Homeri Nepenthes seu De abolendo luctu liber, in quinque diuisus partes, ... Opus doctrina, & eruditione refertum, in quo & nonnulla vtriusque linguae scriptorum loca illustrantur, emaculantur. Auctore Petro La Seine

발행: 1624년

분량: 339페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

i 8 PARs TER Ti Amelle aliisque nonnullis componebaturi qu, ex Chrysippo Pemmatum scriptore 'cnarratmos coptaS Vernacule,epsi lon una tantum littera inter duas illas consonantes interiecta,adhuc retinemHS: qua Voco

libum illud exprimimus, quod a caena Dionysiacis his festis solemni ritu apponi solet. Sed satis pro tempore,& ad Plautini joci explicatione,& multo magis ad hapo

partem: quam a viribus eloquentia: ςxorsis, ypri suavitatem Musicesic ductam, his tragςmmatum

202쪽

DE HOMERI

NE PENTHE

QUAE ET DE

NAGOGICAM hanc partem inscripsimus i & qui- n dem , si nominis reddenda ratio, quod consentaneum visum iri nonnullis credo: quae ex Eustathio in prcsximae superioris partis vestibulo indicauimus, paulo nunCubcrius rupetenda. Cum e liti id edoceremus , quod allegoria, ii ἰ Oῶμ, Vt ipse inquit Eustathius , λει πύα τ μυ μ Eustath.in Mοῖς, hoc est, meteres, lut py-R ilita medelam ad fabularum hissorias algegorias reputasse: duas ipsarum species memora ulmus ι unam historicam, alteram anagogia 12 2 cam.

203쪽

igo P A R.s Qv ARTAcam. Interpretatio etenim fabularum,quae narrationis seriem intra ipsius figmenti terminos is equitur , is rivi dicitur:

ut, si Chironem, de quo inferius agendamentio , Centaurum fuisse dicamus : id est media parte, & sublimi hominem;media,& inferiori equum. Atque in hoc genere tota nostra consummatur tractatior quam hac de causa historicam nominau mus. Cum vero demptis fabellarum in uolucris , eiusdem facti, quod narratur, VeritaS explicatur allegoria est historica, Tetetres quam TZetzes apud Hesio in Hςsψd dum vocavit, yelut circa rem ipsam, D'ctum , atque segotium se versantem,ut si Centarunis haud monstrum affirmemus equina, hi nanaque miXtura deformem;

sed viiiiii e alia Thessaliae gente,quq prima equos, ut dorso ferrent edomuit, Mequi sessor pugnare cepit. Hanc in suo li' bro, quem Palephatus, a L ἀm tu inscri psit, ab ipsis Centauris initium sumens, evi ipse ait, prosequitur. Nos simpliciter allegoricam nucupauimus, & te tiae parta nomen fecit.

Alia interpretationis species, dicta est anagogica , quod ad altiora ingenium subvehat, & ab his temota exquirat. idqriC

204쪽

TZetzes, videlicet clementa, & naturas . rerum uniuersi considerans ac si pro Centauro coiunctionem illam intelligas, omni admiratione prosequendam, qua diui- . nae aurae particula, humanis adiungitur corporibus. Intellectiis enim nunquam trahetur ad corpus , a quo longissime distat ; corpus autem ad motum per se in-cificax ; verum , si interponatur anima, ἡ μέσον Π , quae media quaedam natura, ut inquit Porphyrius, inter substantiam Porphy.

diuiduam, & indiuiduam, & ex se mobilis : his conciliatur extremis. Quod anti quis Mythologis puto in mentem venisisse, cum illud in fabula, sicut in Padaelpha- Palaeph. de to legimus, adderetur : ώς F b. ἰππός τε ei H ρ ἐουν 1, quod ex Nepheis equus, o vir congeniti essent. νεφελη nubes

interpretatur. Nubes autem est, quae me

dia inter aetherea, & terrena obuolitat. Si hoc solum ageremus,pluribushqc iπγονοια comprobari posset. Nunc de Micra ana gogia,tamquam alio properantes tractandum : & ea est, quae inquit TZctetes, hoc est ad animum,& mores spectat. Cuius ratione Centaurus ipse commodectia in hac specie nobis potest esse exem-

11 3 plo:

205쪽

sperondialog. I.

