장음표시 사용
161쪽
34. Alii fundamentii invenire voluerunt in Communione Sangvinis, sed quod aliqui recte, ut obscurum, accusarunt. Quomodo nimirum communio sanguinis physica effectum potest producere moralem Socrates saltem respexit addi aritatem aetatis , cui tamen respondendum erit ex s. 18. Iterum alii reverentiam produxere, sed quae ratio tam frigi aest, ut necessario sequatur, Patrem filiam sus majorennem ducere posse, quia sic ex reverentia paterna fieret maritalis, licet objicias, reverentiam ergastarentes esse debere irremis bilemet, respondeo tanaen, hoc esse pro me, quia sic patres nonnulli fortius allicerentur ad ejusmodi matrimonia, prOpter reverentiam jam duplicatam, quae expectanda
ras. Contra paulo propius ad rem acceGrunt itili, qui causam hujus prohibitionis dixerunt esse pudorem eum ci capartesgenitales, quemflarentes
liberi inter sis beant, cujus inter alia hanc rationem proferunt hominem esse animal dignissimum atque splendidistimum, cui conveniat, ut membra ista non detegeret, ne quovis tempore libidinem excitarent. Ex quo argitimento concludunt demum,
majorem longe pudorem eme observandum inter illas persenas, quibus simul reverentia aliqua accedit, quales sunt parentes liberi . 36. Sed hic ante omnia in ipsum argumentum inquirendum est, ubi sane fateor, in genere, pudorta fundamentum rationi nostrae haud perfecte cogni- eum esse, nam ulti pudicitiam crepant, habent tamen animum impudicissimunt. Si vero aliquid di-
162쪽
cendum est, obtinet quidem ratio, quod in pudore praestinatur, semper pereum coercendam esse νη- quam aborum libidinem. An vero e indiaprohibμ D incestis demonstrari possit, non arbitror. Quanquam enim praecipue pudor inter Parentesvilibero sit adhibendus , verum ex quonon sequitur, ergo matrim tum inter illos est interdi m. omnes enim homines, inter se propter splendorem dignitatem , pudorem praetendere debent, inde nunquam possem conjugia celebrare.
sic ego potius causim prohibitionis quaereo
abhorrescentia natura cedUnte uti muta
iri L Natis aeenim meae rationalia O ingenitum est , ut averse carnem mei generis. Et ita vir si vis βω--.cam etiam hanc sententiam et, non quidem de cause hujus abhorrescentiar, an quae detur dubitare debuisset , quia sussiciat inev luntatem D EI Qui porro erudite dicit, quod ita ab aliis magis, ab alio minu colatuir, 'Qui nimirum natura alicujus bona vel prava est, Mnde
nonnunquam incestus. 38 ι, linea non tanta est aversio, qualis erat in linea recta,quapropter is trimonium tum somni est, quando inter persena contrahentes nulla, nisi natura sit prava, reperitur perhorrestentia.
Sed si illa adest , convenit; ut istae persecae a nuptiis abstineant , nam quis aliquem ad illas me t Abbac tamen immunitarimo ratioresb--eximunt connubia inter 'atres 2 Soroin, quia ferme indistincteapud illos circa ejusmodi conjugia deerHiem ditUr magna aversio.
163쪽
gy. Idem dicetidum est de se, ubi persenae, quae moraliter sibi parentum liberorum loco sunt, eandem faciunt paginam cum consanguineis in linea recta, licet ista abhorrescentia se non extendat
ad gradus infinitos, sed aliquando desinat. Quae vero personae e reliquis nullam naturaliter sentiunt aversonem, illaevi prohibitioni in jure naturae non
O. Caeterum si de propinquitate in genere, nimirum tam de consanguineis, quam assinibus quae stio instituenda est, non dissido sane, quod intersem sonas propinquas.exclusis illis, quae prohibentur, si
matrimonia contrahunt major amoris fiducia ex aequitate naturali praesumatur, quam intereaS, quae
citra aliquam pr.cedentem propinquitatem coivere. Quae ultimae quidem hoc emolumentum Societati adferunt, quod amicitiae quandoque inter homi cnes per conjunctionem duarum familiarum extet, dantur. Sed e contrario tamen matrimonia prq pisiquorum amicitias constitutas fortius ligant. r. Haec itaque intuitu personarum sussiciant, se quitur forma matrimonii, tibi statim nonoutilitet quaeritur: A. Societ, convugalis duret eriam per dies tata Z Cui quaestioni arue omnia hae disquisistio praemittenda est, an nimirum lex g. 8 posita, de matrimonio ineundo, obliget conjuges, ut in infini-tum, Le in quantum semper possimi, liberos creem quam nemo sanus assirmabir. Ille enim Iegi satisfecisse praesumitur, si, caeteris paribus, in sui mulieris supplementum duos liberos, imo tantum unicam Sobolem relinquit, sed qui tamen non
164쪽
peccat, quando tribus liberis adhuc plures adjungit. Inde,quia eas natur, nunqham certum nil merum determinavit, sequitur etiam, quod frustra 'quare vis de obligatione, an tendat in infinituma Quo pacto detinum ille, qui numerum illum, quem sibi proposuit, completum habet, ex naturali ratio ne, sin conjugali satisfecisse dicitur, ita ut non iniquum sit, quanda personae postea iterum volentes
a. Hoc tamen adhue obstat dispiciendum, an inruitsi asteris, νωθρου fini satisfacti est , mill ri rece inre posmi Ubi quidem nonnulli negati ve respondent,duisti praecipue ex regula, quia inparicto siquo nussi licitum fles Misere, si alteriin au inconsensem, itani quidem regulam ego ta . Vam relinquo, arbitror vero, illam in quaestione praesenti nullarii habere posse es ictain, quia in tantum obligat, in quantum pacto adhuc non satis uim est, nam si plena siti factio praecessit, nulla
3. Verum plane omnia alia dicenda sunt , de cohabitatione m/mentanea, nam tamdiu expectandum est, priusquam passus est editus,quia alia, ne riti non impleretur finis primarius, si poli Gangressura Remi ita non quaereret sobolem, sed intenderet saltem ex
