gratia semel justificatos nou δε- Ierit. Porro hujusmodi rationes non militant,nin contra errorem, de quo hic agitur; nam Lutnerant & Calvinistae docent gratiam effcacem quam solam agnoscunt) non deesse praedestinatas, & nihilominus concupiscentiam &hona eorum opera esse vera peccata , quam vis Ipsis non imputentur.
Opponunt Concilium intelligendum de gratia habituali, qua Deus non privat justum, nisi sese prius per peccatum mortale eam deseruerat.
Contra. Haec interpretatio est, in derisum &In contumeliam sanetae Synodi, illam quippo Inducit : quasi diceret in periculo mortis trepi danti: Confide non morieris quandiu Vixeris alicet interim subtrahantur ea, sine quibus Vita conservari nequit. Nisi enimDeus adjuvet, jultus tentationibus succumbit , labiturque in Peccatum, quod est mors animae; quatenus eam pravat gratia h*ituali. Concilium autem hac certa spe fulcit justum conscium propriae infirmitatis, quod Deus eum non deseret ea gratia, qua possit peccatum vitare, praeceptum implere, & in bono usque in finem perseverare, ut loquitur cap. I 3.
At, inquiunt Iansenti Defensores, gratia habitualis ex S. Thoma se habet in homine justo, scut se habet forma in causis naturalibus: At-
685쪽
DE GRATIA CARI sTI. 667 qui forma dat subjecto cuilinest, posse operari, quantum ad sumisntiam operativa virtutis. Ergo Concilium recte intelligi potest de gratia habituali , quae nunquam deeit justo , ut mandata fiant ipsi possibilia , nisi ipse eam per Peccatum
deseruerit. Contra ipsemet Angelicus Doctor totus estari. F. IO'. ut Ostendat justum non posse bene agere , nis. praeter gratiam habitualem moveatur actuali Dei auxilio. Primo , inquit , ratione generali propter Me quod nulla res creata potest in quemcunque actum prodire, nisi virtute moti nis divinae. Secundis , rationespeciali, propter conditionem statos natu rae humana ; quae quidem Itiar per gratiam sanetur quantiis ad mentem , remanet tamen in ea eorruptio o infectio quantum ad carnem ....ct ideo necesse est nobis , ut a Deo dirigamur ct pro- regamur. Mens itaque, juxta S. Doctorem, si natur Per gratiam habitualem , constituiturque inesse potentiae operativae , ' quemadmodum oculus perfecte sanatus: sed sicut impossibile est oculum quantumcumque sanum percipere colores , nisi luce corporali excitetur ;ata dc mentem gratia habituali informatam δε- Pernaturaliter operari, nisi divinitus adju Vetur.
Hoc autem adjutorium justis non deesste docent Patres Tridentini. Probatur 3'. ex sancto Augustino, qui lib. denat. & cap., sic scribit : Deus, cum per mediatoνem Dei ct hominum Iesum - Cissum spiritua iter sanat aegrum, vel vivificat mortuum; id est, jugi scar uerum, o eum ad perfectam sanitatem, hoc est, ad perfectam visam justitiamqua duxerit, non deserit, nisi deseratur , ut pie ct iustὸ vivatur. Sicut enim oculus corporis uiam plenissimὸ sanus, nisi candore lucis adjutus, cernere non potest , sic boms etiam per
fectissmὸ justificatur, nis aeterna luce divinitus alti
686쪽
dζi ita eni ; nam dira, intestigit fi-stitia proprie dicta tinulla creatura ie , i cum aliOQuin domi rii , ' Possint acquirere , idem sanctu, Dotio 'ri' D muercrur. Undex. Confes P um sic alloquitur lib.
perare, in m P . , δ' ad Cor. Debemus
687쪽
DE GRAT i A CHRISTI . possibilia fant. Constitutionibus Summorum Pontificum Innocentii X. &Alexandri VII. ubique receptis metato damna iam , t '. ut temerariam; quia est contraria communi Catholicorum sententiae , hQ. ut blasphemam, quia derogat Dei justitiae, seu fidelitati in promissis; ut haereticam , quia pugnat contra verbum Dei & definitionem Ecclesiae. Dices : Iustus crat Petrus quando negavit Christum , dc negando mortaliter piccavit:
Atqui ideo negavit, quia gratra ipsi defuit: Ergo justis gratia aliquando deest ad pcccatum lethale vitandum. Minor probatur i'. ex S. Chrysostomo hom. 72. in Joan. Casus Petri non frigiditate , sed superni
auxilii derelictiι contigit. Hom. I . in Ep. ad Heb. Illa negatio non tam erat Ioco idiae ct negligentia,quam ex eo quod Detis cum deyertierat. Eadcin rc petithon'. 86.' in Matth. 1'. ex sancto Anglistino lib. de corr. & yr. cap. Avertii ab illo faciem Dominus , ct satius es ionturbatus & str m. IZ . de tem Pore , nunc 79. in appendice: Quid est homo sine gratia Dei , nisi quod fuit Petrus, dum Christum
Respondeo iv. ad maj. Petro non fuit praeceptum mi ri tunc pro Christo ; hoc pro servo Dominus passurus erat nonservus pro Domino, inquit sanctus Augustinus sermone alias I 6. de diversis. Deinde S. Chrysostomus in cap. 26. Matth. negat Petrum tunc fuisse justum , in eo quippe multiplex crimen enumerae : primum quod Prophetae dicenti, & Christo confirmanti, Disspergentur oves, non crediderit. S
cundum , quod de se praesumpserit. Tertium, quod Chri ito repugnaverit. Quartum , quod aliis se praetulerit. Sanctus etiam Hilarius in Matth. &S. Ambrosius lib. Io. in Lucam.
