Johannis Jacobi ÿ Ryssel, De Jure naturae et gentium libri duo

발행: 1689년

분량: 417페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

op. XXV De r

7. Nimirum examinemus vulgar m distinctionem inter a jestatem, asem e per issem aliis propositam, quae Omne auxilium dat dominis Monarchomathis. Cum enim dic Cap. praeced. s. i'. orta essent principia Machiavellistic, opposueruntsese illis viri pariter eruditi S Semi Docti , quorum ultimi, cum bonam causam defendere voluerint aliud extremum prolapsi iunt, quasi omni tempore princeps ad rationes civibus reddendas obligatus siet, donfer enim Cap. a. g. 26. Ad quam hypothesin defendendam distinxerunt Maj si item in realem personalem. Et Perso semappellarunt, quaesit apud Principem, realem eo, quae sit apud poplitum. Quam divisionem alii urabsurdam, pernitiosam recte accusarunt, in causam Veronos ipsi inquiremus. i8. exae informa abibluta Reipublica imposibile est, ut talis divisio procedat, quia profecto, si fretiistice disputare volumus, pugnaret cum definitione talis Reipublicae supra tradita. Eppesnaturas mae ab luta talembicipitem majest/tem to- lera e nequit. Si itaque admitteremus hanc divi- .sionem, tunc potius statum limitatum ita praedicare possumus status autem limitatus ab Alutus sunt contradictoria, quae non possum simul esse vera. Interim de effectuhujus dis uictionis in statuismit to videbimus mox. ip. ergo ad membrum secundum quaestionis f. 6. scilicet, an princeps Foniveiremoveripo uicommoda evadit respisnsio , quod grave sit probam, principem secisse aliquio, quod sui officii non fuerit,

262쪽

nam semper in tali forma absoluta ades praesumtio

protriticipe, quod illud, quod gestum est, optii

gestum fuerit. Inde non potest non mihi placere sententia Grotii, qui consulit, ex indole Reipublicae controversiam decidendam esse Si itaque est for- ma absoluta, utpote de qua jam loquimur, iterum cum Grinio quaerimus, anno populi unius injuriuam libentius pati vellent in Republica, quam omnia νum hominum caetra eant. Itaque ex uno malo mi nus est eligendum, ita ut informa abibluta illud, si res aliter disponi nequit constanti animo a populo'

feratur.

m. Sed ab hac injuria statim eximo eam, si Ty- rannus populum suum sine occasione hostiliter ut dique invadit, regiones depraedatur, kopp,daas struit, tune sine nullum aliud medium est, quam ut, donec ita vit, honeste custodiatur vel tandem plane removeatur, si beatitudo aliter conservari nequit. sed eiusmodi casus forte non dabitur. at Idem dicendunt in boad membrum tertium , ubi quaerebatur, an interfici possit Z Quod nos ex praecedentibus petamus, qualisenim scrupulus adfuit antea, talis is adhuc major adest juxta hanc licentiam. dia. Restat adhuc una quaestiori An mandati

s periori insessum exequi quis p ssit Me precato

Hic cbncurrunt duae obligationes, una, quae dependet immediate ex legibus naturae, altera, quae debetur stiperiori meo. Iam ille contra conscientiam facit, si obediverit, contra fidem principi datam, ni siobessiverit Bene, dicis, sed obligatio erga -

. . .

263쪽

CV. TXm. De iam qualis est, quae fluit ex lege naturali superat

obligationem versus Principem. Verum quam as

sertionem tu ipse cum grano salisaccipe Arbitror enim , me in verbis Hobbesii genuinam horum expositionem invenisses, qui ita disterit Peccatum meum est, quod ciens peccatum meum esse puto, quodver peccatum ab inesse puto possum quamisi sine peccato meo facere. Nam si jubea μ-cere, quod eccam jubentis est, modo qui jubet, jure Dominus i. e. Princeps lesitimus inmisit, id, florio, non pecco. as Sequitur Regasesteriale mesinens, seu quod intuitu 'btinet. Circa hqc Civis ossicium continetur duabus legibus, quarui prima Lia

gibus obtempera , fluit enim haec ex lege su

pra positari imperanti est parenduri altera est:

