장음표시 사용
381쪽
statim subseripserunt Secretari Legationum tabulae tamen paeis illo tempore nondum in unum redactae corpus, nondum Legatorum ipsorum firmatae manibus et, ut moris est, mutuo inter eos exhibitae fuerunt. Has subscriptioneste miscuerunt inter se viri docti, tanto facilius inducti in errorem, quanto magis insolitum, pacem promulgare nondum concinnatis tabulis atque expeditis.
Progredimur ad disputationem XXII. quae se nobis et argumenti dignitate, et rei novitate mirifice commendaviti Inutituitur in illa potis Olivensis atque I sphalicae collutio. Ad hane eollationem instituendam impulsum se dicit Au r. quod videret, pacem estphalicam non modo in Actis paeis olivensis saepenumero laudari , sed omnino huius totius praeeipuum fuisse exemplar. Quod ut plane adpareret, primo loco res, deinde formulas inter se comparavit. Ad res quod attinet, in livens conventu semel iterumque postulaverant Sueci, ut paci estphalicae Imperator novum robur ac firmamentum adderet. Porro, in exercitio religionis Rom. Catholicae apud Livonos ordinando, ipsi Legati Suecici profitentur seeutos se esse non modo Stumsdorfensum induetarum, sed etiam pacis estphalicae exemplum. Sunt et aliae res ab Auctore indicatae, ex quibus utriusque pacis similitudo apparet. At haec similitudo multo maxime in formulis ipsis conspicitur. Nam primum totius orationis habitus in olivensi iuxta atque in Osnabrugens varius est, et male consutus. Et sunt plurima loca utriusque pacis inter se convenientia, quorum nonnulla Auctor recensuit. Nos eorum,
qui talium rerum curiosi sunt, causa, ex his Articulum huc primum utriusque pacis transscribimus. Art. Pae Olivens, Sit pax universalis ac perpetua, et vera sinceraque amicitia, inter atque eiusdem Monfoederatos, it
primis cita ut altera pars alteri posthae nihil hostilitatis aut inimicitiae, clam aut palam, directe vel indirecte, in
382쪽
serat Sed utraque pars alterius utilitatem , hono. rem a commodum promoveat, et fidam invicem vicinita. tem pacem et amicitiam serio colat. Art. L. Pae. Osnabr. Pax sit Christiana universalis, perpetua veraque et sincera amicitia inter omnesque eius Foederatos inprimis Eaque ita sincere serioque servetur et colatur, ut utraque pars alterius utilitatem, honorem accommodum promoveat, omnique ea patet fida vicinitas, et secura studiorum pacis atque amicitiae cultura, revirescant ac reflorescant.
Quanta inter utramque formulam similitudo. Nam quod Art. I. pae oliv. de inimicitiis clam aut palam, directe De inderecte non inserendis cavetur, id Art. II pae. snabr. iisdem quoque verbis sancitum est. Sed fere omnium Paci. fieationum ab his formulis initium fieri consuevit. Qitae sequuntur fullorum nomine insignita sunt, atque ultimum egregii huius operis locum occupant. Miscebiorum istorum ratio est haec, ut in iis vel omissa quaedam indictatur, vel irrito studio antea indagata perspicue exponantur. Sic v. c. adduntur quaedam ad ea, quae Tom. I. Obs r. pag. os t. de Pastorio narrata fuerant. Nempe isti narrationi Auctor addi vult et hoc, quod Pastorius Uen. cestat Lestinii, et riderici Wilhelmi, Electoris Brandelabum gici, benignitate, stipendio annuo auctus fuerit; item quod Augustum Buchnerum inter amico habuerit etiam hoc,
quod Ityllion, Historia Lomentans, in illius obitum a Chrso- puri Behrio viro non indocto, perscriptum vulgatumque fuerit, Gedani 16 34, in I a.
