Acta eruditorum. lat. Lipsiae, Christ. Günther 16821779

361쪽

quod et Plato de re I. 9, p. 46o suo modo dixerat Θοαν- μάτων δίκην καΤ αε φλε οέες, και κεκυφο ν δ γ ν καὶ is Τια-Haee quidem melius videntur Hesychianae interpretationi congruere, quam quod ricam Apuleianum il- sud onfert in prooectu ultomtur Προληψις, προγνωσι , nonne philosopho antiquo tribuendum, et de ante eapta opini ne intelligendum, de qua Cic. N. D. I, 6 egit Dubitari

potest, cur συμ εμα Τυρομένη exponatur συπιλημμένη. Vi detur autem intelligi υωλημμἐνιν hi μαμια, una tomprehen-Dformula Mim ii, quemadmodum συχαμβανεσει et συμπεριλααβα,εσ3αι, δι-- dicuntur, una comprehens foedera

Quae σφυροαώα sint, dubium reliquit H. SIeptanus posse enim vel ligamenta intelligi e quibus malle suspendantur, vel fascias, quibus malleoli pedum vinciantur, quia μοδέ- Τα ab Hesychi ita adiectum videtur, ut esset synonymum σπυρουα , quae explicavit per Τα σιλ εια. Sed quia verbum esse dieit seriptorum de re equestri, suspicetur aliquis,

serramenta intelligi, ac nominatim soleas ferreas equorum. Non potest genuinum esse ποψωνειν in his Συζυγῶν, τα

υπού για υποφωνῶν ἐν τω λκειν, videturque in συμφωνειν mutam

dum dicitur enim de iumentis, aequali nisi trahentibus, ut de contrario δεροζυγειν, quod vere est λη συμφωνειν ἐν Ἀ- κων Si iuxta Hesychium ρυσορραγὲ est, σοβαρες, non tam videtur ad Wγος i. e. δεικος seu περ- ωμα reserendum, etsi Mi ΜΗ tuus μγεα esse dicit πα α βαπ quam ad verbum perfundo. . Ibidem μυσορραγες ερνος explicatur απερρηγαενον απο ου ν' - est autem frons, ex arbore auri- eomante decerpta, qualis illa Virgiliana, em 6, 36. Oeαo4, aut ex ea saltem arboro, quae ter aurea mala. -- explieatur per oret , παια Το ἐπὶ Τη, Καιν καΤαφευγει τους

Hέτας' e quo tamen nondum apparet, Cur ναυσιν si ἱ- ευεis.

Ceteri quidem Grammatici, qui in notis ad h. l. comparan--tur, hanc rationem reddunt, επε εν τοῖς ναοις σαν, ἡ παρα την

362쪽

h. e. habitare nam supplices sedent moramlud in ara, et infra ubi est Aum vix dubitamus, quin cum Volso legem dum sit αw ordine litorarum postulante nisi et ibi seriptura vera fuit αwω. me πλήλων, φλῆεσΘαι, notavit A bertus infra occurrere ποίσει, cpΘκει et πικω, Sed ea ad locum hunc illustrandum valere non videntur. Mergo per errorem πλώσσειν e verbo βλωσκειν ortum Id enim

Hesychius esse dixit --. Iam Taylarus ad eurg in Loocr. f. II. e Grammaticis graecis docuit, φθείρεσΘαι interdum esse lente procedere, serpere, quibus similia quaedam Budaeus in Comm. L. gr. p. 3 84 collegit. Sic oret ωriti idem quod p ρεσει f. kπειν. Verbum πΤυσσει duplicem explicationem habet, primum κραδαίνει ut πτυσσοντο ἐάραδαί. νοντο ex Il. ν, 34, deinde, δο ατα δὲ πλοῖ, quod obscurius videtur Ac nobis in mentem venit, τα ἐνδυματα δ πλοῖ reis ponere, quocum πτυσσειν et πιύσσεοαι bene conveniret. Sed

defendi vulgata et explicari ita potest ut hasam duplicare interpretemur, tanto cum impetu vibrare et infigere hostili scuto, ut curvetur, i e duplicetur unde Scholia Homeri ad

etiam rem, quae curvetur, duplicatam appellare, docuit Granovius Observ. 4, I9 Hesychianum κολουαν interpretes non attigerunt videtur tamen pro κολοιαν per errorem pinsitum, quod est Θο υβεῖν, ut ab Hesychiis explicatur, et in notissimo de Thersite loco It 'a Ia occurrit. Ῥαπται pag. aio a. debet esse, ακται - In ὐποκευλα -eκοιλω debet esse υποκοιλα ut opinamur. Ἀαδευον in Glossario est αχ ε . pro quo serie ψαινυθον legendum erat, ut paulo ante