Perfer poenam meritam. Cujus adeo

sensus est, partim nequis resistat volumati legisl toris, si ex lege illum obligat I ad reparationem, a vel ad assecurationem vel se ad dolorem patie dum, adde Cap. praeced. g. 3i partim ne fuga sibi consillat,i quid, quod poenam meretur, comi is- sum est. Spectatliue iacilis decisio quaestionum crimen negare EUR, S, fidicra advocato Horeopa . Quod alterum Regale concernit, lex erit:

o es, exsuis conreis ant, quod ad justam defensionem velis en-

264쪽

cm Parentium a SV scit iam si hoc detrectarent f

ile salus Respublicae a vi imminente altera laeder tur. Reliqiua quae huc spectant, praeterimus, quia exiguo negotio ex praecedentibus colligi postunt. as. Huc pertinet liraestio, an j fu Principis recte quis militet in hesio injuso Quam eodein naodo tollimus, ac factum esting. ra. Ubi iterum verbambbesii alIegale placet, qui ita l. c. pergit nou enim , si ntilitavero iis Civitatis, putans hilum injisi' νι eptum esse, idcirco injuvie fecero sed portus si militare recusavero, cognitionem Ui vel injusti ova pertinet adcivstatem mihi arrog s. Si itaque haec verba cum iis ex d. 9 22 confers, sine dubio elegantissimum Hobbesii ingenium simul nostere necςsse erit. 6. Haec ita in genere de officiis Civium dicta sufficiant, sequitur ut speciatim duobus quasi verbis animadvertamus illas obligationes , quae certae parti Civium competunt, quod accidit apud illos, qui ad Ρnctionem aliquam regiminis publici adsciscuquos jam aliquoties viagistratus appellavimus, quo-

ruinossicium in genere hac lege includitur. IZD-

gistratin si se temperent infunc rota

Bibus subsecundum id, quod ipsi

rimandatum est. Ind probe viden

dum em, ne peccetur partim in excessu vel defectu partim , sed quod ita potius actiones dirigantur, ut ne aliquis, qui ipserum auxilium iusto modo implo d. ano si piatur V.Ta-

Donem

265쪽

a . Talibus vero Magistratibus in causis dicenis dis, imo indistincte in omnibus exercitiis functionum suarum debita raritanda est a reliquis Civibus observantia atque obedientia, si forte occasio

fert, ut apud illos comparerein eorum pronuncia ista audire debeant, quod iisdem sese accommodare velint, quasi ab ipso Principe mandata fuerint. ' 28. Succedunt etiam coli 3 O Societates aliae,

quas omnes alii eleganter corpora; bordinata appellant, ubi quidem nullam novam legem inculcare debemus, quam quae Civibus indctiactu competit, nisi quod specialiter in controverfi s in peiusmodi collegiis provenientibus sese habeant uxta statuta a Principe illis vel piaescripta vel conccsia. 29. Restat nunc ut paucis etiam dispiciamus, quot modis Ilis desinat Civis esse, ubi talem modum, quando princeps moritur, ante jam improbavimus, quia in Capite de affectionibus Reipublicae monstravimus, Rempublicam hoc modo nequaquam dilabi. Si itaque illa Respublica esse non desinit, neque desinunt illi Cives esse. Interim reliquos modos disi escimus in voluntarios e coactos.

