장음표시 사용
461쪽
sinium Quibus substitutis fit semipar,
snλ consequenter distantia Amnsnλ
ridi fit; quo vadore substituto fit semiparameter
462쪽
Ex meo ad axem AB erigatur perpendicidari. . remmina secans in M, et quia in triangulo LP est Fiam , angulus FLρααλ et angulus oo' θ
quo pater fore semiparam b Fn. Unde sequens Thoo-
Si ex altero soco Semonis cuiusque eonicae A N ad axem in erigatur perpendicularis FG, tum vero ex eodem soco ad curvam ducantur bini radii quicunqueFM et UN, atque chordamue producatur donec perpem diculo illi FG oecurrat in puncto P, ex quo ad rectam FLangulum FN bisecantem ducatur normalis P radios FVeti secans in punitis mitis, erit semper porti, vel Fn aequalis semiparametro Sectionis conicae, sive applicatae S
463쪽
si ad axem Sectionis conteae AB, ex alter, eo Feἀνtur perpendiculum FG, et ducto radio quocunque Lad punctum , ducatur tangens P perpendiculum illud secans In P. Tum vero ex hoc puncto P ad radium L normaliter ducatur PR. erit portio FR semper aequalis semiparametro, seu applicatae. E.
Si Sectio contra abeat in circulo eius fori adunt in ipsum centrum F, ex quo ad diametrum in erecto pedipendiculo FG, si duo radii quicunque Fri et FN ducam tur, et chorda ni producta illi perpendiculo in occurrat, tum recta P R ad rectam L angulum M FN bisecantem normaliter ducta in ipsam rectam NM incidet, ita ut puncta, et ' cadant in m et , et quia lineam et NFiunt radii, utique sunt aequales semiparametro, hoc est semidiametro circussi. rq s CHOLIO MCam Theorematis II si centro Fradiosa describatur circulus, ob P FE praeced. Theor. is per punctium miransibit, et recta vi eius erit tangens, unde proponi potest sequens Problema.
464쪽
que Fia tangens in L dum conveniet eum tangente cireulia P in ipse puncto Paneae G.
manifesto indicat Sectionem conicam, cuius semiparameter excentricitas mi, et anomalia vera m .
465쪽
4s NOU ACTA ERUDITORUMIO SAL. SEMLERI PARAPHRASIS EPISTOLAE
ad Romanos i cum notis , translatione vetusta, et
Dissertatione de Appendice Cap. XV et XVI.
Halae Magdeb. I 769 pagg. 3Is omnis. Quod consitum feeutus si Semlerus V. Cel in edendolio libello egregio , ipse exponit his verbis Saepius
iam vilemonibus academisis fiant e solam tractam, quias eunctis aliis haud paulo praefantior , quod ad christianae rei sum genuinam ausim commendandam attinet. Sol am rem mentarios numero non paucos, livios alios in tonsitum adhibere; sique se perspiciebam , etiam meliores quosdam auctores tamen non raro a Pauli hisoricis sententiis secedere longius, atque ad theologicum locum graviter referre partes, quae ei tantum tempori atque consilio maxime aptata suerant uesatui providendum se, ne et irae a linea ius abire adsuescarem, et alios in eandem semitam abducerem, e qua nee per te eram Ditam fatile redire contingis. Itaque colles t dem huius generis paraphrasin eo conssio, ut et auditores Laberent in quo ingeniumve adversus me experirentur et eruditiores quidam adduci aut moveri se patiantur, in commune se confiubre, atque eorrigere ea Lea, quae et momenti maiorissent, et satis 'mam interpreta tionem nondum habent. Et paulo post secutus sum eum m
dum ut ab inerem a πολυλογί etiam bonarum rerum, quas
quidam solent ius copiosus ubique essundere, atque negligera fere hermeneuticum ministerium, quo maxima πω s, dya ctum usum Scripturae saerae. Neque enim deerunt frugiferaeeogitationes. rei illa descriptio satis patet, quam Paulus iso tempore fle informavit. Igitur ad hisoriam teritis eritisam etiam attendi; secutus sum hie ibi lectionem aliam, quam solet in exems exhitiri. Atque ita putat effectum iri, ut habeamus tamdem huius epistulae ita cum ossam interpretationem, ut et ad dogmaticam referam theob iam novae iuris multum credere post, et ad alia Pauli epistolas Quis enim non laetetur, per-
