Documentum pastorale illustrissimi archiepiscopi ducis Cameracensis, ... ad clerum & populum suæ dioecesis, de libro gallicè scripto, cui titulus, Deffensio silentii obsequiosi, &c

391쪽

tionis usu coniunctam sacere, ut auos inritati pareatur. Manifestum est Ecclesiam his praesulibus videri de Iansentanite Xtus haereticitate decrevisse, atque hoc decretum pertinere ad vetus fidei depos rΜm, cullus custodia Cathedrae Petri a Christo concredita est. Quare quidquid iidem Praetules antea de Constitutione ipsa dixerant, pertinet ad illam veteras depositi partem, cujus vi Jan senii textus damnatus est. Atque hinc essicitur magnificas Cleri Gallicani voces auctoritatem quam dum in fallibilem agnoscentis pertinere, prout illae ab ipso Clero eXplicanintur , ad eam veteris de osset yartem, quam Jan senii dessensores eo nomine adiam ere tentabant, quod haec tota esset de facto non revelato controversia.

ipse Innocentius X. eodem anno quς- cumque Clerus ad explicandam ipsius Constitutioncm dixerat , scripto brevi confirmavit Constitutione nostra, inquit,

damnavimus in quinque yroyositionibus Cornelii gansenti doctrinam ejus libro contentam , cui titulus AUGusTINUs. Illustrissimus Episcopus Lute vensis , Qui breve hoc ab ipso summo Pontifice tr ditum fuerat, Clero Gallicano retulit, summum Pontificem declarasie nihil sibi contigisse in suo Pontificatu jucundius,

392쪽

quam illam suae constitutionis eXplicationem a Ciero propositam. Coetus Episcoporum septemdecim ha bitus anno ad omnes Regni Episcopos ita scripsit: ad factum quod

ertinet, siua sancit itas ostremo siuo breviser to 9. die Se tembris consiequentrs, quodque Illust. Lutevensis E sco us ad nos detulit, signo at non modo nostram agendi rationem fuisse sibi acce tissimam. sed etiam nos suam mentem Frorsus ese G

secutos.

Quare & summus Pontifex confirmat id quod fuerat a Ciero dictum de illa veteris de ossi arte . quae versatur in diiudicanda textuum sive breviorum sive etiam longiorum haereticitate , & coetus Episcoporum septemdecim confirmat nominatim ac distincte de Ian senii textu , quidquid generatim in anterioribus coetibus de universo Ecclesia decretosuerat pronuntiatum.

393쪽

De Comitiis Chri Gallicani

Coetus ejusdem Cleri constans o. Praesulibus. ita scribebat ad Alc Xandrum VlI. de Brevi ab ipsius decellore

scripto. Eadem sine mentis alacritate fia d suscepimus, qua concilii Africani Patres ab ipsis ex etitam Zo ι epistolam mylexi sunt , qua Pelagii atque caelestii errores, quos clanculum Pro alabant, yerem torio decreto rostravit. Perspicitis hic agi de auctoritate ea, quae fallere nos non possit , qualis peremptorio decreto continetur ad Jan senii caulam , non minus quam decreto Zosimi ad causam Pelagii. Deinde Clerus haec verba sublungit. Nova secta disci usi .... Et a ca ui bus suis fulminis Apostolici amoliantur

ictum, .... ad FACTI QUAESTIONEM, IN QUA ECCESIAM FALL POSSE DOCENT, controversiam deducere nituntur. Quas ingeniorum versutias vera rudentique

verborum complexione infregit breve so solicum. quod tνicis illis ollabarum adumbratiles scholarum diquIatrones relegat s , decisistra que auctoritate ad furis

394쪽

quastionem restricta , doctrinam Iansiensi,

quam o ere suo ille ex licuit in ropo xsonum conixarum materia , Pontificia constitutione damnatam fuisse declarat.