3o. Ad modum voluntarium refero migratio..

nem, quae accidit si Resimblica una sponte relinquitur, illa vero fit partim, quando unum vel certa indi-υidua Rempublicam deserunt, partim, quandogregatim egrediuntur. Quod priorem migrationem concern.t, justitia ejus observatur praecipua: XmOdoin legibus, quo aliquis in Civitatem est receptus. Si itaque migrare licet, antea intentio magistratui urit notificanda, quia illius interest, nosse numerum

266쪽

Parentium. M. ivium suorum. Item, indicet migraturus id illis,

qui aliquod jus perfectum ipso praeuendere adhuc possunt, nam alias talis discessus iuga potius esset,

qua mali debitores utuntur, regatim vero juste egrediuntur populi e Civitate, si salvis simul prioribus rationibus partim hoc non fit in I audem iniuriam Principis, nam sic obligationi non satisfacerent, quam ipsi promiserunt uartim ut demonstrari possit, in Civitate operis suis nihil sibi procurare posse, quo pacto per se aequius est, ut propter hanc mendicitatem Resipublica ipsa sibi prospiciat. Hoc itaque odo cum aliis existimo sedem fortunarum a multis simul alibi quaeri posse, ubi lautius aeque ac

commoc ius vivere pos int.

3s. At violant aliquis Civis esse desinit imprimis duobus modis, videlicet per exilium S per

aeditionem.

32. Exilium fit, quandis Civis e Civitate ob δε- ectum aliquod lege prohibitum ejicitur, qui modus poena est, jam supra Cap. praeced. g. i. inter dolores morales relatus. Inde ex ossicio C. s. inculcat , Obligatus est, ut invitus etiam Civitatem deserat, seque in suo exilio ita temperet, ut ne animi mhabeat redeundi, nisi ad tempus saltem relegatus sit, spectat huc differentia exibi temponuru vel perpetui. Circa deditionem iterum hic obtinet post Pasaltem, de qua vid Cap. praeced. g, et Sed occasione ii jus vocis non possumus facere cum rotio, qui illam exta l. appellat actum , quo Civitas ub qua degetis qui culpae in extraneum reus est te mittreidum arbitrio is interpetantis, Pae tamen eXPOsi

267쪽

tio termini nobis neque evidens , neque adaequat' est, quapropter melius erit, si dicemus, esse aectum, quo cipitas jus, quod in Iuum civem exercet, tradendo issium tDem, etiam invitum osseri alteri Ciνιtati. Ista itaque deditio peragitur vel ex delictb Civis, vel ex contractu ejus. Ex delicto fit, si aliquid commisit in Rempublicam altera , propter quod juste is per bellum peti potest: ' Ex contractu, si civis injussu Principis sa contraxit cum altero pactum intuitu Reipublicae, quod tamen non approbatur, tunc ad praestandum interes te, alteri dandus est, quorsum refertur communiter deditio sponserum ex Cap. . 34. Atque sic facilis erit Responsio ad quaestionem e civis e Republica expeli post ZQuam ex praecedentibus etiam aflirmamus, si enim Civi relinquitur pro lubita migrare e loco, cur hoc non simul licebit Civitati, praeprimis, si princeps ustas simul rationes praetendere poterit. Haec sussiciant de ossiciis 4uribus , quae regulariter de Civibus praesiimuntur, jam ad statuna limitatum accedendum est, ubi non nova aliqua di

cenda sunt, sed hic semper Cives sese te=π-

perent in uribin suis secundum leges fundamentales legitime pra--

scriptas ut vero hac parte nulli parti fiat in

uria ex Cap. praeced. pacta illa fundamentaliarite interpretanda sunt. Interim haec ipsa nobis occasionem dant, ut aperte profiteamur, multa quan- doque

268쪽

officii Parentium, a s

doque in talibus iarmis licita esse , ita ut etiam suos principes justo modo ad legcs eas observandas obligare pqssint. Nam in tali forma recte populus in

consideratione Principis sui pro una stat persona, imo obtinere iam poterit, caeteris paribus, distinctio inter Majestatem realem perDnalem , de qua

