장음표시 사용
61쪽
datum. I Lle qui notas adversus nostrum Mane datum scripsit. Arnaldi vestigiis inhaeret accurate. Sic enim de Theologis e μ ηεψ secta disputat: illi quidem agnoscunt non invisi , Ecessam textus eos plane cognosicere ac percipere, non modo qui ad scripturas sacras , sed etiam qui ad Mei ca-.ones pertineant, ct ad veritates eas qua verbo Dei ct traditione continentur. Daque Disicopi cum ad Concilia convenere. atque in condendo fidei canone versantuae, Deus primum eos naturalia media sinis
adhibere, finis uti sensibus, ingenio , doliabus animi , doctrina rerumque caterarum
subsidiis ad ea scripta cognoscenda, quibus
traditio continetur. Verum ubi decernen-- di tempus advenit . DEus ITA DIGERIT OMNIA, uT ILLI NIHIL INSERANT CANONI, QUOD NON SIT REVELATAE vERITATI CONSENTANEUM, NIHIL ANA
THEMATISMO COMPLECTANTuR , QuonNON REPROBARI DEBEAT ET ECCLE.
62쪽
SI I S IMO PULMINE PERCELLI. Atquailruia Ecesesia cum facit, modo verbis μtitur communibus atque ad intelligenistiam vulgi potius quam adseveriorestram maticae regulas accommodatis , modo no quas Usa voces procudit, quas ubi opus est,
interpretatur. Tum illud 1ubjungit idem scriptor et atque hanc consentientem judi
cum omnium autoritatem , hanc tantam
conssirationem er concordiam in assignan do Ecclesiastico ct Catholico propositionis alicujus sensu , sancti Patres volunt A PRAE
CisCI. Verba ista nullis commentariis indigent. Habemus scriptoris illius conis fessione infallibilitatem a sancti Spirima adjutorio profectam. & quae nominatim ad symboli cujuslibet canonisve textum pertineati I U.
Is qui scripsit historiam casus consi
cientiae . a caeterorum sententia non discedit. μο primum, inquit, occurrit in
savis illis Documentis cΙllustrissimi Arch. meracensis quod aWor multus est in
63쪽
eo probaηδε. quod su conir versiam , 31ihil et ero quidquam dicit appum ad rem eam ostendendam , qua 1ola hic contenditur. Atque hoc ut fiat pla- πιπι , advertendum est non agi hoc loco..trum Ecclesia sit immunis ab erroris pe- νιculo in iis verbis , qua in suis symbolis . fidei formulis usurpat. unum voca stur in disceptarionem , an ejus infallibilitas pertineat etiam ad explicandos libros σοι , quorum sensus est inter Theologos controversus, quasis est Ia enii liber. His esse longiον in eo,' demonstrem istos, quo sensentani dicuntur . numquam dubiam habuisse supremam eam autoritatem, quam Ecclesia accepit a Christo, in prascribendo ac moderando fidelium sermone. Id vero poni debet inire primas illas veritater, quas ignorare nemo potest. QuoD CHRI-sTus . inquit unus ex illis Theologis vel
celeberrimus , ECCLESIAE PROMISIT , PRAECIPuuM QuODDAM fANCTI SPIRITus ADJuTORIuM, ID PERTINET ETIAM AD UOCES eas, quas Ecclesia iudiacat maxime accommodatas ad stabiliendam veritatem, ad errorem evertendum,
ad haereticos exarmandos , ad condenda
sua θmbula . suasque fidei formulas. Hac
erat illorum Theologorum oratio etiam
σnte nova Illust, Archiepiscopi Camer
64쪽
eaasia Documenta. Quos tamen Theoistra Praesul ille mitissimus vellet ab Ecclesia θ- cretare pelli , quasi qui eius autoritatem
Ea verba si modo verε atque ex animo prolata sunt, neque sunt comparata Per iocum ad fraudem universiae Ecclesiae faciendam, nihil nobis relinquunt quod amplius postulemus circa infallibulitatem Ecclesiae in symbolorum suorum Carionumve textibus dijudicandis. Fa tentur enim illi scriptores omnes, Deum ita digerere omnia, ut qui judices sedent atque arbitri, nihil inserant canoni, quod
non4sit veritati revelata consentaneum,
