Documentum pastorale illustrissimi archiepiscopi ducis Cameracensis, ... ad clerum & populum suæ dioecesis, de libro gallicè scripto, cui titulus, Deffensio silentii obsequiosi, &c

321쪽

Nestorianam sectam pertinere , atque adeo non damnari ab Ecclesia eos qui trium capitulorum factum deflendebant, nisi quia sic persuasum erat, eos illud n men adhibere ad juris controversiam , hoc est ad haeresim Nestorii propugnandam. Quid enim esset minus utile, quid magis ridiculum, quam anathemate damnare, hoc est ab Ecclesiae Catholicae . Communione segregare sectam Nestori nam, quae & iam ab annis amplius centum & viginti fuerat segregata, & de reconciliatione nullo pacto cogitabat laeanquam si , nam eadem prorsus est ratio, Ecclesia jam immento labore su Dcepto ad cogendum Concilium, id unum ageret ut a sua communione disjungeret Protestantium sectam . quae Jam a saeculo decimo sexto disjuncta est , α anathemata nostra sic contemnit, ut etiam Communionem nostram detestetur. Quid est magis alienum a gravitate , quam si statuatur id quod sectae res&causa postulat, coactum fuisse Concilium Cecumeαnicum tanto labore. tanta contentione,

tanto Schismatis horrendi periculo, ut nimirum Spiritus sancti nomine fieret id quod jam factum erat, & ante annos centum & amplius absolutum 6. Merum commentum est illa sed

322쪽

Nestorianae damnatio. Uerum damnatio innumerorum ex occidente Schismatis Corum sic apparet atque extat in hoc Concilio, ut non videri, non sentiri nequeat. Erant plurimae ex Africa . exHisi panni, ex Hibernia, ex Galliis . ex Illyrico , ex Dalmatia , ex Istria Ecclesiae, quae trium capitulorum damnationem repudiabant & execrabantur , quasi non posset illa cum auctoritate Calchedone sis Concilii consistere. Illi omnes ex Occidente Schismatici longissime aberant a N: storii, Arii, Macedonii, Eutychetis

vel Origenis erroribus. Non errabant illi in ea, quam homines e se sta vocant

iuris controversiam, neque contendebant

nisi de eo quod aiunt esse factum in trium textuum haereticitate positum. Imo non repudiabant quintam synodum, niti quia

Concilii Calchedonensis insallibilem intextibus diiudicandis auctoritatem salvam atque illibatam volebant esse. Hi sunt praesertim, ad quos nominatim ana' themata pertinebant. Hi sunt quos pia mater Ecclesia tam diu . tam benigne sustinuit, summam hominum rudium inscitiam atque ignorationem miseratδ. Verum, illi denique non sunt ad Sedis Apostolicae communionem admissi Semgii I. temporibu , nisi postquam, ut vi-

323쪽

dimus, suom in trium capitulorum causa Errorem agnovere. Maluit Ecclesia vel extrema qu que experiri, atque ipsum schisma ferre, quam remittere quidquam de auctoritate in fallibili, qua treS te Xtus in quinto Concilio damnati fuerant. 7. Illud tamen minime negaverim, synodum esse veritam. nc versuti & callidi N storiani tribus his textibus abuterentur ad Catholicos inducendos in e rorem. Sed quid fit inde consequens rQuis vero nescit Ecclesiam numquam de textibus damnandis agere, nisi quia videntur idonei ad disseminandum errorem, nunquam de eo quod factum vocant decernere, nisi quia factum illud maxime pertinet ad juris controversiam ZQuod olim in trium capitulorum CaUSI,

id ipsum nostra ςtato in lansentani libri Caus 1 contigit. Verebatur Ecclesia in quinta synodo, ne sorte Nestoriani inter Catholicos, sive Schismaticos sive alios, mixti & delitescentes tribus his textibus abuterentur ad haeresim suam instillandam. Ita prorsus ΕcClesia nunc timet , ne Protestantes atque alii necessitantis gratiae patroni textum Jan lenii adhibeant ad haereticum dogma gratiae huius, quae non potest cum libero aris bitrio consistere, proponendum aliis vci- cibus

