장음표시 사용
111쪽
veniunt, & ubi veluti circuitione qua
dam ille reciprocus traditionis itus ac reditus absolvitur. Alterum hoc idem scriptor fatetur, se judicium hoc, quod omnium κηrique plausu ct gratulation sis exceptum. non intelligere illud, quod scripto vel etiam viva voce ratum habiiatum fuerit, sed illud dumtaxat . quod ab Ecclesiis neque ignoratum fuerit. n aque repudiatum. Cum, inquit, nulla Eσ-elosia contradicat, sed potius seno conssensu vel expresso vel certe T ACimAgussi ι cto. Intelligitis vel ipso satcnte, satis esse ubi
quid est a sancta Sede & a plurimis tapiscopis decretum , si nulla Ecclesia eo eradicat s satis esse. si quod decretum est. aliae Ecclesiae suo consensem tacito r tum habeant. Itaque vel ipso teste, ni siquis velit vera autoritatis sundamenta convellere , postulare a nobis nemo potest . ut perscriptis autoritatibus littera-Tumque monumentis conficiamus Ecclesar universae consensum extare in dam nando Iansentano textu. Satis est, figvulla Ecclesia contradixit. Satis est , a Ecclesiae singulae, nulla excepta, iudici qm hoc suo conρη- .... tacito ratum habuere. Tacitus est ille consensus, qui neque scriptus est, neque ore prolatus,
sed in solo Ecclesiarum silentio positu
112쪽
quae cum hoc centri Judicium non ign8
rent, non existimant esse sibi commit, tendum, ut illi refragari aut intercedere videantur. Itaque solis nominibus comώmutatis facile deprehendemus adversarium nostrum conceptis verbis id ipsum fateri de quo contendit. t Debet 0 Eari tanquam ab universa Ecclesia dere eum id omne . quod adversas textum Ian senii sancitum est, quandoquidem illa damnatio continetur iis frequentissimo. rum Episcopalium coetuum decretis , qua
Sedis e postolica, confirmavit autoritas 2 emo est vero qui rem adeo certam revo
re velit in dubium. Cum Episcopo. Tum Aoo. di amplius de textu Ianseni no judicium prima Sedis iudicio confirmatum sit, atque omnium undique plausis O gratulatione exceptum , necesse est iu lud esse decretorium . seupremum , minime revocandum. Eo Iansentanis hominia hus omBis Lyes, omnis hareseos sua deffendenda locus adimitur. Frequentes tus regionis alicujus singularis , nimirum Galliae . sancta Sedi ae per sanctam Sede aliis Ecclesiis omnibus proposuero quid sentirent s nulla Ecclesia contradicit, imo
suo silentio omnes consensum .... yacit madiungunt.
Est igitur manifestum , vel ea ut quas
113쪽
ab illo scriptore stituta sunt, censeri ab Hutii versa Ecclcsa proscctum esse judicium hoc adco p r omnes orbis Christiani provincias celebratum, cui nulluctunquam Epissi opus contra lixit. Id unum nobis opponi potest, eiusmodi judicium
pertinere tantum ad Dolum momenti nuiatius de privati cujulciam au loris te lu
atque adeo fieri potuisse, ut in eo Ecclesia vel universa salterctur. Id vero jam eX-pediemus, cum de damnationis illius mari retia di forma disputabimus.