nihil anathematismo complectantur, quod non νeprobari debeat σ Ecclesiastico fu mine percelli. Est illa, non naturalis qua
dam insallibilitas criticet finibus coercita, di quς sola textuum evidentia nitatur, sed quae a praecipuo quodam atque infallibili Spiritus sancti adjutorio proficiscatur. hoc est, ab eo , quod christas Ecclesia promisit, praecipuo quodam Spiritus sancti
Nullum habent homines e secta perinfugium, nisi in eo. ut distinguant eos textus quos Ecclesia facit ad fidem n
stram dirigendam, ab iis quos ipsa non
65쪽
ficit, sed quos a privatis quibusdam astistoribus scriptos condemnat ; symbolorum vero canonumque teXtus quod atintinet, homines e se Eha fatentur Ecclesiae promissum esse infallibile stiritus Sancti
adyutorium , quod pertineat etiam ad vo
ces oec. Hoc ultimum illi perfugium habent, Verum eo dum utuntur, suo se ipsi responso iugulant. Enim vero si Ecclesia est immunis ab erroris periculo in symbolor. suorum canonumque textibus dijudicandis, illud primum necesse est , ut homines e secta modeste diffiteantur ac revocent id quod ab annis so. sundamenti loco ab ipsis positum , & perpetuo scriptis innumeriris jactatum est, nimirum infallibilitatem Ecclesiet non patere latius quam reis
velationem, atque adeo teXtu S omnes
revelatione posteriores, cum minime sint revelati, non esse ejusmodi, ut ab Ecclesia diiudicari possint ea autoritate quς sit extra periculum erroris. Sane symbola & canones textus quidam sunt eo rempore conscripti, quod omni revelatione longe posterius est. Imo eorum textuum singuli suo quique tempore nOVa quaedam ac recentia su Ere facta, hu,
jus vel illius saeculi propria. Quare si bona fide fatentur homines ε secta, Min '
66쪽
Ie iam eae immunem ab erroris per Cia o iri lactis ejusmodi dijudicandis, ante am actinittantur ad explicanda caetera fias: Causae capita, necesse est ut
PalRm aERiae aperte revocent illud quod meralia Cuiusdem principii loco estis vestierant , scilicet infallibilitatem Eccle-GM riori Patere latius quam Veritates re velatas , neque posse ullo pacto pertinere uo factum ullum revelatione post x S. De.nt homines e secta confiteri pririci Pium illud, si generatim atque i sinite sumatur, fallum esse , defendi ProrSus non posse, esse etiam perniciosum. quippe quo labefactetur atque everi tur sicclesiae autoritas insallibilis in symis holis & canonibus , quibus fidem nostram triformat ac dirigit Id unum superest hominibus e lecta, ut se ad Arnaldum adjungant, atque id defendant . ejusmodi facta, quae posita
sint in symbolorum canonumque teXtiAhus , esse veras juris controversias, quando3uidem traditio pertinet ad jus Ecclesia. neque dici plane ct omnino posse e Umo di facta non esse revelata, quia nimirum illa tamquam facta suo tempore sutura, continentur verbo divino , quo promis. sum seu revelatum est, Ecclesiam perpetus
in eadem doctrina sua Armam s constan-
67쪽
tem fore. Atqui si facta ejusHodi sun
vera juris controversia, si oromnino non potest nusmodi facta non esse revelata , sequitur id quod nece se est ut Arnaldus, imo & omnes homines e secta confiteantur, iacta ejusmodi fide divina credi. Neque enim debet esse dubium , quin vera seris controversia credi
divina fide possint. Fatendum est divina fide credi posse illa secta , quae dici pla
ne ct omnino no posiunt non esse revela
ta. Atque illud est quod homines e sere toties appellavere hares, theseos Iesultarum , quodque iam ut dogma fidei creadendum ponitur ab Arnaldo atque ab omnibus ejus discipulis, saltem quoad
symbolorum canonumque teXtus. V.
ob equissim defendere a gressus est.
