장음표시 사용
341쪽
certὁ non modo non huic imperasset intentata anathematis prena, facti illius fidem , sed ne silentium quidem obsequi sum ab eo postulasset. Hominem audiisset aequo animo, ejus argumenta cognovisset. quae si comperisset esse prorsus ad fidem faciendam accommodata . non dubitasset proΚcho Theodori personam anathemate solvere. . Enimvero S Thomas assir mat, Ecclesiam in fastis particularibus v. g. in criminibus, in quibus falli potest propter falsos te es, suum errorem sive
subreptionem emendare, quando ad notitiam Ecclesiae venit. Imo etiam ubi Ecclesia certo se comperisse existimat, seu per quaestionem legitimam , seu per notitiam publicam, aliquem esse haereticum , fatis habet eum a sua communione segregare, atque a suis filiis exigere ut eum habeant segregatum. Quare licet etiam foret aliquis, qui eum haereticum esse non crederet, ductus iis argumentis quibus ille remotus ab haereseos crimine videretur, nihil aliud Ecclesia petereti, quam ut eXternam obedientiam exhiberet, atque illum hominem in omnibus sic haberet tanquam ab Ecclesiae communione segregatum. Ita satis secisset Episcopus ille, qui Acacium culpa va
care credidisset, si illum exemisset e dypt
342쪽
ichis . atque illius Patriarchae excoma
municationem ratam habuisset. Quare cum haereticitas personalis fidem nullani postulet, sed tantum obedientiam , qualis vulgo cuilibet excommunicationi conceditur, non necesse est animo certam hanc perionalem haereticitatem haberi,
neque ad eam potest anathematis in sablibilitas pertinere. Unde manifestum est, di illam animi persuasionem, & illam anathematis infallibilitatem non posse nisi ad tres textus referri. Ecclesia ideo tantum in quinta synodo soliusTheodoti Mopsuesteni personam cum trium auctorum textibus
conjunxit, quia dubium erat nemini, quin textus illi nefandi, qui Theodori nomen praeserebant, ipsius Theodori forent. Sed auctoritas anathematis, ut saepius diximus, nonnisi ex repercussu in Theodori personam redundabat, cum ille non quaestione legitima, sed pervulgata fama reus exillimaretur. Si nihil aliud venisset in disceptationem, quam factum illius Episcopi mere personale, nunquam potuissEt synodus promissionum
divinarum fide auctoritatem immunem ab erroris periculo anathemati suo tribuere. Nunquam potuisset Ecclesia synodum illam dessendere, tanquam Cecu menicam, adversus tot Ecclesias ex Ocai-
343쪽
dente, in eo facto quod & in testium
verorum falsorumve fide positum isset, di nullius proi Fus foret momenti, siquid c m ageretur dumtaXat de mimoria hominis cuiuspiam ante annos centum αamplius demi cti. 6 Flu 1lia vero homines e secta Con tenuere oblimate pergunt, lum actumst iste de Theodori Mopsucsteni persona non nTinus quam de ipsius ti Theod reti & lbae scriptis. Breviter respondein mus, actum non fuisse de Theodori persona , nisi indirecte & ex repet Cusiupr pter ea scripta, cujus eum auctorem esse omnes consentiebant. Praeterea nullum anathema pronunciatur in aliorum duorum Episcoporum personas. Longe ab rat quinta synodus ab eo, ut anathe male damnaret illos ipsos, quos synodus
Cala hedonensis in suas sedes restituerat, quique in iis cum laude obierant. Ipsorum dignitati synodus consulit. Imo ne amrmat quidem Epistolam eam quam haereticam esse decernit, ab Iba conscriptam esse. Epistolam , inquit synodus.
