Johannis Jacobi ÿ Ryssel, De Jure naturae et gentium libri duo

발행: 1689년

분량: 417페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

tam hujus causa sit, quotidiana docet experientia. ii Spectant etiam huc propter materiae amnita. . do, Iona fortuna, Libertas, existimatio, digni. tas, divitiae, quisum una semper alteri est

renda. -

a. Iam ad crepa . Ad cujus atr-am requiritur conjunctio cum mima in qua vita consent. etima autem ita in corpore residet, ut, licet aliqua pars accidentalis absis, nihilominus adime integra maneat. Quaproprer ad hanc conservandam membra illa, quae propte periculosam infectionem eandem tollere possunt, ii reliquis partibus cor tis secanda sunt. Neque enim juyat, si morbus est Φ- termis, eo laborare ville perpetuo, sed hic equi. ritur, ite sic functiones animae prorsas jacerent, ut aegroto per medicamenta, cujuscunque etiam sint natur succurramus, inde nasciantur aer VIIam

72쪽

r . Scilicet homo sibi non vivit, sed propter S Getatem natus est; priori modo ipsius esset arbitria um, de se statuere, quod vellet, sed posteriori utique

studere debet, ut vitam suam in commodum Soci tatis conservet. Ille enim non ipsesbi dididit vitam, sed DEus. Iam ex hoc opere creationis suo autori obligatur, ne seipsum eo privet, quod non suum opus est, alias mini conlinitteret peccatum contra

leges capitis praecςdentis Qua ratione issilex est;

Vitam tuam conservare suis

u. II. Quaestio est de 'Aυἔχω, -- iipsi aliqui possit vitam eripere Quod nego, hoc

mi est contra obligatismira ex antecedente quae

stione DEO deinde Societati debitam. Quando- qu dem haec duas habeat exceptiones, parturi quoad arietines supraniau, quarum propricidium excusatur, secus tamen si stupratio iam peracta est; partim quoad illos, quibus in Contumeliam DEI mortem parant alii, his , si seipsos nec runt, crimen propricidii non competit, modo tamen de ea contumelia certo ebnstet. Neque a propricidio excusetur ille, qui ope aliorum se interficit, tande lex:

Vitam dis ipsi non eripe i

tis. III Quaeritur Utrum ille sit, excitandus, qui vitam suam pro re pro Principe, Patre, minore, viro πποψ amico δει evom p Ubi quidem ante omnia electus interhasce perseniis f mnidus in sic principi magis ostigati sumus quam benefactori , Patri magis quam amico. Secernenda sunt etiam ' facti ipsa , an pretio em o ex periculo possint redimitu non, bis

73쪽

enim cognitis, obligati nostra nos o ducis

imitam se nece sit postulat, pro patria, propriΠcipse propatre, L.

nefactore, ' mois miru

esse extouendam. Et sine tibiis priori.

busanodis non tantum recte, sty& honeste facimus, posteriori autem modo scimus, quod in i nostra in usum societatis sit consimenda. 17. IV. Quaestio est An licitum fit nos contra asterum defendere Sedhic distinctebit proti m. dum vel enim ab astero laedimur verbis. velfactis. Si verbis, quaerituran utili atRer sonetsi Lictis, an Defensione. 8. Circa Retorsionem a binitio dicis quod noli. Sed si esset peccanam contra lus naturae, tunc illa, qui magis colit Conscientiam, ea quid abstineret; verum alter malevolus itide haberet occasionein ulterius maledicendi Deiride ad ostendendam natu

ralam illam e rasitatem inter homines est licita, nemo enim praesumitur laesiis fuisse, qui retorquendo de alteri aequalem judicat. Postea famis di existimatio alteri Mars hinc modum reparata intelligitur, quapropter dicitur apud nos, in obi; Ad justam autem Retorsionem requiritur Lilem tempus, ut Metti statim, postquam aliquis laesis es, retorqueatur,nonvero utaliud templas expectemus ι ς-- Wisis, sic quando aliquis

74쪽

hominis erga seipsum

quensem appellat cornigerum, tunc iste per adulterum retorquendo, valde peccat. 3 idem moduae, non ergo per instrumenta aut alia faeta, inde illi, qui aliquem nominat Tartumum, non alapa infringenda, sed simili modo retorquendum erit. ao. Sequitur Defensita ibi iterum distinguendum est, vel enim alter me aggreditur cum animo interficiendi, pel non. Praesium ti pro his duobus modissimi instrumenta, quibus utitur sic, si habet gladium, clopeium, fustem, tunc praesumo, trulum internecionem meam hisce intendere velle. Quando vero manu, vel alia lavi re me Iacessit, praesumo pro aliquo certamine inter nos. ai. Hoc ultimo casa defensio est justa, quando fit Leodem tempore. a. eodem modo, vel per aliquod aequivalens 4 si hoc haberi nequit, permanum. Inde falsiim est, quod dicitur, Alapam rein parandam esse per mortem illius, qui eandem infregit. Nec concedes, arbitror, virginem cum stupratoris internecione pudicitiam defendere posse, quia inteream amissam,& vitam amissam, magna intercedit disserentia. Nam prior etiam per matrimonium vel aliud quoddam reparatur, sed vita simul aritissa reparari nequit Propterea tamen illis

non omnem negamus defensionem, ad quam caeteris paribi is suscipiendam, non tantum laudandae sunt, sed etiam omnium adsensum recipiunt. .

