장음표시 사용
131쪽
ac nativo sensu acceptum , haereticum esse credamus. Illius decretum tyrannicum foret, atque ipsa nos in vanum iurare cogeret, si jurejurando testatam exigeret fidem de quaestione aliqua ad
grammaticam aut Criticam pertinente ,
quae nullius esset momenti ad ipsum jus, hoc est ad fidem Christianam. Atque ut brevi complectar omnia, quemadmodum dici nisi absurde non potest,
Ecclesiam suo canone decernere tantum adversus teXtum breviorem de ea quae stione quae ad meram criticam pertinear,
ita serri non debent qui aiunt, non aliam quaestionem quinque constitutionibus adversus longiore mi Jansenti textum deis finiri. Atque huc revocanda sunt ea quae de Idngioribus textibus disputavimus. Illis accurate scripti sunt, unum quidpiam habent quo tendant, ita ut si recte eorum analysis instituatur , ad unam ac simplicem propositionem recidant, neque ingenti volumine contineatur quidquam praeter illa argumenta quibus ea propositio probatur, & responsiones ad illa omisnia quibus eadem polliet obscurari. Hanc Praescriptionem adeo manifestam si sequimur. facile erit totum Jansenti librum redigere ad hanc propositionem;
132쪽
qua una eius systema continetur.
PosT PEccATUM ADAMINECESSE EST. UT voLuNTAS HOMINIS PERPΕΤuO SE QuATuR DELECTATIONEM EAM INDE LIBERATAM , QUAE SINGULIS TEMPORIS PUNcTIS REPERITUR ESsE IN EO VALlDIOR, QUIA NIMIRuM EA DELECTATIO utDE HOC TEMPORIS PUNCTO REPE ITUR VALIDIOR , SIUE AD BONUM FIvE AD MALUM , ILLUM ET PRAEvENIT INDECLINABILITER . ET IN. SuPERABILITER DETERMINAT AD HUNCIPtuM ACTUM s Eu BONuΜ SEu MALUM, AD QuEM EA DELECTATIO SuPERIOR
Hoc ipsum est Iansenti systema ; hac
una proposititine totum ab blvitur. Hanc unam propositionem si e libro eXemeris, totum librum exemeris, omnia eius fundamenta subverteris. Contra si hanc proinpositionem unam intactam reliqueris . facile demonst rabitur omnia relinqui intacta, di quinque propositiones nihil esse prae ter ramos ab hac stirpe ita pullulantes. ut ab ea seiungi nulla ratione possint Haec Propositio fons est atque origo quinque haeresum damnatarum , & totius systematis summa. De hac homines e lacta dudum apud Apostolicam Sedem ita loquebantur. Sandi Augustini .... doctrisa
133쪽
potissma pars ct quasi summa est ratia
ex se e ax, cum qua praedicta, nimiis rum semotae quinque, propositiones invio. Mbiis ansolub/isque nexu eo uncta sunt. Quam homines e secta vocant gratiam ex
se incacem , ea est delictatio quam ne cesse est ut voluntas sequatur, quia ea est arbitrio libero di indeclinabilis & inis superabilis. Enimvero ab ea propositi ne tanquam a radice pullulam quinque famosiae propositiones, Earum ipsa est poli a para ct quasiμmma. i. De lc ctationcm eiusmodi si agnoveris . fatearis necesse est actum impe ratum justo cuilibet qui eum non exer
cet , este impossibilem , siquidem illo ipse temporis puncto delectatio ipsi de
est ad hunc ipsum actum dominanS. quam scilicet si haberet, vindeclinabiliter atque insuperabiliter determinareis tur ad hunc actum exercendum. 2. Deli ctationem ejusmodi si agnoin veris , fatearis necesse est in praeienti statu nunquam resisti gratiae interiori .squidem nullam aliam gratiam interiorem hic status habet, praeter eam delectationem , cui necessa est ut non resistatur. Nunquam declinatur id quod est indeclinabile ; nunquam superatur id
134쪽
Delectationem eiusmodi si agnoveris, fatearis nece sie est ad merensum di demerendum non requiri immunit tem a necessitate antecedente, siquidem mereri homo & demereri pote st etiam ibi necesse est ut sequatur motum ejus delcctationis, quae est causa quaedam aeterminans , quam voluntas nec declinare potest nec superare. . Delectationem ejusmodi ad bonum si agnoveris. tanquam solam gratiam me. dicinalem Christi servatoris, falcaris oportet gratiam omnem quam non necesse est ut voluntas sequatur, quia ea neque indeclinabilis est neque insuperabilis. non esse gratiam medicinalem Christi, atque adeo nihil esse praeter auxilium aliquod Pelagianum. . Denique delectationem eiusmodis agnoveris tanquam solam gratiam se vatoris, fatearis necesse est nullum hominem , nisi qui sit pnedestinatus, atque in accepta iustitia ad finem usque persequeret, accepisse per Christum gratiam ullam interiorem. hoc est delectationem, ullam dominantem ad perseverandum,
qua & perseverantia & salus fiant ipsi possibiles, si quidem prorsus necesse est, ut non perseveret, qui non habet eius, modi delectationem ad perseverandum.
