장음표시 사용
421쪽
rum Praesulum auctoritatem eludere hac exceptione , eos non intellexisse illa , quae alieno arbitratu locuti sunt. Enimvero in Ecclesia ruunt omnia & Con-eidunt, si fas est a proprio a C nativo solemnium instrumentorum sensu discedere. Quid igitur reponent homines C secta ad declarationem illam coetias anni
17Co. qua declaratione non modo nulla
ipsis vera responsio , sed ne probabile quidem effugium relinquitur ξ Etiamne dicent Praesules illos spectatissimos ea nesciisse quae in vulgus pervulgata sunt& ignota nemini Aut illudne deflena
dent, hos Praesules cum ante annos octo tanto studio, tanta animorum consen
sone judicatu rebus adhaserint, & cum suis decessoribus in infallibilitate Ecclesiae propugnanda conspiraverint, jam id agere, ut fidem datam revocent, &tot Cleri Gallicani coetus improbent, ac resellant Id vero etiamsi homines e ficta, ut est os hominum, dicere sustionerent, nemini fas esset iis habere fidem;
1mo nemo non deberet tam protervam eorum temeritatem odio atque indignatione prosequi. Horum Praesulum instrumenta solemnia satis aperte & ad
ipsos tuendos . & ad homines e secti refellendos semper valebunt. Illi eam
422쪽
dicatam ea auctoritate , qua st minime obnoxia sit errori , ct nunquam sit revocanda Denunciaverunt se judicatis per decessores suos rebus adhaerere, atque adeo
solemnibus iis instrumentis , quibus statuitur, haereticitatem Jansentani teXtusus Ecclesia declarari eadem illa infallibili. qua eii de Me judicantis, austorrtate.
ex his universis coetibus colligitur.
stium I. Occurrunt primum anno I 6FO.
Episcopi quinque supra octoginta, qui
pronuntiaverunt futurum Iudicium ab erroris periculo fore immune, quia sides Petri nunquam deficit, atque ad Christi vocem ct imperium ven8 ct mare obe
2. Anno I 6 s 3 Episcopi triginta
pronuntiant iudicium latum adversus te X-tum Jansenti obtinere vim atque aucto
423쪽
statem eamdem, quam judicium olini
prolatum adversus Pelagianos ; eo iudicio contineri divinam aeque ac summam per universam Ecclesiam auctoritatem. cui Christiani omnes ex ossicio ipsius quoque mentis obsequium praestare teneantur, quaeque non proficiscatur tantum eκ
Christi Domini nostri pollicitatione Petro facta, sed etiam ex traditione ; denique Ecclesiam divini numinis instinctu de eo textu decrevisse. 3. Anno I 634. Episcopi o. aiunt eos, qui Jansentani textus longioris hacis
reticitatem in dubium revocare nituntur, dum textum breviorem quinque propositionum haereticum agnoscunt, evetere Mei deposito partem adimere tentare, atque id judicium quod declaratum est esse immune ab errΘris periculo, aeque ad rextum utrumque , alterum breviorem , longiorem alterum perti
4. Anno 16ss. Episcopi septemde
cim confirmaruut ea quae in coetu anni
I 63 4. dicta suerant de ilIo decreto. quod ad Iansenti librum pertinet. s. Anno I 636. Episcopi o. declarant , hoc loco agi non facti quastionem, in qua Ecclesia falli possit, sed quasionens Iuris. Addunt, illud quod factum nun-
424쪽
2upatur, declarara ab Ecclesia eadem ἱsta infallibili, qua es de side judicantis,
6. Anno 166o & 166t. Episcopi 4F. decernunt ludicium hoc latum esse ea auctoritate infallibili , quae divinis promissionibus significetur , siquidem
haberi debet hareticus, quisquis auctoritatem Rusmodi vocat in dubium, atque illi parere obstinato recusat. 7. Anno I 673. Episcopi 3 O. e Xpositionem iterum adoptant & faciunt suam. qua expositione auctoritas infallibilis statuitur quasi iundamentum vel praeci puum , eorum omnium quae ab Ecclesia in hoc toto negotio acta fuerant. 8 Anno i oo. Episcopi sexdecim judicatis rebus adhaerent, hoc est omni bus iis quae in prioribus coetibus erant
Sunt igitur omnino trecenti Episcopita amplius , qui aetate nostra in Gallia
suo sufiragio perscripto comprobaruns eas declarationes, quibus auctoritas in saltibilis manifeste ac definite traditur. Neque vero suus ne scius plures Episcopos, qui uni coetui interfuerant, alteri rursus interfuisse, sed in his quoque plurimi occurrent ex secundo ordine deles ii, qui ad Episcopalem dignitatem
425쪽
paulo post evecti sunt. Quare omnibus;
Utr InqUe CNaequatis, comperiemur Episcopi supra trecentos, qui eam quam ΠΟSdcffendimus doctrinam palam & aperte fcripto probaverint. Atque inter Archiepiscopos & Episcopos sunt multi Cardinalcs, nimirum Estraeus, BonZius, Jansonius , Noailius. Imo S inter eos numerantur plurimi cx Episcopis illis undeviginti , qui nomen suum apposuerant huic Epistolae , quam Unus e X sectae ducibus ad quatuor Episcopos def-fendendos adornaverat.