383쪽
sro NOVA AC Τ ERUD1ΤORUM GLOSSARIUM NOVUM AD SCRIPTORES ME.
dii aevi, cum latinos, tum gallicus, seu Sunismentum ad auctiorem GDFarii cingiani editionem. Subditae sunt ordine a phabetis Voces gallisae, si aut significatione obsoletae, quae in Glossario et Supplemento explicantur. Acradunt varii indices, praecipue rerum extra ordinem alphabrileum postarum, vesqua ibi delitescire non autumet lector, atque auainum Dyerumque emendarorum. Illis demum adiuncta ACANGII dissertatio de inferioris aevi aut imperii numismatibus, quam exeipiunt emendationes typographicae ad novis a Glomineditionem Collegis et digest D. U. CARPENTERIUS, O S. B. Praepostus Sine i onch/riens. Tomi
Optimis praesidiis instructus, huic egregio operi edendo
admovit doct. Carpenterius manus. Rex enim Gallia. rum peculiari mandato de anno cinis ccxxxviii eius studiis tantopere favit atque prospexit, ut per summum Supremae Curiae procuratorem, usus scriptorum omnis Tabularii copia concederetur, quid quod magnam Manuscriptorum et in Bibliotheca regia Codicum copiam ei exhibendam curavit. Memenates quoque scripta, in suis bibliothecis asservata, cum ipso communicarunt. Quare, et propter temporis huic libro impensi diuturnitatem, et propter otii rellida Congregationis S. Mauri Societate, favorem, tandemque propter adminiculorum usum, perfectum omnibusque numeris absolutum opus conficere potuit, cuius historiam atque argumentum iam proponimus. Caussis, quas operi elaborando habuit, et haec aecensenda est, quod nova Glossarii Cangiani editio Congregationiso. B. S. M. tot nam eiset amicos, ut et ipse suam locaret operam operae pretium est, quae in praefatione narravit, breviter hic repetere. Ozes igitur quasdam prioribus tribus litteris aToustino elaboratis, et ab Mauro tineo auctis, ipse addi-
384쪽
dii; litterarum vero F. H. Κ. M. P. S. V. collectionem comcinnationemque, una cum praefatione, omnino in se suscepit. Volumen autem VI. operis angiani, excepta tenui particinia litterae , solus, socio Oineno a Superioribus aliorsummita confecit. Cum autem multa in Glossario tangiano emendanda addendaque essi intelligeret, Supplementumhoe studioso elaborare suscepit, quo additiones vocula adde,
ab augmentis recentiorum articulorum probe distinguuntur. Discrimen tamen non exiguum in eo conspicitur, quod Aus. multa congessit alius plane tenoris, quam quae in Glossario tangiano continentur, totosque adeo articulos adiecit. --gnim praeterea huic Supplemento conciliavit A. utilitatem, ratione temporum habita, quae angius ne attigit quidem rnam ille ad Caroli VIII tantum progressus est aetatem, hie ad dimidiam usque Seculi XV partem, colligendo omnes inserioris barbaraeque lati nitatas voces, e vetere limgua Francogallica ortas, suum extendit laborem. Quo bens multa ad mores, ecclesiastica, civilia, regia iura originem seudorum, artium, eruditionisque tune temporis conditionem spectantia, diligenter exposuit: quidere voces abassare, abat re, abandonnare, at sentia, aliaequo permultae voces esse exemplo poterunt. Neque suis, vocum gallicarum obsoletarum, quarto volumine extantium, collectio, destituitur commodis; istis enim potissmum his quam maxime consulitur, quorum opera legendis veteribus scriptis monumentisque gallicis dicata, intelligendaeque veteri linguae Teutonicae consecrata esse videtur. Iam vero quaedam de ipsius operis eonditione dieenda sunt. Eius igitur rei causa ad quasdam provocamus vo-ees, quae praestantiam utilitatemque libri satis Iuperquo commenda nt. Ita vox Abbas magnopere additis
diversis significationibus austa est, praeripue iis, quae de Abbaeomitibus seripta leguntur. Atque istam vocem quamplurimis exemplis diplomaticis illustravit praeprimis velo