1 gr. PARs Q ARTAplo;munia scilicet rationis,sesusimq; gnauiter,& expedite obedire significabit. Ad quod de amore loquens grauis 3c erudi-ditus auctor Speron Speronus deflexit: quo in genere pars ista Versabitur. Itaque

ad sublimiora utiliora pariter inuit tus libens mecum progredere, amice Lector. Et primum ex eo carmine sumamus AEschyl. in exordium, quod ex 2Eschilis Tragoedia

Praestat enim, illud recte intelligere, cum non parum nobis afferat adiumenti. Itaque praemonendum est: tria ad aegrotan-Hyppocr. tium sanitatem necessaria. Naturam pri-rispi , pro natura, facultatem intelligi mus, & interiorem quandam vim : quae etsi morbo deiecta, potens tamen est ope, auxilioque remediorum conualescere aCContra omnem malorum impetum dimiccare. Secundo peritissimum Medicum requirimus id est,Virum arte,& experimen, tis insignem: qui curationi, ex proposito ' & diligenter inuigilet Vltimo validissima

addo medicamenta. Frustra enim, se sanitatem conciliat,a Medicis edoceremur,

nisi eis obtemperando, cum spe bona, patientia, quae salubria praescribuntur,e perire

206쪽

. DE vi R TUTE. periremur. Et quia corporis, oc animi valetudines id habent commune,quod sanitas in utraque Uno modo attingitur. Vir- , tus:quae animi υγέα, α 'Eur, vi inquit Plato,ia sanitas corporis ii qua- Plut. diij. dam temperie;haec huniorum,& partium 4 4ςxπ

sita est; illa in passionum , & facultatum congruentia, & aequabilitate;ab eo te di uino Philosopho collocatur. Itaque & in platό iti

hac animorum curatione, his quae dixi- QPhilia, mus i tria aliqua respondere, ac singulatim congruere Consonum est. Et primum, quae natura, Vel naturalis vis est in corporibus : aptitudo quaedam est animae rationalis ad bonum. pumis Graeci dicunt. Cicero facilitatem appellat, Vt in malis pro- me. Tuse.

rius descripsit, hoc est animae congruentiam, diis. 7- habilitatem ut virtutem admittat. dc bre- .viter in eadem dissertatione, φύς ν simpliciter natur1 bona dixit. Non, quod naturalis sit hominibus virtus;Gu nec natura , nec sorte nobis obueniat, alioquin

nulla esset laude digna: sed quia ex impulsione quadam feruida,generosa nascitur, ac stabili: quae haud omnibus eadem natura contingit. Miratur quippe apud

207쪽

Cle. Alex. in Paedag. Eurip. in Hecuba,

Euripidem Hecuba, non idem euenire in hominum moribus, quod in prouentu segetum, & agros animatos nostros animos vocari notum est. Aliquando enim ex te ra non bona fruges haud malae prouenilit; si imbres serenitatesque accidant oppor tunae:quibus e contrario destitutus bonus ager, infelices producit.

ὀ δι' ει ρς ωθλος, άδ. ρυ, ο ς cra φυο ν λεῖθε , ἀὼ οἰ χρης ος ἀει. At mortalibus qui quis malus, Nil potest aliud esse qua semper malus, Frugi et que steti. Sors nec ingenium viri duersa vitiat ,sed probus semper manet.

