Documentum pastorale illustrissimi archiepiscopi ducis Cameracensis, ... ad clerum & populum suæ dioecesis, de libro gallicè scripto, cui titulus, Deffensio silentii obsequiosi, &c

181쪽

sunt. ct dicere positi, ut hoc ponamus ex. emplum . hic est sensus sancti Ambrosii , luc MI senius sancti cir sostomi cte. Iam,ilud satis ρMet, facta hac esse sui quaque

seculi propria . prorsus ut nostri secutifactum quodviam est adeo famosium allud, HIC EsT SENSUs JANfEMII. Sciri non potest, inquit delator, traditionis sensum de aliquo Mei dodi mare, nisi quatenus scitur quis sit sensus hujus symboli, bo um canonum , horum locorum a SS. Parribus per singula secula scriptorum. Aιqui eA pronuntiato Arnalis di, revelatis nos docet, vel certe revelaintio nobis pollicetur Ecclesiam absque eris roris periculo dijudicaturam, quis sit sensus traditionis de fidei dogmatibus. Ergo ex eodem Arnaldi pronuntiato docet quoque nos revelatio, vel nobis certe pollicetur Ecclesiam absque erroris periculo dijudicaturam , quis At sensus hujus ly-boli . horum canonum , ho m vel illorum locorum a sanctis Patribus per sacula singula de aliquo Meι dogmate scriptorum, atque adeo decretorum etiam, quae CR- noni sunt aequalia, & e 1 dem sunt ad fidem nostram dirigendam auctoritate. Id unum superea, ait delator, ut adis vertamus inter Arnaldum ct 'suitas ἁ, crimina esse duo, eaque singula, quibu/

182쪽

scitur illius pronum ratum longe plus habere pericuis, quam horum thesim Primum sn eo versatur , quod th sis hanc doctrinam proponit tantum quasi opinionem quamdam , Arnaldi vero procnuntiatum amrmatur quasi dogma quoddam , quod fundamenti locum teneat. Alterum discrimen inter Arnaldum crissutiat est , quod hi quidem satis bab bant dicere, posse credi Me divina fact DVeniani facti εmilia , illius vero pro nuntiatum manifeste probat ea creri oportere oro. Ita fit, ut secta se ipsa resultat& confutet. Ita facit Deus, ut vel ex nostris adversariis praecipui manifeste fateantur ea omnia , quae nos pro Ecclesiet Causa contra aptos postulamus. Sileant. igitur aliquando, suumque errorem mΟ-ceste agnoscant, Vel certe ea de re no- his respondeant tam breviter , tam clare.

Iam decretorie, ut ab omnibus possint intelligi., III.

ίuid fateatur Illust. S. Pontii

Episcopus.

Ν Ο possumus, inquit Illust S. Pontii Eν p.

Epili opus. eos, scilicet Protestant , a lentrum adigere, nisi dicamus ver-

183쪽

bum Dei non esse obnoxium erirori , ejus interpretes esse Pastores , nos eodem loqui modo quo Patres nosνi locuti sunt, hos ita

accepisse a decesioribus suis , decelsores ab solis , A solos a Christo: iis denique

omnibus . qua isti yossunt adversus Eccle. Aa mini fros est tire, id tantum e ci, religionem nostram maxime divinam este vortere, squidem hominum iniquitas ercuyrditates non faciunt, ne Perficiatur id

quod ChriΗus Jopbndit. Sane is qui loquitur, textus facit vel scripto vel viva voce prolatos. Scire quσmodo Patres nostri locuti punt, nihil est aliud , quam textus eorum dijudicare. Imo assirmat Illust. S. Pontii Episto pus

nos eodem loqui modo . quo Patres nostri locuti sunt, quod facere prosecto non possumus, nisi & textus nostros conferamus cum Patrum noli rorum textibus,& alteros alteris contentientes esse judicemus. Hoc est nimirum illud in conferendis inter se textibus iudicium , quam veluti normam Ecclesia in antiquis Conciliis adhibuit, consonat, dissonat. Et ho Illust. Praesul adjungit longe gravius .

