장음표시 사용
661쪽
DE GRATr A CARIsrr. 6 νsic loquitur de gratia sufficiente quaest 3. dedi-Vis. gratiae se et . 3. pag. 2 O. In omniJem iί D tal quae non ponit e caciam gratiae injolo consensu, gratia sussciens , prout ab e caci disinguitur , effectum suum non obtinet. dc pag. 238. Si cujus grari e e cactias a consiensu repetenda esset , maximὸ gratiae orationis; sed hoc dici non potest , quippe I cut agendi gratia est sicax a Deo , ita ct orandi
Guillelmus de Lestoc , qui in locum D. de
S ain te betive suffectus est, per quadraginta novem annos Theologiam professias citin Scholis nostris qu. q. de divis. grat .art. 2. haec habet: Gratia sicie .s tribuit homini posse operari: Ied ita ut polenia et illa dicat dependentiam ab arexi lio e Paci tanqἰ am a principio , sine quo non est possibile reduci ad actum. Edmundus Pirot, prius Sorbonae Profess)r Regius, deinde per phi res annos Sacrae Facultatis Syndicus, ac tandem Ecclesiae MCrro pOlitanae Parisiensis Academiae Cancestar IUS,
articulo . de divis. grat . communc ira doctrinam de gratia sumciente vel bis qunm ctarissistiniis c x Onit, ita tu itque impii mi S eam In Adamo effectum non Obtinuisse ad Persevcrandum, ex ipsa tantummodo voluntatis nequitia , ntillatentis ex impotentia status. Deinde sic pergit at eadem jam non es conditio in statu hominis lapsi , in quo gratia haec solam nobis potentiam conscrx , nec unquam deveneti ad amim , ct in quo privatio adius non modo petitur ex υilio voluntatis, Vcytim etiam ex stat cls inbirmitate. 8c infra , Re pondeo hominem gratia qualibet, quantumυis exigua excitatum , posse a concupiscentiά etiam asperrim i liberari , non pο-rentia quidem expetita, scilicet ob itallis infirmi
Fiustra & contumeliose apud indoctos mus-
662쪽
6 DE GRATIA CHRISTI.1itant nonnulli Almam Academiam excidi Dab illa integritate , qua etiam apud exteras gentes tam celebre nomen non solum sibi , sed& regno acquisivit. Esto aliquando peccatum sit ab aliquibus , sed nullus ordo , nulla ve societas a sua integritate eo ipso deflexisse dici deo - bet, quo in ea aliquid mali contingit , ut sapientissime advertit Rodi igueZ in aureo
opere de christiana perfectione, cum in ipsa Ecclesia alioquin sancta & nunquam deficiente, identidem nascantur haereses & sacrilegia;
sed tum demum societas corrupta censenda est, cum errores & mala impune in ea grassantur approbantur, defenduntur, & si quis adversus ea insurrexerit , inimicus ab ipsa exstimatur: quam autem aliena sit sacra Facultas ab ejusmodi depravatione , probavit imprimiS 2-culum proxime elapsum , quo castum ejus studium tuendae veritatis adversus cerpentes multas novitates In fide Sc moribus maxima exarsit. Nonne ipsa classicum cecinit contra profana morum dogmata & famosum Janienti librum Z An non detexit latens in eo virus, collegitque in quinque propositiones, quarum damnationem incredibili ardore prosecuta est, De putatis ex suis Theologis ad Sedem Apostolicam 8 quam gratulabunda excePit omnia decreta qhiae inde ematiarunt 3 qua animi fortitudine executioni ea mandavit , ejectis e suo sinu pervicacibus, omni personarum dele situ & discrimine remotos Z Memor verborum Domini , eruit qui prae singulari eruditione videbantur ejus oculi, abscidit & pre-jecit abs se, qui , ut gratia scribendi pollebant , manuq elus merito dixisses. Quid addam de indefessa ejus vigilantia , ne malum in sacrum ordinem latenter obrepat Z si quem
663쪽
DE GRATIA CHRIIT . e suis vel erroneum, vel ambiguum quid proferre contingat, illud pro O clo statim aut re-VOc siri, aut explicari exigit, cogente nemine, sed uno veritatis amoris incitata. Hanc olim Summus Pontifex Gregorius IX. appellare non dubitavit fodinam Ecclesiae , ex qua purissimum doctrinae aurum eruitur, eius Academim ,
inquit Melchior Canus lib. tr. de locis Theol. de iide ct Rcligione Da constantiaque decreta semper Chrsi Ecclesias pexit. sicli vero comempserunt,maniaque o levia , ac pro nihilo existimaverunι, omnes ad tinum periclitatisunt Ergo ejus doctrinam ita expurgatam , ubique
