장음표시 사용
271쪽
miis etiam, esse peculiue ius divinu n, quia . ultra jus Naturae positivum species tertia non datur, vel quia inter jus Naturae gentium nulla est differentia. Sed dicis, hoc erit probandum. Imo ego id probavi d. l. in verbis illud jis natur ex una leges undamentali non tantismpriratos, fedo Principes in e e. djusta facienda obligabit. 6. Quando vero illis Sociis leges naturales praescribendae sunt, quaeritur antea, quomodo hic res commode incipienda sit, ubi praeprimis duo facienda sunt tempora, videlicet tempus acu te in belli, haec enim duo distincta genera, in quorum uno semper necessario vivere debent gentes, ita sunt diveis a ut absque injuria tempus pacis statum ordinarium, tempus belli vero statum extraordinarium
appellare debeamus. 7. Quod itaque tempora pacis concernit, obtinent adhuc in Societate gentium illae leges, quas in ossiciis generalibus quorumlibet inculcavimis In de quia jam res acta est, non opus habemus, ut singulas leges iterum repetqmus Sed sussiciat ista sal
tem Gentes inter se vivant ut ho-
socii. Qui autem boni Socii sint, an expositum est Cap. 7. g. ar nimirum ille sic dicitur, qui vivit secundum leges secialitatis. 8. Itaque si casus aliquis obvenit inter gentes, qui ad tempora pacis applicari poterit, evolvendus erit caput illud ex praecedentibus, ad quod casus iste referendu st G
272쪽
Gentium in Pace. 2 I9. In universum autem jaυ obligatio gentium vel perfecte vel imperfecte sese exerunt. Ius gentium perfectum est, quod unus princeps postulat perfecte ab altero, quale v. g. est, quod Oritur ex pacto , . contra obligatio perfecta est, qua princeps alteri, qui praetendit in ipsum jus perfectum, perfecte obligatur Ius imperfectum dicitur, quod imperfecte postulat unus princeps ab altero, obligatio imperferita, quando Princeps jus imperfectum, quod a Principe postulatur, recusare potest, confer Cap. seq. F. 6.io. Hic sane, quoad jus obligationem perfe- stam, nullum restat dubium, quin illa gens, quae jus perfechii habet alteram ad satisfaciendum obligation in cogere possit, adde iterum Cap. 28. Restat a n adhuc disquirendum, quid obtineat, si jm postulatur saltem imperfectum p Acriter fane
circa casus, ex hac quaestione fluentes decidendos; inter Ctos morales dissceptatum est. Sed quantum ego scio, substiterunt illi Domini in solis conclusionibus istis, de quibus controversia erat, parum soli
citi de principioin regula aliqua universali circa
quam . Omnes convenirent, ex qua postmodum communi ore pronunciaretur, quid circa casum ju
stum vel injustum sit. Imoin hoc scio, cogitasse illos quandoque de tali regula, sed quam inveris
more ab actione aliqua Iuris Romani mutuarunt, quamque ad casum applicarunt, cum tamen, ut jam diximus, in talibus quaestionibus centones legum humanarum iraeprimi Iuris Romani vim leguna nunquam habuerint.
273쪽
υ cap. XY VII. De preis. Ergo nos alia via ambulabimus, diximus, imtergentes alare sali m leges juris naturae generales, diximus etiam ibidem jus naturae, postulam jusi rersectum , non re inquere regulariter potestatem cogendi alterum, si id, quod petitur, recusatur, nam alter etiam imi erfecte obligatus erat ad irratificandum. Inde jam nostram assertionem huic legi
includemus Gentes, po iamei πι
in Simul vero supra addidimus, quandoque iuxamperfectum parere obligationem perseitam ho
que probavimus per requisita ibidem adp O iam eadem adhuc obtinent. Nimi hum tite . . .
iure imperfecto fit perfectum. I. quando Respublica una sine eo, quod postulatur ab altera, interiret. i. ii illa aqua quid postulator, eo commode potexit carere. H&nisi simul tale dammim ipsa in de sentiret. IV. quod etiam ab ea seu non ab alia
13. Silaaec quatuor requisita, qui eo ου uncta esse debent, notabis, facilis jam erit responsio ad quostiones curiosis, ab aliis propositas, quales sunt I.