Patres nostros eo loculos esse modo, quem, acce erunt a dece foribus suis , ipsos vero decessores eam tenere loquendi rationem.

quam ab Apostolis habuerunt. Assirmav

184쪽

Igitur hos textus 1nnumeros per saecula septemdecim esse omnes pares & consentientes inter se. Id vero unde Cer tum & exploratum habet ' An a naturali totius Pastorum corporis infallibilitate in iis textibus aestimandis, qui ma- essem consentiunt e Minime vero. Si nulla foret alia firmitas, homines & suis praejudiciis & cupiditatibus abrepti nullum facerent disputandi atque ambigendi finem de innumeris illis saeculorum septemdecim textibus inter se comparandis. Textus illi quibus traditio continetur, cum longe sint majori numero quam Scripturae sacrae textus, traditio magis

etiam quam scriptura superborum dc confidentium hominum disputationibus praeda esset objecta , si nulla eos auloritas immunis ab omni erroris periculo retineret. Quid est igitur quo traditio per tot textus distusa determinari certo possit An evidentia textuum illorum, quos oportet comparari y Imo vero haec ipsa evidentia est de qua perpetuo ambigeretur. Sed nimirum hominum sniquitas oe' euyiditates non faciunt ne Fer-

sciatur id quod Christus θ,spondit. Haec ipsa est Christi sponsio , quae nos certos facit, nunquam fore ut erret Ecclcsa intextibus iis comparandis, quibus ab Apo-

185쪽

eolorum aetate ad nostra usque tempora

traditro continetur. Hoc ipium esse videtur iliLst. S Poniti Episcopo. quod

anum verae Eccletiae causam ad verbus Piotestantes plane confirmat. Von yose sumus eos. Inquit. ad silentrum augere, nisi dicamus oec. Quam obiem , fatenta it. lustrissimo Plaetule, ea traditio. quae Printestantibus opponituri autoritarem firmam habcret nullam , neque minii, quam scriptura foret obnoxia disputationibus hominum de evidentia, nisi iii missimum

hoc ponatur fundamentum . scilicet in fallibilitas Ecclesiae in his omnibus, ta sanctorum Patrum ti aliorum quos distes habet traclitio . texcibus diiudicandis. Atque haec tota illustrissimi Plaesulis disputatio nuitur eo ipso principio, quod Arnaldus iis quae modo retulimuS ver his posuit Quoniam . inquit, siant facta

dendi Et vhro textus sancti Augustini cum summorum Pontificum Innocentii& Zosimi textibus conjuncti, sunt plurimis quidem Theologis unica ratio credendi dogmatis gratiae , quippe qui, nisi haec dccretoria facta existerent ,. inter sanam doctrinam & Pelagianismum incerti ac dubii remanerent. Pariter omnino

186쪽

textus ille quinque ConstitutIonum , a quo divelli non potest Jansenti textus qui Constitutionibus illis damnatur, est

plurimis theologis unica ratio credendi

dogmatis illius. quod Jansenti systemati adversatur , quia illi Theologi nisi host

decretorium factum existeret, value proapenderent ad systema delectationis illius, quae liberum arbitrium & praevenit in declinabiliter . & insuperabiliter deterin iminat, qualis systematis nullo iure Jan- senius S. Augustinum autorem facit. Hocce Distum est tum temporis, urer ratio credendi juris, atque adeo tum , ut fatetur Illust. Praesul, factum Busmodi seiungi yrorsus a iure non otest.

Praeterea nos his vocibus affatur: Ib. p. 16. ULTRO ETIAM FATEBOR, SENTENTIAM TUAM ESIE PIAM. . . . . IMO ET ILLUD ADDAM FORE NON PA RUM UTILE . NENTEM HUMANAM TENERI QUASI ARCTIssIMIS RELIGIONII

VINCULIS CONITRICTAM , ut fracta aede asita superbia quibuslibet Ecclesia deiscretis obsequi condiscat. Hinc mo ecto longe major cor ori Pastorum auctoritas accederet. Eadem plane ratione Silentis obsequiosi dejensor disputat. Illud ultro ρ, 3

fateor, IN FALLI B LITATEM EJUs MODIPLuRIMUM ET COMMODITATIS ET uΤΙ-

187쪽

L TRTIs MABITuRAM Usquequo tandem homines e secta oculos habebunt nec videbunt tamen, aut intelligi ni non passum esse Christum, ut Ecclesiae suae deesset ulla auctoritas. quae seret utriis ad frangendam mentium pervicacium ju-

