장음표시 사용
251쪽
s. Ex his statim oritur lex : Princeps stemperet secundum leges fundia
mentales Nam si illas spernere vellet, pote
6. Ut vero brevibus saltem sciamus, quomodo hoc temperamen thim juste instituendum sit, reassii mamus species reliquas formarum apra positas. In Republica autem omisata regulari princeps circa actum aliquem restrictum considat antea codegium vel ordines oluibus populo potestas interpretandi leges fundamentales commissa est, taciti concludendo ipsi cum illo disientiunt, suum proprium decissem auste exequi nequit Nam propter hunc finem regalia nonnulla ipsi sunt restricta, ne secundum proprium judicium actiones effeci usino de fluentes exequi possit. Ipsum vero Collegium etiam ita se temperet, partim ne ex uno latere Principi plura concedantur quam juste postulare potes , partim ex altero, ne ipsi id denegent, ad quod concedendum obligati sunt, quodque, ut efiiciatur, neces itas atque utilitas Reipublicae postulat
4 . Sed in forma mixta, ubi penes principem Collegium potesa absoluta residet, in contradictione, Princeps sententia sua controversiam componat, quia ille praesiimitur, non tantum naturam Reipublicae quam optime scire, sed Min eo simul esse , ut utilitas ejus procuretur Quaddo vero pacta ex pressa circa vota conferenda contrarium suadent,
tunc ea derogant dispositioin aequitatis. Eadem fer-
252쪽
me obtinent in orneta mixta limitata nisi quid per peculiares ordinationes restrictum sit, ubi in specie , ossicia sunt divisa, obtinet, ne una pars alteri in terloquatiir. Sed in f stematibus Dirator a te omnia commodus locus eligendus est, in quo proceres conveniant, ex aequo bono secundum pari a suas actiones temperent, quando vero in votis Contrarietas appareat, obligata est pars minor ut cedat majori, iuxta regulam : M ora concludant.
8. Sed quid ,siinforma absoluta in satu polyarchico ipsi imperames dissentiunt Z Tunc, si tressimi, concludunt duo, si duo tantum sunt, concludit ille, qui Reipublica prior praefuit quam alter , s equeses hac parte fiant , concludat maior, vel de
q. Restat adhuc unicum discutere, scilicet, ex Regali communi fluit jus principis circa lacra, quaeritur itaque aevomori prime is recte habeo circa religionem Z Sed in resolutione huius quaestionis repetimus ea, quae diximus ab initio in Cap. de Religione naturali. Ninairum distinguimus adhue inter Religionem naturasem de revelatam. Quod enim naturaim concernit obligatur salie ipse primceps ex disto capite, ut tam ipse , quam iubditi sui eam religionem profiteantur, quapropter etiam obstrictus est, ut praecipiat simul, Religionem istam in statu suo esse observandam. Necessarium quippe es , ut illa cum utilitate Reipublicae, quaecunque modo sit , conveniat so sed quid dicendum erit circa Religionem reisntitam Turcae enim praetendunt ovebitionem,
253쪽
ε imo diversas revelationes gentiles, in dὸ necessi. rio sequitur, quod revelatio vel vera vel falsa sit. Num, o amrimus regulam, quam Rae iorevelata congruit utilitati Repisticae illa est intro--cenda, id in recessu habeat. Hic sape nostra Christianorum religio, tanquam uniceia vera ro lata, ita comparata est, ut cum utilitate omitis Reipublicaeconveniat. Stavi falsae revesationes utilitati congruere possitnt, inde ex hac regula nihil determinare possumus. Neque etiam liquitur: Ita est revelatio vera, quae utilitati congruit, quia sicci revelationes evaderent Verae. r. Quo pacto melius est , ut regulas mittamus, imovi melius est, ut intermittannus, ex la ratione probare velle, quae revelatio vel vera vel falsa sit. Nostri Theologi meliora sciunt argumenta , quibus falsae revelati'ni addictum convincere postiunt imo nostra, ua revelatio cum utilitate cunnium Rerum- publicarum, quotquot illam profitentur, convenit, licet illae inter se vario modo juxta utilitat varient. Malo itaque quaestiones huc spectantes reservare ad ius divinum positivum, ubi alios serti*mur fontes ad quaestiones istas decidendas.