probatam, ET IN REGNO VELUT IVRB.-N ACULAM instituendis Ecclesiae Gallicanae Clericis prete quacunque alia tradere consent Deum fuit. Solvuntur Objectionet. Antequam discutiamus quae hic opponi solent, duo sunt observanda. Primum, rem nobis esse cum Jansienti &Molinae sectatoribus, sed ratione plane diverba;Jansenti Defensores quippe pugnant adverbiis doctrinam hic traditam , ut gratiam suffcientem e medio tollant tanquam portento similem : Molinistae vero , ut suadeant gratiam suffcientem , quam cum omnibus Catholicis in hoc statu admittunt , Pro innata voluntatis libertate modo habere effectum modo non habere. Secundum: tela, quae hic utrique intorquent, . sed fine plane diverso , cise deprompta ex ratione humana seeundum Philosophiam , in argumentis operariam contentionum, in Cliut Tertullianus
c. .de Praescript .auid autem sibenti Ierosolymisi
664쪽
6.1s DE GR ATI A CHRis II. Duid Academia ct Ecclisae' sutd Haercticis θ αὐsianis ' Lnimvero quis nesciat iraereticos argu meritis Phi osophicis semper oppugnasse Christianae Religionis mysteria. Sacro.sanctam Trinitatem uet secum pugnantem , Incarnationem ut absbrda involventem , praedestinationem est quae ex ea sequuntur Dei beneficia, quasi liberum arbitrium perimant , & virtutis studium comprimant. Miratus sim quod libelli,
qui incerto aut hore hunc circumferuntur de gratia, nonnisi rat Iunculas inserant, qua Solim
ranctus Augustinus in Pelagianis & Shini pelagianis diluit libris praesertim de corr. 5 grat. de praedestinat. SS. & de dono persevcranziae his praemissis, Obi ciunt i '. Ian senius & ejus Defensbres, portento similis videtur illa gratia, quae nunquam habuit, nec habitura est effectum: Ergo. Vel cx ista objectione intelliget lector, qua fide a quibusdam asseratur doctrinam , in quam adeo impotenter debacchantur Jan senius &ejus sectatores, cse Jan lenianam , nOVam,&ante ipsos in Scholis Catholicis inauditam. Sed ad oblectioncm Respondeo negando antecedens. Iam enim ostendimus & sancto Augustino lib. I. de Pecc.
Iver. ca Pite ultimo, lib. 2 . cap. 3.3c lib. de spi.& lil. caP. I. multa esse exempla eorum , quae Nec extiterunt, nec extitura sunt, quamvis
sint possibilia. Homo , v. g. ope divina potest esse sine i cccato etiam veniali; nullus tamen fisit, exepta beata Virgine , aut futurus est sine Peccato : potest dissentire gratiae emcaci, nunquam tamen ei dillcnsit, nec dissentiet. Quid ergo mirum quod possit consentire gratiae suffcienti, nec unquam ei consensurus sit sine gratia efficaci.
665쪽
DE GRATr A CHRIST . Objiciunt illa gratia non est admittenda, quae prorsus inutilis est, quam daemon vel et
con Cedi, utpote quae hominem non reddat meliorem, jed , solum inexcusabilem , pro qua denique Ecclesia non orat: atqui gratia sufficiens est eiusmodi: Ergo. Nego minorem quoad singulas ejus partes. 1'. Gratia sum ciens dici non potest inutilis,
cum anno I 60O. Decreto inquisitionis damnata sit harc propositio , Gratia striciem statui nostro nou tam titilis quam pernitio et est , c ut merito possimus petere : . gratia ju)Liente libera nos,
Quaerenti autem quae sit utilitan grariae sufficientis , rc spondeo cum sancto Augustino li-hro contra Julianum cas'. multa in hac vita sine fallitis labe nesciri ; quis enim cognovit sensum Domini , aut quis consiliaritas ejus fuit,
ut rationem reddas , cur aliquos non eo modo Vocet, quem novit congruere , ut vocationi
respondeant i Nolite nobis sum ciat Deum justum & bonum , nullum innocentem Punire,
quia justiis est i & neminem velle perire , sed
omnes ad poenitentiam adducere , quia bonus est. Thcologi tamen plura gratiae sufficientis commoda numerant inter quae duo praecipua nobis videntur. I rimum , quod cupiditatem minuat, & ardorem concupiscentiae ita temperet, ut volun tas resistere possit : quod autem consentiat, ex .ejus pravitate est, non ex vitio aut imbecilitate gratiae.