Frustra jactabunt homines e secta.
Episcopos rem hanc totam pri-s veram esse fatuisse , quam eam cognovissent ut seri sistet in coetibus &c Hoc Vero convicium est plenum ossῖnsionis dc scandali, non ea responsio quam audire serio debeamus. Id si valeret, sis esset Ecfclesiastica omnia monumenta eludere, fas esset dicere Episcopos non satis illud intellexisse . quod auctoritate sua perinscripta comprobarent, aliud a scripto suo nomine firmasse , aliud sensisse. Labefactatur ipsorum Gonciliorum fides &auctoritas omnis, si tam invidiotae verborum immoderationi locus ullus relinquitur, neque illud sancte ac religiose tenetur , quod significatur solemnibus
426쪽
lis instrumentis, quae Episcopi nomine
suo apposito probaverunt, sensu proprio ac nativo sumptis , omissis leditiosis ac maledicis Novatorum damnatorum iermonibu .
De cinctitutione summi Pont scis Clementis XL
DEbetne igitur cuiquam mirum Videri, quod Christi Vicarius, cum apprime noverit, quanto plausu sui decessores exceperint ac probaverint quaecumque a Ciero Gallicano dicta sunt de auctoritate ea insallibili. qua ansentani textus causa finita est, eadem ipse secutus tam graviter decreverit Z Assirmat sua Constitutione,
veram orthodoxi hominis obedientiam id postulare , ut credat atque intersus iudicet gansienis libro do tranam hareticam contineri . hac prosub ratione audiendam
esse Ecclesiam . hoc est, eum non esse orthodoxum hominem , sed habendum esse hareticum . ut aiebat Coetus anni i66o. qui obstinate recusaret Ecclesiam in hac causa audire, di firmo certoque & nunquam revocando judicio hanc haereticitatem credere. Christi Vicarius assirmat
427쪽
eausam ese finitam , quae verba fatente 379 suntii ob equis delfensiore manifeste significant iuxta sancti Augustini sermo- hem in universa Ecclesia solemnem &Pervulgatum causam eam quam auctoritas errori non obnoxia direm erit & composuerit. Denique Christi Vicarius scripto. ad Emin. Cardinalem Noallium Brevi denuntiavit quaestionem de libri haereti citate finitam esse Beati Petri Princ pis. Apostolorum auctoritate, Christi ore Armata, qua etiam in indigno haerede non
desicit. Adjunxit idem sapientissimus Pontifex , debere silere humanam praesumptionem, ut nimirum intellectus an captavitatem redigatur in obsequium Christ. Caput igitur hoc loco firmat ea quae jam eranta Membris proposita. Auctoritas illa ex Christi pollicitatione nunquam deficiens, in his omnibus tam gravibus verbis eluin Cet . ac veluti in oculos incurrit. Sedes
Apostolica repetit doctrinam a Concilio Chalcedonens , a quinto, a seXto, a septimo Concilio, atque a S. Martini Papae synodo traditam. Confirmat eam doctrinam quam aetate nostra trecenti & amplius Galliarum Episcopi professi sunt. Quid est vero , quod ad tot tantasque auctoritates obsequiosi silentii deflenior opponit λ Ad Constitutionein Clementis
428쪽
XI. ait, summum Pontificem opinione praeiudicata laborare , occupatum esse 'suitarum artibus , indu tum in errorem. ,Α 'Verum nihil habet denique, quod e Xci ει ,is piat vel adversus definita atque aperta 9 s. Io. verba deliberationum Episcopalium & ' 3 933 Constitutionis Pontificiae, vel adversus ''''mandata , quae proprio ac nativo sensu accepta non possunt non significare auctoritatem eam , quae immunis sit ab erroris periculo. Jam recitavimus quidem scriptoris huius sententiam de his Constitutionis vocibus , causa finita en,
sed facere non possiimus, ut non ite- ά .
