Documentum pastorale illustrissimi archiepiscopi ducis Cameracensis, ... ad clerum & populum suæ dioecesis, de libro gallicè scripto, cui titulus, Deffensio silentii obsequiosi, &c

301쪽

solam sceleratam . qua ab Iba, dichuy ad Marim Persam seripta esse, suam fmρω- tatem Dei Ecclesia applicare, ideo ad eorum qua movebantur corremonem surrexi

pii a Imperatoris vocati ad hanc retram rerbem convensmus. Iterum vera & convocati Concilii & sententiae serendae causa distincte atque aperte proponitur. Postea synodus Uigilium Summum Pontificem incusat, quod cum pollicitus esset se venturum ut praeesset Concilio, tamen ab ea lententia discessisse videretur. Et ista subjungit. Nee eurm iustum es amplius scandalam pro tribus istis cap rulis crescera, ct Dei Ecclesiam conturbari. itaque perpetuo tria capitula com. memorantur tanquam id, de quo statuere Concilium oportet. Tum Patres advertunt. licet sancti Spiritus gratia ct circa singulos Apostoloι

abundaret, ut non indigerent alieno consibo ad ea qua agenda erant non tamen alia ter volnis e de es quod movebatur, si opον- teret gentes circumcidi . definire , quam communiter congregati dicerent,

usum est Spiritui sancto re nobis. Atque inde Patres conficiunt, debere vigilium. nempe ipsorum caput, ad ipsos se adiungere, ut peracti communi deliberatione.

302쪽

possint de tribus textibus pronunciare id quod Apostoli Hierosolymis cum sancto

Petro de Circumcisione pronunciaverunt, visium est Spiritui sancio ct nobis. Nam quod silentis obsequis defensor contendit haec verba quae a Patribus reseruntur, pertinere ad. auctoritatem Apostolici Concilii designandam, non ad ipsius quinti Concilii declarandam auctorit tem, tam manifestum est quam quod maxime, quinti Concilii Patres Aposto lorum Concilium sibi proposuisse tanquam exemplar quod sequerentur, at que illius adeo tantum secisse mentio nem, ut ostenderent debuisse Vigilium accedere ad illud corpus, cuJus ipse ca.

Put erat, ut omnes una Voce atque se

tentia dicerent quod dictum fuerat a Concilio Hierosolymitano, visum es Spiritui sancto ct nobis. Atqui planum est locutionem hanc esse constitutam, di quasi consecratam ad designandam eam auctoritatem insallibilem, quam obtineut secumenica Concilia. Nunquam audebit

Concilium ullum particulare re o noxium errori dicere , visum est Spiris. sancto σ nobis. Igitur ea locutio desν nat in quinta synodo insallibilitatem, qui aliunde tota consequentis orationis strinmanifeste demonstratur.

303쪽

Hanc eamdem summam ae supra-mam auctoritatem Concilium sibi tribue-ι i/- re pragit, proposito sanctorum Patrum

haeresibus o quastionibus diffsuerunt. Planum cst synodi Ρatres, intellecta Diodori postulatione, ut perfecta ct ij nodica sententia de tribus te κtibus ferretur. significare voluisse se mox de iis tribus textibus perfectam ct synodicam sententiam esse laturos , prorsus ut sancta quatuor Concilia suo tempore de exortis ha-xsbus tulerant.

Ad eamdem supremam auctoritatem confirmandam pertinent ea, quae a Concilio reseruntur, varia promissionum di-Vinarum Verba , quibus Catholici solent adversus haereticos Protestantes infalli-iι a. bilitatem Ecclesiae domonstrare. Amen

dico vobis , si duo ex vobis convenerint super terram , is omni re quamcumque ρ tDνint . continget illis a Patre meo , qui sucalis ea. Ubicumque enim fuerint duo aut tres collecti in nomine meo , ego cum eis

sum in medio ipsorum. 9 Addunt Concilii Patres ta illud, ne timeas , sta loquere, ct ne taceins, quoniam ego βm tecum , suemo poteras nocere tibi. Haec quidem Oratio Patrum . dicendum est enim in -

304쪽

pius, ad Vigilium refertur, qui Ips

rum coetui nolebat intereste. Sed quare tandem optabant ut Vigilius Summus Pontifex ad ipsos se adjungeret Z Nempe ut Concilium cum suo capite con junctum foret , atque ita posset Spia ritus sancti nomine, & vi ac fide promissionum divinarum adversus tres teXtus decernere. Atqui hoc ipsum est quod

unu ui nos postulamus.