165쪽
M. Quando vero conjuges consensem sibi do.
de re ad tempus vitae, tunc una, invita altera , recedere nequit.
s. Exinde fluit iterum alia quaestio annon contra pactum expressum, de cohabitatione ad dies
vita, Societas conjugalissi possi, Sed hic distinete formandi sunt conceptus. Itaque an ambo conjuges consentientes ab obligatione hujus paeli disce- dere possint nullum ex praecedentibus restat dubium. Sed an hoc liceat, invita parte altera, nego,
ubi simul nihil aliud respondeo, quam quod in .
42 dixi, nimirum a pacto nullus recedere debet, nisi consenserit alter, ita pactum conjugale, invita una persona, ab altera distatvi nequit 6. Sed quae naturalis dispositio ab ipsa aequitate limitationes nonnullas recipit, ut nuptiae jam constitutae distatuantur, qui modus dicitur divortium. Si enim ad finem principalem recurrimus, statim sese exerit occasio divortii. i. quando finis se ab una Persona obtineri nequit , confer tamen quae disserui supra a g. 8 ad 1i refer huc etiam divortium ob δε- iri conjugis lis ringationem a deinde dulteria xm sinu isti contrariatur, non quidem, si ex laratione loquimur, ratione ma ita, quia ille, salva obligatione Onjugali, cum altera sese miscere potest, sed duntaxat ratione mulieris, partim enim hoc suadent antea dicta de polygantia muliebri pariim obligatio foeminae erga maritum infra ponenda, de prole non adulterina, sed marito propria tollenda. 3. Huc spectatin malitiosa defertio, nam si una pars;ilteram tentere relinquit, tunc finis iste nunquam
166쪽
obtineri potest, sed ex dispositioinea luitati ficti a statun absque ulla mora ad alia vota juste, anscendit. Consulit, tamen dixi vel mabiis se, si enim personae destremis voluntas cogitur, nullum procedit divortitim veruini pars deseria fel cem reditum rursus expectet, quod aesidit in capri-ritate, fuga, quandoque ob causam Hilem, quandoque vero ob saevitiam alterius intoleratilem. Ind e videndum * se inserat occasio divortii, sevitiam im conjugis, quani quisionem O in moribus intolerabibbum, non raro scriptores confundunt. Circa ambas ego ita sititio si saevitis oritur ad coercend s more alterius , probe disquirendum erit , an hoc inodδmasi posit tolli an obni si villitur,octe secit ille , qui Verbera adhibet,quando vero his aliquid vilichre nequir, tunc,autea Divortium properatur, persenae ad tςnipus sunt separandae, quo spectat serpatratio a thoro mensa, od si verra iterum conjunctae sunt, malitia tametalin unon dinit juste per divortium sunt disjun
seis iae. Idem dicendum, quando uxor immerita severescireumagitur sed e contrario fieritia uxorum in maritos non tam innaturalis, quam ridicula habetur, cui non nisi per interpositionem potestatis maritalis succurrendum est, quae si nihil operatur, indignum praebet virum D, tamen omnia ad illos ςonjuge non extenduntur, qui quotidianis eji modi exercitation bus noctes ad ungunt amoenish
propter quem imodum kritiae, sicut arbitior, consistoria nostra divortiati admittignt. . s. an
167쪽
- s. Qitando veris Histortium factum, tune in jure naturae non prohibentur persenae pers et secundis votis, illud quippe solui tantum priorem
obligationem, semper libertatem ad novam aliquam condendam relinquit, cum hoc tamen additamento,ne persenae, de quarum impotentia incurabili divortium factum fuit, ad alias nuptias admitt/ntur quia jam de harum impotentia expresie constat. vj vero de priori modo divortiorum apud nos liceat, videbimus suo loco in jure privato. 8. Cum eis, quae dicta sunt, magnam affinita- aem habent nuptiae illae minis sesennes, seu uno v. cabulo Concubinatus, qui a plerisque gentibus rece- itus est, nam abstrahendo fi dispositione hominum, non adeo conspicua erit differentia inter nuptias xoncubinatum. Si itaque ex instituto quorundum hominuri judicare licebit,talis duntaxat cum matriis mortio coincidit disserentia, quod concubina inter gentes minoris tantum sit conditionis, ac mulier est.