135쪽
Itaque propositio illa de indeclinabiliti dinsuperabili delectatione, est fatentibus etiam hominibus e secta universis, potisma para ct quasipumma famosarum quinque propositionum. Hae cum illa inviolabili snsotabilique nexu eo uncta sunt. Hanc homines e secta vocare amant gratiam ex se e acem . & calestem S. Augustini dοι ranam. Aiebant praeterea homines e secta ad summum Pon- Ibid. pag. tificem. dullum aliud fuit adversa-47'. riorum nostrorum consilium in ambiguis istis propositionibus fabricandis , quam ut occulte ct clanculum subverterent doctrinam gratia ex se esscacis necessaria ad' singulos actus.... Et vero tam manifesta es ct tam nec aria connexio filius gratia cum his propositionibus eo sensu intellectis, ut quandiu illa manebit, has etiam manere necesse sit , quemadmodum ruere illa non potes , ut non ha eodem eastu labeis factata concidant. Itaque neque nos pro positionum harum ullam defendimus, niSquatenus necesario connexa est cum graria e cacs, neque adversarii nostri ullam oppugnant, nisi ut eamdem gratiam funditus evertant. Est igitur manifestum ipsa consessione hominum e secta, totum
Janssenii systema contineri illa propositione de ea delectatione . quam necesie sit
136쪽
ut sequamur in singulis actibus, quia is
ta nollias voluntarcs & praevenit indeclinabiliter, & insuperabiliter determinat. Hanc unam propositionem semper homines e lectu propugnavere ; hanc unam si me adversarii semper & accusarunt &impugnarunt. Tcxtus longior lotu S recidit ad textum hujus propositionis breviorem. Hoc unum est, de quo & partes advertae contendere & Ecclesia vcre ac serio decernere potuerit. Nihil illa prorsus in Jansenti textu ipsa re damnavisset, nisi damnavisset id quod totius libri potissima pars ct quasi pumma sta.
Ecclesia anathema tum de nunciavit ,
cum paenis a jure statutis in haereticos .assici voluit eum, qui propositionem eiu simodi defenderet. Anathema pertinet ad textum longiorem, cujus scilicet textus brevior potissima pars ct quasi sium ma est. Idem plane est ac si Ecclesia hoc modo lo-
. queretur, Si QUIS DIXERIT NECESSE ESSE.uT voLUNTAS HOMINIS IN OMNi ΑCTusEQUATuR' DELECTATIONEM EAM INDE LIBERATAM , QUAE Hoc TEMPOR SPuNCTO REPERITUR ESSE IN EO UALIDIOR, SIvE AD BONUM SIVE AD MAMLuM , QUIA NIMIRUM EA DELECTA.TIo Tu M ET PREvENIT INDECLINAEI. 'LITER ET INsuPERABILITER DETER
137쪽
MINAT , ANAYHEMA sIT. J Non imis niurno sane l: istabant homines e fccta.