, quod et ipsum est μῶπιον, εἰ χλυ, λύκον. In Oaο- ράβδοΘimi, quos Hesychius ευλμψους explicat, ter erratum videtur nam ψευδοραβο ti demum glossae adiectae similo

erit Z ψυχροκομψωμοcta videtur nobis vel cum q-οκομψευ- μῶα, Vel cum ιυ χλοκομ πωμαι permutandum : utrovisenim modo Hesychian explicatio ψ οψαν, σωαΤα stabit. Sed huius generis plura notavimus, quae commemora Omuia non possum .

363쪽

Non potuimus praeterire, quae Hem' rhustus suo mole de verbo ἰλωσΠειν disputavit, ut omnem simul eius vim explicaret Primum in magna scribendi varietate vi his praesert quamquam etiam munrεῖ et γλωπίζων serri possimi: eetera vero vel librariorum errori tribuenda sent, ut αωτ-- apud Clem Alex Paed. . p. 94, vel in ἰλλωπ7ειν mtanda, ut ἰ-ευειν in Lex. S. Photii. Sed λλος , Pollute auctore est strabo, unde --ειν oculis esse ita distortis, ut palpebrae conniveant, tum palpebris adductis oeulas intorquere,

eista somni initia sens occludere palpebras, denique lassinoeulis adnictare, et oculorum ictu illudere. - Quae omnia exemplis exquisitisuinis illustrata sunt, variis variorum locis simul emendatis Digna omnino est tota observatio imgenio et doctrina Hemsterh i. Restat, ut de Auctaris Emendationum Rufintinianorabeamus, in quo de utroque tomo Hesychii multa, etsi pineis, praeclare admonentur, ut omnibus, qui Hesychium tractent, iam necesse sit ubique ad illud confugere plura enim msunt, quam ab Auctario aliquis exspectet. Ergo ea, quae in ipso opere omissa erant, hic adduntur, coniecturae Piersoni. Heri ae Vagenarii, ossi lingit Iacobi et mr anni Tossit, Uerhusti, praesertim ipsius Euhnhenii, proponuntur,

quaedam explicantur latius, et constituuntur diligentius. Iam etsi pleraeque coniecturae ita verisimiles sunt, ut multis se probaturae videantur saepe tamen exspectandum videtur, donee quis locum, unde glossae singulae fluxerunt,

reperiat, sine quo dissicilius est aliquid pro certo habere.

Nos ea tantum excerpsimus quae μυerhoi et Rufinhenii sunt, et in hoc Auilario primum edita, cum reliqua in libris cuiusque reperiri possint. Corruptus est locus, 'AΘρλητοι, ἐνΤευξ . sed adiutus Lex. Sangerm. Ru4nhenius vidit, αβο τὼς μευξις legendum esse, nam ibi plane ita legitui. 'Aδδαιον, si vulgatae lectioni credimus, apud Lacones est

sese sed hoc ita demum verum videtur Hemseclusio, ii

364쪽

αδδοιλον ponatur, quod remota dialecto, est ζαλον seu καλέον, ceum Rusem displicuerat αδημῶν, malueratque ἀδηαονῶν. Uerum illud lucetur Euhnhenius , quoniam ab αδ litata ἀδημονεῶν, et ab ἔδμμος ἀδημι derivatum videatur. Meursam sententia de ΑΘμονευ denuo confertur cum longiore Palmerii refutatione, tum utriusque conatus irritos esse e Lex. Sangerm demonstratur, unde locum apparet sic legendum esse 'AΘμονευe, 'A'ιονι α προς se φυλῆ τῆ Κεαρο-πAoe, σου ο μοτη 'ΛΘυονευς. In ων συλον. νεμον, quilibet erratum esse agnoscit . inde etiam Rufin entus --ον,ανομον legi vult. Ac nos quidem ipsi νομον dudum notaveramus, quod ex altera explicatione, κακοποιον, et ex interpretatione in m συλα et αἰ-α facile intelligi potest sed in in priore verbo liberaliores erimus, si quis O-υλον, forta se e poeta, seruet Mutilus visus erat locus Alberto, 'Aκώμενοι, ἰωμενοι, e εταφορικως ἀπο τῆ Θεραπευειν, nec iniuria: nam in Lex. Sangerm ita legitur 'Aκεομενοι, ἐπισκευαζοντες,