Vidcnt homines e scfita promissiones sdivinas, si sensu ohvio sumamur, adtextus pertinere , siquidem de docendis omnibus gentibus agitur. V ident prorsus necesse esse , ut eiusmodi autoritas ad iungatur ad frangendam hominum confidentium su erbiam Quid est quod volunt aliquod humanae su erbia perfugium relinquere λ Quid est quod repudiant

sententiam illam iam atque utilem, quae conceptis promissionum divinarum veris

bis aperte continetur ξ Quid est quod contendunt Christum Ecclesiae nega si earctisma illa religionis vincula, quibuS humana mens confracta teneatur λ Si

dissileri non positi ni causam nostram esse plausibilem atque optimam, quid est quod videntur non intelligere, quantum invidiae atque ossensionis causam suam habere necesse sit ξ

188쪽

asid fateatur Theologus qui.

dam Leodiensis.

LEodiensis ille Theologus, qui nu

per scripsit librum, cui titulus. Desefensio auctoritatis Ecclesia, semper habitus est sectae Jansentanae studiosus. Et Vero autoritatem omnem quinque Constitutionum eo concludit, ut dicat esse probabiliter verum, atque adeo proba

haliter quoque esse falsum , quinque Constitutiones quibus Jansenius damnatur , justas esse & veritate niXas. Haec sunt tamen, quae ab illo scriptore ipsa

vis veritatis expressit. Percontamur quinto, an Ecclesia non p. os . foret fallibilis in veritatibώs qnas Chranius x 4 docuit, si falleretur amati intelligendo traditionem vel scripturam s ct consequeu rer , AN Iu DICANDA NON SIT.INFALLI BiLIS IN TRADITIONE elicienda s --telligendis Patribus, quorum doctrina traditionem constitust, ct ex quibus S. Scri mrura sensus est hauriendus. ἰ Hunquamen m negabit, scri turam esse intestigendam secundum traditionem qua ex unam ηimi ινηm consensu Fetenda est, quem di

189쪽

admodum Tridentina 1 nodus definit. Eo tamen sanctos Patres si lysisse , item quo acto sint intelligendi , farita sunt uetero feriora Assensione christi, adeoque

longe recentiora oraculo Christi, ex quo suum argumentum eruunt a duersarii. Rogamus sexto, an Ecclesia non definiaret mytiche errores , si tanquam Concilia oecumenica er legitima a yrobaret conci a babula, qua saluerunt errores contra mdam ἰ item is ado tarea re tanquam senam roponeret unius Patris doctrinam falsam ;O consequenter,anEccussa non sit c ENfENDA INFALLIBILIs in detegendo θη- s rum Parrum, quorum dottrinam fidelibus ro mit tamqam ex traditsone decor tam

v. g. in sensu S. Cyrilis de unitate ersona in Christo Aut saltem an non EGEAT

LEs in istiusmodi circumstantiis Z Verumtamen hac faeta , S. Cyristum scri8sisse, ονι quis sit qui scriptorum sensus, diu pose 'riora seunt Ascensione Christi. Penes nos habemus Epistolam ejus.

dem auctoris conscriptam, cujus haec Verba sunt. ECCE IAM QUIDEM CREDO

190쪽

INT CLOGE TIA AD - COGNOSCENDAM TRADITIONEM NECES ARi A. Sea nihil habeo certum quod statuam generatim de fadiis omn/bus doctrinaudius.. l. FatCtur hic scriptor facta quaedam esse doctrinaba. eaque omni re vclarione posteriora, in quibus tamen Ecclesia sis

smmunis ab errorιs peraculo.

- 2. illud agnoscit . facta eiusmodi sit nodanunt a quae iam e sie , ad elicis naam tradatronem necessam . quc madmodum ipsa traditio norma ili qua eluitur sacra rum scripturarcim intcrpritatio, ita ut& iraditioniε di ipsus ad is scripturae ve-Tus ieri ius certo cognosci non misi. nisi fis D. illa quae fundamenti locum obistinent , omnino certa sint di ab omni e Toris periculo icJzindri. 3. inter ea faua doctrinalia, in quia bus Ecclesia sit immunis ab errorsa perimculo, numerat existentiam & propriam significationem textuum a sanetis Patriabus conscriptorum. An gitur, Inquit, Ecolesia non es CENIENDA IN FALLI BILIS IN DETEGENDO SENSu IITORUMPAT Ru M. quoνum doctrinam Melibus proponit tanqπam ex ιraditasne, decerpintam. U. G. IN SENsu S. CYRILLI , de

unitate persona in Christo 4. Assirmat Ecclesiam salum eaeera