uam dacitur uas .... scripsisse. De Theodoreto vero operae precium est audire
Pclagium t l. constat, inquit, quod 'postmodum ipse correxit . qui in sisncta Calchedonensi 1 nodo Nestorium anathein
344쪽
matteare consensit. Quis non videat quanora temeritate plenum sit, Theodoret ι bcrWta severbiendo dessendere. qua eumdem ιρ-μm constat. reeta post profitendo damnasin se ' Dum vero Qus ct perseream recipimus, ct ea qua dudum lia uerant stra scrUtura rvrobamus an nulti a senctae Θ- noda aftione deviamus usa μla uus ha-reirca siridita requentes , ct cum I nodo adhuc Nestorium insequimur ct cum θ
nodo Theodoretum profitentem recta, ve neramur Quis igitur attinet commemo-Tare perpetuo mixtam Thcociori Mopinsuestem causam, ut scilicet fictum te X-tus proprium mi ceatur atque implicetur cum facto altero ad auctoris pcrsonam spictante Z Ueniamus ad causam Ιbae ac Theoloreti. quae n hil habet personale,& iola textuum haereticitate continetur. Dubitari certe non potest, quin tota anathematis auctoritas ad duorum horum textuum causam directe atque immediate pertineat. Et i lud manitatum est, Theodori textum non minus damnan
dum a synodo fuisse cum ibae & Theodoreti lcxtibus , etiamsi nihil synodus Cognovisset, quod adversus ipsam Theodori personam faceret. Se ponamus igitur causam Theodori Mopsueste ni mere pur
sonalem, quae si fuisset sola , digna non
345쪽
suisset quae disceptaretur. & haereamus
in trium textuum secundum se sumptorum causa. Vel etiam causam illam omnem Theodori mixtam omittamus, Magamus tantum de causa textuum Ibaudi Theodoreti, quae caula nihil personale compic ctebatur. Audiamus quid synodus de illa causa pronunciet. Si qui d endit impia Thesdoreti conscripta .
s non anathematteat ea . . talis ana
thema sit .... si quis dessendit Epistolam
quam dicitur uas .... scripsisse .... o non anathematicat eam ct d enseres e uι, σeos qui dicunt eam rectam esse vel partem 6M .. . talis aηathema sit. Omisso tanti LPer anathemate mixto , quod ad Theodori textum ita pertinet, ut redundet in personam, agimus jam de illo anathema. te , quod omnium consessione solos Ibae ac Theodoreti textu ita damnat, ut non attingat personas. Illud sane nihil complectitur. quod ad horum auctorum personas pertineat, & tamen adversus duos illos textus decernitur auctoritate insalli.
bili , quae divinis promissionibu nitatur. Igitur seposito illo mixto Theodori Mopsueste ni facto, synodus ipsa suam in itast' ac Theodoreti textibus di)udicandis in fallibilitatem & ponit, ic declarat & exercet. Quam turpe est hominibus e secta
346쪽
ausam tuam tueri nulla ratione polle. nisi de priori ex tribus textibus litigent. dum ipsa controversia nihilominus claro atque aperte dirimitur aliis textibus duo
bus , qui nullum admixtum habent factum personale Z7. Eo denique redit tota hominum esecta ratio, anathema Concilii tam perintinere ad ipsius Theodori Mopluestent, quam ad trium textuum haereticitatem; unde volunt efici non magis in tribus textibus damnandis, quam in uno G trihus auctoribus damnando synodum sui Gse immunem ab erroris periculo. Nos breviter respondemus id dici non posse. nisi synodus impie mendacii arguatur,
quod sic paucis atque aperte ostendimuS. Si non maior est insallibilitas anathematis adversus tres textus, quam adversus pro.
Priam atque intimam Τheodori Mopsueste ni mentem, infallibilitatem prorsus nullam habet, siquidem jam planum secimui, illud anathema non posse nisi ad unum Theodorum,& tres teXtus pertinere. Iam vero si nulla prorsus est sy nodi insallibilitas in tribus capitulis anathemate damnandis, convincitur synodus &mendacii, & auctoritatis ex script uiae promissionibus salso desumptae Deflendi synodus nequit, nisi dicatur immunis
347쪽
suisse ab erroris periculo In diludicanda
tribus capitulis , quae sola nimirum habebat dijudicanda. . Atqui manifestum estti luce meridiana clarius, in fallibilitatem Pertinere nulla ratione posse ad haereticitatem Theodori Mopsuestent propriam.