254쪽
SE uitur jam ut etiam ex altera parte iura & ossicia
viventium in Republica rimemur, illam vero constituunt parentes, de his, si quid tradere via mus, antea de methodo soliciti esse debemus, illa autem ea ipsa erit, qualis fuit in cap. praecae sicuti enim contraria juxta se posita magis notificantur, ita itistitutum praesens quam optime tali modo exit inchoandum. a. Sed ab evolutione terminorum incipiemus, quorum tres praecipuὸ nobis occurrunt, Piarentes. Subditi atque cives. Quando itaque haec tria Vocabula synonymice usurpantur, denotant persenam quae Pivit in Republicasu imperio. Et ita distinguitur a persena ea ess,quae habent imperium. Huc spectat alia divisio in personas public sic pri- istas. Nam perlona publica illa est, quae habet imperium, privata est, quae imperio est subjecta. sed inter gentes referunturin legati inter perionalpublicas, quod infra videbimus. 3. Quando vero vocabula seorsim considera
mus, tunc Parentes omnes sunt, qui nunc vivunt
sub imperio, licet illi simul peregrini,d regulariter alterius imperio subjecti sint. Sed subditi sunt omnes qui in Republica regulariter degunt, numeratis simul inquilinis utque in iis, anter quos re-
255쪽
sero simul foeminas, pueros, servos, Mid genus hominiim vero sunt illi, quorumpactis Restu- blica ab inrtio coaluit, vel, qui in horum locum suc- frunt,&tales sunt praecipue patresfamilias. Usus hujus distinetionis est, opiod Parentes Subditi, stilicst se sic dicti, illud observare debeant,
quod ossicium Civium proprie dictorum est, sed quod non participent de juribus illis, quae Civibus stricte sic diέtis competunt
si ivis autem quis fit, dicunt alii, vel per pactum expressum vel per tacitum. Sed de expressδ quidem nullum dubium restat, restat tamen circa pa- tum tacitum. Hoc vero, dicunt, tali modo acci- ilit, quandὰ sub initium quis consentit quidem ex Presse in imperium, ita tamen, ut sine nova obligatione obedire vellet etiam succesbribus, sed hoc ego appello simul pactum expressiim , nam illi talis
. clausula poterit interi, quae si inserta est , postea non facit pactum tacitum. Hoc tamen non nego, Ortis
Rebuspublicis, aliquem consensisse in imperium eius, quia majori parte eligendus erat, qua ration oin praecedentibus tam pacti taciti quam expressi mentionem feci. Sed cistud paetum regulariter aliud expressum supponebat de votis majoribus, confer Cap. 12. 1ο. Inde ego potius iterum a plicarem distinctionem jam dictam, scilicet Civis stricte sic dictus fit tantum per pactum expressum, cui inesse solet Homulum. Sed parens dosubditu funt per solum pactum tacitum, quod nimirum te .gibus obtemperare, non vero de eo pariicipare Ve- lint, quod lus Civium si
256쪽
si vel parens, expresὸ sibi reservata libertate,ssemn obtemperare velli legibu ais statutis Reipubli- .cae Quam nos negamus, nam iste intendit pactum expressum cum principe , quod tamen ipsi negatum est, licet hoc sibi reservasset, non obstrictus est princeps , ut illum immunem reddat, si quid peccavit contra leges, nam potestatio facto contraria nihil operatur 'Sed opsid,s Civi pin hoc praetenderet e Tunc princeps istam immunitatem justa coiicedere nequit, quia sic peccaret nosticium, quod ad
rustiti observandam ipsi impositum est.
. Quandoitaquequis Civis fit, pactum expres sum praecedere debet . cui ex impositione principis regulariter inest Homarum , seu Dramentum subjectionis , de quo nos plura disserere prohibernur, qui tamqualitas quam quantitas dependet ab arbitrio ejus, cui illud sit, decundum candem qualitatem quantitat Respublicae variat.
Accedamus autem ad jura dccssicia civium, quae illis competunt intuitu Regalis communis seu Imperii, ubi tamen, sicut in praecedenti capite, a juribus incipere non debemus, quia Cives, ut aliquoties diximus , multum contulerunt in princl8es,
quod magnam inaequalitatem efficiebat, jam autem inferior erga superiorem jus saltem praetendit, quod fluit ex ossicio, Iuperior e Ga inferiorem ossicium sitium exercet, quod provenit ex jure ipsi conare-
257쪽
s. Ad ossicium vero Civium demonstrandum in
genere lex est Imperant est paren
aum. Fluit haec ex illis, quae passim praecipue de Origine Reipublicae, disseruimus. iam cum . placeret Respublica, placebat simul effectus illo,
quem natura istius status secum portabat Sensius itaque legis in genere est, ut Cives id, quod a principe vel praeceptum vel prohibitum est, exequantur. Videlicet ut ex bonis suis tantum in illum conferat, quantum ab illis postulatur Specialiter vero, si eorum ossicia exinde deducere volumus, praeponenda est distinctio inter mandata principum Iusta atque DjUa Neque tamen longe quaerere debes, unde haec dinerentia sit dignoscenda. Nam illa est Vo luntvi Priη cpis Iusta per quam impuri intenditur finis Reipublicae tam intuitu justitiae quam intuitu defensit Mnis vel ensionis. Possumus datius dicere, quae non pugnam cum legibus uris Naturae supra inculcatis Nam neque finis Reipublicae pugnare poterit cum illis, ita enim aliam voluntatem justam regula complectitur. io Quando itaque Princeps I ga imperat, tunc ossicium Civis est, id exequi, quod mandatur. Alii appellant hoc officium, obligationem non resistendi ubi faciendum vel omittendum sit, quod injunctum. Si vero intermittitur aliquid obligatus est Civis ad talem poenam perferendam, quae vel voluntati inerat, vel qualem p. nceps dictitabit secundum pro portionem damni, quod exinde Respublica vel ipse
258쪽
ii. Inae reprimendi sunt conquestus isti, quos Cives, quasi injuria affecti essent, concitant. Nam
si sed um aliquod principis ab ipserum judicio diserepat, statim tanquam mal factum condemnatur.