ia. Aliena siuit ab his dicenda, si aggretarbrorum mutilationem quaerit, cui non raro periculum vitae est conjunctum. Inde S hoc Ioco cum Internecione alterius me defendere possum.

75쪽

s Cap. IX. De offficio

23. Altero case, si mors mea intenditur, quaestionem non indistincte inirmo. Antea enim sersona, qua me aggreditur, confideranda est. Si est Princeps mein, eccapite inserit ne quidem resistere debeo. si alius princeps quam meus, tunc est vel in suo territorio, vel extra illud Priori casii pari modo obligatus sum ad non resistendum , poste, Hori vero resistere possum, quia in imperium hujus, is uidi quod etiam jam cessat, nunquam consei isti non tamen , si fieri potest, propter rejectum ali

riuem, cum ejus internecione.

a . Si est Misisse Principii , vel alius Socierati necessarius vir, tunc lic resistere possum, licet cum alterius diaternecione Modo ejusmodi homini non sit mandatum a principe , Nam alias talis minister dodignus vir, est quiden i necessarius Societati,®ulariter etiam ejus augmentum promovere debet, sed praeter illum dantur adhuc non pauci, sed nauta ejusdem capacitatis honu si qui hudes im facile supplebunt. Et quod supei est , eo ips8, quo me iste interficere cupit, non sepplere, edcorrumpere&mutilare societatem studet, quo pacto de indignum sese alicujus aeneficii reddit. q. Si aggressor est parer, excusatur. filius, si se interfici patitiir, neque ut m G 8M consideraridus est. Sed hoc simul quaero, sise γε ndit om cet sane si desensio cum ossensione simillest consula statunc adversatur naturae, statuere velle, Patrem a filio posse interfici; Si ero desensio tantaea ivraire flendum suscepta est, filius hoc casu non esit Rccu- Diadus, ut asserens patri

76쪽

hominu erga seipsim n

as. Quando vero invastis est Dominus, en O- mor, amum vel alii quispiam, tunc praeter licen. zorea resistentia, simul usque ad internecionem ait rius me defendereposaim,nam priores non quaerunt

amplius meum commodum. interitum otius, eo ipso, quo me aggrediuntur, se declarant hostes, hostes autem hostibbiu sunt inciendi. a . Ut vero hiec desensio juste instituatur, opus est,utis, quem alter est apgressus, se contineat in circiso moderaminum tute , quod adeo estre eramentim, e M aliquis deicis Missio modo με defensionis certus

χ8. Istud autem temperamentum aliter inst-tur in stati . . ali, aliter in Orib. utrisque convenit i Transactio in si hareacquiri nequit a. Aditis inclusi io hic obtineri ne qui ga, nam aequius est, si commode fieri poterit, fligere, quam aggrestarem occidere. Fu- ga vero fugienti non est turpis, nam si qua forti degeneroseviro indigna videtur,magisvi ficto, quam iure consistit. no. Sed si&fuga commode seri nequit, subq- . stelidum est, 'uidem in flatu naturali alterum Cum nece repullere licet, hic enim laesi adversiis ho- nem jus competit in infinitum,inio jam valetu i ta melli es gravenire, quam praeveniri, ita, dum

quis tinnim se parat ad nocendum, possum, nocendo eum praevenire.

oi Inflati Oti l eadem adhuc obtinent, cum hac tamen distinctione, quod tempus defensoriis. dem νὴ cipi't, quando aggress)r instrumenta jam versus.

77쪽

versus me dirigit, vel in eo est, uinoceat, desinat si ipse nocere desinit. 31. Omnia haec etiam adversiis invaserem erra M. uni locum habebunt, nam licet ille erret in persura, non tamen errat, ut ita dicam, in facto, quia e voluntas est alterum occidere.

33. Quando vero ille, quem alter aggreditur per injuriam, aggressiri occasio em ad inenderidum dedit, tunc ipse prius videat, ut per aliquod aequivalens alteri fiat satisfi si illa aequo mo-

oblata recusatur, conm vero alie me laedere incipit, ego extra culpam constitutus, docum internecione etiam ejus resistere possum. 3 . Ab hac sui defensione non aliena est defensibrem mearum. Si autemres mea aut est abiam, possum ua statu naturali per violentiam alterum ad restituendum cogere. Sedin implorandum est auxilium magistratus. Si vero ibidem alterrem meam nondum abstulit, permissum eis, adhibitis instrumentis illum repellere,vi si nullus auxiliari potest, licite occidere, atque uater hos refero etiam praedones Scores nocturnos. 3s. Ex eis, quae circa hanc quartam quaestionem

dicta sunt, sequentes forino leges: Vis V

rianti retoris. Contra malum: aggres rem vitam tuam tue e.