laeum ex diplomate Philippi Romani de A cI cclv lauda-Λaa a vi
385쪽
vit, quo Duci Lotharingiae et Brabantiae Henrico eiusque posteris legitimis, Abbatia quaedam, Nivellensis cognominata, aliaque eclesia Tongerensis S. Servatii dicta, in seudum conceduntur, ut pro exaltatione operosa voluntate desidet, et ubique locorum ii eriale eommodum moturet. Aliud diploma de A. ci,c xvia eius coniugis Iabellae nomine, Abbatissasseeularis eccisae missi,nsi meminit. Ne autem lectores propter bonorum eclesiasticorum ad Lai eos translationem ostendantur, monemus, illa bona fuisse collata et possessa ab iis, episcoporum potissimum suis consanguineis dotis loco exhibentium, liberalitate cuius rei exemplum proposuit Episcopus Pampelonae sacrorum idcirco communione privatus. Abbates irreligiosos quoque commemoravit, scilicet qui Abbates laici sive milites fuissetit. Novam denique Abbatiae suppeditavit significationem, de reditibus Paroeciae Abbati suo. iectae, itidemque de Monaehis ex aliqua Abbatia eo consilio lectis, ut in alia recens condita Clericorum fungantur
Vox Absolusionis in Glos Cang. pro indulgentia accipitur, uti ex loco derici Uitalis, Seriptoris ecclesiastici Seeuli XII apparet. Hanc significationem Carpenterius formula absolutionis vetustiori e Seduli XI. medio, egregie illustravit, ' quam ex Tabulario S. Victoris Massiliensi depromst, innumeraque alia addidit exempla. - Vox Abussus nova prorsus signiscatione h. l. oecurrit, in veteri autem Glossario byssus pro inferno usurpatur. Verum loquendi formula, usu mediae latinitatis recepta, hanc vocem bene explicat. In contractibus, donationibus, aliisque rebus, hac sermula, de abysso que ad coelum nihil aliud indicabatur, quam omnium rerum complexus absque ulla exceptione Diploma regis Maioricae Petri Sec. XIII hoe de. Harat, quo cuidam a ueriae villae minores conceduntur,
cum omnibus pertinentibus aut pertinere debentibus adpraedicta
omnia, de ob se usque ad coelum. Procul dubio ex Rom.
386쪽
I. g. huius sermula fgnificatio deducenda est, qua
omnia in universum signiscantur. Actentus, Aerentuationuque significatio, et sua novitate, et usu oblectat. Falluntur ergo qui autumant, accentuare adhiberi pro accentus legitima scriptura , potius est in legendo dicendoque recta accentus eollocatio, quod ex his patere verbis arbitramur : Ignorantes discant plane legere, mulctuare vel at tuare , ut aedificent audientes. cf. Reginum Monasterii Fontis Ebraldi c. 8. Duo potissimum ex hac colligimus significatione alteruin tunc temporis in usu fuisse Biblia neque punctata, neque accentuata alterum, ex vocibus accentuare, interpungere, acuere, et V ἰξύ qsmilibusque argumenta non esse petenda pro punctorum
Desensores tutoresque ecclesarum, Advolat olim dicti, quod multis atque praeclaris exemplis magis magisque illustratum est. Sed videmur nobis gratiam a lectoribus inire, siuplures adhuc voces tales ab A. propositas hie adscripserimus. Ita Anni vox multis lectuque dignis accessionibus gaudet. Demonstratur hic e monumentis Dieterici, Comitis Flamdriae, interdum annos a morte Iesu Christi numeratos fuisse, quod et ab auctore libri, in de verser te dattes, pluribus docetur. Carpenterius errorem in recentiore editione Glossarii commisiim h. l. indicat, quo annum passionis pro anno trabeutionis, a trabe, loco crucis, acceptum fuisse, auctores censuerunt, quod et ipsi in voce Tra alio consessi
sunt, docendo, annum traheatrox.is eundem esse ac annum incarnati mis. Fulgentius huius denominationis ausis fuisse perhibetur, qui Iesum Christum trabea humanae carnis induis tum dixit. Ratio insuper, cur Galli a primolaschatos die novi anni ceperint auspicia, redditur, totaque res curatius
propost argumentis confirmatur. Haud paue augmenta vocabulo quae accesser t.
