장음표시 사용
221쪽
hlesia ἰ hum ipsius consilium fuerit de
Iansenti textu Iudicium ferre dogmaticum es absolutum, quo textus ille secundum se sumptus censeretur hareticus diei deis here, num vero id tantum voluerit, illi textui existimationem adimere, & notam aliquam inurere tanquam ambiguo, neque saIis accurato propter auctoris mentem propriam, quam e X aliqua ιnformatione malam ac perversam esse credidit. Tum vero non dubitaret Ecclesia hominibus e secta respondere : TeX- tum ipsum non propter auctoris mentem aut consilium censura notamus;
nam de Iansenti quidem persona nunquam a nobis habita ulla quaestio suit, neque nostrum est iusjurandum postulare de mente seu intima cogitatione hominis mortui. Sed nimirum ipsum textum secundum se sumptum Iudicio dogmatico ct absoluto damnamus, ipsemet obvio sensu quem in libro Iansenti habent. Ipsa per se conliitutio loquitur, & rem g Aug. omnem conficit. Iam re onsum est, inopeν. impi f tellige ct tace. Suntne homines e secta ι. . um animo & parati, ut jurent in ' ' haereticitatem textus secundum se pumpti, ubi de nunciatum fuerit nullo pacto hic agi de intima cogitatione seu personalimente auctoris i Atqui nos hoc audemus
222쪽
ipsis polliceri ac spondere, Ecclesiammialla tanquam facta mentione de auctoris merate intima, id habituram satis, si textris secundum se sumpti haereticitatem crediderint.
. Quamlibet vim faciat recens ille scriptor in his verbis . Falli potest Eccle-
, cum de eo toto dijudicat, quod ex sensu auctoris , ct ex textus ab aurit ore scripti sensu coalescit, plena res est osse nissionis atque invidiae , si verba nostra mutila exhibeantur postulat aequitas, ut lota eorum series accipiatur. Iudicium illud de eo toto quod ex sensu au itoris, ct ex textus ab auctore scripsi sensu coalescit, non est Iudicium dogmatieum ct absoluistum de textu secundum se sumpto. Hoc iudicium est de ipsa persona, sic tamen ut veluti ex obliquo recidat in ipsius teXtum ; tum enim Ecclesia faciendum sibi esse putat, ut omnem existimationem adimat ejus textui non satis accurato adversus Novatores , quia vidisse sibi
videtur eum auctorem esse aut misVatorem aut certe fautorem novitatis.
Tum vero ignominia quaedam est aspe si ex obliquo. & veluti repercussa, non directa & absoluta textus ipsius censura. Quaenam obsecro potest esse Eera dctequa comparatio inter eum textum,quem
223쪽
secuηdum se sumptum Ecclesia judicat eta
duntaxat ambiguum , quem non censet bareticum dici debere, quem tantum re Pudiat, quem honore privat tanquam non satis accuratum adversus Novatorum
effugia, tanquam invidiosum ratione sui auctoris, cujus mala mens perspecta est.& eum textum qui censetur haereticus d G debere, dc quidem tot Constitutionibus, quas Catholici omnes tanto coninsensu excepere λ Praeterea vero vult Ecclesia, damnari sensum proprium ac nativum libri, ipsiomet obvio sensu quem in libro sensenti habent s agitur porro de eo sensu, cuius judicium penes oculos te choris esse nulla auctoris habita ratione.
vel ipsi homines e secta profitentur. Ad de quod praecipit Ecclesia , ut qui Rustisterius judicet eo libro do Irinam hareti cam contineri, nulla unquam instituta
quaestione de mente illius auctoris a quo conscriptus est. Denique quod siepius dici oportuit, jubet Ecclesia iusjurandum concipi, non de intima auctoris cogitatione, de qua non posset jusjurandum ullum iurari nisi vanum, temerarium &Sanctissimo Dei nomine indignum, verum de ipsemet obvio sensu quem in libra
fansieni. habent , & qui legenti sua spon-ie passim occurit. Ubi paulo subtilius
224쪽
otii emo ista tractatur, patet continuo quanta confidentia scriptor ille sibi palmam ac triumphum adiudicet, tum maxime Cum ne essugiendi quidem locum Ullum habet, nisi ad ea se conserat, quae nisi absiurde, inepte, invidiose dici non Possunt. Atque eX hoc uno exemplo facile est statuere de locis reliquis, quibus ille scriptor inanes argutias, & confidentiam ineptissimam adhibet ad sucum imperitis faciendum.