ριετ. e. . Sed in illo Lexico excidit οἰωμενοι, sive potius ἰω μενοε, ut adeo alter locus alteri multum prosit 'A--πεν μενοι sine interpretatione relinquendum est tum alia

est glossa 'Ανοαεπ .iorie, τὰς λαινο- ανατετραμμένοι, quae totidem verbis in Lex rhetor occurrit. Ocus autem, quem

Hesychius interpretatur, est Demo inis de falsu . p. an

γοις, συγ , quoniam ςλιγγες e dialecto idem est, quod οςλιγγες, quo Verbo Apollan Rhod. I, 296 usus est, reperiturque et inter fragmenta Cassimachi. Itaque reliqua pars Hesychiani loci, λαχιγας, variam lectionem indicare vid tur, praesertim cum scriptura verbi varia esse soleat. κυθυμησαντες et explicatio λιγω, σαHis bene constabunt, si Θυώσαντες legatur, hoc est, io μό-Τεe, ut infra λάλον, άδιον, Αἰολῶς Sanari poterit locus in Bis κε e Lex. m. tibi se legitur: μάζαι stoch πλως μαμ, πα- Meia

ἐ--. Certissimum hoc iis erit, qui Hestatum in 'αρο-

365쪽

et βα βαξ audierint: nam μάχα ραι pro ιαμ in hoc loco, de quo agitur, serri nulla ratione potest. Mira est glossa,

B φανα φοβερα, αμὰ μικξα υπο Κροτων , verum eadem, ut e rhet Lexico Euhηle,ntis didicit, mire corrupta. Primum

ergo separatim legendum. Ἀττα , φιβεια, ceteris omnibus deletis. Iam altera ab hac est glossa ξλος, quod si in λευκος mutetur, seret illam explicationem, μικρα rr . Atque ita omnia haec in Lex illo leguntur, nisi quod κος scribitur, quod a λελας hoc series literarum in mich. Glossario postulat tantum scriptura differt. Ceterum

τανα intactum reli liut tantuin addidit forte quis eoniiciat ιγεδανα aeolice pro ιγαδανα. Profecto ingeniose Glossa Hesychiana, ruγδεα, πονομοe, δι λύδατα πεhει, aliquot verba adiecta habet in Lex rhetorico καλλου δ' ελεγον τως

τοῦ ε ει γυρα ἔφη. Post δελαφυξα malit Rufinhenius Uiu φη- σας pro δεφορησας , ut in Scholiis ad Aristop3. Nub sa, λαμψυσσω, το ροψά . Sed quoniam λεφοροσας rem satis exprimit, ut consequens significetur, ut in altera explicatione, ἀν-ωσαe, dilapidost bono nobis quidem tenendum videtur. Ἐπιβουλεύων, non sua serie postum; T. I, p. Igao. positum, ut simile sit interpretationi, λοιδορῶν ἐφυβρίζων, mutandum est in επιλωβευων, eodemque modo ab ἐπίβουλος separanda glossa, a εαμ λολιος, et ad ἐπεσβο ο reserenda, aut ad Θηβολος, quod in Lex rhetor diserte sic explicatur, addita hac ratione: πρου τα ἔπη επιβαλλειν ω βελη quae quidem patio nobis quaesita nimis et arguta videtur mallemus enim eum conviciatorem intelligere, qui certe pungit, cuius convicia certe dolant quasi υςοχον λοιδόρον, ut tinginus c. 34, κένΤρον κέα παιλας ευςeχου de dicheriis mordacioribus. Is απαfενος non est sed Ἀρτεμις, quae nomina et alibi confusa sunt 'Iλιγγι φθογγοι voluerat Vertus cum αελ - Θιγγω permutari; sed Euhnhe-ι duas alias correctiones prouosuit, vel λιγυφθογγο/, quod nobis perplacet, vel ἰυγγu-

θογγω, quod ipsi magis blanditur. Ἀακοβας, u esse possit

366쪽

ori κακῆ erit cum Hemsterhusio in κακκβακ mutam dum hoc est, καχαβας pro καχ s. ut ηιωΘαβας est X autem in cum Doribus mutatur, qui saepe asspirationem eximunt. ΟἰαMν, - Aibertus edidit id Rufinhenius post Step4nnum sic corrigit, iaταν, κωμή , similiterque in οἰσταν et ας restitui vult κωμαι pro Nam οια esse pagos, ex sol7. m. 2, 39. disci potest e mas significare, nullo exemplo constat.