SEd jam audiamus quid variis locis
Concedat vic nobis largiatur ille ipse scriptor , qui nos refellere aggressus est. Nihil est quod seque faciat ad bonae hujus causae firmitatem, quam testimonium i luda
68쪽
d, quod ipsa veritas exprimit ac veis sti extorquet etiam ab iis qui ipsam op
Spiritus sanctus , inquit recens ille priptor, qui in Ecclesia consistit ct com-st Iur , eam regri ab sique ullo erν oris pe- ulo in iis qua ad disciplinam pertinent. aque fila sine ulla revelatrone. ordinat
componit. Iam habemus hoc loco inlibilitatem aliquam , quae naturalis UΟ-ri non potest, siquidem ab infallibili,iritus sancti ductu proficiscitur. 'Εta quidem patet latius quam res reve-M, quandoquidem attingit nominatim qua ad disciplinam pertinent, qua ΚC: sia sine ulla revelatione ordinat ct cominuit. Falsum igitur est, neque potestia ratione defendi id quod tantopere jac um est ab hominibus e secta di sun- menti loco positum; bona fides postu-
ut illud jam ejuretur ac revocetur, ,stulat ut damnentur scripta innumera, libus illud cum tanta fidelium Oflenis ne propugnatum est, nimirum infalli-litatem Ecclesiae non pertinere nisi ads eas quae revelatae sunt, atque adcostum in aliquo textu positum , Cum velatum non sit, ab .Ecclcsia sine erris periculo dijudicari non polle. Conis a vero scriptor ille recens fatetur post
69쪽
Arnaldum , in fallibilitatem Ecclesiae pa
tere latius ipsa revelatione, atque etiam pertinere ad facta omni revelatione posteriora , quia Spiritus sanctus Ecclesiam regit absque ullo erroris periculo in iis qua ad discipisnam pertinent, quaque illa sine ulla revelatrone ordinat ct componit. Lud tuosum est sanc, homines e secta per annos so. adversus Ecclesiam tam protervatanta cum offensione contendisse, ut illud
propugnarent, quod jam ipsi falsum esse neque ulla ratione dusendi posse confitentu r.
Hoc addo , pergit idem scriptor , Ecclesam prorsus besse immunem ab erroris
. periculo in decernendis ejusmodi rebus. qua ad externam admini irationem ct rectum ordinem pertιnent, non quod Eccle a certam ad res eas νιte componendas revelationem habeat, sed quia D Eus AD MIRABILI Qu ADAM PROVIDENTIA NA-Tu RALEM EJUS PRUDENTIAM ITA DIRIGiT AC TEMPERAT , ut nahil unquam
generati consensione praecipiat, quod per se rediis moribus repugnare possit uuarrhoc est SPIRITus f ANCTI PRAESIDIUM , quo Ecclesia per omnes aetates seu tentatur. iam quoad veritates revelatas , s ad nos per scripturam ct per traditionem quam no-
70쪽
luoad res deas qua in usu ct disciplina posita
knt, se in quibus nos autoritati sua Parere cogit absique ulla revelatione. Sunt & ejusdem scriptoris haec verbaron sequentia : In his omnibus qua Ecclesia vel proponit credenda, vel facienda Pra-
Idem praeterea sic habet. Pertinet ad ρ- nil ei linam usus delectusque verborum maret sane , kt recte censuit Pannesius ea uem Illust. Cameracensis retulit loco . rui quis non fateretur Ecclesiam esse regu iam infallibilem ad desiniendum modum 'oquendi in rebus fidei , ad yro onendum robis res fidei , ergo etiam ad determinanisium , quibus ver is debeat explicari es rraret igitur, ut ipsa Bannctii verba re- Iraeientemus , qui μιs non agnosceret am quam Ecclesia autoritatem habet, ut ἐefiniat nobis sermonem ct loquelam. Eit illud subjungit. Cum isti semρον ad- - it Syiritus Dei, seri yrorsus non otest, ut suos seuos inducat in errore iis regulis yuas rins yrasicrabit, ct quibus illi Prorsus Uerus ac parere debent.