Fossu negari, quod omnibus conceditur;
Iuratactionemn territorio alterius acquirere pos
274쪽
Gentio in Pace a per praescriptionem Z quod nos negam tis, nam illud,
quod concessum est ad tempus aliquod sectum fuit
saltem ex humanitate, ex qua alter nunquam, quia
requisita iam dicta deficiunt, jus aliquod extorquere
poterit, neque licebit am argumentarie jure privato, ibi enim, quod accidit, fit saltem ad coercendam negligentiam Libditorum. Inde, si quis talem licentiain in alterius territoriis exercere cupit, pactis
is Restat ut dispicias Ru breviter, quibus fumdamentis nitatur praeceaentia inter gentes Ubi ad quaestionem hanc decidendam amantea negavimus, quod divisiones Rerumpublicarum illam non essicerent, nam fieri poterit, fit etiam formas nonnullas limitatas , praecedere formis absolutis. Itaque alio mado in rem inquiramus. Scilicet per se una gens non praefertur alteri summa enim per naturam inter ipsa est aequatit.u tam ratione juris, quam potestati dignitatis. Sed recepta tamen
est postmodum inter gentes diversitas praecedentia , non ut denotaret inaequalitatem juris Imperium unius in alteram, sed saltem inaequalitatem dignitatis atque existimationis. 6. Inde fluit statim, quod ista praecedentia immediate non metienda sit secundit in dispositionem aequi alis, sed quod ad hanc institutum potius hu-naanum, ab ipsis gentibus placitum , concurrat. II. Nam si naturaliter loqui amamus, ita obtineret praecedentia, ut illa anteiret alteri, qua potentior habetur potenti. deinde succederet antiquitas, nam quicquid prius est, antecedit posterius. in Rema is
275쪽
Remanet ergo pro instituto humano pactum tam tacitum quis, expressum. Ex quo arbitror etiam praecedentia inter gentes observatur. 18. Quando vero accidit, ut duae gentes aequales, atque aequalem loeum praetendentes, conveniant, tunc aequissimum est, nulla pars cedere vult, ut medium aliquod inveniatur, per quod ad minimum in praesenti actu sine aliquo praejudicio controversa componatur, illud autem communiter es. Sors aliud, quod gentibus placebit.
AD probe intelligendum id, quic juris in istisa-
tu extraordinario deprehendatur, necessari uiri nobis videtur, quaerere antea , quid betamsit 8 Belli autem nomen rotius duxit a Duello, sed usus vocabulinum non idem est . In genere quidern sunt certamina per vim, ita ut in specie duellum sit cer
tamen inter privatos, Bellum certamen inter Gem
res. Sed quia insuper in Respublicas intravit certamen subditorum cum superioribus, non adaequata manet haec explicatio Ideoque malo ullum appellare statum extraordinarium, qui exarsit per vim certantium, qua tales μnt. a. Nec cogitare debes,bellum an status ordinariussit, nescis, si affrmas,quid forma belli sit,lustra regiones istas ubi belligeratur, confer talem statum cum statu
276쪽
statu pacis, profecto mihi concedes, diversam hos duos status inter se habere faciem. 3. Neque haerebis in voce certaratum, communi nomine isti hostes dicuntur, hostis autem est, contra quem jam arma capta sunt, vel ille inter gentes pro hoste habetur, cui aut bellum est indictum, aut cum quo jam certamen, licet leve, fuit. . Interim de justitia Dues multa disserereno debemus, cupa ex praeccdentibus jam constet distinctio status ciυilis laturalis. Quippe in statu na turali tam justa offensio quam desensio licita est. Non vero licita est in statu Civili seu Reipublicae: ibi ccrtantes nullum habent superiorem, hic vero superio jus dicit cuique competens.s Belli partitio haec est, quod I sitissensivum