Idimus Arnaldum , Uallonium, ataque alios praecipuos e stetit scriptores illud ultro confiteri, Ecclesiam esse immunem ab erroris periculo in iis factis dijudicandis, quae posita sunt in teX-tibus auctorum traditionis testium , ex quibus necessario elicitur alicujus doctrina
Vidimus ab ipso silentii obsequiin deuefessore Ecclesiam agnosci immunem ab erroris periculo in clijudicandis textibus brevioribus, quales sunt quinque propositiones. atque idem propemodium de temtu uuiore dici posse . quod de breviora dicitur, idem de generalibus Ecclesia deis eratis, quod de canon1bus.
225쪽
Vidimus id suisse ab illo Atrebatenus
centulae delatore plane demonstratum, non posse Ecclesiam estis immunem ab erroris periculo in suorum symbolorum Canonumque icXtibus , nisi iit pariter in Jansenti textu dijudicando posita extra omne errandi periculum. Vidimus doctrinam hanc apud catholicos adco fundamenti cujusdam locum obtinere, ut litust. S. Pontii Episcopus sacere non potuerit, quin eam aperte traderet i etiam cum de eadem oppugnanda cogitabat. Tanta nimirum est vis veritatis, quam ipsa praejudicia ex animo ac veluti ex abundantia cordis erumpere
Vidimus ex Theologi Leodiensis consessione, Ecclesiam esse censendam infaia libilem in delegendo sensu istorum Patrum ..... v. g S. Cyrilis de unitate personae in Christo , atque eam saltem egere speciali auxilio, ne decipiat Meles in iis factis, qua posteriora seunt Ascensione Christi. Jam vero manifestum est Iseriale auxilium, quod Ecclesiae promissionum vi ac fide tribuitur, ne decipiat sdeles in factis ejusmodi, veram essh infallibilitatern, quam in his sectis minime revelatis dijudicandis
Vidimus de illud assirmari a sileniis ob-
226쪽
equio si dessensere, nimirum Spiritum sanis ritum, qui in Ecclesia consipit, oe commoratur , eam regere absque ullo erroris periis culo in iis qua ad disciplinam pertinent,quaque illa Ane ηsia revelatione ordinat Ocomponit. Aliunde Vero fatetur vocum usum atque electionem yertinere ad disciplinam. Igitur & illud fateatur necesse est, Spiritum sanctum quantum ad textus dogmaticos attinet, Ecclesiam regere absque ullo erroris periculo in vocum usu atque electione. Nonne vel ex his manifestum esse debet, hunc scriptorem si sibi consentaneus esse velit, negare iam non posse , viritum sanritum Ecclesiam
regere absque ullo erroris Periculo sn vocum usu atque elentione , & earum quae
probandae sunt in textu S. Augustini, de illarum quae in Iansemi teXtu damnandae pUidimus, eodem scriptore confitente, insallibilitatem hanc pertinere etiam ad omnia generalia Ecclesiae decreta, ex qui bus nihil unquam oriatur , quo iadi Mesaut mores violari possint. Atqui nihil est sane, quo magis lari Mes aut mores visis lari ysint, quam formula quaedam Pe lagiana, imo quam ea sormula, in cujus verba jusjurandum vanum Ecclesia asiliis suis postularet de facto momenti nu
227쪽
sius, de controversia quadam criticae nihil prorsus faciente ad j UriS controversam, & quidem contra firmam ac prae sentem animi sententiam , vel certε contra dubitationem inliti crabilem. δυ-mo unquam . exclamat ille scriptor, quamlibet se torqueat, ut formula fulcimen aliis quod ct firmamentum siubministret, u lum re erael aliud, quam infallibilitatem Ecclesia. Atqui tamen omnino necesse est fulcimen illud ac 'mamentum reyeriri . quod si desit, sequitur sormulari esse impiam & tyrannicam, & Ecclesiam. quae illam jubet obsignari, non regi a Spiritu sancto absique omni ericulo erroris iii illo generali decreto. quo iadi fides aut