장음표시 사용
311쪽
g. r. imo eaeposuimus ibidem S. 3 ad 37 quotuplex ea su 'qui omnes divisiones adlluc valebunt. Nam
gentes vel simultanee et conditionale comemtint. Valent etiam apud illas conventiones gratuit.e
onerogae pacta deinde tacita vel expressala pacta
porro, quae pretia rerum novstrae Uponunt vel pra- supponunt, juxta Cap. 6. circa quae omnia non magna dissicultas restat. Restat tamen circa conventiones pubbcas vel privatas. Verum nos assirmamus, pacta tam publica quam stri Paca, Citia tenta antea e Cap. S. 6 3 .descripsimus , hic contrahi poste Gens enirn cum Gente pacta privatoinit licet non semper tendant ad implendum commodum publicum seu Reipubli- cae, sed saltem ad utilitatem aliauam domestica n. De pactis publicis nemo movebit controversiam. . Sed Societati Gentium adhuc phires ab aliis additae sunt divisiones Conventionum. Sic conventio vel naturalis est , vel praeter- naturata. Naturalem appe qnt, per quam nihil aliud constituitur, quam quod jam antea juris naturalis erat, praeteri nati ratem ubi aut ossiciis uris naturalis aliquid superadditur, aut saltem praecepta juris naturae, ubi indefinita videntur, ad certi quid determinandum illustrantur amic cum aliis existimo, di -
visionem hanc ad ciuestiones decidendas parum vel nihil facere posite. Quanquam olim apud Ethnicos , ut alii recte arbitrantur, majorem usum habu erit, quia isti licitum esseptitabant, latrociaria in Os exercere , qui nullo foedere conjuncti erant.
312쪽
Gentium circa Contentiones agrs. Deinde Conventiones sunt vel aequales vel inaequales. Qu' distinctio tamen duplicem patitur
expositionem ab una parte intuitu artium, quae conveniunt, ab altera, intuitu ret, quae promittitit r. 6. Sic paciscentes faciunt aequalem convention m quando neutra pars deterioris est conditionis,&inaequatran, si una pars deterioris conditioinsta 'betur . g. in de litione quaesit non hosti /s , de qua conVenitur, aequalem reddit convention cui, sit aequalia utrinque promittuntur is iniquaum, quando aequalis proportio non obi)rvatur. 7. Porro communite etiam disitinguitu inter Conventiones Reales perso id gentium, ubi personales dicunt esse, quae cum rege intuitu ipsitus person e fuerunt initae, cum ipso simul extin 'untur, ales Vero appellant, quae non tam ipsius regis,
populive rectorum, quam ipsuis regni aut Reipubli cae intuitu sunt initae, ac perdurant extinctis licet rectoribus populi, penes quos administratio Reipublicae tempore conventionis initae erat. 8. Hic sane, obtinebimus, hanc distinctio ne ex aequitate juris naturae valere polle, facile erit respondere ad quaestionem aliquam ponderosam An nimirum Conventi pacta eriliret mortuuprincipe Ad quam quaestionem tollendam videbiamus antea, quid sibi velit dicta distinctio. 9. Nonnulli concedunt istam, sed sub certa limitatione, nimirum distinguunt inter rempublica in limitatam&absolutam, sueti ut isti ex sua hypotlaesi
loquuntur, inter monarchiam ab una, dc aristocra tiam atque democratiani ab aliera parte: statui
313쪽
quippe limitato distinctionem negant, assirmant tamen in statu absoluto. io Verum ciste procedendi modus non omnicaret dubio quia exinde ad quaestionem propositam ita respondendum esset ut conventio, princips mortuo, exspiret, quando forma esset absoluta, non vero exspiret, si eadem deprehendatur limitata. Quod tamen salsum est, quia quaestio etiam non raro in sa- tu limitato astirmanda, in absoluto neganda videtur. Exempla enim promta sunt. I I. Nos considerabimus jam neque formam he-que materiam alicujus Reipublicae, sed subsistemus saltem indistinctionibus Conventionum, quas antea habilimus. Ex quibus nulla alia litem tollet, quam quae conventionem faciebat vel publicam vel pri
12. tque ita ad quaestionem nos respondemus, exspirare conventionem, principe mortuo, si illa fuit privata, non tamen exspirare, si publica est, seu pacta in utilitarem status. Quorsum etiam spectantea, quae posuimus antea Cap. Inia conven-tι personalis oritur ex comentione privata, realis autem ex panio publico. i3. Sed dicis, grave tamen es dignoscere ju- se an conventio publica, an privata a gentibus fuerit inita. Imo ego dico, grave hoc est, vertim habemus nos medium aliquod, quod forte omne