Itaque tantum τῆ φυρο tribuere Videtur, Vt parum proficere educationem,& insti tutionem velit. Quod an recte, vel secus dictum: non est hic locus disserendi 3 id tantum ex Philosophorum placitis aio, ad rem praesentem attinet: haud omnes, ut ad scientiam, ita nec ad virtutem idoneOS. non nemo , iuxta illud Hesiodi απηρο ανηρ & terrae inutile pondus. Igitur, ut ad viriditatem, & surculorum incre mentum radix, & in excitando pariete fundamentum: sic se ad virtutem habet insita

208쪽

DE VIRTVTE. I 8 sinsita haec, de qua loquimur, ad bonum t propensio Et sub proposita ista medendi

consideratione cleganter ad eam Boethus Boeth. de Scuerinus respexit; dum attollenti sese coloi tui. ad consolationem. Recte, inquit Philosophia, percurris, i s ut Medicis ei restent,

indicitum es ere Zae resistentos naturae. Sed quaenam ars medendi Z ecquis animis medicina facere potest Z Recte Chry- Chrysipp. i

pa D quoque ad aegrum animum ars quaedam e debet. Hanc si libet inuestigare, ex Platone , & Aristotcle annotabimus: oscilia π Ami,id est, rectam disiciplinam, ad viris item comparandam maximum esse mo-mCntur mimo nec aliter ad eius fastigium tuto perueniri, nisi priusquam male, vel prosequendi, vel fugiendi procliuitas, inhabitum inolescat: ab ipsa ineunte aetate pueris, velut auriga imponatur. Haec recta autem institutio, est, ita per . alienam rationem dirigi, ut voluptas, δίamor, dolorque & odium recte in animos influant, SI quibus rebus oporte , iis r

209쪽

oportet,oderimus,& amemus piae aman

da sunt.Ex hac enim disciplina oritur nobis prudentia, ορδος λω CH,id recta ratior quae cum nobis expergefacta,& pecsuperiorem morum consuetudinem con firmata fuerit: tunc propriae rationi consentiendo , αυτῆς η ξυμφονία ξυμπασα ψμplar. ibid. haec ipsi consensio,vi inquit Plato,uni uersa quidem virtus est

Probi igitur viri ,& recth admonentis

Iste quidem optimui est,qui bi j si perni sapit, Cogitans q cum fue dein postremo po

Rursus, ct Age bonus est, qui bes moninti

paruerit.

Proesu, in Ad quem locum Proclus , Zenonem comm. ad Stoicum refert, huiusmodi carmina im- Mysi mutasse: ita,ut imimum faceret ab Hessio e do laudatum, οι ni nn mΘ 9, qui bene

monenti

210쪽

Dς Vi Rrvet t. i 87 monaenti paruerit: deinde secundo loco, τύ πώ νοηcri, quis nouit cuncta magictro. Quod si ad examen ingeniorum; profecto absque iudicio, dc longe verius Epicurus, & cum eo est Seneca,& ipsa Senee. ep, ratio. uosdam, ait Epicurus, ad veritatem sine et stius adiutorio contendere, ex is se fecisse ii i ipsi iam. hos maxime laudat, quibus ex

se impetus fuit, qui se ipsos protulerunt, quo

dam indigere ope aliena, non ituros si nemo praecessierit ,sed bene secuturos. ex his Metro- dorum ait esse. Egregium hoc quoque, sec-ι. est .cundae fortis ingenium. Nec ratio hos versus immutandi, quae apud Diogenem legi-i Diogen. icitur satis proba. -- 8ε mm το φυῆν : ZςRQRς V ἴ c caro θεντ ηα σέἰνα , 6 Em is ,

huic scilicet solum adesse intesigentiam: qui vero obtemperet' insuper esse , es essectum Quandoquidem Hesiodus haud nudam

extollat intelligentiam. Si quid autem in eo mutandum, potius. id foret, Vt ord0, quo ab recta disciplina, ad rectam ratio- , nem peruenitur ι distinete,.clariusque eX- ν . primeretur. Cum primum , quis alterius ratione ad bonum coformatur, deinde ex se ipso omnia sapit. Quod vix per longam aetatem,& assiduum perfectionis sti dium homines adipiscuntur. φρονησί

SEARCH

MENU NAVIGATION