Johannis Jacobi ÿ Ryssel, De Jure naturae et gentium libri duo

발행: 1689년

분량: 417페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

281쪽

is. Sed si sorte hanc rationem adhuc non adprehe-dis, tecum loquar per inductionem, concedis, credo, nemini jus competere, ut e laedat hic per laesio nem intelligo, ut antea dictum, omne damnum, quod contra leges fit concedes etiam, alterum te laedendo, injus e agere. Imo concedes, te contra alierum defendere, vel alteri quod tuum , auferre posse, si nulliis superior est. Inde pro certo etiana sequetur, quia haec omnia inter gentes offendis,

quodsi tam justum sit.

16. Ex dictis non iaconveniens erit, si omnia una lex complectitur , quae cita sese habet:

Belim liceat. 4

r7. Quia vero certum est, statum hunc extraordinarium cum suis consequentiis , si semel exarsit, magis destruere homines, quam. augmentula eorum promovere, ideo antea semper gentes videant, quomodo pacificis mediis lites futuras componere possint L inde haec' lex eriis prioris limitatio

Pax praeseratur bella.

i8. Quomodo autem hac parte gentes sese commode habeant, non dissicile est quaerere, quia regulariter per conventiones speciales hoc peragitur, quando vel ipsae, vel persio segatos in loco certo convenuint, ubi controveisia componenda sit. Simul etiam ad hoc pacis auxilium multum contribuunt illi, qui in bello intermedii sunt, seu arbitri, qui consentientibus partibus, sententia sua litem dirimunt, quorum simul ossicium est, ut neque uni parti aliquid detrahant, neque alteri quiddam addant confer cap. seq. 66. I9 Sed

282쪽

D. Sed nec tertium mediima, quo bellum poterit praeveniri, praetereundum est, quod iis Repressaliarum vocant, nam si quaedam gens iuste praetendit ab alterasatisfactionena, eamque aliis mediis acquirere nequit , tunc etiam per violentam executionem uni Cives vel bona Civium sibi prospicit, hac intentio ne, ut is, quod detractum est, a sua Civitate illis sit refundendum. Equidem impugnatum ivere non . nulli hanc licentiam per rationes aliquas, quas exabusi hujus protulerunt. si veris in intuitate subsistunt gentes, magis licitae sunt reprosiliae, quam bellum ipsum. 2o. Antequam itaque bellum oritur, convenit, ut una pars alteri hoc institutum decunctet, non ex intentione, ut se simul ad istud parare possit , qui enim finem hujus denunciationisὸiunctae credunt, nesciunt, quid sibi velit regules Melii est praeve .rire, quam amniri, nam ex hoc saltem fundanae t ille princeps deridendus esset, qui sic contra principia belliea solenniter cum hoste suo , more pugilum , pugnam inchoare vellet. ai. Nos inde alio modo rem definiemus. ReM quidem indictio appestatur denunciatio besii, sed male applicatur. Vera causa ejus est, ut iste, qui offemure vis, alterum certum faciat, quod adna su ipsum ex hae vel ista ratione bellum struat.M. Si itaque pugnabimus, an semper ex aequitate naturali necessarium sit, ut tali modo procedant gentes, tunc absque peccato hoc negare possumus. Nam si una gens jam pro certo scit intentionem il- lam, quam habet altera adversus ipsam, praeprimis

283쪽

s etiam desensionem simul quaerere incipit , non opus erit , ut talis selennitas indictionis adhibeatur. v ippe defensio signum certum edit, quod nisi per bellum satisfactio si speranda. Ejusmodi autem insu, si nulla denunciario precςdit, tum demum bellum incipit, quando statem minutissima injuria praecesseri De caetero Grotius hanc Indictionem in pu-- rari conditionatam dividit, ubi & nos subsistimus, quanquam terminos secundum nostrum gin

stum non explicet Ideoquepimai Mictio nobis est, quando formala hac utiturille, qui bellum denunciati Vobis iam demmeiatu, betam propter hane .suriam, quam pindicabimiu Post talem formulam statim bellum incipit, de illi, cui bellum de nunciatur, jus conlpetit incipere istulantequam illa , qui denunciarit,hostilia inchoat,n itinet regula mitu es prae enire, qua raeveniri., Conditio m indictio accissit quando ista phrasi utitur denuncians. Vbbis inritabitur bestum. seriam nobis iliatam non reparabitu, hic bellum non incipit , sed executio protrahitur ad aliud tempus, ubi demum nova indictio pura accedere solet, bd quae & omittenda sae, quanta gens altera am sciet, quid sequetur, nisi in tempore fiat satisfactio. as. Inde metarium erit, tertiam indictioni, speciem, quam rotius omiserat, simul addere, quam appellamus mict -- post te in Quae ex hac formulta cognoscitur Vobis, nisi injuriam reparabium, post ammm mirabit ν intum, post