mores violari yossunt. Enimvero quid est magis contrarium fidei, quam postulare V. g. ab Arnaldo vel Quesnellio, ut interposito jurejurando assirment eum librum esse haereticum, qui ipsis quidem videtur aeque purus esse & orthodoxus. ac ipsius S. Augustini textus Quid est magis contrarium rectis moribus, quam si quis iuret se cerio credere id , quod manifeste patet eum omnino credere non posse, quia Vel in partem oppositam fi risma animi sententia propendet, Vel insuperabili certe dubitatione detinetur eQuid est quod magis repugnet bonis motibus
228쪽
1oribus & purae disciplinae , quam ius-
arandum vanum concipere de facto mouenti nullius , ad approbandam senten- iam Cam, quam, cum non sit nisi proba-Vera , probabiliter quoque falsam disse necesse sit 3 Atqui tamen, quod re
patetur noster ille adversarius, prorsus oportet , ut Spiritus sanctus Ecclesiam reis eat absque ullo erroris periculo in vocum usu atque electione, siquidem vocum Uus atque electio'pertinet ad disciplinam: prorsus oportet, ut Spiritus sanctus eam reis gat absique ullo erroris periculo in iis, quae ad disciplinam pertinent, quaeque illa sine usta revelatione ordinat ct componit. Ecclesia sane in dijudicando num lan senii
textus orthodoxus, num haereticus foret , de vocum usu atque electione pro
nunciavit. Sanh decrevit hujus textus voces esse haereticas & pestilentes. Sane approbavit voces illi textui contradicentes. Haec est sane vocum eletiis, in qua ipsa electione fatetur noster adversiarius Ecclesiam a spiritu sancto absque uiro eris raris periculo regi. Ex eadem illa ad vetiarii nostri consessione sequitur, Spiritum sandium rexisse Ecelesiam absque ullo erroris periculo, non modo ad haereticitatem hujus textus de- mactandam , sed etiam ad conteNen
229쪽
dam formulam , atque imperandum illius lusiurandum. Pertinet i altem ad diseciplinam , di quidem vel maxima , conategere formulam,qua te Atus ille, qui plurimos fautores ac patronos habet, damnetur tanquam haercticus ac pestilens. Oportet igitur, ut in ea formula conate Xenda Spiritus sanctus Ecclesiiam rexerit aviue ullo erroras periculo. Oportet ut
Ecclesia non exigat jusjurandum de facts momenti nullius, Id enim si Rceret, sanctum ti terribile Dei nomen assumeret in vanum. Oportet ut Ecclcsia non postulet ejusmodi jusjurandum in sententiam eam quae sit nonnisi probabiliter Vera, atque adeo quam probabiliter quoque falsam esse nece ite sit. Ium enim illud ;usjurandum Zc vanum cset & temerarium, quippe in eam sententiam, quas esset sortasse falsa , serretur. Denique oportet, ut Ecclesia quae fidem exigit
dam . sic existimet sua sola auctoritate errori non obnoxia contineri argumenatum seu motivum certum . hoc est non ' obnoxium errori, quo motivo DOS ad certo credendum impellat. Sin secus. tum exigeret a nobis Ecclcsia, ut unusquisque nostrum persuasum haberet se non posse ab ipsa decipi, quamvis unuΩ
230쪽
auisque nostrum sciret ipsam esse' eani, quou nos in illa re decipere possit. id verti est ejusmodi, ut nunquam permitti queat a Spiritu sancto, qui Ecclesiam regit absque ullo erroris periculo in iis quae ad dissulisais pertinent. Est igitur existimandum, Ecclesiam perspicere quantum illud quod factum vocatiar. faciat ad juris controversiam, & cum ea Connexum sit ; existimandum est eam iusiurandum postulare in causa & necesi sitate gravissima, nec non suo iure uticum fidem a nobis exigit certissimam dc
minime revocandam. atque adeo talem, quae unumquemque nostrum piaestet immunem ab omni erroris periculo. Atque