466쪽
tit, illa salubri et liberali spe furus, fore, ut et de peccato
originali expoliantur descriptiones, ut praedesinationes sacrae et sanctae tenebrae tandem e sentiente bonorum omnium voce,
Iam perspecta Cel. Aua mente, exempla utri Prigeneris, critici et exegetici, quaedam afferemus. CV. IV, r. incertum locum obtinere putat, et olim fortasse absuisse. Nobis quidem neutrum videtur, modo intelligatur, seu δικαιοσυρην, quod omisit pro
Pterea Apostolus, quoniam phrasis hebrate In x est usitata. Deinde non plane inauditus est hie significatus verbi Ἀ--- etiam graecis Scriptoribus , apud quos saepius, simpliciter positum, significat quaestum facere, consequi boni quid Exempla collegit Salmas ad Script Hist. Aug.
II p. 46. b. Hoc modo sensus oritur conveniens, nec de mutanda lectione cogitare necessse est. C. eo , II. legere vult: κατέναντι Θεου quae est sane ob de speciosa correctio, si modo sensus essiceretur paulo Meilior. Redditur enim: eoram Deo, cui credidit, et in nota explicatur sic in conspectu Dei quos iam aderami, litet nondum so emit ore evenerit. Quodsi igitur diceremus, κατέναντι οὐ esse ex hebraismo explieandum, atque respondere μ' DU, quod est propterea, quoniam ut Exod XIX, in Mer. XLIV, 3. nonne sensus tum existeret planissimus atque facillimus, nulla mutatione adla At quid est, optane in hoe vocabulo est difficultas, ut tamen occurri potest ita, ut hie Genit vel dicatur consormatus esse articulo praepositivo, etiam contra constructionem verbi, ut saepe fit vel pendere ab omissa voce επαγγελ- quae ellypsis Scriptoribus caecis, in primis durioribus, qui res magis quam e ba curant, ut Tnucydidi est frequentissima, nee Paulo inusitata, Act. XXIV, 14 2 Cor. VIII, et reliqua. Sed illa ratio paulo melior videtur.
467쪽
Cap. V, 6 praesert Vir docti lectionem es comissa apodosi, quae facile possit suppleri. Bene haec dicta esse patet. Sed potest tamen etiam lecti vulgaris defendi, si dicamus, ετ per σύγ raro reserenduin esse ad τ οντων, ut nu
per quoque egregie docuit Cl. Κrebsius ad Decreta Rom. pro Iudaeis p. 3 s. s. In quo etiam consentit versio Ar bica Versiam . varia dissicultate premi dicit doet Sem . quippe quem plane omiserit Irenaeus, rigenem vero Afraeponere versum . et alio loco rursus omittere Syriacam versionem pro καsi legere αδίκου Videri nempe, eandem sententiam in diversis Codd. vario modo additam ως se idem certe bis dici, licet δίκαιος et ἀγαθος Subiectum varie deseribant Syrus, inquit, putavit rem sis melius exprimi, quod in glossa videbatur licere. A Paulo non videtur Leversus scriptus es nee enim rem insignem dicit Tota res dit ad verba ἀγδεος et δικαιος, quae Ui S. V. putat esse s nonyma, nihilque proficere dicit eos, qui diversa ea esse existimenti Nobis quidem maximopere diversa esse videntur. Nam δίκαος est innocens atque ita verbum δικαιου saepius occurrit, ut significet, innocentem degarare. μαγο vero est beneficus, benefactor. Sic in aliis locis, ut in hae ipsa ep. XV, 4 αγα συνη dicitur de beneficentia, cuius docvimenta vocantur γοα ογα et γαΘοεργῶν significat beneficiis suis aliis benefacere, I Tim. VI, 8 pro quo Gai VLIo est ἐργαλθαι, ἀγαλλ Et ipsum vocabulum αγ-ee se occurrit Matth. XX, I s. Igitur sensus esset pro bene-sa tiro fortasse quis vitam profundet. Atque ita elegantissima et valde gravis sententia est in his verbis. Deinde, quod ad versionem Syriacam attinet, ius quidem temo probatur quoque rotio, et Maxklando ad Lys. pag. 374. sed videtur ea tantum sensum expressisse, neque aliter legisse.