Nec dicas imperiti aut imprudentis esse Medici , adhibere remedia non profutura , cum suppetant emcacia. Quia si remedia illa in sinuina disponunt ad emcatia , quae Medicus paratus est subministrare , non solum culpan-
666쪽
ι 3 DE GRATIA CHRISTI.dus non est , sed lati dandus. Porro gratiae sitffcientes disponunt ad emcaces, quas Deus non denegabit , si voluntaS prioribus utamur, ut potest & debet. Secundum ex gratia sufficiente cummodum reportat sive justus sive peccator; I'. quod per
eam uterque monetur & ex Citatur ad faciendum quod potest ,& Petendum quod non potest ; gratia enim sumciens ex saepe dictis est supernaturalis illustratio mentis & pia motio
voluntatis. a.'. Quod ubi gratiae sufficienti ambo non obtemperarent, justus venialiter peccando , peccator lethaliter, minus praetexant propriam infirmitatem , ut culpam ex clisent,
sed magis seipsos & dejiciant & ad poenitentiam excitent, quod Deum misericorditer sibi opitulantem contempserint. Sed haec tam fusius exposuimus. Σ'. Impie dicitur gratiam sufficientem eam esse , quam Daemon ex petere possit. uis enim sine offensione audiat ad vota Daemonis Deum verbis Moysis Pharaonem monuisse, portentis& flageolis teruisse ; Christum in civitatibus Corora in & Bethsaida praedicasse , & virtutes multas fuisse operatum : Iustis qui perseveraturi non sunt, gratias efficaces aliquando conferre p3'. Ecclesia eo ipso , quo orat pro omnium salute , iis omnem benedictionem a Deo per Jesum Christum Dominum nostrum postulat. Nec mirum quod determinate non petat gratiam , cui homines rei istant ; cum nequidem sic petat gratias efficaces temporaneas. Unde ex Jansentanorum ratiocinio sequitur nullam gratiam in hoc statu agnoscendam, praeter donum perseverantiae ; quia Ecclesia determipate non orat pro gratiis, quas amissuri sunt reprobi. Confirmatur
667쪽
i Confirmatur responsio. Ecclesia orat , ut ad ' nullum de linemus Peccatum , sive mortale' sive veniale , atqui datur solum gratia sufficiens ad vitanda omnia peccata venialia et Ergo Ecclesia indeterminate orat pro omni gratia.
Objicies pro Molinae dogmate. Nostra do-s ctrina pugnat contra receptum Philosophorum
effatum , quod in materia contingenti Propo- stio universaliter negans aut amrmans, quales
sunt istae , Nullus homo currit: omnis homo currit: semper est falsa : atqui haec propositio, Nullus homo gratia sufficiente adjutus , id operatur, ad quod datur, est In materia contingenti : Ergo es hsalsa. Distinguo majorem. Propositio universialis in materia contingenti est semper falsa , si absolu- enuntietur, ut in exem Plis allatis, Concedo:i s in liqua hypothesi, Nego majorem Nam si supponantur ea impedimenta in omnibus & snsulis hominibus , quae mortalem impotentiam Inducant, verae erunt ejusmodi propositiones: Nullus mendicus respuet pinguem eleemosynam. Nulla mulier nobilis & molliter enutrita
Ionsum iter pedibus 'conficiendum sponte suscipiet, quamvis physice possint , ille respuere pinguem eleemosynam, ista longum iter conficere , cum vires suffcientes illis non desint, sed
Distinguo similiter minorem. Haec prmositio, . Gratias ens nunquam sortitur sectum,est in ma-xersa contingenti , & enuntiatu hypothetice, scilicet in statu naturae lapis, in quo homo,gratia duntaxat suffciente adjutus, non habet potentiam expeditam . sed implicatam dissicultatibus , ad quas superandas vires suffcientes dc Proportionatas habet, Concedo, & enuntiatur
668쪽
εco DE GRATIA CHRIsTI. absblute pro quocunque statu etiam naturae integrae, in quo nulla erat dissicultas: Nego mino
Distinguo fimiliter consequens. Ergo haec universalis proposicio est falsa absolute, &respectu cujuscunque status Concedo: Adamus enim, quandiu stetit innocens , cqnsensit gratiae sufficienti, sicut Zc Angeli qui perseveraverunt. Est falsa hypothetice, & respectu hujus
status, Nego conseq. quia ex S. Augustino lib. 3. de Pecc. mer. c. Ad nonnulla 'peranda, qua vel mau cupiuntur , vel quae maia mer ηtur, magnis aliquando ct totis viribus opus est volini ris , quas non perfeciὸ in omnibus adhibituros pravidit,qui per Propheiam veridita dici voluii;Mnjusti m. ν in conspectu tuo omnis vivens; quod enim Vi res, qua ad agendum habet pares , non adhibeat , negligentiae ejus tribuitur , lac Propterea excusari omnino non potest.