Inde verum manet, quod, tur: vite nesse να- ne pluvius omnib- iacet. Sed quicquid huius sit, reguli manet incomusia: tibia privamia redere debet Hil tali publicae. Sed videamus nunc, quomodo is sta voluntas principis fest exerat Z breviter . ut diximus,
qua cum gibus natura Iugnat. Potuissemus etiam dicere, qxiae non convenit cunisne status , sed latet tamen in his verbis cavillatoria explicatio, Princeps enim justum quid mandare potest, licet nonas duci queat, quod conveniat fini. Qiaalia sunt ei humanitatis jura reliqua imperfecta, quae juste, imo, caeteris paribus, perfect sabditis princeps postulat addes. 9.i; Agomodo vero talisi usta voti Has cognoscatur, eliganter exposuerunt alii. Dicunt enim.
Jhoc modo eum violare vel ossicinni Principis vel officium hominis. Quae distinctio cum dicias nostris de mandatis justisin injustis 3 ρ. r quam optime
reciprocatur. Et quoad primum ossicium porro dicunt, hoc vel aliquos ves-iversos simul pace re Quae tamen distinctio in ipsis conclusionibus exiguum vel nullum usum habet. Inde is officium Princi 4ntermutat , quando non facit, quod totius Reii rublicae salus est, ex qua negligentia totus pOphilus damnium sentit item, qu ando id 'uod GF placitae volunt, non esticit, tau latione iussit ae
259쪽
administrandae, quam ratione defensionis. Contra vero in ossicium Dominis peccat, quando Civem non dignum facit eis legibus , quas in ossiciis quorumlibet erga quoslibet inculcavimus. Nam aeque . . . princeps ad illas observandas obstrictus est,acob - stricti sunt Cives inter se. iq. Negat tamen hanc adsertionem Hobbesius, quasi Civia Civitate injuria fieri non possit, illud ve-io probat exinde, quod Principi cum cive nullum intercedat pactum, si vero nullum adsit pactum, nulla adesset injuria. Sed quoad prius Hobbesio ijam in antecec entibus aliquoties satisfecimus, quo ad posterius repete, quae diximus Cap. I.&2. Ubi negavimus jus ex pacto deduci posse. Si hoc verum est, pro certo simul sequitur, quod aliquem pos im injuria assicere, licet nunquam pactum mihi cum ipso intercesserit, conserenim Cap. I 2. is. Nunc itaque quaestio oritur gravissima,
nimirum injuriis principi resisti post Z Sed hie
distincte procedemus, vel enim injuria levis est, vel atrox. Levis dicitur, quando sine periculo vitae bohorum injuria afiecti sumus, hoc casia sane ea . principi non condonanda blum, sed , si res aliter disponi aequit, constanti animo ferenda est. Atro ' 'cem Vero appellamus, si cum periculo vitae nostrae ct bonorum nostrorum laedimur. Antequam ea fit, cogitandum Prius est, Quoinodo vel fuga vel emigratione, vel denique aliis viis quis sibi consulat. Sed quide hoc obtineri nequit, nihilominus tamen pericHum nostrum intenditur Sane h1c placet, meditationem apponere aliorum , concipere
260쪽
quippe non potuerim viri sunmi, an possibile sit: Priscipem c hostem reperiri posse in uno individuo, quia dubitarunt, eum ita crutatum esse posse, ut Cives suos innocentes immolare vellet. Inde ego sentio ita, injuste facere Principem, si tale quid adversus me periclitatur, an vero juste faciam, si me defendo, nostrum non est definire , sed potius vindictae Dra res est committenda. Sic maneo adhuc in assertione, supra Cap. IX. s. et , posta, ubi dixi, principi ex capite imperii ne quidem resistendum esse, jam vero istud assertum ita explico, quod mihi talis quidem resistentia licita si ex qua necmediate hec immediate praesumi possit, me simul intendere volvisse internecionem ejus fg sic recte gladium manu intercipio. Illa tamen defensio adhuc sit prohibiti ex siua ad minimum colligendum, me cum ejus periculo defendere ubiuisse. Spem enim huc, commune dicterium Principessint Iam , Mod explicatur', 'ὀd sint inpiola iter. 16. Hanc quaestionem excipitalia ejuidem far nae An cives simul inis publica rationes ossi epostula e a Principe si ita dare nequit, ambifum possiM removere, vel planὸ e vita tosiere. Hic , quod primum memivum attinet, irium
suum oblittis, juste admonetur, ut emendet istud, quod interminum est amica admonitio atque correctio nullum peccatum est sed actio lauda-hilis. Attamen ultima duo membra paulo prae tantiora sunt, priusquam veroad illa, bondemus,