his coxitra stylum Elet, si adhuc sequeretur noVa

284쪽

υὸ o, quia formula est sussciens cognoscere in tentionem alterius. Sed ille, cui bellum hocmodo denunciatur, non jus habet bello alterum praevenire, nisi tempus extiterit, quia ante tempus praefinitum adhuc secura pax esse debet. Aliter tamen sese res habet in denunciatione conditionati, hic enim ci cumstantiae sunt ponderandae, an alter condationem post brevissimum, an post aliquod tempus implere vellet, quod quana optime cognostitur ex ria r tionibus, quae bellum praesens praecedere solent. 26. Sed nunc Iolennia gentium, quibus in indietionibus ipsae utebanturcilini,praeterimus, quia illae ad naturale jus nihil faciunt, quia fluunt saltem ex instituto de impositione eropria, inestequitursum quod illa vera indictio sit, laet id simul omissum fuerit, quod eiusnaodi actui addere selebat gens sie

apud Graecos indictio procedebat per calda ceum,

neam. De jure fecialium confer scriptoles histo. riae Romanae.

Σ . Ab indictione tamen differt i est proelum ris, quae sit saltem in utilitatem civium, ut si sciant, quem hostem habeant, quomodo simul fibi prospicere debeant , imo, quod omni ex populo relictum sit, illum simul hinsite haberes, qui hostis communis sit.

285쪽

eςm jam circumagunt, aut ubi urbeso agri capi

untur.

Quando vero nihil aliud superest quam bellum tuncin necessariunx erit, ut partes belligeram recitasse habeant, .ut ne videatur, ac si bestiae de bruta alii dia inflavirent,sed ut semper taeperamentum adhibeatur, ut exinde eluceat, homi nes illos esse , qui belligerant. Inde spontemnu- it, quods in medio besio partes ad certas leges sint

ad icta secundam qua id, quod juris est , ef re

debeoc O. Antςqvam autem ulterius progredior, inquirendum in antea in sinem bet . quem mulli dixerunt esse pacem, quem Mon quidem nego, nς go tamen quod finis principalis sit, si enim ob pacem duntaxat belltim gererent gentes, tunc vera esset laypothesis Hobbesii, statuentis aequalitatem importare , indolem belli, deita bellum esset status gentium orbdinarius. Ideo nos abomodo procedamus,sselicet distinguimus bellum tam defensivum quam offensio vum injustum injustum. Tinis principalis belli

jussi in osse suo est prosecutio juris persecti, in de , fensio denegatio obligationis imperfectae. Finis bHii Husi ossensita est praetextus iuris imperfectio tandem vana gloria de defensio est denegatio obligationis perfectae, confer diba, 6 alio Tandem

sequitur finis intermedius, qui est pieta 3i. Si itaque de sine constat, quaerendum nunc erit de jure in Alo, tibi ante omnia praeoccupare de-b mus, quod Ius Naturae Milo injus. istum, iunipoliat terminum, quam ut ille, qui tale bellum gerit,

286쪽

purget actionem suam injuse commissam perbissiti aliqua ub-

sequentem , ut nimirumcimnum est datum

restituat, quo illum assecit. Imo alter non expectare, debet priusquam illud reparetur, sed ipse sibi susescit, ut damnum ex aequo aestimet, ab hoste postulet, pila hoc deducitur ex capite de damno inresemittendo. Quod si vero jam ortumst tale bellum, tunes ipse, qui imid gerit, ad justum temperamentum belli obstrictus est, aequom . 3a. Remanet ergo ut bellium justum consideremus, ubi vero iterum distincti formandi sunt conceptus. Duplex potiamus henus belli, unum' ibiquὸ saltem o ditur,s nuta expectando si defensio,al

teram, ubi sim defensis accedit.

33. Priori modo omne jus includimus legi:

In bris tantum liceat , quantum

adju adquirendum suescit in

si morali aestimatioite id laesa pars filmsit, quod ad illam spectaret, subsistendum erit , quia sic altera magis laederetur, quam illa laesa est Ad aestimationes damni etiam referendae sitnt impensis illae, qua ad bellum adstruendum factae sunt. . M. Quando vero, sicut plerumque fit, diose so faecedit, tunc non, si bellum semel exarsit , quaerendum est de speciali jure defensoris vel offensoris , volari indistinita dicenda obtinenti