dubium tollere poterit Equidem, supra Cap. s. g. s. posuimus, quid conventio publica vel privatasti Sed dicta non tollunt scrupulum, qUae conVentio juste publica vel privata appellari debeat. Ita
314쪽
Gentium circa Conveutiones auque alio modo litem inchoabimus. Scilicet haberitur princeps tanqtiam bonus paterfamilias, de quo praesumitur, ut omnia, quae suscipit, tendant incommodum sua familiae. Eodem modo hic comcludendum est. Praesumitur in dubio princeps egisse aliquid, ut captit Reipublicae, quod tendat inutilitatem ejus, nisi expresse disposuerit contrarium. Eodem modo in dubio conventio habetur publica, nisi vel per talem specialem clausulam vel per alias circninstantias probetur privata. Iq. Regeris porro etiam multa pacta publicaasigare possem, qua e liraverint principe mortud. Verum tu meminisse debes, vel talibus conventionibus clausulam fuisse adjectam valere pactum n taxat per dies vitae, Ves leges fundamentales in sorma insitata disposuerunt , exstirare pacta per mortem principis. Sic enim institutum humanum limitavit dispositionem aequitatis. is. Hae dictae divisiones omnes Conventionum non aptae sunt, ut ad id determinandum, quod juris
naturalis est, sum cerent, qua ratione nos adhuc aliam quaeremus, quam facile inveniemus, quando modo ad priora recurrere volimrus. Diximus supra Cap. 7. 6 dat icta esse teli pora in quibus vivunt gentes, unum tempus pacis, alterum belli tempus: Exinde formamus nova in divisionem convcntionum, quae verin statu pacis velabi fatu belli panguntur, quaeque ad suturum ordinem nobis dat
315쪽
tionum tibi primo rei te easdem dispescit in b-llicas privatas. Sed insignem tamen committit errorem in subdivisione conventionis publicae, ita quippe loquitur Publicas conventrones, quas Graeci ανΘηκας vocant, dividere possumtu in foedera, ponsiones pactiones alias. 17. Hic de foedere dc sponsione dicemus mox, restat pactio, de qua ita loquitur Restabat 7 H-cere aliquid de pactionibuου, quas me es milites
non de eo, quod summi es imporii seddere privata' stia aut sib commissa faciunt Sed de his agendi
opportunior erit locus, ubi ad ea, quae in belgo accidunt perventum erit.
18. Sed quis non videt, contraria loqui rotium, primo enim peccavit, quod retulerit inter conventiones publicas pactiones privatas, quod innutant verba sed de re privata c. Deinde commisso hoc, incidit in aliud nimirum promittit hic se agere velle infra de talibus pactionibus, ubi ad ea, ouae in bello accidunt, perventum erit, 'respexit sine dubio ad caput deside minorum potestatum in helio
cuius tamen contenta nos referimus ad ironsionem, et ranais cordatus inter conventiones publicas. Hunc tamen errorem soli oblicioni hujus summi viri adscribimus, tantum enim si hunc conscripserat ad adstruendam connexionem, non v c d d contro
versiam aliquam tollendam, quem deinde in rclegendo ut parvi momenti, forte omiserat. I9. Interim haec rotii meditatio ansam nobis
dat, ut rei natalo accuratius insideamus. Nimirtam, ut meruentes Oltra ν breviter cXplicemus, conventio
316쪽
Gentium circa Con*entiones asa contrahitur vel jussu 2 autorimi imperario ves. sine νυφα diu es abs Lautorirate publica Priori
modo appellatur fri uit de stantio, posteriosi modo do isio Strictius inde usurpatur vox stionsionis, quam ex usu uris privati, ubi omnem promissionem, quaecunque modo sit, denotat. zo. Restat vero adhuc dubium circa disterentiam foederis e pactionis , ubi nonnulli ad eam tollendam unum vel alterum postlcrunt, quae tamen nobis haud placere poterunt, quia is ipsis est tantum circa terminos, non ut usiis aliquis praeticus inde hauriendus sit. Itaque non peccabimus, quando haec duo vocabula realiter non distincta esse statuimus,4 si qua detur differentia, ex usi s riptorum enit, ut foedis appellemus Conventionem, quae contrahiter in pace, pactionem Vero Conventionem, quae in bello pangitur.