Instabis: Atqui gratia sussiciens in hoc statu non est semper conjuncta cum hujusmodi difficultatibus, quae eam semper privent effectu: Ergo gratia sussiciens in hoc statu aliquando
habet testectum. . Probatur antecedens : I'.quix ex dictis non omnia opera infidelium, etiam eorum qui nihil audierunt de Evangelio, sunt peccat , sed nonnulla faciunt, quae non solum vi perare non Possumus, Verum etiam merito recteque nudamus, ut demonstravimus c. Parag. 2. Ergo a fortiori fideles,qui verum Deum colunt & mam data ejus noverunt; χ'. quia ex tentationibus, uuae difficultatem c xant, gliae sunt leves, aliae araves: atqui homo naturae vuIbus poteli etiam potentia morali superare leves tentationes , si
Bon omnes collective, saltem aliquas ex dictis saPitem Parag. I, quia frequenter con-
669쪽
Da GRAT i A CHM sT I. currunt circunflantiae , quae suaviter inducunt ad nonnulla exequenda, quae sunt legis naturalis r mater,v. g. delectabiliter opitulatur filio, uxor conjugi, filii parentibus, amici suis familiarissimis, multi cum delectatione multa praestant , quae sunt sui ossicii, utpote qui Vel naturaliter, & ex usu in illa propendeant. Ergo, si absque gratia aliquando ista praestant, a fortiora si gratia suffciente adjuventur. Nego subsumptes m. Ad Confirmationem concessis antecedente, distinguo conseq. ista praestant naturaliter ,&ex motivo naturali, Concedo : supernaturaliter , & ex nktivo supernaturali, Nego consequ. Enimvero anima correptibili corpore aggraVata , nisi potenter & emcaciter supra se elevetur , & , quod est dissicillimum , amorem sui, supcrbiam , & omnem naturalem affectum comprimat ; determineturqlle super- naturali dele tatione , ex motivo naturaliter delectabili operabitur; adeo ut quemadmodum delectatio appetitus sensitivi impedit, ne voluntas sequatur judicium rationis ε, ita honestasti imana, ardor naturalis, V. g. subveniendi P tri charissimo,vel absolvendi operis necessarii &perjucundi, omnem mentis attentionem ad se trahant, sterilisque remaneat divina inspiratio, veluti extraneus surculus arbori insertus, qua arescit , nisi amputentur connaturales rami , in quos truncus succum Propensius transmittit.
Confirmatur solutila. Iusti ex dictis certo scite nequeunt , num ex gratia , quam ipsis non deesse mox dicturi sumus, aut ex naturali inclinatione & humano affectu opera sua bona 'procedant: & eo magis timere debent, ne na. xura totum opus sibi vindicet, quo praecipites
670쪽
ssi DE GRATIA CHRIsTr. se in illud ferri sentiunt, utpote temporaliter utile, honorificum ,& consuetis moribus delectabile , quae enim juvant operationem naturalem , ea ipsa plerumque impediunt supernaturalem. Et quamvis justus gratiae sufficientis auxilio illum affectum tam naturalem, tam vehementem possit irascendere , & Ripernaturalia consectari supra se assurgens , nunquam lamen vires satis exeret, nisi praeveniatur poterritori
Dei auxilio, quo non solum possit, sed etiam velit S perficiat. Ex iis, quae hactenus disputata sunt de actuali gratia tum csticaci tum sum cienti, patet nulla argumenta ex lumine naturais deducta opponi, quae facile solvi non possint, mysteriumque gratiae ita esse supra rationem , ut tamen ad verbus eam non pugnet. Verum novam hic movere quis posset controversiam atque Incrimen vertere, quod In objectionum explanati ne vocaverim in prima hujus operis editione moralem 1mpotentiam , moralem necessitatem , difficultates, quas semper patitur homo in starii
naturae lapsae sola gratia sufficiente adjutus; adeo ut satis mihi non fuerit exposuisse causas, cur gratia sufficiens in hoc statu nunquam absque efficaci sortiatur effectum , nisi demonstrassem insuper ejusmodi causas ex communi Theol
gorum usu : vocari moralem impotentiam i mora.
lem necessitatem. Quod eo accuratius praestandum fuit, quod non desint, qui novum ac sim gulare existiment, quod vulgare est apud probatissimos Theologos , quorum scripta non consuluerunt. Ut autem evanescant ejusmodi
Observabit lector controversiam hic esse dun. taxat de nomine, propter quod praecise , quantumcunque suPPOnatur novum , nemo habς