Quid sub formula Ddmi quae friaidne si intelligendum, ex Tabulario S. Ebrulphi indicatur, annex toto iudicii or-Λa 3 dine.
387쪽
dine. Hic praeparatio rei, tum Missa celebrata ritusque reliqui, ut rei immissio in aquam, atque liberatio ex ea,4 sius proponuntur. Archiepiscopi appellationem primo cuiusdam eclesiae tuisse tributam episcopo A. observavit, provocando ad Dionysium, primum, ut volunt, ecclesiae Parisiensis episcopum. Titulus Apod guae et Ascodrta emendatur ex ane dotis observationibus sacris Cotelerit, quibus docetur, horum haereticorum nomen rectius veriusque ascodrogita esse seribendum. De Baptim Glosscing. observavit, paedobaptismum, longo tempore, seriis Paschatos Pentecostesque pera tum suisse; hoc tamen observato discrimine, ut quaedam Melesiae, Ameanae potissimum, Siculae, et Gallicae tem pore Epiphaniae eum quoque celebraverint. Cavem ierius hic addidit, Festum Ioannis et Natalitia martyrum hule dicata suisse ritui. Hi tamen ritus non in univer. Ium observati sunt. Commemoravit Auctor, statis temporibus insantes divitum lacte in Hiberniae regionibus baptiz tos fuisse. Observationes haud contemnendas deprehendimus ad vocem fugae Palmam caeteris praeripit illa ex statutis SP nodi edelesiae eastrensis de A. cII ccLHII. . II. c. a. qua discrimen inter genuinas et spurias Bullas Pontificum, ingratiam Capellanorum simplicium, indicatur. Haee de Glossarii Supplemento dicta sussiciant. Utilitas praeclari operis ipsius potissimum cernitur in historia et scriptoribus medii aevi rite explicandis. Neque existimandum est, hoe oeus tantum in gratiam Gallorum concinnatum esse proselio enim omnibus omnium gentium doctis hominibus maximam adseret utilitatem, in iis praecipue eapitibus, quae ad seuda, eorumque pertinent originem, quibusque inter Teutones et Gallos nihil est diteriminis Thoologi quoque, historiae ecclesiasticae apprime gnari, hune librum non sine fructu volvem revolventque, liberaliorique
388쪽
MENII AUGUSTI A. MDCCLXIX. 3 e
rerum gestarum cognitioni larga dulciaque reperient nutri
Indiere huie libro adiecti summo elaborati sunt studio.
Primo quidem res continentur, quas ibi lector delitescere non autumet. Alter Scriptorum in duobus Glossariis occumrentium est, quo sinultae libris eorumque editionibus memtio fit. Accessit praeterea tertius Anonymorum, manuscriptoriim collectionum Diplomatum etc. nec non auctorum explicatorum emendatorumque, quorum copiosa recenso
de prorsus singulari Carpentari diligentia fatis superque te
omissa in reeentiori Glassarii angiani editione dissertatio, de numismatibus medii aevi, quae tamen in Basileensi suo loco restituta legitur, his Supplementis inserta est. Profitetur quidem Carpenterius, ut Benedictini habeant excusationem, eo consilio in Glossario praeteritam eam esse, ne moles libri nimium cresceret, quae quantum habeat valoris defensio, iudicio lectorum nostrorum relinquimus. At hoc silentio praeterire non possumus, Iohannem Bottarium, eromanae Bibliothecae custodum numero, supra dictam disse rationem, observationibus illustratam Romae edendam ruci inccLv. sigillatim curasse Usibus Carpenter praecipue hic labor inseruiit, nam observationes Bottarii, una cum
manu scriptis quibusdam tangi animadversionibus, quae adscriptae erant dissertationi quam possidebat Carpenter publicae exposuit luci. Inter omnes constat, eiusmodi lib. eonficiendo multum rem. Doris assiduitatis atque studii non minus fuisse tribuendum quas igitur gratias docti homines omnes V. l. debeant, facile quisque jntelligit Forte etiam quibusdam inprimis eius studium gratum acceptumque erit, qui purioris latinae linguae am ei sunt; Iii enim multas hie voces explicatas invenient, quae et in optimis occurrunt auctoribus. Sed neque Catalogus ediorum sypographicorum, et corrigendo uia, sub finem operis sua
389쪽
sua utilitate destituitur, propterea quod hic et Glossarium et Supplementa optime emendata nobis sistuntur. Certissime nobis igitur perluasum habemus, hunc elegantem librum tot amicos, quot Glossarium ubicunque locorum merito nactim est, esse habiturum.