qiuae disparitas pei pacta saltem constituitur. Quod si finem principalem consideramus, impletur ille hic
aequo modo acantea itaque Vllum habentuis, tunc de certitudine nostrae assertionis perquam securi sui anquam enim nonnulli contra clamitent, finem principalem concubinatus esse expletionem li-hidinis, quod quidem, quasi etiam non accidere se. leat inter gentes alias non nego, nego tamen, dari aliquem ex illis, qui expresse illum praetenderet, sed si quid facit,adjungit tamen implementum finis coniugalis. Alias enim & illa conjugia non essent concubitus, in quihus incestuosi homines magis quae-
168쪽
mniexpletio rem libidinis,ac procreationem liber
49. Quando vero quaerimus, quae species con gressus inter istos populos alteri sit praeserenda, tunc nuptias quidem pro conjunctione nobib ima ipsi agnoscere debent, sed si de utibiare disputatio in stituenda est, non possunt non c0ncubinatum prae- fine conjugio , quia ille m agis proficit maritis, illis enim non semper vacat, ut uxorem habeant, partis quia nummi ad splendide alendam e non sufficere solent, partim quia conditio eorum secum quandoque portat, ut relinquant uxorem, quod si ipsa non consentit, per ani dicta non semper effci nequit, efficitur tameo incoincubinatu, ubi invii deseri Potest, hac enim parte gentes inter uxorem ioncubinam huc disterentiam constituunt. o. Equidem nonnulli distinguunt concubim tramitatemporarium perpetuum, ubi exterminis constat, quid per illos intelligant, sed quae distinetio stente nobis idomentum adfert Haec autem justo melior est, quandoillum dispescimus in concubinatum pirisem si vir sibi quaerit concubinam, rem, si frumina sibi capit sicium, vel si ita lo- 8M placet, c*ncubinxuri, e ctra dis'tatem mariti
ad scolam procrea M.quorsiimherunt Matri
naiae etiam inter gentes accedat concubinatint men muliebris , quia eadem hicin ratio ac inj ly gamia muliebri erat, sed virilis saltem, ubi vcro ite- uin taliope alimentationis distinctus r
169쪽
eris habetur. An veris, nisi per pactum coim,
tutum sit, liberi ex concubinatu pro eati, cum i liquis, sed ducente ratione, in ea n simul succo dere debeant parenti, non dubito, quia persequoad libreos concubinatus coniugio naturaliter non est diversus.
am dicta de iustitia conjugalia secietati sus, sciant, pergendum tande mi est ad obbgationem, mare inde resultat, quam commode dividimus in generali seu utrasque partes obligantem,s duaryeciales , praecipud ex obligatione generali proven entes, unam nimirum intuiti mariti . lteram intuitu oris.
s3. In eis autem generali primis insplenduin est a fine , cujus virtute texoritur Facia,qua
veni, e intermitte, qua eanderi
ruriam , quae in ossiciis specialibus latius exsicabitur. Porro quemadmodum intentio legis num quam impleri posset, nisi alterius accederet Foncurri
an potentiam , inde consequens est,
unam alteran ad tapulam carnalem , sinollet, cogo. re posse. Denegatio vero ne accidat, iterum lex est:
si de amore constat . nulla ad congressum metuenda est
170쪽
est denegatio. Amorem autem comitatri mutua dignitas, ne videlicet maritus jus aliquod in mulierem sibi arroget, quod ad ipsum nunquam specta
bat , propterea lex tur: in tua interco Uesiit aequantas Et licet ante
nuptias, conjuges fuissent disparis conditionis, non tamen aequalitas semel constituta turbatur, turbatur tamen inconcubinatu. Demum exaequalitate ritur communio fortunae es opum . non tanthina enim ad emolumenta communicanda conjuges obligantur, sed& ad omnia incommoda infortunia, quae uni parti accidere lent, perferenda Vertim quoad communionem opum ita se temperet maritus, ne nimiis
impensis se ipsum consumat. l. Haec quidem breviter de obligatione generali, sequitur specialis, quae resipicit ad ubi ex legibus tribus prioribus si eciales proponemus quaestiones & quoad primam A secundam
legem contra quam maritus peccet, quando medι- ante conjugio adulterina soboles illi nascitur Hie nos per 3. I. dicimus, illum tantum peccare contra alteram , nam licet cum aliqua opus peregisset, sussiciens tamen manet ad mulieri satisfaciendum, &ita nullam aliam legem violavit, quam quae inculcat mutuum amorem, neque etiam propterea e g. ψέ mulieri datur causa Divortii. Deinde quoad ultimam legem quaeritur, annon maritus habeat imis perium in uxorem quod is a lex per mutua in aequalitatem, quae esse debet inter coniuges, statim negat. Nimirum imperium inaequalitatem supponit,vertim K mR