Eo constituto auctoritatis sundamentato, Concilii Patres contestantur se fidem Ibid. Eam tenere, quam Dominus noster Iesus Christus verus Deus tradidit sanctis senis

Apostolis, ct per eos sanctis Ecclesiis , ct qui post istos fuerunt sancti Patres ct Doctores Ecclesia creditis sibi populis tradiderunt. Suscipiunt priora quatuor Concilia, Nicaenum. Constantinopolitanum, Ephesinum, Calchedonense, atque eos qui condemnati vel anathematizati a praedictis quatuor conciliis sunt condemnatos ct anathematietatos habent. Qua quidem in re concilium solemnem illam consuetudinem servat initium faciendi a quadam veluti fidei professione, ut omnem amoveat suspicionem novitatis. &significet se tam longe abesse a veteribus Conciliis labcsactinuis, ut contra non

nisi eorum vestigia persequi velit. Atqui

305쪽

hoc nos non interpretando commenti sumus, sed ex ipsius Concilii verbis emis pressimus. Sic enim aperte Concilii P tres. Cumque haec ita conson humus, in

tium fecimus examinationis trium capitu

lorum. Deindὸ sic pergunt. Proposuimus prius de Theodoro Mopseuseno, ct cum,n medio prolata sunt bl 'hemia codicibus inserta, mirati sumus Dei in his patientiam , quod non divino igni statim incensa est lingua πc. Quare anathemati'

contra Theodorum ut viventem O praesemintem faciunt, propitius sis, Domrne , diacentes , nec damones ausi sunt talia contrate loqui. Iam vero sententiam hanc suam Probant, non eX aliqua quaestione habita de factis personalibus ac propriis, sed ex impiis codicibus ejus, quos liceat volentiabus prae manibus accipere , & qui gessis apud Concilium habitis insireti sunt. Contendunt praeterea, posse post mortem anathematizari, δέ ignominia notari auctorem notum ac minime dubium texistus cuiuspiam manifeste blasphemi, atque id recitatis tum variis intrum auctorutatibus, tum eaemplis haereticorum post mortem damnatorum explicant & confir

mant.

Uentum deinde ad ea qua impie araeoapreto conscripta sunt contra rectam

306쪽

Irim , quaque gestia vuβ M3 confedria, inquiunt Patres , inseri per ferimus. Pergunt tertio loco Epistola, quam Ibia. dicitur uas ad Marim Persam scri sisse, ad examinationem propositώ , ne celsarsum esse perspeximus ct eam recitari. Statim igitur ex ipsa lectione impietas ei inserta omnibus, scilicet Concilii Patribus, manifestata est. Addunt, Et Vorteret qui dem, usque ad hoε qua tione facta, eonindemnationem ct anathemati um trium

radictorum evitulorum facere. Hic semper unus sinis propolaus videtur, ad

quem tendant omnia.

Neque vero Concilium omittit de iniis qua illi Schismathorum exceptione dicere . qui iactabant, istam impiam Dia . stolam Fusceptam esse a sancto Cale.

donensi Concilio. Nos autem, inquiunt Concilii Ρatres, necularium esse 'taviamus yer omnia ostendere, liseram esse sanis diam 1 no/um ab im ietate qua in E Ho-ia continetur. Quo loco praetermitti non debet, ut hoc obiter advertamus. sic videri quintae synodi Patribus, syno. dum Calchedonensem non futuram fuisse liberam .... ab impietate qua in Epistola continatur . si hanc ibae Epistolam approbasiet. Enimvero ille seri decretum conceptis verbis haereticum, qui pronum

307쪽

elat aliquo textu prorsus haeretico nihil nisi fidem puram contineri Quinta lynodus adeo non sequitur illud quod dicerent homines e secta , Concilium Calchedonente, si Epistolam Ibae probavi siet, non erraturum fuisse nisi in facto momenti

nullius, ut contra denunciet tum fieri non

potuisse, ut libera esset sancta synodus ab impietate quae in Epistola continetur. Quare quintae synodi sententia est, synodum Calchedonensem errare in eo textu dijudicando non potuisse, siquidem omnino necesse est ut libera fit ab impietate seu haeresi qua textu illo continetur. Atque ut Patres per omnia ostendant, liberam esse sanctam s nodum Calchedonensem a tam impia approbatione , conferum ea qua in Epistola qua in desinitione synodi Calchedonensis continentur , quo facto, inquiunt demonstratum est, conotrariam per omnia Epistolam se his qua in definitione continentur. In quo nimirum certum illud haberi volunt, fieri omnino non posse, ut in his textibus diis iudicandis synodus sibi ipsa contradicar; Et illud praeterea advertunt, Concilii