supra

36. Obtinent adluic insuper in Republica limitata, cui addere debes Respublicas mixtas&systemata, duo jura Civium egregia, quae ex legibus funda. mentalibus vel expresse vel per consequentiam bonae interpretationis eliciuntur,.sunt jus pactorum publicorum obis bι f. 7 Qxioad paritis publica repete, quae diximus' Cap. F. S. , ubi talis regula erat proposita: Omnes persona publica possunt condere pacta publico , non verὰ omnespersiae privatae. Quae adhuc subsistit limitatur tamen in ejusmodi statibus liaritatis, quibus addo simul Respublicas mixtas systemata foederatorum, nam potest quandoque accidere hoc modo praetet sipremum imperantem , in Republica adhuc alias peribuas publicas esse, quibus tunc semper pacta talia, etiam ad obligandum imperantes , si promissis non stant, pangere licitum est. 38. Quoad is besti eadem ratio obtinet, ct status hoc juste suscipiunt, si illis datur ad istud occassio, imo contra ipsum Principem, si secundum normam

praescriptam se non gerit, inchoatur, tentatis tamen

primo mollibus mediis. Interim de isto bello confer rotium in Capite de bello subditorum in superiodis.

269쪽

De jure Gentium in Pace.

SEquitur, ut investigemus tandem effectum illum, quem pluralitas Rerumpublicarum generavit, quemque appellavimus supra Societatem gentium, ubi responsio ad quaestionem, an talis simul e-randa fuisset si una mansi et Resublici ex Cap. ai. g. 3 evadit facillima, si enim una mansisset Respublica, tunc de Societate gentium ne quidem di- utassent populi, nam certe, illi nos derisissent, si Κire potuissent, fore populos, qui de rebus nihili: solis notionibus seipsos plane devoraverint. a. Quia vero manc harum gentium plures sunt, simul sequitur, ut in naturam hujus secietatis inquiramus, ubi occasionem dabunt dicta in Cap. 6. . 33. 36. Quaeritur itaque an rectepossit aut stari Societas Nos debito modo assirmamus, proponamus antea defitritionem Societatis, quae ita erat, ciuod sit uni duorum vel plurium ho num ad cerrum finem tilitatem. Hic vero antea quaerendi sunt illi homines, nam Respublicae per se talem Societatem essicere nequeunt. Sed qui illi sines repertisint satim in principe, qui personam Reipublicae suae repraesentat, ideo non male a nonnullis Respublica definitur, quod sit persona moralis composita, cujus voluntas ex plurium pacitis implicita πunita, pro voluntat omnium habetur , ut Aingulorum visibin, facustatibuι adpace securiω-

tens

270쪽

Gentium in Pace et tem communem uti possit. Sic itaque principes vivunt inter se tanquam Socii, finem vero habent duplicem, ab una videlicet parte, ut tranquillitas comminis obse ve0ar, ab altera vero ut una ab alia, pro re aliqua, ac iteret, quod nece&rium Videtur,quos duos fines Principes c conservare procurare po

terunt.

Si itaque de fine constat, sequeretur etiam ut de juribus&ossiciis horum Sociorum dispiciamus, sed antequam hoc facimus, pugnare debemus, ex quali fonte illae duae species sint desumendae, ubi repetemus ea, quae de iure gentium supra Cap. 7. g. breviter disseruimus, jam enim tempus est, ut istum f. paulo latius explicemus. . Scilicet negavimus ibidem L Ius gentium csse speciem Iuru humani, nam jura humana supponunt legislatorem hominem, legislator debet esse si perior, gentes Vero sub quo vocabulo semper person: ri a descriptam intelligimus,sunt aequales ,& nullum hominem habent superiorem, qui illis leges praescripsisset. Ita provocas ad ju aliquod voluntarium, quasi nimirum gentes inter se at i quod pactum condidissent. Ego vero quarto : Ubi essu pactum , cum gentes adhuc non de tali contenerunt Zmicis, pactum inicrunt saltem tacitum, &tanquam normam actionibus suis praescripserunt. Ego 'arro P.ictum sine lege non obligat, nam

nil a est obligatio,ubi nullus est superior. II. Negavimus es speciem inter jus humanum divinum, nam si per se non jus humanum est, poterit nec Partem saltem juris humani habere. III. Negavi

SEARCH

MENU NAVIGATION