GAVIS POETARUM CLASSICORUM, SIVE IM
dex Philologico - Criticus, Pars I in Horatium, Teremtium, ac Phaedrum, P. II in Ovidium a Virgilium:
auctore GOTI LOB BENEDICTOS CHIRACH.
Halae 768 P. I. pp. 396 P. II. p. 6so in 8. In iis rebus, quas aetas nostra prae superiore praecipuas libbet, illud etiam numerandum est non postremo loco, quod haud paullo facilior, quam olim suerat, iuvenibus nostris reddita est, atque in dies adhuc redditur, vera scripto rum veterum interpretatio at rue tractatio, iisque sere quotidie nova subsidia traduntur, quibus hos commodius ac breviore via intelligant. Ut unum tantum in praesenti commemoremus, singuli sere auctores veteres nacti nune sunt Claves suas et Lexica, unicuique eorum proprie destinata, auibus aditus ad eos intelligendos, et cum fructu legendos, udiosis bonarum artium fieri posset. Itaque, qui prope diem GloKarium Livianum, a cl. Ernesto iun. Livio Draken-borchiano adiectum, indicabimus, ident aliud nune huic simile opus commemoramus h e avem poeticam, quae, etsi in duas partes ab auctore distincta est, quarum altera
complettitur Horatium, Terentium ac Phaedrum, altera Ovidium ac Virgilium tamen, cum eadem utriusque ratiost, argumentum quoque simile, nihil impedire videtur, quominus eas De loco coniungamus, nostramque de iis senten.
390쪽
tiam paucis exponamus. In quo licebit nobis eo brevior bus esse, eum universum nostrum de hoc librorum genere, eiusque utilitate iudicium ad ipsum illum Livium Ernestia. num propediem prolaturi simus. Edidit autem hanc Clavem auctor es rogatu et masu virorum quorundam doctorum, hoc quidem consilio ut ea eum praeceptores, tum alumni orphanotrophei Halens inenarrandis et legendis his poetis, quorum nomina in t tuto exhibentur, commode uti possent. Eodem consilio DEbim est etiam, ut ei in citandis eorum singulis locis, lectiones editionum Halensium sequendae essent. Nos, qui utrumque volumen percurrimus, hoc assi are possiimus, etsi non de rebus singulis cum auctore CL semper consentiamus, in aliis enim nimis copiosus esse, de quibusdam contra prorsus tacere visus est, de quibus in debebat: tamen permulta bona et frugifera in his libris, fatemur, occurrere, in primis ex eo genere observationum, quae ad dilud eandam huius vel illius loci venustatem elegantiam, et ς έλιιαν, aut his contraria, pertinenti Omnes autem Lexiei
huius articuli, sive Glossae uisae sunt nobis ad quatuor genera revocari posse, quorum unum sensum verborum singulorum ac phrasium, alterum loca integra explicat, tertium vel indicanda et laudanda venustate, vel reprehendendis vitiis auctorum, pulchri et boni iudicium in ironibus aeuit, artum denique de elis disputat h. e. in veritatem le--ctionis aut falsitatem inquirit. E primo genere et ultimo non nimis multae sint tanto plures ex altero a tertio,
quod etiam valde probamus. Iam speciminis caussa de singulis exempla videamus. Ad primum genus pertinent . . e priori parte: DIVIDERE, quod apud Horatium Od. I. Is Is Grata feminis imbelli tithara eremina dividere exponit ita: Per rivices et alternis canenda distribues foeminis, aliorumque