Nihil est hac ratione clarius, nihil eX- pressius. Clerus assirmat quaestionem de Cisiam esse ipsam quaestionem de Iansentani textus haereticitate in yroystionum confixarum materia. Hanc Iansentani textus haereticitatem Clerus ait non esse facts quastionem, in qua Jansentani libri deflensores Ecclesiam falli osse docent. Clerus vult quaestionem restrictam adhaereticitatem textus esse juris quaestionem, in qua dijudicanda Ecclesia est immunis ab erroris periculo. Nimirum nitebantur tum temporis homines e secta, atque omni ope contendebant factum personae proprium positum in ipsa scriptoris mente confundere cum quaestione de haereticitate textus. Praeterea sibi prς- sidium aliquod esse sperabant in ipsis propositionum quinque vocibus : quippe propositiones eas non totidem ver bis, certe non eodem ordine positis in. libro reperiri contendebant. Verum Sedes Apostolica tricas illas syllabarum prς-ciderat , decisionis auctoritate ad iuris quasionem restricta , quς Juris quaestio in eo posita est , ut statuatur haereses quinque

395쪽

libro contineri. Haec nimirum est non faciti quaestio, in qua Ecclesia falli psit, sed vera iuris quastio, in qua di iudicanda Ecclesia ist immunis ab crroris periculo. His ductus Clerus Gallicanus existimavit hanc decisionem promissionibus divinis nixam csse ejusmodi , ut ei parere proisus humanam rationem oporteat.

Haec erant Cleri Gallicani ad Christi Vicarium scribentis verba, quae Sedes Apostolica non modo damnavit nunqUam, sed etiam ultro confirmare & rata habere visa est. Mirum igitur videri non debet, quod idem coetus anni i636. suam haberi voluerit eam omnium quae in hac causa gesta fuerant expositionem , quam aiune ab Illust. de Marca tum. Archiepiscopo Tolosano suisse conscriptam. Haec erat Cleri oratio. Non est hujus instituti nec loci di putare de iis finibus, quibus cιrcumscribi debet illud , quod de errore facti yxonunciatum est . Illud certe Ferintinet ad causas rivatas ct oeciales . ut fandius Leo Paya loquιtur , qua Coram Conciliis s summis Pontisicibus discutaunis tur. Verum o era Fretium est, ad eos qui infirmi sunt in fide, ne forae aliis in occasionibus deci tantur , docendos sub Iungcre, hoc locum non habere in con-

396쪽

troversiis facti necessario conjuncti eum fiades doimatibus aut cum gen ratibus Ecclesia moribus , qua nuuntur sacrarum au toritate Paginarum, quarum inteνyr ratιo Pendet a catholica traditrone , qua constanti Patrum yer omnes atates testimonio demonstratur. Hanc tradιtionem, QUAE IN FACIO CON I, TIT , DECLA RANTIs ECCESIAE EADFM EbT INFALLI BILIS , QUAE DE FIDE IUDICANTIS

AUCIORITAs : Alioquin omn/a christiana religionis dogmata dubia sncertaque esse con-r Meret , quod cum jtabili ct constanti fides veritate yugnat. Illud aducrtite, Cle-Tum Gallicanum accurate S. Thomae

vestigia persequi. Distinguit, quemadmodum vi sanctus Doctor distinxerat, facta particularia , & pcrsonarum propria, in quibus dis udicandis ficri potest ut erret Ecclesia propter falsos testes, ab illis laetis , quibus traditionis sericS con stat, in quibus errare non posset Ecclesia, ut non etiam in traditione dijudi- Canda erraret: Verbi gratia , farita propria persionarum, quae In mente ac cogitatione scriptorum posita sunt, sanctus Thomas vocat facta partieularia, Clerus Gallicanus causas privatas ct steriales. Quod vero pertinet ad controversias fatii necessario conlueti cum fides dogmatia

397쪽

bus, aut cum generalibus Ecclesiae mor

bus, Clerus admonet illud quod de erepore facti pronunciatum est , in ejusmodi

factis locum non habere. Enimvero tradatio non nisi conflanti Fatrum per omnes atates testimonio demonstratur. Ipsa traditio quatenus est sermonis Melis ab Apostolis ad nos usque transmisso, est collectio textuum, quorum ope depositum hoc transmissum est. Quare si fieri posset . ut erraret Ecclesia in aestimandis illis textibus, qui sunt veluti traditionis Corpus, quemadmodum in textuum eorumdem sensu traditionis anima posita est, posset quoque fieri, ut Ecclesia erraret in diiudicanda traditione , a qua pendet scripturarum interpretatio. Tum vero Ecclesia errare postet in utroque verbo, scripto & non scripto, quo utroque fides nostra constitui ac dirigi debet. Necesse est igitur, ut Ecclesia absque erroris periculo judicet de facto posito in illis textibus. quibus traditio constat, quoniam traditio in factis consistit. Necesse est ut falsae traditionis textus di DCernat a verae traditionis textibus, atque

id praestat eadem infallibili, qua de sidejudicat, auctoritate, quia fides ipsa nititur illo verte traditionis a falsa discrimine faciendo.