688쪽
c o I g GRATIA CHRIsTI. contra communem SS. Patrum sententiam , a peccato lethali exchisant sancti Petri negationem , de qua sanctus Augustinus tradi. Ir3. in Joari. Utique siPerrtis negato Chrso hine iret, HV, moreretur , quid aliud quam periret 3 Sed admihi majore, Respondeo Σ'. distinguendo minorem. Defuit gratia emcax & proxima suffciens, Con cedo defuit gratia sussciens saltem remota , Nego minorem ; potuit enim & debuit occasionem fugere: debuit etiam orare, ut notat S.Ch rysostomus, fervor ejus fuit ex praesumptione t Mortuus est, quiasuperbe praesumpsit, inquit S. Augustinus Trach. io s. in Joan . PARAGRAPHus IV. rum deiur Gratiastifciens omnibus omnino hominibus, sive tradesinatis, sive reprobis Z i
UNiversitas hominum complectitur infan- f
les & adultos : & hi sunt vel infideles , vel fideles. Infideles duplicis sunt generis: alii :enim dicuntur negativi , qui Evangelium audire non potuerunt : alii positivi, qui Evanlii praedicationi non crediderunt. De fidelibus iustis jam diximus: peccatores vero sunt rei obdurati , vel nondum obdurati. Quaestio hic mO- .vetur,num omnibus illis nondum justificatis detur gratia suffciens p Gratia autem dupliciter spectari potest, in Praeparatione I 1'. in executione & applica
Certum est nullam gratiam applicari infantibus, qui ante aetatem adultam decedunt nondum regenerati ; quia in illo statu salvari non
689쪽
. DE GRATIA CHRIs Tl. GTrquod silpponitur ipsis non impertir I. Uuolui uergo solummodo esse potest , num Deus hoc salutis remedium ipsis sufficienter quantum ethex se praeparaverit, & quidem ea intentione voluntate perducendi eos ad vitam a ternam. Hujusce quaestionis solutio repeti debet ex Voluntate , quae in Deo est: salvandi homines, ex Oblatione sanguinis Christi pro eorum saluto; modo enim constet Deum velle sal-Vare omnes & singulos homines, Christumque Iro eorundem salute sanguinem fudisse , nulus remanebit dubitandi locus , quin Deus singulis ea praeparaverit media sine quibus falvari
Atqui Apostolus utrumque definiit i. Tim.
cap. 1. his verbis Obsecro igitur primum omnium fieri obsecrationes , orati es . . . . pro omnibus homMnibtis ... hoc enim bonum est is accepιum coram Salvatore nostro Deo , qui Iomnes homines vult salvos feri ad agnitionem veritatis venire. Unus enim
Deus , unus o mediator Dei o hominum homo Christιs Iehus, qui dedis redemptionem semetipsum pro somnibus. Verum quia locum illum non solum haeretici, sed etiam Catholici varie interpretantur; OP rae pretium erit i'. referre diversas Apostolici testimonii expositiones deinde statuere quae sit praeferenda dc retinenda.
690쪽
PARAGRAPHUS V. De variis interpretationibus verborum Apostoli, r. Timol. 2.CUm variae illae intrerpretationes eruantur ex multiplici divinae voluntatis acceptione , pauca de ejus divisione ex tractatu de Attribuistis huc revocare necesse est Itaque, Voluntas Dei alia dicatur beneplaciti alia signi. Voluntas beneplacui est ipsemet Dei volitio, decernens aliquid tal uam sibi gratum. Dicitur i'. ipsamet Dei voltiis , ut fignificetur illam voluntatem esse vere & proprie in Deo.
Dicitur Σ'. decernens aliquid , quae voces denotant voluntatem beneplaciti non esse nectas,riam Dei complacentiam in bono cognito, sed actum liberum seu decretum alicujus effectus producendi. Unde illa voluntas non est circa nsalutem possibilem daemonum , propter quam tDeus nullam decernit gratiam. Voluntas signi est signum externum , quo Deus fgnificat se aliquid velle, quo sensu praecepta Dei dicuntur voluntas Dei juxta illud ri. I i.
Doce me acere-ι-m. Ergo voluntas tagni proprie non est in Deo, nec nisi metaphin rice dicitur voluntas. Subdividitur voluntas beneplaciti in antec dentem & consequentem. Antecedens est voluntas beneplaciti , qua Deus ex bonitate sua vult fieri aliquid secum dum se praecise spectatum , & nostro conci mendi modo ante circunstantias particularesa secundum quas illud ipsum non vult. Sic Iudex , inquit sanctus Thomas I. p. q. I . art. 6. ad Primum , antecedenter vult omnes cives vi VC-