defensuum , quae distinclaio duobus modis cognoscitur, partim , quatenus consideramus adhellum partim, quatenus partes consideramus ut certantes. Priori modo offensivum es , quo extorquentii debita Jura perfecta, Quae abnegantur, aut ubi injuste erepta recuperantur, cautioque in posterum quaeritur . Ved defensivum, opto defendit legens contra alterius offensionem in retinere laborat, 'lupe de jure sua sunt, atque sic ostensorvi defensor similitudinem habent cum Actore & reo inter privatos. Sed posteriori modo, seu morali aestimatione res secus est, nimirum ille dicitur osse or, qui primus incepit bellum, licet vulgariter dictus, defensis sit,& defensor appellatur ille, coatra quem
primo certamen motum est, quanquam alias offenser fuerit. Sic non inconveniens est, ut aliquis si
mul desenservi offcnsor esse possiti
277쪽
6 Bellum II est veljustum vel injustum Iustumbe umidque ostensivum est, quod oritur ex praetensione iuris perseeli. defensuum, Dod oritur ex denegatione juris imperfecti. Bellum i=να tum idque ensioum est, quod ex praetensione juris imperfecti, is defensivum, qhiod ex negatione obligationis perfectae exarsit, confer Omnino Cap. praeced. g. 9.adi .&hic g. 9. 7. Sed neque praetereundus est i e justus belli 'praetextus, qui oritur ex interesse Reipublicae. Cujus intuitu mentem meam duobus quasi verbis explico, scilicet tale interesse justum est, si per id non Offenduntur iura naturalia, iniustum est, quando illa ipsa jura cum illo pugnant. Sic interesse justum est, quandis Princeps auxiliatur Principi, qui terras proxime illum possidet, sic enim impellitur, ne eo suppresso, alter fieret potentio , qui deinde ipsiimetiam devorare posset. Sed hoc infiiper notandum venit, quod interesse status non per se pariat jus perfectum ita, ut unus princeps alterum ad id obtinendum cogere possit, nam multa nobis utilia sunt, ad quae tamen alterum cogere nequimus. Inde est
quod interesse ad jus perfectum Cap. praeced. g. v. referre non potuerim, nam si qua gens tale ab altera perfecte postulare vult, non nisi ex pactis hoc postulare dcbet. 8. Ab hac divisione pullulant multa quaestiones illustres, quarum praecipuae hae sunt I. An mei sit cisus justa belli Z quod negamus, ita licet quis munimenta exstruat, milites colligat, quasi aderastinum bcllum se praeparet , non tamen sequitur,
278쪽
aheram gentem propterea bellti in indicere posse; nam cuique libere relictum est, in territoriis suis constituere, 'habet,absque nota aliqua orinsionis. Quo pacto alteri genti simul remanet, an se etiam parare aure suo uti velit. II. Inde facile judicandum est, qualis belli causa sit cupia regnandi , detrahendi studium.
9. III Elimri quaeritur: Annon besium ex ut fidi parte juste geratur Summatim res huc redit, ima pars nititur praetextibus naturalibus, altera vero suis
legibus fundamentalibus seu interesse sitia Reipublicae, hic, si tale interesse ex S. 7 justum est, quaelibet gens juste arma capit. IV Simul addet dum est, justam belli causim fieri injustam, si injusta intentio
subest, quod accidit quandoque in quaest. 2. g. 8.Io. Hic insuper notanda venit distinctio Grotii in causas belli ustas fias riπι, ubi ex solis suasoriis bellaim non recte geritur, quod tamen optime geritur, si causa simul accedit justa v. g. si unus princeps alteri succurrit ad veram relligionem coiiservandam, qui per tale auxi tum etiam gloriam simul quaerere poterit. Ejusdem farinae est aliti Grotii distinctio in causias justas bustificas seu utiles, ubi etiam ex sola utilitate,si justa cause abest, bellum non
ii Bellum III. vel est publicum vel privatum aut si mavis Cipue vel non Civile sed cave, denominatio item desumas a persenis publicis, privatis, nam sic confluaderes bellum cum duello. E contra vero bellum publicum est, quod geritur in tergen- es Urivatum, quod geritur in Republica inter sub
279쪽
ditos imperantem. Atque sic non .pus habemus, ut cum rotio addamus bellum mixtum
quippe quod jam ab aliis ipsi negat rest.