Calchedonensis Patres nam non alio mo

Ao puscipere sustinuisse, nisi impietatem quais Epistola continetur condemnasset. . Tum clamant. uua enim, ut vere dicamus. parti m

308쪽

autem conventio est Christi eum Belialyaut qua pars est fideli cum isdeli quae

autem est commixtio templi Dei cum Idois

lis Quasi dicerent contingere nulla ratione posse , ut Ecclesia errore facti labatur ad textum haereticum approbandum. quemadmodum fieri non potest, ut luci cum tenebris Christo cum Belial . templo Dei cum Idolis unquam conveniat. Fuit igitur haec manifesta Concilii sententia, non potuisse Calchedonentem synodum errare in Ibae textu dijudicando. Atque hac in rc causam Ecclesiae facile omnibus hominibus quamlibet morosis approbabimus. si nominibus solis commuistatis , de Jansenti textu dixerimus ea, quae totidem ver bis quinta synodus pronunciavit de tribus textibus, quae tria capitula nunctipantur. omnino necesse est ut ad damnandum Iansemi textum Ecclesiae caput se ad Episcoporum corpus alungat, atque ita sit omnium hec una vox, unusque sensus, visium est Spiritui sancto ct nobis hujus textus haereticitatem denunciare. Si Ecclesia textum hunc damnasset, ne inque ille tamen quidquam alienum a pura fide complecteretur, hujus textus Anti-

309쪽

pelagiam damnatio i psi textui contradi

cens foret ipsis verbis Pelagiana. Tum vero Ecclesia libera non soret ab impretate Pelagiana Tum vcro miscuisset lucem cum tenebris, Christum cum Belial, templum Dei cum idolis. Atqui non posse illud unquam contingere, Di-Vinae promissiones docent. Hoc ipsum existimandum est de Eecie sue judicio adversus Jansenti textum, siquidem hoc idem quinta lynodus existimavit, de Concilii Calchedonem sis judicio adversus tria capitula. Eo land Ib. p. 363. mento posito, synodus declarat se tria

curruia anathematseare ..... ct deffensores eorum. ct qui scripserunt vel scribunt addessensionem eorum , vel retia ea vicere praesumunt. oec.

Boii illud veluti proaemium, quo via

sternitur ad anathematit mos, atque eOrum auctoritas stabilitur , Concilium ite tum denique declarat decretum mox consequens promissionum divinarum vi Ibid. ac fide niti. His ita cum Omns βubistitate

dispositu . IN MEMORIA TENENTES PROMISSi ONEs DE SANCTA ECCLESIA FAC TAS . ET QUI DIXIT , QUOD PORTAE INPERi NON PRAEVALEBuNT ADUERissus EAM , id est, haereticorum mortife-- ra lingua s recordantra autem ET QUAE

310쪽

PER OsEAM DE EA PROPHETATA SUNT. IN QUIBUS DICIT : ET SPONSABO TE MIHI IN FIDE , ET COGNOSCES DOMINUM I hareticorum quidem effrenatas si guas, ct eorum impiissima conscrimia, re eosdem ipsos haereticos, qui usque ad morin em in fisa impietate permanserunt, patrimendacii diabolo connumerantes necessarium esse putavimus capitulis co rehendere 2 praedicationem veritatis, ct ha-

reticorum, necnon eorum amputatis condemnationem.

In haec verba desinit prooemium, Cuius sententias breviter repraesentavimus. Eo videntur duo potissimum spectari. Primum ut ostendatur manifeste , quid nam sit illud de quo synodus est decre- tura. Alterum, ut ex promissionibus di-Vinis probetur auctoritas infallibilis, qua decretum nitetur. Non satis est Concilio hanc auctoritatem adhibere, sed praeterea & monet hanc ipsam a se tum adhiberi, & ex promissionibus divinis docet liberam sibi atque integram concensam esse illius adhibendae potestatem. Non aliud profecto fuit divinae providentiae consilium in re adeo singulari procuranda, nisi ut hujus Concilii auctoritate Convinceretur eorum pervicacia,

qui nostra hac aetate ut suum in pari