De materia seu textu , de quo pronuntiavit Ecclesia, se deforma damnationis adversus
UT illud quod nos volumus, quam
verum sit omnes sacile perspiciant. operae pretium erit textus satis eniani
damnationem accurate Componere Cum
none quarto sextae sessionis Concilii Tridentini. I. Concilii Tridentini canon aeque est textus alicuius damnatio. ac iudicium latum adversus textum Jansenii, ad coin i
114쪽
hibendam haereseos propagationem, demque puram servandam. Textus qui
libet sive longior ille sit, sive brevior,
aeque textus est , aeque uterque est se mes quaedam & continuatio verborum,
quorum sensus pendet ab ipsarum vori Cum usu, ab regulis grammaticae & lo- Nicae , atque etiam sortasse ab aliqua criticae notitia . qua nimirum vocum significatio deprehendatur . habita ratione temporis illius. quo textus ipse conia scriptus est. AEque in textum brevi
rem ac in longiorem cadere potest, ut clarus sit vel obscurus, ut sit controversus , vel adeo manifestus atque eviis dens, ut nulla de eo possit esse controisversia. Quare eatenus quidem tam paria sunt omnia, ut nullum Verum queatasterri discrimen , quo vel hujus vel illius damnatio plus ponderis atque auto ritatis habere videatur. Si potest Ecclesia, minime obstantibus illis grammaticae , logicae & criticae regulis, rex tum breviorem absque erroris periculo damnare, poterit quoque eodem sancti Spiritus praesidio freta in textu longiore damnando easdem grammaticae, logicae& criticae regulas non infringere. Si quς est promissio divina , illa certe non ad solos textus breviores pertinet, non inu
115쪽
tra numerum quemdam Verborum . nearum, Paginarumque continetur, ita ut ultra numerum illum Ecclesia conis
tinuo spiritu illo promisso destituatur. ia. TeXtus brevior qui canone damnatur, non magis est dogmaticus, quam longior Ianienti textus. Quippe textus brevior idcirco tantum eli dogmaticus.
quia de gratia & de libertate agit: Atqui textus longior totus est in libertate re gratia pertractanda. Est igitur uterque aeque dogmaticus. ν3. TcXtus seu longior, seu breviori neque revelatus est. neque ab eo conscriptus,qui divino Spiritu instinctus fuerit. Apparet textum breviorem perscriptum fuisse ab aliquo Concilii Tridentini Thcologo qui voces quasdam e Lu, thero, Calvinoque collegerit, quas damnandas Patribus exhiberet. Textus longior scriptus est a Jansenio ante hos annos 7o. Itaque illud quod homines e secta vocare amant factum de aliayuo rexta non revelatum, aeque in textu breviore dc in longiore reperitur. . Textus longior non minus quam brevior legi ab Ecclesia & cognosci potest. Certe S. Augustini de gratia texitum multo longiorem Jansenti textu, multo magis perplexum atque implicatum.
116쪽
tum, longe dissiciliorum ad intelligendum , Ecclesia non temere approbavit, sed postquam eum accurata diligenterque cognovit. Neque vero Ecclesia per annos 7 O. non potuit eandem in cognoscendo Iansenti textu diligentiam adhibere, quam adhibuit in S. AugustiniteXtu, praesertim cum Iansenti textus totus in explicando S. Augustini textu Versetur , atque adeo clarior esse debeat di ad intelligendum facilior. Et vero ipsius systema sere ad singulas pagellas sic occum Tit, ut non possit non agnosci. Est veluti quidam brevior textus laepius & diversa
ratione repetitus, ut evadat clarior. In cognoscendis quidem textibus , seu longioribus , seu brevioribus Episcopi singuli diligentiam adhibent secundum mcnsuram donationis Christi unicuique con cessam. Sed stiritus ille praecipuus qui pro
missus est , ad ungitur ad eorum natura
Iem sapientiam, & quod iis deest, seupplet atque addit de suo, ut conclusio firma sit, atque ab erroris periculo sejuncta. . Textus brevior non magis est Ecclesiae proprius quam longior. Neutrum ipsa contexuit. Textus brevior propositus videtur ab aliquo Concilii Theologo. quasi expressus ex Lutheri Calvinaque verbis, ut de eo damnando Concilii Pari
117쪽
tres agerent. Illi nihil aliud addiderunt.
