Documentum pastorale illustrissimi archiepiscopi ducis Cameracensis, ... ad clerum & populum suæ dioecesis, de libro gallicè scripto, cui titulus, Deffensio silentii obsequiosi, &c

381쪽

inon praeiudicium aliqua dignum obse

vantia. sed definitionem , quae ratione humanam compescat, quae eam redigat in captivitatem, quae ab omni disceptatione de inquisitione prohibeat. Addunt eamdem hoc loco adhibendam esse auctoritatem, quae nuper in gemini Ecclesia capitis errore profligando valuerat, Cum continuo sedata est tempestas, atque ad se risii

vocem ct imperium venti ct mare obedierunt. Hoc ipsum est, quod quinque &octoginta Episcopi expectant. Affirmant

Ecclesiam de Iansenti textu pronuntiaturam eadem illa suprema auctoritate, qua pronuntiaverat de quaestione dogmatica gemini Ecclesia capitis. Nimirum fides Petri nunquam desciens ad consimmandos fratres suos in eo iudicio non deficiet. Nimirum loquetur Christus.& imperabit ventis, ut ad quS VOCe & imperium sedetur tempestas. Expectant

Episcopi, ut clara Armaque .... profera tur sententia , expectant per ficuam aecenam .... sententiam, quae ut ipsi quidem loquuntur, caliginem ommem discutiat , animos fluctantes componat. dsidia, prohibeat, Ecclesia tranquillitatem risun-doremque restituat. Sed haec nimirum commoda non ab humana prudentia expectant, verum a promissionibus Christi, qui & sdem Petri nunquam descien-

382쪽

em in Ecclesia praestat, & ubi opus est

loquitur ad sedandam tempestatem. Eritne vero quispiam, qui voces tam graves sic eludere conetur, ut dicat quinque & octoginta Episcopos ossiciose atque urbane icripsisti ad judicem , verbis auxisse id quod ab ipsius pietate ac prudentia sperabant, denique totum illud nihil esse praeter quoddam vagum obsequii genus, opinionem quamdam praesumptam de suturi decreti aequitate, spem quamdam, sore ut Judex vere ac rccte

pronunci et Sed quid fiet illa Ecclesiae etiam in dijudicandis dogmatibus infalli-hilitate, si monumenta traditionis omnia, quibus non minus quam illa Praesitum Epistola distincte significatur auctoritas immunis ab erroris periculo, detorquere licet ad opiniones quasdam confidentius praesumptas, aut verba plusi quam satis est ossiciosa ξ Illudne dabitur Protestantibus, ut hanc ipsam hominum e secta responsionem totidem verbis usurpare possint ρ Dicentne, viris Catholicis etiam approbantibus, verba totius traditionis vel maxime magnifica & exquisita, quibus auctoritas insallibilis manifeste designatur, nihil esse praeter voces ad urbanitatem compositas p

Atqui vel illud advertite, nihil esse

383쪽

quod tam manifeste probet auctoritatera aliquam ultro agnosci immunem ab erroris periculo, quam cum fides datur in antecessum obsequii decreto futuro absisque ulla exceptione exhibendi. Nam qui decretis jam latis obsequitur, is sane Potest existimari non prius imperare sibi ut obsequatur, quam rem penitus cognoVCrit, & quae sunt constituta, lesitim eli constituta esse compererit. Qui verosncere & absque ulla exceptione pollicetur, fore se decreto futuro cuicuimodi fuerit illiud, obsequentem, is prosecto non potest non facere temere, praesertim ubi de religione agitur, nisi dum id pollicetur, persuasum habeat fidem Pel iri nunquam defecturam este in Ecclesia,& Christuri ad sedandam tempestatem

locuturum.

Ιd nimirum sequebatur Illust. Bosiuetius quondam Episcopus Meldensis, cum

- Versus Protestantes ita disputabat. Haeti Miis. μη ms yesuasio .... s praseumptione huma- Clauda . Na tanquam unico fundamento nitatur.