Quando itaque ad pacta pacis accedimus,
tunc intuitu foederi seu conventionis, 'ltoritatesiammi Imperantis contractae, non adeo nova diceniada sunt, quia iterum ea obtinent, quae antea intuitu pactorum Cap. D demonstravimus repetemus si
tum ex g, o dicti Cap. legem, quae haec est I-
Nam alias turbaretur profectis finis horum bciorum, quem duplicem positimus anica Cap. 7. F. Σ.ar. Sic oriuntur illiis res nonnullae quaestiones, quarum prima est An princeps Hemi foedere datam possit revocare,si istud pugnabit cum utilitate
Reipublicaepiae Ubi ab initio , stipatus praecipue ex
317쪽
' dicta lege, diceres,'iiod hoc juste facere non possit,
fides enim frangeretur Nobis tamen,& recte quidem, videtur contrarium statuendum esἡ, quia enim omne pactum fieri praesumitur, juxta antec dentia, in utilitatem Reipublicae, ita consequenter tacita clausula tali paelo inest, ut nimirum in tantum Valeat, in quantum non insigne malum accres ere poterit si Inde, quando hoc metuitur, pactum non Ibium evadit invalidum,sed 'rinceps ex ossiciosio, quo obstrictus est Reipublicae suae, obligatur , ut ab illo recedat. Limitationes in exemplis videbiS. 23. Secunda est An in pacta valeant , quae contraxit Princeps iste, cui regale foederum per leges fundamentales ademtum est Ubi statim respondemus, quod non, nisi enim status vel ordines consentiant, non obligati sunt ad illud exequendum velessiciendum, quod in tali pacto cautum est Neque altera gens propterea bellum movere poterit, quia scire debuisset, cum illo non paciscendum esse qui ad talem actum omni potestate destituitur. aq. Tertia est An uniis partis perfidia alteram liberet ab obligatione Z Quam sito modo cum Grotio assirmamus, optime enim dicit Nam capita Dederis singula conditionis vim habent sed hoc ita verum est, ne aliter eonvenerit quodfieri interdum solet, ne ob quaspis esse aia foedere sedere liceat.
Quae tamen omnia, ut alii recte monent, ita capienda sunt, ut altera pars non teneatur praestare, quod
capiti ab una parte neglecto resi)ondebat,in ne simul positiva aliqua noxa alteri inseratur caetcra
quippe in pacto satra manere debent.