rum hoc loco recitemus. Illud, inquit, negara non potest, juxta loquendi rationem a sancito Augustino usurpari solitam. prorsus utem esse. s dicatur eausam esse itam, quam si dicatur Ecclesiam tuisse judicium ct minime obnoxium errora, ct nunquam revocandum. Sed quamquam
ea consessio satis ostendit Christi Vicarium dum sermonem hunc adhibuit in Ecclesia solemnem & pervulgatum ad significandum judicium illud , quod mianime obnoxium sit errori, judicium ejusmodi manifeste designasse, tamen hoc totum scriptor ille percommode quidemti perbreviter expedit. Nimirum iudicia omnia adversus sectam prolata semin
429쪽
-. - 4163 p. F per subreptilia esse censentur. Fecis misistris, inquit, per hummam indignit
ν' 'I'' iem error oblatus es. Tot decreta ... ad μ' versus nos aeteres non possunt In Tullis id semper aEtum est sedulo, ut m 6cerentur ct confunderentur hae quasiιones, qua summus Pontifex Clemens XL non magis explicuit quam sui decessores Verba ., OV mi ρη acerbssima, ct qua minime e ' omnium possnt excusari. Incerta atque suurdiosa cyrminationes , quibus faci. patet errorem summo Pontifici oblatum esse abi hominabus orio atque anuidia furentιbua&C. Pr erea de anni i66o coetu scrip
tor ille sic loquitur. IIus Episcopis, qui
huic catui interfuerunt, s rimιrur 8 brum ac dedecus , s quidem sine ullo emolumento , si tribuitur iis sensus ille , quem verba ab 'sis adhibita exhibent ac stra se ferunt .... atque aliud pariter rixerim de expositione scripta ab Llust. Domino de Marca, qua expositsone error idem p r41. planius distincti que continetur. Coetus ille miscet ct turbas omnia .... Dcιt ut ipsi /ure tribui possi lac error, ubι solum attendιtur . quid ipsius verba per se signi
430쪽
omves cum nullo alio fundamento nitanis tur . quam immans Iesultarum audacia, quidquid in his astum est . Iesuuis potius auditoribus quam ciero tribus oportet . titerum sane ex his duobus eligi patie- .mur. aut hanc deliberationem niti ne in ria quadam calumnia , aut ponere haereis sim . . Ridiculam Illust Domini de Mar perirnaciam in illo suo dogmate desten
RESIS EST MANIFESTA, primis Mei fundamentis aperte repugnans, vel UOI UNTAS EST ADEO IMMANIS AC BARBARA,
ut illa Episcopis tribui fine summo NΡ-rum deaecore non possit. AI QUI NECESsE
OMNINO EST , UT HORUM ALTER TRUM FATEATUR, QUI VOLUERIT COE TuS ILLIUS VERBA PROPRIO ATQUEACCuRATO SENSu ACCIPERE.
Duo sunt quae in his omnibus scriptoris huius dictis aeque cernuntur. Alinterum est ipsum aperte ac distincte confiteri Constitutionis Pontificiae & deliberationum Episcopalium verba prorsus facere pro ea sententia quam ipse nuncharesim manifestam appellat , nunc riadiculam Illust. D. de Marca pertinaciam. nunc voluntatem immanem ac barbaram.
Fatetur Cleri decreta ab illa haeresi vindicari alia ratione non posse, quam si il-