3- non potes esse materia jurisjurandi tam solemnis, quo quis polliceatur fore ut deis cretum, quod nondum novit quate futurum sit, submisso animo accipiat. Non potest igitur ejusmodi persuasio quidquam babere quo nitatur, prater certam ac di

384쪽

'itam promisonem , fore ut Spiritus san eius decretorio Ecclesie judicio prasis. ε-- qui Catholici hoc unum sibi dari postulant. Nos excepto jurejurando, quod non continetur Epistola a quinque & octoginta Episcopis scripta , & solis nominibus

Commutatis, sic arguemus. Praesumptio humana non potest esse materia fidei tam solemnis, qua quis polliceatur fore ut de cretum , quod nondum novit quale futurum sit, submisso animo accipiat. Hon potest igitur ei modi fides quidquam habere quo nitatur, praeter certam ac definitam promissionem , fore ut Spiritus sanis citus decretorio Ecclesia iudicio de Iansenti textu prasit. Et vero fidem ab omnibus ferme Galliae Episcopis datam ipsi firmant non aliqua praesumptione . quae praesertim in ejusmodi causa plurimis

erroribus obnoXia solet esse , verum fide Petri nunquam deficiente, di ipsius Christi voce, quae debet usque ad consummationem saeculi sedare tempestatem. Denique caetera omnia Gallicanorum Episcoporum monumenta, quae breVi intervallo Epistolam hanc consecuta sunt,& in eodem argumento versantur, ape

te demonstrant, quo animo scripta illa fuerit, & quis illius sermonis tensus proin Prius' ac nativus esset. Haec monumen

385쪽

De comitiis Cleri Gallicani . anni 16S3.

ANno 3 6s3. Episcopi triginta ita

scripserunt ad Innocentium X. in accipienda nus Constitutione. Uuo in

negotio illud observatione dignum accidit, ut quemadmodum ad Episcoporum Africa relatronem, Innocentius I pelagianam ha- resim damnavit olim, sic ad 9 allicanorum Episcoporum consultationem, haeresim ex adverso Pelagianae oppositam , Innocentius X. auctoritate sua proscripsierit. Enimvero vetusta illius aetatis Ecclesa Catholica, sola Cathedra Petri communione ct auiactoritate fulta, qua in decretali Di sola Innocentii ad Africanos data elucebat . quamque dein meimi altera ad universios

orbis Episcopos Epistola seuUecuta est , Pelagiana haresis damnationi absque cunctatione subscripsit. Per fectum enim habebat , non solum ex Christi Domini nostri pollicitatione Ferro facta , sed etiam exactis Priorum Pontificum, ct ex anath malimis adversus Apollinarium ct -- donium , nondum ab ulla lynodo acume-

386쪽

hica damnatos, a Damaso paulo antea ia-

diis , Iudicia pro sancienda regula Mei apummis Pontiscibus lara , super Est scoporum cossultatione, e fluam in actis

relationis sententiam ponant, sis omittant. prout illis collibuerit; divina aeque ac summa per universam Ecclesiam auctoritate niti: cui Christiani omnes ex ossicis, ipsius quoque mentis obsequium praestare t neantur. Ea nos quoque sententia ac fide imbuti, Romana Ecclesia praesentem qua in summo Pontifice Innocentio X. viget auctoritatem , debita observantia colentes consitutionem divini numinis instinctu a Bea ritudine vestra conditam , nobisque tradiatam ab Illurifrissimo Athenarum Episcopo, Aduncio Apostolico, ct promulgandam curabimus in Ecclesiis ac Diaece us nostris, atque illius executionem apud Meles popu

los urgebιmus.

Non magis tu solis ipso meridie, quam auctoritas infallibilis hic tota oratione

collucet. occurrit divina aqueacsumma per universam Ecclesiam auctoratas, cui Christiani omnes ex ossicio sysius quoque . menlrs obsequium praestare teneantur. Memoratur cybristi Domini nostra pollicitatio Petro facta. Recensetur traditio, quae

passim exhibet decretoria ac suprema judicia sine ulla synodo acumentia prolata.

387쪽

Agnoscitur in eo qui pronuntiavit jud1Ce, divini numinis instinaus. Quamlibet sane Theologi contendant ac litigent, inquirentes a quo pretesertim haec auctoritas exerceatur. Nostrum vero non est eam hoc loco quaestionem pertractare.