287쪽

Sed videamus antea, qui riptores mores de lipentia bellica locuti fuerint, ubi primum pona md Grotium, qui in capite, quantum in bello liceat tres regulas generales propc ii, qua tam prima est Ea quae adfinem incunt in morali malo Ha , aestimatio, intrinsHam accipere abi o fine quare qua ad finem juris consequendi moralitersnt

hic sed hic Grotio non negamus statim regulas ipsas , confer enim easdem cum instituto nostro 39. tunc ipse fateri debes, nostras assertiones cumitu, lis minime pugnare, negamus tamen rotio disti

clam methodui nisi enim inter res di oneretu exiguum fluctum ab iisdem expectare possemus.' Alii, qui rem Miter saltem histrax f qvunt sontes aequitatis naturalis, iubsistunt dun, taxat in inevione secentiam insessi multavientes με fine 2 mo exercitasse , quod vero non in quaestione est, nani munde ne ad minimumquidem conclusiones Armaremus. sed in dictis tam61 locis isti refugiunt ad leges illas, quae stequenter a Ducibus militibus praestribuntur. Verum uerum quaerimus quid, his deficientibus, liceat. 38. Ut itaque istare processiimus, amitam adhuc legem s. 33 positam valere, ita ut semperia. Conclusionibus ad illam etiam rectu reii dum in hoc di m. additamento, ut certisuries doceam

tuae

288쪽

tur sontes, ex quibus jus belli, cui defensio aecessit, demonstrari queat. Isti vero fontes ita debent esse comparati, ut necessario ex lege illa deduci possint. ac si lex ipsa praecepisset. Nam alias assertiones desumta essent a posteriori. S sic dubium, annus,a; tum licentiam bellicampraeceperit 39. Fontes autem includo duabus regulis, quarum I bimembris est 4 ita sese habet Si id,

quod mihi debetur non aliter ac per vim iolentam acquirere o sum , licet mihi ea vi arcere e m , qua se alter uti vis, qui us meum

denegat alterii membrum Si id ,

DU meum est, non aliter , ac pertam inolentam conservare queo; licet mihi ea tiarcere eum, quali alter utitur, qvi id, quod meum

nem consequendum suntria, adeafacienda mihi ius con .

petit regula simul sicilem patitur expo-

289쪽

conferst praesenti regula, tunc sponte sua fidet, assertio laeni nostra m non fuisse frustraneam. o. lac dictis itaque non .conveniens erat. quando pro licentia in bello talem formamus legem:

Vim i repellare licet. Si cum vi

lentia repetit ille jus suum quod sibi denegatur ab altero, sic ille rem suam recte defendit adversus alterum, qui eandem sibi auferre studet. i. Sed quemadmodum in antecedentibus occasone poenae justam proportionem requisivimus , ita & jam, ubi de vi propria coactiva agimus, hanc proportionem simul c0nsiderare debemus. Nam centia ex lege apposita ita temperata esse debet, ut ne nimius inde luceat excessus. Quapropter necessum erit, ut hostes se ita haseant, ne simul peccent in isgζm 33 positam, qualis restrictio licentilae recte a Grotio Temperamentum dicitur. Exinde, si placet, talis lex ad limitandam legem 6 anteced. po

rami effici8ur in bellavim at cum temperam τ'.

a. Istudaurem licentiae bellicae temperamentinii tribus praecipue modis sese exerit , vel enim respicit ad person, hostium, vel ad res hostium , vel denseque adflem hosti debitam. 3. Antequam tamen ulterius progredimur, edipendenda est non exigua distinctio Grotii, non mullorum se ivn interpretum in Mentia n inte nam re externam. Licentiam internam appellara eam, quae secturitatem parit in os endo exu

290쪽

nam vero licentiam impers m. Quandis itaque hanc distinetionem secundum vera sua principia examinamus. ω ' statim quod licentia exte na plane e ureia a sit proscribenda, non enim

jam scribim i , quod fit, sed quod fieri ribet.

Interim vera causa hujus licentiae imperfectae debe- ur ipsi Grotio, sipstquam enim ille testimonia hist ricorum4 aliorum scriptorum ad exornandum opus suum collegisset, non omittere voluit, quod ad materiam licentiae imperfectὰ collectum accommodari poterat, ex quo praecipue lacum unum vel ait rum concinnavit. 4. Ergo, relicta licentia externa, quoad internam saltem lustrabimus temperamentum intuitu 'rsonarum, ubi ex supra dictis statim distinguimus inter perlanas hostium , quae vel non nocere

possunt. Innocentes maneant immunes, ita , ut neminima quidem injuria assiciantur, quales sunt imdistincte foemina, infantes, pueri oc aliae petibnae. Item huc referunturassi, qui sacra aut literas curam, mercatores, agricotivi similes Sie facile est pro

bare: supra a militibu commi, esse contraj- .

natura.

F. Nocentes sunt iterum duplici generis, vel enim mo abiernoctum, quales sint ines, qui pecunias ad belrum serendum administram, vel physichquales sunt nolites, i in ipso negotio ad nocem ouminccupati fiant. Inter hos referuntur etiam aliae personae, quae non sunt milites, quando nimirum physice nocere student, quales'. s. etiam esse o sunt Cives,s minae M.

SEARCH

MENU NAVIGATION