398쪽

Neque vero dicere quisquam potessu

nisi se manifeste malae fidei reum osten dat, hanc orationem vagam habitam a

Ciero Gallicano fuisse, in qua nihil sit, quod ad Jan senii textum di finite pertineat. Nam & id qui diceret, orationem

Clero tribueret abhorrentem a proposito & nulla ratione niliam , a Ut Ccste captiosam & fallacem , & praeterea cΣ hoc ipso loco patet quo praesertim velit Clein

Tus ea quae mox retulimus verba pertinere. Vis decisionis , inquit, PERTINET AD QUAESTION EM Ju Ris , hoc est ad damnandas eas opiniones quas hic scriptor docet suo libro , cui ritulus AUGUSTINUS, in materia quinque propositionum. Ham quastionem quidem facti, nimirum an hapropositiones libro Iansemi contineantur ,

komines isti non satis accurate ponunt, atque ad eam tamen volunt controversiam omnem deducere, ut nimirum constitutio nem inutilem reddant Eo NOMINE, QUOD ECCLESIA IN FACTI QUAESTION iBUS DIJUDICANDIs ERRARE POSSIT. Neque

vero necesse erit expendere, an Fnguia propositiones quinque in fansenti libro totidem verbis desicripta jaceant, verum perfficere dumtaxat an fansenti liber opinionem uialam in materia quinque propositionum diseceptet, perpendaι aut doceat. Atqui con-

399쪽

at flans, tum suo libro dogmata eiusmoda

tradere , de ejusemodi doctrinis dissutare. m illa opiniones seunt , illa dogmata , sua doctrina , qua constitutione damnantur , quemadmodum sua sanelitas scripto brevi declaravit. Perspicitis Cleri expositionem & Epistolam ad summum Pontificem tum principiis tum oratione consentire inter se, ac prorsus Congruere. Perspicitis hanc esse Cleri sententiam , quae 'stionem de haereticitate longioris Jankniani libri textus esse quastaonem juris non miniis, quam quaestionem de haereticitate brevioris textus quinque propositio- Num, neque hanc esse facti quaestionem in syllabarum tricis positam , eo nomine quod Ecclesia in facti quantionibus errare possis. Atque hinc factum est, ut Clexus statim id subjungeret, si' quis velit haereticitatem textus ejusmodi inter facta

Tecensere, certe errorem DEJi .... locum

non habere in ejusmodi facto, quia nimirum illud declarantis Ecclesiae eadem est infallibilis , qua de Me judicantis auctoritas. Hoc veluti fundamentum auctoritatis supremae Clerus statim ponit ac substernit illi monumentorum Ecclesiasticorum , quae deinde recitat, seriei.

Hoc praecipuum atque insigne quasi fronti expositionis praefigitur, ut side-

400쪽

Ies omnes in illo instrumento statim deis

prehendant Ecclesiam in finienda textus Jansentani causa auctoritatem sibi tribuere immunem ab erroris periculo. Frustra vero homines e secta clamant hanc eX-

positionem ab Illust. Domino de Marcii fuisse perscriptam. Quid enim omnino interest , ab eone illustrissimo Praesule. an a quovis alio eius scribendae consilium initum fuerit Z Quis ignorat necesse fuisse, ut ea adornaretur vel ab eo Praesule, vel ab alio quopiam cui illius adornandae partes commissae sint Z Potuitne vero a doctiore ullo & prudentiore Praesule adornari Z Nonne Conciliorum symbola di Canones praetcribi solent ab uno aliquo viro , cui haec cura Concilii nomine imponitur Z Deinde textus illi praescripti expenduntur a Concilio atque adoptantur. Hanc rationem tenuit coetus anni I 636. Dicent ne etiam

Epistolam Cleri ad summum Pontificem ab Illust. Domino de Marca scrip tam fuisse s id quidem poni nos ultro

patiemur, at illos certe duos textus Cleis rus frequens & expendit & adoptavit. quemadmodum Concilia symbolorum Canonumque teXtus & expendunt de adoptanta Atque etiamsi auderent homianes e secta revocare in dubium , an ca