Agnoscit certe hic Cleri Gallicani coetus auctoritatem quamdam infallibilem , cuiuscumque demum illa sit, quae adve sus Iansenti teXtum pronuntiaverit. Fruastra vero excipient homines e secta decretum illud ab auctoritate infallibili prosectum, non pertinuisse nisi ad juris comtroversiam dijudicandam, hoc est ad damnandas quinque propositiones. Nam Pr terquam quod propositiones quinque sunt textus quidam brevior, quemadmodum ipse liber est textus alter longior, auctoritas autem insallibilis adversus hunc

utrumque textum aeque dogmaticum aeque decernit, neque alia ratione breviorem damnat, nisi quia longioris pars decerpta & summa quaedam est, accedit quod ea suprema auctoritas, consentiente, ut moX videbimus, eodem Clero GaIlicano, pertinet potissimum & directe ad textum longiorem aquo teXtus brevior decerptus est. Haec de qua disputamus Cleri Gallicani Epistola clauditur his verbis. Porro nos Innocentio X. c us

388쪽

ore Petrus locutus es, ut Leoni L acclamat quarta synodus , hanc divinam lauream gratulati, sacros inter Ecclesita fastos, quod olim de synodis aecumenicis feri solitum. constitutionem istam ab eo editam lubenin

tes ex animo reponemus oec.

XVI.

De comitiis cieri Gailicani annorum I 6sq. 9 163s.

drag nta constabat. Hujus ad Inn Centium X. scribentis verba sunt. Ian- seniidcssen res e vetere fides deposito, cu

jus custodia cathedra Petri a Christo conis Cressita est, partem adimere tentant. At

quaenam est illa depositi pars p Nempe Jan se mi ucssinsores in quinque propositionum haereticitate confitenda, hoc est in textu breviore damnando, se ultro parere praedicabant, in altera depositi parte, quae longioris textus seu Jansentani libri haereticitate agnoscenda contineba--tur, obsequi nolebant. Quinque etenim propositiones , ut habet Cleri Gallicani epistola, decreto in proscriptas damnare se quoque profitentur : sed alio plane sensu, quum qui a Iasmo traditus ct explicain

389쪽

tui est, ad quem propositiones illas nullaatenus pertinere constantissim, aserunt. Igitur Gallicanis Prae Iulibus videntur Ecclesiae nonnisi mediam depositi partem rein linquere, Videntur e vetere Ades deposito partem adimere ii, qui dum Ecclesiae credere se profitentur in textu breviore damnando, eidem in damnando teX tu longiore credere se posse negant. Hinc adeo factum est , ut Clerus ita decerneret. Quare .... nos in hac urbe Parisiensi congregati censuimus ct per epistolam encycticam his litteris adjunctam declaravimus propositones illas ct opiniones e se Cor

nelii fansenii, ct in sensu ejusdem sensenti

a sanctitate vestra damnatas disertis σmanifestis verbis. Clerus igitur postquam ostendit auctoritatem ab erroris periculo sej unctam pertinere ad veteris depositi partem , sive agatur de breviore , sive de longiore textu dijudicando, assirmat hanc libri Iansentani causam finitam Constituistione sua ab Innocentio X. eadem prorsus ratione suisse , qua eius decessores Innocentius L. st Zosimus Pelagianorum cau- , sam cooperantibus Africanorum Concilio- ' rum litteris finierant. Hinc idem Clerus Constitutionem ordine Canonico latam este

pronuntiat. Epistola vero quae ab eodem Clero scripta tum temporis est ad omnes

390쪽

Regni Episcopos de lan senii dc gensori

bus haec habet -: homines illi a Frmare, imo ct perseuadere aliis volunt res duas vanas omnino ct inanes s alteram , quin que illas propositiones non esse 'ansentis aiateram damnatas esse eo in sensu qui ad Ian- senium nihil pertineat. Tum addit, illi Commento refellendo revincendoque nihil

opus esse rationibus ἰ nihil disquisitionertiam mediocri aut levi , sed sola Pontis-eia Constitutionis, qua per se ipsa rem to tam aperte dirimit, testione. Atque illud advertite, hos Praesules, neque probabilitatem quamdam commemorare, ne que etiam rationes manifestas. Nihil opus eri , inquiunt, rationibus, nihil disiqui tione etiam mediocri aut levi. Solam prorsus auctoritatem appellant, quia nimirum sola Pontificia Constitutionis lectione causa finita eae Addunt holam per se ad id si ficere constitutionem, ut cuivis manifestum ac perspectum sit, illas quinque propositiones vere esse Iansenii , ct

damnatas esse in vero ac proprio verborum sensu. ct eo plane quo a LVenio traduntur ct explicantur. Eit igitur tam Peripicuum quam quod maXime, Praesules illos sic existimasse, in ea re supremam auctoritatem imperare rationi, Mon ipsius rei evidentiam cum libero ra-