318쪽
Gentium circa Conventiones . an
et s. Quarto , si duobus conjuncti sumus foedere, quaeritur Soctu alteri in contradictione sit praeferendus Z Hic vero distinguemus antea, vel enim uteri Sociorum cum aliis bellum gerit, vel id gerunt Socii inter Priori casu utrisque Sociis istud, quod in foedere conventum fuit, servare debemus. Sed posteriori casu placet antea cum rotio distingvere, inter bellum,quod gerit Socius unus,
justum vel injustum, ita enim loquitur hic primὰ sciendum es . quod ' supra diximus, ad injusta bella nutam esse obligationem. uare qui foederatorum justam habet besti causam, praeferendin si cum
extraneo res sit, etiam si eum alio foederato Postea talem addit clausulam e Sed id ita verum, nisi conrenerit hoc quoi, ne adversiu eum auxilia
mittere liceat. Pergit porro uod si foederati interse committantur causis utrins injustis, quod accidere potest, iitras parte abstinendum erit. Sed quid si uterque justam habet belli rationem Z Hic rotius ita disseri r uod Daederati belsent,justa quui de causa, si utris auxilia mitti
possunt puta in milite aut pecunia, mittenda erunt. Verum nos Grotio hanc conclusionem statim non negamus, loquitur enim ille ex capite de pactis ser 'vandis, atque exinde insurgit his verbis: utris auxilia mittenda esse. Re tamen accuratius inspecta, arbitramur nos, in flectu hanc assertionem sine maxima confusione in bello procedere haud pos e. Quomodo enim pars una belligerans finem belli
consequi posset, si semper aliquis adesset, qui alteri
ad ulterius defendendum se vires subministraret, imo
319쪽
qle,' at offensor est , haberet sic media ad ostendendum, ubi ille, qui se defendi non facile permitteret, ut hosti suo auxilia mittantur, ita oriretur certo bellum omnium contra omnes. Aliud tamen est
dicendum in foederibit aliis, quae ad bellum non respiciunt ibi enim dicta Grotii concedere possumus. 27. Quo pacto nos mesius esse existimamus, si nulli parti, licet omne jus belligerent , auxilia mittantur. Ratio quippe hujus status tale assertum secum portat. Sed inicis,fic obligatio tua non implitur Z mo ego dico, non impletur quidem obligatio illa particularis, quae orta erat inter me Eocios meos, sed impletur tamen hon faciendo id, quod promis tum est, obligatio generalis ex funda mentali lege uris naturae pullulans. Adversatur enim eidem uri, &consequcru er genio moratiorum hominum statuere velle, obligari ad aliquid, ex quo sequeretur malum aliquod pessimum,4 quod moraliter plane impossibile est. χῖ. Pergit Groti is dicto loco at si ipsit , qui promisi , praesentia requiritux, quae individua est
ratio postulat, ut praeferatur, cum quo antiquies foedus. Quod tamen Grotii as sertum de foedere auxiliari , quorsiim spectabant praecedentia , nisi multis distinctionibus obfuscatum, intelligi nequit.
19. Interim verba Grotii sequentia ad aliam me. ditationem nobis occasionem dare poterunt, ita
enim loquitur Sed addenda exceptio, nisi foedus post riu uora promissionem aliquid habeat, quod
quasdomini transiittionem in e contineat, puta,
ν jectionis aliquid . Num s sic intenditione dic,
320쪽
Gentiam circa Conventionis assmin priorem rcferri, nisi posterior dominium transtiterit. Ex quibus nos ita cbncludimus si ex foederatis unin est a diu, vel deditin, vel prote-ectioni meae subjeci vi praeferendin est,si s juste eLllerat. alteri. Nam ita ex duplici obligatione inihi subjecto atque addicto magis obstrictus sum,
quam ad auxilia mittenda ei, qui aequalis est. Ne que hic etiam aliquid ad decisionem facit istinctio, quod foedus prius vel posterius fuerit. 3o. Quinto cum rotio quaerimus. An far aliquod tacite renovatum intesigatur Z Ad quam negative respondemus. Nos cum aliis ita loquimur: Non de sothm negamin, quo nemo praesumatur ad novum onin temere sese a pringere sidetiam,quia isthoe modo de bindem duratione constare non possit. Unde si qui post istud finitum exercentur actin fro benevolentiae .gis, quam re 7ovati foederis indum habendi erunt. Nam simplexutist amicitia etiam post nitum foedis su sit. 3r sequitur stonsio, quae ex eadem lege .rii judicanda est, ac fecimus in foedere, h1c enim sponsio ab eo non distinguitur. Bd autem circa sponsionem in specie justum sit, videbimus ex quaestionibus
sequentibus. 32. Ante omnia itaque i ii ponendum est, ossa cium, quod assicit ministros illos, qui sine mandato principis sponsionem contrahere cupiunt, esse, Ietne praeternecessitatem siquid concedant alteri, ad quodnon ita obstricti nes coacti sunt, im), ubi non praeter rationes consensus summi Imperantis prou-