Cap. eod. v. I 4 deleri vult μή Adliciemus observationem, quoniam est admodum notabilis, integram Simmus, inquit, illud in quod, ut negari non potest, antiquitus non adfuit.
468쪽
adfuit. Itielare Hilariussu Ambro ser dicit negationem insertamfuisse pos orta Etes non fuisse in Tertulliani Cypri. am ratoria Codicibus. Rufaus es Augusinus Asefatetur.
plerosque Codices earere negatione recentiore Codices graeci,
Augusini nempe tem ribus scripti, inferebant negotionem. Noscitiam in Cyrilli adhue eitatione post id igitur tempus, quo sortiis Pelagii is foeda causa a maiori uisivorum pariis tam vehementer agitata fuit, negatio illata demum fui . Res ipsa id se fertis udfuit, rotis nulla gi potes, eur aliqui amdarent elitere esse autem videbatur, ut adiiceretur nempe, ut negaretur Aeccatum nobis fisi tantum nocere, quod ipsi admittimus. Iasa militudo, quae inter nos et Chrsum Deum habere dieitur, Me infert, ut iles etiam Adamo diea r. Sed aliis suum iudicium relinquimus e dem iure privare nos non debens. Similiter omnes peccant ps Adamum, Me non peccent in Paradisio. Similiter gentes peceant, e Iudaei et Chrissimi, licetiisserant loco et tempore.
Cap. VII, L non placet Viro doA lectio vulgarisi
αποθανοντος , sed eius loco vult substitui ἀποα ως, nisi utrumque sit Omittendum , et legendum nam ηο ἀπο του νομου, - κατειχ. . λ. V., legi vult. ibiσεν, non
Sed quis nescit, verba composita loco simplicium poni Cap. XI, 6. mist verba: ἐι ἐξ eis ἐυκ ἔτι ἐς χα-oc ἐποῦτο πο ουκε ἐς ἔργον, quoniam nec Codd. a We stento laudati, nec versio vulgata Coptica, Aethiopica Α mena, ne Origenes et Hilarius Patresque Latini, habeanti Cap. XII, ri praefert lectionem κα- et v. 3. --ου, quae lectiones haud dubie sunt meliores, easque bene deferudit Vir doct. atque multa egregie in hanc rem disputavit. Quoad sensum χρή- et mora sunt verba synoesma, si hoe explicamus ex hebr. ubi memorem esse alicuius signifieae benefacere alicui. Atque ita lectio mirus esse elegantisi1-ma, si modo in pluribus Codd se reperiretur. Sed
469쪽
Sed haee de primo genere. Ueniamus ad alterum. Atque hic primo loco commemorabimus interpretationem doctam, et haud dubie verissimam verborum difficilli- naorum c. I, 7. -k- - Totum loeum hoc modo explicat Vix doct. hos enim quod antea minus luculenter tebat, Ma illa doctrina ad homines omnes moim confirmaturi aequissimum et benignissmum in humanum omne genus Deum se exhibuisse soleo enim ho praecipue eo rmare, nee cudaeis Deo olim alios laeuisse, quam πωνσωτως, unde porro hoc comset, nee hodie Deo alios macere, quain πις ευονσας, et reliqua. Ex hoc potest intellio, Mino in h. t explicari per benignitatem divinam, in salute hominibus tribuenda in primis conspicuam quae explicatio satis convenit hebraismo, nee mi. nus altera, qua δου exponitur se concretum, de creden. tibus. Solet enim Apostolus saepenumero abstram pro concretis usurpare, ut κλογ- pro electis, mereo λυ pro circumcisis, ακριβυςίαν pro non circumcisis Atque sic primus interpretatus est atablus. moest. S. autem utroque loco verbum πδε- ita accepit quod non videtur satis convenire.