324쪽

superabilis, quam necesse sit ut voluntas sequatur. Verebatur quidem synodus, ne trium capitulorum te Xtus ut Cancer serperet, existimabat Nestorii sequaces id agere , ut per tres illos teXtus pestilentes suam impietatem Dei Ecclesiaupplicarent f sed Concilii denique audicium directe atque immediate spectabat tres illos textus, quos adhibere Nesto ariani poterant ad Catholicos pertrahendos in errorem, dum Schismatici Cathodici damnationem eorumdem. teXtuum tanta animorum contentione repudiarent. Et primi quidem Schismatis auctores , qualis suit Facundus, ab haeresi Nestoriana vere ac sincere alieni erant. Cceteri qui postea Schisma de Mnderunt,

tantum aberant ab eo, ut tres hos teX- Ius usurparent ad Nestorianam haeresim propugnandam, ut eos ne nossent quidem , neque Vero sic de Mnderent, ut de iis unquam cognoscendis cogitarent. Latini quippe homines, ut ait Pelagius II.σ Gracitatis ignari, dum linguam nescrunt, errorem tarde cognoverunt Ideo tantum contendebant, quia verebantur, ne labe

factari videretur auctoritas Concilii Calis chedonensis, a quo scilicet Epistolam Ibae fuisse comprobatam falso sibi pur-

325쪽

suaserant. Atque inde factum est, ut Emclesia tamdiu eorum ignorantiam mile,

raretur. Inde factum cst, ut ipsis diceretur, in schismate permanetis pro quaestionibus seuperfluis , pro quaestione nihili, pro re nulla. Sed Ecclesia, quae tantam in iis sustinendis patientiam exhibuit, nunquam se tamen adduci passa est , ut ' spe sedandi Schismatis anathemata sua revocaret. Hi sunt nimirum Catholici Pervicaces, ad quos anathemata pertinent. Illi omnes Schismatici in iuris quς- stione adversus Nestorianam haeresim Prorsus consentiebant, de sola facti controversia posita in trium textuum haereticitate litigabant. Adversus eos praesertim vibrata sunt Ecclesiae anathemata, di diligenter propugnata per annos fere centum & quinquaginta, quibus schisma perduravit. 8. Atque haec nos cum dicimus, non modo nitimur cvidentia facti, quam illius aetatis historia suppeditat, & minime

dubia nostrorum adversariorum conseiasione, verum etiam claris ac decretoriis

Concilii verbis. Quippe Concilium claminnat eos qui deffendunt Theodorum, ct

dicunt orthodoxe eum exposuisse . hoc est scripsisse Catholice. His sane verbis de

signantur omnes illi ex Occidente C

326쪽

tholici, qui Concilii Calchedonensis stu

dio ducti sibi falso persuaserant tria Caia Pitula sensum aliquem orthodoxum ha-Dere, atque in ea sententia manebant obstinati. Concilium praeterea de Epistola Ibae sic ait : Siquis ηon anathematteat Oeam , ct destensores ejus, ct eos qui dicunt,am rectam esse vel partem ejus , hoc est. puram a Nestoriana labe, atque illi opinpositam , ct eos qui scripserunt, vel scribunt pro ea vel pro impietate qua in ea hontinetur talis anathema sit. Haec

particula , quam disiunctivam vocant, pro ea v EL pro impietate &c satis osten: dit a Concilio damnari non modo Nestorianos intra sinum Ecclesiae delites Centes, qui possent de Tendere Nestorianam impietatem qua in ea Epistolarontinetur , sed etiam Catholicos Schi malicos, qui licet impietatem illam non deflenderent, deflenderent tamen ipsam pestilentem Epistolam, qua impietas illa contin gur. Denique synodus nullum vanis sectae artibus relinquit locum, dum apte distinguit Nestorianos delitescentes, qui tribus his textibus abuti poterant, a Catholicis Schismatis auctoribus. Ape

te ac nominatim utrosque damnat . Vult anathemata sua pertinere, vult a se dam- ιionem esse fatitam non modo contra