fore ut quamdiu sua proposisso manebu, quinque etiam propolitiones manerent, quemadmodum ruere sua non potes, ut non hae eodem casu labefactata concidant. Non immerito aiebant fu S aaversarios,
dum Janseriti librum & quinque propo-stiones damnari flagitarent, id postulare ut haee propositio ae gratia quae esset libero arbitrio indeclinabilis atque insuperabilis funditus everteretur. Sed illud prosccto ipsorum adversarii non occultem clanculum postulabant. Id unum ultio, id aperte & palam flagitabatur, ut adjuncto anathemate proscriberetur haec propositio de ea delectatione quae voluntati necessitatem suavem illam quidem, sed indeclinabilem eamdem atque insuperabilem afferret. Jam vero finem faciamus in illa de qua tam multa diximus comparatiin. De . canonis IV. sextae sessionis Concilii Tridentini, cum illo canonis genere quo Jansenti textus damnatur. Concilii quidem canon, ut & illud canonis genus, quod quinque Constitutionibus summo
Ecclesiae consensu acceptis continetur, aeque in aliquo dumta Xat textu damnanis
do vertatur. At utroque illo judicio non
138쪽
aliam simulam textus damnantur , quum ut damnentur dogmata. quae iis teXtibus significantur. Ia nisi esset, eae damna tiones vanae atque illa Ecclesiae sapientia prorsus indignae serent , pertinc rent tantum ad damnandos litterarum sonos locutionesque se junctas ab eo sensu, quem Te prKsentant. Id vero nunquam in virum gravem ac sapientem, nedum in Eccletiam Spiritu sancto plenam cadere , potest. Illud igitur teneamus, Ecclesiam nunquam commissuram esse, ut VO-ces cassas & rerum inopes damnare satis habeat , non damnato in iis vocibus
quae per se nihil conficiunt, earum vocum sensu , qui est tota substantia. Ecclesia Concilii canone breviorem textum damnat idcirco tantum, ut damnet dogma motionis illius, cui liberum arbitrium non possit dissentire. Ρariter illo canonis genere , quo Ian senii liber damnatur, Ecclesia teXtum longiorem eo tantum consilio damnat, ut damnet dogma delectatationis illius , quam necessu sit ut voluntas sequatur, quia nimirum ea delectatio voluntatem &praevenit indeclinabiliter, & insupe rabio liter determinat . aeque utrobique Ecclesia factum illud, quod positu ui esse dicitur in textus seu longioris seu brevio.
139쪽
ris haereticitate . non decernit, nisi ut juris contio versiam dijudicet , seu cerucujusdam dogmatis haereticitatem. Utroinbique Ecclesia declarat eam propositioncm , ad quam te Atus damnatus redit, proprio ac nativo scnsu acceptam , esse haereticam, propositionem vero huic teX- tui contradicentem esse dogma fidei.
Atque illud quidem homines e secta vete deflcndum, judicium de facto, si ad solum factum lc prorsus a iure sciunctum pertineret, judicium fore de facto
moments nullius, quemadmodum quaestio iam est nullius momenti, num Templarii sontes essent necne. Tum vero
Ecclcsia, si susjurandum exigeret de fide illius facti , quod nullius momenti misret ad iuris contioversiam, iusiurandum fine vanum exigeret , ac sanctum & terribile Dei nomen per summum nefaS ma- nisu ste violaret: Tum vero neque sancta esset in praeceptis tradendis, neque immunis ab erroris periculo in iis, quae ad disciplinam, administrationem, ct rectum ordinem attinent. quod tamen ipsi Iargitur obsequiosi mentia dessensere. Mamneat igitur Ecclesiam tam eo canonis genere, quo longior Ian senii textus clam in natur , quam eo Concilii canone quo damnatur textus brevior, de iacto noa
140쪽
decernere, nisi ut de sure decernat, ne que damnare textum, nisi ut damnet ipsum dogma quod textus exhibet, nobiseque certam fidei nostrae normam Oflerat. Igitur Jansentani textus longioris damna-' tio ad eumdem finem dogmaticum est Comparata, neque minus ad juris conintroversiam pertinet, q m Canon Ille, quo textus brevior damnatus cst.
Refiguntur ea, quae silentii o
critica.ΕX iis quae modo diximus , planum
ν est quam immerito ac nullo jure contendat , obsequis Alentii dessenser , ludi cium illud, quod Ecclesia seri de privati alicujus scriptoris textu, in mera eritica versari, strorsusque sequnctum esse ab iis quibus fides ct disciplina contιn tur. Addit hanc esse disi uisitionem po
tam in rigiasimis eritata regulis ac pra cisionibus. svunctamque ab iis qua ad Odem aut disciplinam pertinent. Praeterea sic ait. II, 1, Cameracensis, se volusest in hac ruastione pertractanaa non seu