ia. Belium I V. dividitur in solenne dc minus solenne , quae vocabula quidem non si lennia belli te edocebunt, se d solenne appellant, ubi bellum geritur autore eo, qui semidium habet imperium, S tibi rite cst indictum, minus solenne dicunt es e, quod denunciatum non est,is quod a privatis geritur. Equidem quod indictionem concernit, agemus de ea mox, hoc tamen jam dicimus, quod ea, si abest, non novam belli divisionen constituat, nam si ex minutis imis etiam bellaim sit dividendum, omnes pagellae, huic capiti destinatae, agerent de belli partitione. Deinde, quoad alterum membrum personae belligerantes faciunt vel bellum pubticum vel
'rivatum, ideoque non opus est, ut terminos multiplicemuS.is. V. Bellum es vel proprium vel auxiliare, ubi ex terminis consi at, cujus farinae haec partitio sit. Caeterum a scriptoribus prolixe respondetur ad quaestionem: γ quo besium licite suscipiatue Nana hoc manifes ina est, non tantiim prose suis sub ditis geri postis, sed & pro abis. Ad bellum tamen pro aliis juste suscipiendum hoc ante praeliapponendum est, ut ille, cui auxilia mittuntur, Iustam beligerandi habeat causiana, nam si injusi him quid praetendit, bellum tiam meum auxiliare erit inju-
stum. Deinde, si lati parte ullus adest praetextus, ille, qui auxilia fert nippetias eae justo titulo dare simul debet,iste vero titulus consistit in Pim tuo idoneδ,
280쪽
per quod ingratiam hujus alterum hostiliter tractare potest, quorsitim pectant I. Socii, in quorum foedere hoc comprehensum est a L Post Socios veniunt amici, quibus peculiari benevolentia jungitur. III. Praecipue vero justa auxilia seruntur illis, qui nobiscum sunt unius Religionis, propter quana ab aliis offenduntur. XIV. Sed an quis arma possit
capere pro sub tu henis ut ab injuriis imperan selibere tur cum alia mihi videtur tutissimum existimare, non ab casu abenorumsubditorum defensionem licite sus i quam . quo immanem superiorum saevitiam armis recte ab sese pol ne amoliri, a si obsim sunt in communitate Religionis propter quam ab imperante circumaguntur. i . Quod originem belli attinet, omnes uris
gentium doctores mecum consentiunt, non repugnare istud cum aeqllitate juris naturae, nam ponamus , unam gentem ab altera fuisse lassem , quomodo posset reparari injuriit quaecunque modo sit, sit altera sese non accommodat nisi per vim propriam.
Libi in civitatibus non amplius ea opus est, quia per implorationem judicis tanquam superioris nostri, facile adversia pars ad justitiam adigitur. Uuia vero
gentes naturali aequa eat adhuc renunciare noluerunt, sequitur, quod nullus hic obtinere possit alius superior, qui alteram cogeret, astram ferrum 2 ζDiuus. Nam poena locum non habet inter stenteς, inde vindicta seu vi coactio restat, ubi una levi dicat, alteram ad satisfaciendum cogit Inde est quod antea ad vim coactivam sinui satisfactione: requisivertinus, quia ista per vindictam comparatur.