327쪽

sereticos ct eorum imitetatem sed etiam conιra eos cyus dessenderunt vel dessendunt Fradina ιmyra tria capitula. Non habet agitur obsequiosi sidentu deffensor e Xcuia .llonem ullam , cum to nomine conatur quinti Concilii auctoritatem imminuere. Amum vero, inquit, non deberet videri, quod in illo E scoporum Orientauum Conia 'crtio .... 6atholici ct Nestoriani nullo diferamine fuissent habiti. Imo vero jam omnes intelligunt discrimen suisse inter Catholicos di Nestorianos diligenter a Concilio constitutum. Damnat quippeti haereticos es eorum im retatem , nec non

etιam eos qui dessenderunt &c. hoc est Catholicos S hil malicos , qui aiebant Theodorum orthodoxe exposuisse , & Epistolam lese rectam esse, id est Catholicam & orthodoxam. Patct igitur & quintam synodum esse Cecumenicam , & absique erroris periculo denunciasse adhiberi a se suam in fallibilitatem & infallibilitatem eam hoc pacto de nuncialim pertinere non ad haereses Jam damnatas, sed ad trium textu uin haereticitatem , quae sola sucrat convocandi Concilii causa. Id unum jam superest , ut ostendamus anathema a Concilii spectare non mentem auctorum propriam ac personalem , sed iplam textuum ab iis conscriptorum hae

' reticitatem.

328쪽

ctoritate, qua cum non 'ollispertinere ad tres ipsus kr tores , necesse est ut ad eorum textus pertineat.

SUmmus quidem Pontifex Pelagius II.

cum Schii Daticos reducere nueretur, aiebat quintam synodum pro suo iure Potuissi . quidquid Calchedone extra Adaicausas de yerhoms gestum ens retraritare. Addebat totam hinc controversiam Osse pro quastionibus μν Uluis. Sanctus Gregorius queritur talem scissuram ro re nulla factam esse s Neque illud n. gari pote it, Theodorum ipsum Mopsui ste- num cum suis scriptis a Concilii Patribus anathemate damnari. Inde nimirum essici volunt homines e secta, non potuisse quintam synodum absque erroris periculo pronunciare, siquidem Mus anathemata non magis pertinent ad trium leXtuum haereticitatem, quam ad mentem Theodori Mopsiaestent propriam atque intimam, in qua diiudicanda fatenis tur omnes non potuisse quiniae synodi

329쪽

auctoritatem esse ab omni erroris periculo sejunctam. Sed hoc totum subtilitis excogitatum esse quam Verius, Ita

nos ostendimus.

I. Manifestum est Concilium Calchedonense non egisse de ullo ex tribus textibus dogmatice cognoscendo , sed tantum de Theodoreto atque Iba restituendis in suas Sedes, postquam illi plane dc absque ulla eXceptione paruerant.

Schismatici vero, qui erant Pelagii primi & S Gregorii temporibus, tres ipsos

textus non discutiebant, latim qui 'homines ct si recitatis ignari, linguam quaerant textus illi conscripti, omnino nesciebant. Hoc unum deflendebant, non

posse in quinta synodo trium auctorum per senas affici ignominia . neque VeIO posse eorum scripta damnari, ut non ignominia ad ipsas personas redundaret. Aiebant Theodorum quidem Mopsu stenum mortuum esse in Ecclesiae pace, reliquos vero duos a Concilio Calchedonensi suis sedibus fuisse redditos. Pelagius II. contra & S. Gregorius reponebant , Schismaticos manere Fro suyer- suis quaestionibus ab universali Ecclesia segregator, pro quaestione nihili, pro re nulla. I. Quidem, quia non vere dicitur hanc esse Ecclesiae consuetudinem , ut

330쪽

mortuorum memoriam nunquam clam

Dei. I. . Quia illae Concilii Calchedonensis actiones, quibus ibas & Theodoreistus honorifice tractati fuerant, cum non essent a S. Leone confirmatae, Carebantea auctoritate in fallibili, quae Concilii Oecumenici propria eit. Quare duo illi Pontifices non indagabant diligentius quid foret ab his duabus lynodisgi stum,

quarum altera personas tantum ad milerat, textibus ipsis non diicussis. altera textus ita damnaverat, ut personas non assiceret ignominia. Quippe Schismatici illi rudes, im erati stultique, quemadmodum eos S Gregorius appellat, duo ista non salis di itinguere poterant. Itaque totum istud sapientissimi Pontifices ut breviter expedirent, aiebant eas Concilii Calchedonensis actiones, quae a tantur in controversiam, non esse Concilii oecumenici decreta ab omni erroris periculo seiuncta. Illae erant sempersua uaniones . illa quaestio nihili. res nulla. Sed longe aberant illi duo maximi dc gravissimi Pontifices ab eo, ut quaestionem de haereticitate trium textuum, qui ut cancer ser uni adversus fidem . dicere ni esse sis esuam quastionem, rem nullam. Nescire non poterant synodum

uicam promissionum divinarum fide , oc