Non cognoscit Eccletia absque erroris periculo mentem intimam & arcanos rece sus animorum. De scriptoris cuiuspiam mente eXistimare non potest , nisi ex ejus scriptis. Imo hos textus ab illo esse conscriptos scire non potest, nisi vel per testes, quae legitima quaestio haberi post
annos centum & viginti jam prorsus non potcst, vel per notitiam publicam, quae sensim oblitteratur, & facila post tot annos alicui incerto locum relinquit. Igitur irrannidem nefariam adhiberet E
clesia, si se in facto illo personali dijudicando quod ad qrcanos animi recessus attinet . poneret esse immunem ab erroris periculo, dc damnaret anathemate, quisquis non certa & absoluta fide ρnathematizaret Theodori personam sejunctam ab eo textu, qui ipsi tribuitur. Tum vero Ecclesia neque foret in suis praeceptis sancta , neque in sua administratione immunis ab erroris periculo, quod tamen ipsi largitur obsequiosi silentii deffensor. Igitur ut illius tyrannidis usurpatae crimine ii
348쪽
heretur, necesse est reperire aliquid des finitum ac certum, ad quod infallibilis
auctoritas anathematis reserri possit. Nam ut jam saepe diei um est, ultro etiam Confitentur homincs e secta, non posse hanc infall:bilitatem pertinere ad ullius homi
nis hae re licitate m intimam atque arcanam. Necesse cit igitur, ut ea pertinere
dicatur ad hanaelicuatcm textuum corum,
qui in Ecclcsae manibus & ante ejus oculos er4nt positi. Ex his duobus negari alterum non potest , quin alterum amr
scholae loquuntur, neccssario inclusio est alterius manifesta. Synodus ipsa sic denuntiat csse immunem aberrois periculo. atque aperte illam immuni atem eXercet.
Hoc firmum ac stabile fundamentum ipsis Concilii verbis ponitur. Hanc infalliabilitatem negare homines e scista non possunt, nisi mendacii accusent & ipsam synodum oecumenicam , & universam Ecclesiam , quae duobus aliis synodis posterioribus hanc esse Cesiumenicam declaravit. Debent igitur homines e secta, aeque ac nos debemus, designare id quod . anathemate infallibili petatur. Nos quidem planum secimus eo non peti haereses illas, quarum finita causa jam erat, tade quibus nulla prorsus erat controversia.
349쪽
Non erat necesse lynodum noVam mmo
vocari ad illud praestandum, quod jam
praestitum & absolutum suerat anterioribus Conciliis; neque synodus haec necesse habebat suam insallibilitatem pr missionum divinarum fide comprobare adversus eas haereses, quae iam a prioribus Conciliis , quorum insallibilitatem summo consensu Catholici omnes agnoia
Cebant, erant anathemate damnatae Deinde nunquam ista insal libilitas potest ad diiudicandos mentis intimae recessus pertinere. Imo si vere loqui placet. non Inest pertinere ad ea facta . quae possunt salsis testibus referri, praesertim si ea de ante annos centum & viginti gesta sunt, nulla legitima quaestione comprobatai sunt. Quid est igitur, ad quod velint ii mines e secta infallibilitatem pertinere Tam enim ipsorum , quam nostrum est assignare certum aliquid & definitum, in quo illa versetur. Dicant illi si possunt. aut si non possunt, illud certe se non posse sateantur. Quod hoc loco nobis opponunt, ipsi expediant necesse est , adeo, rem opponunt sutilem, atque iis qui eam
audent asserre contrariam. Non potest infallibilitas pertinere nisi ad trium tex- tuum haereticitatem. Igitur in hac trium textuum haereticitate decernenda te sy-
350쪽
Rodus ab erroris periculo immunem esse
Itaque ea quae spectant ad quintam
synodum his quatuor brevibus ac decretoriis sententiis absolvuntur, quae adeo Clarae ac pervulgatae sunt, ut ab homine quolibet aequo & attento sine ulla longiori disquisit, ne facile percipiantur. I. Oriens Occidens, Apostolica Seqdes, iLxta bc septima lynodus declarant quintum Concilium esse incumenicum atque adeo immune ab erroris 'ric O quemadmodum ipsa universa Ecclesia immunis est.
Σ. Scitum est quintam synodum dog- atice declaravi se se promissipnum dia vinarum vi ac fide esse immunem ab erroris periculo in ea redijudicanda quam praesertim dijudicavit, &- propter quam erat convocata. Hanc synodum a te haberi cecumenicam Ecclesia tota prosessa est. & declarationem illam divinis promissionibus firmatam ipsa ratam habuit. Inde factum est, ut ejus decretum E clesia deflendendum susceperit. Quamvis illa materna plane caritate ac patientia Schismaticos occidentales sustinuerit. sive propter miserabilem hominum inscitiam, sive etiam propter summum quod