Et in his duabus legibus mera est aequitas, quia profecto, si ejusmodi perversis hominibus ex ratione ruatural non obstaretit, illi ad turbaad a societ strii omni die alios offenderent. . CAP.

78쪽

alus intuitu Uoienda

aclinantat .

IN demonstrandis legibus quorumlibet erga equoslibet praecipuer spiciendum est ad fontem illu ex quo tanquam communi rivulo omnes fluere debent. Ad hunc autem ea, quae in praecedenticapite probata sunt, commodam praebebunt occasio

a Scilicet dictum est, hominianioremseu non tantum necessarium, sinis praeceptum simul esse,&omnes etiam hune crepant, ac nemo est,quihai parte jure sito cedere vellet. 3. Hic vero amor omnes stimulat ad iura naturalia aequatiter participandini, quia quilibet ' re edignum, quamalterum iis judicat.

. ita verohaec sumunt, sed cuncti insuper si

inhisce juribus oUνυ ira student. s. Et, terea multumadhuc contribuit aquab-tas illa naturalis, qua homines ratione potestatis βdignitatis a natura inter se erant aequales. Quam nec usqueactucobliviscivoluiit,postquam hic si, tu naturalis e Republica exulavit Speciathuc quaest io, quod in urserari natura. 6. Hae laliae non pauca rationes clar docent, turalem aequabnuem inesse omnibus hominibus

79쪽

s Cap. X. De Osaetis erga alios

etiam, de juribu ister se in universum commun eandu quibus singuli se dignos esse existimarit. Quapropter, ut ii anquillitas cum aliis, quicunque sint, conservetur, haec lex est primaria Abup n

hominem, ut dignum hominem legibi tecum participando

agnosce Ideo praecipue aequalitas ista in eo

versatur, ne ego operis meis alterum e communione

iuris excluderem. Imo si quid ipsi detrahere volo,

non propterea constituo inter nos inaequalitatem,

quia ego hanc efiicere non possiun , sed si quid facio. di tur tantum me iasi sebi alteriuι. 7. Hoc pacto aequalitas obbsu huc non spect Wille enim eandem ad paritatam mirium restringit, tanquam causam, cur stinvicem homines metuere debeant. Nequepertinet huc, constitutis Re spublicis, aequalitas potestatis dignitatis, quia oppOstam habent inaequalitatem. Quae tamen, prout consideramus hominem in statu naturali, hi ex i- modum sibi locum vindicat. 8. Ut vero nini: hominum inter se aequalitas in astum deduci possit, statim oritur lex Ju nul-

- lade ubi Vocabulium Mori significat

omnem denegationem juris alteri competentis, de ita Minita, lassionis Ocies compla tur , cum hac

80쪽

intuitu Cusodsendae aequialitatis.

p. xerit autem sese harum Exercitium non tantum in statu naturati sed in cit is seu Reipublicae Io Modus tamen adhuc est incognitu , sed quem alii invenerunt, dispescentes leges in eas, quae ex communi obligatione legis fundamentalis citra omne pactum proveniunt vel os aliquam conpentionem demum oriuntur. Alii appellant priores posteriores vero spotheticas , alii rursus. absoliatas nominare maluerunt connatas, hypotheti ais vel acquisitas Utrique sane eleganter, qui tamen postea itilaas duas classes genera ossiciorum non ita artificiose,

proumatura disciplinae post illat, collocarunt, quantum mihi constat, in ipso ordine capitum inter

se non conVenerunt.

Iet. Alius secundum Decalogum praecepta concinnavit, quod belle factum esset, nisi methodus ejusjuri nostro, in quo a generalibus ad specialia progrediendum est, plane adversaretur. Decalogus enim est voluntas DEI revelata, jus naturae vero tacita, tacitam autem quomodo perfecte intelligeremus, nisi praemittenda praemitteremus. Aha, quae circa hanc methodum monenda sunt, tacebo. o. I3. Nos vero, salva aliorum Authoritate, ex h-bertate nobis relici a , illum sequemur ordinem, qui rationi nostrae magis arridebit, praecipue, quia credimus, eundem ad captum omnium esse accommodatum. Sic itaque habeto. .. . . , .

I . Ossicia quorumlibet erga quoslibet ex Iegi- . bus aequalitatis deducenda sunt vel intuitu meitan tum, Vel intuitu alterius tantum, vel intuitu nostrum simul H.In-

SEARCH

MENU NAVIGATION