Finiemus hanc totam de Hesychiano opere narrationem indieanda praestantissma disputationis summa, quam Cel Rufinamius eidem Auctario de Dionysiis inseruit. Ergo Dionysia in Lex rhetor sic describuntur: Eom in 'ri

νο, sic Hesychianum κλαῖ dudum correxerant Viri docti)

Unus Hesithim diserto distinguit triplicia Dionysia. Sed

Aristophanis Scholiastes ad Acharn. v. o I. qui priora duo genera pro uno habet, errat, et cum eo calvit atque Casaubonus male enim intellexerant poetae loca, ex altera parte V. 2 2 et 23 I, ex altera v. Og et Irsa, ubi festi dies iidem deseribi videntur. Sed Dicaeopolis, qui in fabula imducitur, avolat in pagum ad Διονυσια-- αγρους reversus autem Athenas celebrat Lenaea. Non patitur ergo temporis locorumque diversitas, eosdem dies festos intellisere. Quod autem in Lex M. Lemae ad Gamelionem reseruntur, id sic vitabitur, si αμ λιωνος in ηνο, Ληναίου mutetur certe verbum vitiosum est, cum nucydides a I s. diem Lenaeorum adeo nominet, qui suit duodecimus Antes herionis seu Lenaeonis. Praeterea Antestheria, quorum partes sunt Πι- Θοίγια, ο , υτραι, non differunt a Lenaeis. Nam Acha nenses editi sunt Lenaeis v. og Iis 3 sed sentiesto

igitur Alciphro a I, p. ago ea distinguit, id sic inpotest, ut unum illorem dierum κατ sχυ Lenaea

367쪽

sues NOVA ACTA ERUDITORUM

adpellatum statuamus. Ceterum, quoties Διον- simpliciter dicuntur, intelligenda runt urbana Dionysia.

LUTIO PROBLEMATIS AD METHODUM

Tangentium inversam pertinentis auctore L H. LAMBERT. g. I. TH. II. Droblema, quod hic solvere constitui, issu ipsum est, ex quo R. P. Vincentius Hecatus, in primoTomo opustulorum pag. 93, ita praefatur. , ropositum olim fuerat, in familiari sermone, a viro sim rebus analyticis satis versato, Problema, pertinens ad tantigentium inversam methodum, quod a se tentatum saepius halebat, solutum autem esse ingenue negabat. Problema,vero erat huiusmodi. Datis duobus punctis D, in quo-hrum alterum sit in rectam , invenire curvam D Bisaistranseuntem per punctum D, cuius proprietas sit, ut du--cta tangente qualibet M , pars curvas Danaequet re- Oam G T. Intelligitur vero rerum D G curvam tangere in puncto Q.

Idem hoe hroblema et mihi iam pluribus ab hinc arsenis in mentem venerat, instar lusus ingenii En qua ratione: MCanis in D leporem, secundum murum rectilineum ἡσ procurrentem, ita prosequitur, ut quemvis passiim,e risus leporem dirigat quaeritur aequatio ad curvam Diis E, quam canis cursu suo emetitur, posita velocitate tum oleporis, tum canis, constante, sive aequalis sit sive inaequalis.

Facile patet, utrumque Problema unum idemque esse. Hoc quoque dandum est illi Anonymo, qui FLRutato solvendum Disilia πιν OOgle

370쪽

, MENSI AUGUSTI A. MDCCLXIX. 3s

vendum Probi proposuerat, solutionem dissicillimam esse, si quidem immediate relatio inter abscissas et ordinatas quare tur Ponas enim tangentem esset ad rectam xc nodi malem, et sis AP - π

erit unde

Hae ergo aequatio esset integranda. Rein Ricearus allam imgressus est viam, at vero prolixissimam Quare breviorem hie indicare haud abs Te esse duxi. En ergo qua rati, ne rem adgressus sum. Posui angulum rametis, sicque habui xmmdy cosec in Tra: - in