Praeter has voces canoni piaefixas , A quo Haerit, & hanc clausulam, anathema sit. Fieri non potest, ut textus ille quem E clesia canone damnat, textus sit Eccle Proprius. Eum quippe resert tanquam non suum, tanquam alienum , idco rein seri ut neget, ut dissileatur, ut rejiciat quasi a sua fide abhorrentem, ut anathemmate seriat. Manist stum est eum textum , quo dicitur liberam hominis arbictrium motum a Deo ct excitatum non
pose dissentire si velit, di quem hic in
non ad dito anathemate damnat, non magis esse textum Ecclesiς proprium, quam ea Iuliani verba, quae consulto refert S. Augustinus ut ea refellat, dici possunt esse verba S. Augustini, aut esse textus ope ris imperfecti adversus Iulianum non magis quam verba desumpta ex dessenso re silentii Obsequis, quae nos hocce Opere rc praesentamus idcirco, ut dessensorem ipsum confutemus, existimari no astra verba debent. Nihil est igitur magis alienum a vero, nihil quod minus probari queat, quam illa Iani opere praedicata disparitas inter proprios Ecclesiae teXtus, symbola nimirum ti canones . ectextus alienos quidem , scriptos nimirum. 3 Privam quibusdam au tot ibus, sed de
118쪽
c iis γquibus ipsa judicat. Symbolum quipp8
nihil est praeter textum privati cujus- Piam, cui illius scribendi cura commissa
est, quem textum Ecclesia cognoscit, approbat, adoptat, praecipitque ut ad eum tanquam ad normam fideles suam fidem exigant. Canon vero, ut moX vidimus, nihil est prςrer textum haere licum , atque adeo non proprium Ecclesiae, quem Ecclesia diligenter cognoscit, quem improbat, quem repudiat, quem damnat, addita scilicet negatione, addito anathemate, ne illo textu populorum fides corrumpatur. igitur in sysubolis pariter & canonibus, si vere loqui volumus, judicat Ecclesia de iis tantum teXtibus, quos ipsa non conteXuit.
6. Jam vero si homines e secta illud
obstinate pugnant, textum canone dam natum esse proprium Ecclesiae textum. quia suum illa canonem condit ex sua anathematis formula , & ex eo textu quem damnat anathemate , reponum us, id si valet, Iansentani libri damnationem, quae est proprius Ecclesiae te XIUS, coalescere pariter ex verbis iis quae da misnant, di eo textu qui damnatur. Hozunum appellari potest discrimen inter Concilii Tridentini canonem eum , quo nos exemplo Jam utimur, & quinque
119쪽
tonstitutiones . quibus Ian senii textu. damnatus est, quod canone textus dam natus sit brevior , atque adco, quod facile fuit, totus & verbis totidem reserat tur, textus vero lan senii cum sit longior , non potuerit ab Ecclesia totus sua damnatione repraesentari. . Sed nimirum' quod prorsus unum atque idem est, teX-tus ille suo titulo designatur. Manisestum est. Jan senii textum, etiam ubi ad summam veritatem & ad rigidas Logicae re gulas rem e Xc geris, non e sie minus Jb- Iectum, ut ajunt , propositioni, illius. qua hunc Ecclesia quinque constitutionibus damnat, quam textus brevior pubjectum cst propositionis ab Ecclesia proscctae in canone Concilii. Quod judicatur , id neque verum esse potest , nequCintelligi, nisi quatenus declaratur illud de certo quopiam & definito Fubjecto judicari. Textus igitur damnatus subjectu, est , est id quod subjicitur propositioni Ecclesiae; appellatio haereseos est , ut scholae vocant, pradicatum. Ecclesiae propositio sive in longiore, sive in breviore textu damnando , non est persecta, nisi quatenus subjectum jungit MCopulat cum pracicaro. Igitur Ecclesia propositionem suam e flormat eX eo textu quem damnat, dc ex ea appellationo
120쪽
quam imponit. Et canone quidem ilIeteXtus, quo Protestantium error designatur , totidem verbis, quia brevis est, Te praesentatur ; constitutionibus velo
textus Jan senii, quia longior est. designatur tantum & tacite significatur. Eit ea quae iam vulgo dicitur remissio. Hac Prorsus ratione, qui scriptor alterum scriptorem confutat. elus loca si breviora sunt,
integra reponit, si longiora , designat
tantum, & lectorem remittit ad ipsum sui adversarii librum. At illud certe manifestum est , utrobique pariter necesse esse, ut Ecclesiae propositio coalescat &ex eo teXtu quem damnat, & ex ea sormula quam adiungit in illo damnando Damnatio quaelibet a damnato textu seia juncta, damnatio vera non soret, nihil haberet gravitatis, esset haerens, ac Veluti suspensa, nihil certum ac definitum oppugnaret. Quo Jam constituto, IeX-tus Jan senii longior non minus pertinet ad quinque constitutiones quibus damnatur , quam brevior ille teXlus, quo haeresis Protestantium significatur, pertinet ad Concilii Tridentini canonem. Itaque
tam est certum ac manifestum , quam quod maxime, & textum constitutionum, quas omnes Catholici summo conis sensu ratas habuere, non minus esse te