Nam in risin potius est pro δι πχεως. ita enim ipse Apostolus explieat e III, 22 ubi post longam digressionem re die ad sententiam c. I. v. 7 propostam , traditque verbis paullo elarioribus, ita ut manifestum sit, huius loci sensuinesse hune haec doctrina evangelica ostendit proponitque Robis iustitiam s. salutem, quae propter fidem datur credemtibus atque hoc convenit effato, quod est apud Prophetam,
reliqua. Cap. II, I 2 3. OV modo admodum ingeniose im
terpretatus est. Nimirum, totam istam orationei putat Lia obi ieientis, et adversus Paullum disputantis, inprimisque verse . demonstrantis, Deum non posse non dare tam religiosis Iudaeis aeterna praemia licet abhorreant ab Evangelio. Cuius rei causa affert rationem hanc, quoniam . 9.diserte insteineat Apostolus, quod, et assirmabatur Transtulit igitur . . et 3 hoc modo intelligo vero Gud adhuc mi Diqilige by Orale
470쪽
mssi opponi posse primarium sine omni dubio hoc Iudaeis mane. re proprium, quod Deus eos tanti fecerit ut eis, non aliis, ton- crederet perscripta illa aeterna praecepta div Nee obstare. quod nega=, nequeat, non defuisse omni tempore inter Iudaeor, qui dem atque obsequium his praeceptis et patrum melioribus exemplis non prasiterunt nee enim eredi posse, is illorum
perversitate, atque improbitate, hoe factum esse, ut Deus ipse datam seme fidem clam ad illos alios,) fallat, qui diligentis-
Iudairam servare sudeant his igitur vitam aeternam omnino a Deo tribuendam esse. 9 Nihil haberemus eqntra hanc interpretationem, si modo ratio allata satis valeret. Neque enim negat ApostolusV. 9. quod, et affirmaverat, sed concedit Iudaeis praerogativam magnam, quoad habuissent promissiones divinas, ipsis praestitas et obsignatas per circumcisionem, nullam vero, quoad sint homines peccato obnoxii,
et poena digni. Igitur illud se παρο- . . accipiendum
est πρός- et πρῶτον v. a. non denotat primum, sed in primis, maxime, in his Nec satis accurata et commoda est explicatio verborum ἐπηέυΘησαν τα λογια του Θεοῖ eoncredita sunt ipsis praecepta divina. Sane τα λογα sunt promissiones, ut clarius explicat Vir doct. in praefatione, sed τιςἐυθησαν videtur potius esse, ratae fame sunt. Nam
exprimit hebr. quod significat vera repertus est; et occurrit quoque hoc significatu a Thesses, io A.
tur doctrina nostra in . vobis. Quod vero obiiciunt quidam, ut Wolfius in Curis ad h. l. τα λόγια requirere alium numerum id nihil est. neque enim est necesse, ut nominibus pluralibus iungantur verba singularia. Exempla in partem
contrariam occurrunt apud Homerum, atque etiam a Grammaticis asseruntur, et occurrit quoque tale exemplum apud τους o, Gen. XLII, ao. Itaque sensus esset in his quod promissiones divinae ratae factae sunt per circumcisonem, quae fuit signum, quo confirmabantur istae promissiones. In hac interpretatione consentiunt quoque Versiones Syriae et Arabica illa enim habet, quia fideles facti sermones Mm Dei;