장음표시 사용
101쪽
mstea dimittatur ei a Sacerdote λ . . . . Quidam arbitrati, peccator dupliciter ligatus teneatur , scilicet mentis conta-- gione di debito suturae poenae , alterum curari per Deum , alterum is per Sacerdotem alii dicunt solum Deum debitum aeternae se mortis dimittere , sicut δc animam interius pen sese vivificat . Nec se tame ' dimentur Sacerdotibus traditam potestatem peccata dimitte nodi ac retinendi &e. Et relatis 1 nonnullis in hujus sententiae confirmationem testimoniis , Ex iis laperte ostenditur , inquit , quod se Deus ipse Poenitentem solvit a debito poenae : & tunc isolvit quanis do intus illuminat , inspirando veram cordis Contritionem . Cui
is sententiae ratio suffragatur . Nemo enim vere compunῖitur .... nisiis in charitate , qui autem charitatem habet , dignus est vita aeterna. se Nemo autem simul vita & morte dignus est . Nota est ergo ligatus is debito aeternae mortit . . . . Nec ideo ne, mus Sacerdotibus concel'
se sam pote state in dimittendi & retinendi peccata , id est ostendendiis homines ligatos vel solutos . . . . Ligant quoque dum satisfactionem se Poenitentiae confitentibus imponunt: lolvunt , cum de ea aliquid diis mittunt , vel per eam purgatos ad sacramentorum communionem
Septimus Petrus Comestor , de quo testatue Glossia in Gratiani de-εretum de Poenitentia dissina t. a. quod illud Contritionis ge-
Rus ad sacramentum Poenitentiae necessarium esse dixerit , cui Deus in antecessum impertiatur Veniam peccatorum a ea tamen conditione , ut peccator exinde eandem sacramento ratam sibi saceret.
Octavus est Petrus Pietaviensis qui parte 3. sententiarum , capite Is Est certum , inquit , quod remissio peccati praecedit confessionem. autem I 6. expcndens quid in peccato Deus dimittat , quid Sa cerdos , quid privatus , Sacerdos', inquit', non solvit peccatum , ,, nec quantum ad poenam , nec quantum ad reatum ; sed solvit , &- dimittit , id est ostendit eme solutum & dimissium a Deo quantumri ad rearum .' quia nescit ipsum esse dimissum quantum ad poenam , si injungit ei temporalem poenam Nonus est Bandinus iv 4. disin L i 8. Dimittit Deus , inquit , is peccata in cordis Contritione ante consessionem . . . . quia debitum is aeternae mortis solvit , & animam interius purgat . Et paulo in si fra i Sacerdos dimittit in confessione peccatum ministerio ossicii , se Quo potest ligare & solvere, hoc est ligatum vel solutum a Deci ex obis ficio ostendit. Dccimo tertio saeculo eadem doctrina de Contritionis persectae necet state apud plerosque viguit , nisi quod ad explicandam magis adhuc sacramenti Poenitentiae vim , duo praedictis disertius adjecerint pri mum est , quod abstersis aeternae damnationis per Contritionem culpa& reatu , partem poenae temporalis adhuc peccato debitae relaxaret :secundum , quod in culpam etiam aliquando ageret , dum videlicet w
102쪽
aliquis ad illud accedit minus bene, quam par sit, animo eomparatus. Duo enim absolutioni ineme, preces Sacerdoris Deum pro peccatore ora tis , & sententiam qua remissio peccarorum promia tue et posse autem contingere ut precibus a Deo Sacerdos impetret dispositionem illam sussicientem ad veniam delictarum, quae deerar, atque adeo quae idonea non erat ministerio suo idoneam faciaL. . - . . Primus ordine & dignitare prodit Innocentius 1 II. qui in Uri. a. Paenisens talem, ad illud, Dixi confitebor adversiam me in/unitiam meam Domi-ino , o D remisi i impietatem peccati mei . - remisisti, inquit, ut pa- ., tenter. ostendat quod peccatum prius remittitur per compunctionem is cordis a Deo, quam pronuntietur per confessionem oris ab homine. . Adde sermonem de Perea oe Paulo, . ubi eadem latius tradit., Secundus est Caesarius Heisterbatensis ex Cisterciensium ordine, qui lib. 3. de Confessione cap. r. Nonnisi per Contritionem ι inquit, peccatori. culpa dimittitur, & hoc sub conditione, scilicet ut Confessio subse-
Tertius in Guillelmus Altissiodorensis, qui lib. - mMae de Poenitemtia, ex professo exponens verba Christi de potestate solvendi Petro α Paulo concessa , post multa , in hoc quod astruimus , expressissima , se Sensus est, inquit, quodcunque ligaveris , a id cujuscunque solu-
,, tionem celebraveris , super rerram , erit Iolutum ερο in coelo. Consum, matio autem dicitur 'respectu inchoationis , . . Deus. autem inchoat di- ,, mittendo culpam dc poenam aeternanτι Sacerdos Vero .consummat di- .,, mittendo aliquid de poena ex vi clauium t per imposui em manuum. Tum adducto LaEari exemplo, qui vitam recuperaverat, cum eum sol verunt Apostoli, Per hoc patet, inquit, quod Domitius inchoat s se Iutionem & Sacerdos consummat. Ergo ubi Dominus non inchoat , se Sacerdos non consummat. De Guillelmci Altissiodorensi non n
Quartus, est Alberrus magnus in A. HAE et 8. an. I U Remisit Deus culpam in Contritione , inquit , & relaxavit debitam aeternae mortis , & post comp4etionem remanet id quod commissum est Ministristi Ecclesiae, scilicet relaxatio poenae purgaIOriae, . .
Quintus Alexander mensis, qui idem multis in locis explicate docet. non abnuentibus etiam Vasques, Tannem ista. & Uega lib. I 3 in cone. ιium Tridenis xv c. 33. Nempe parre q. Summa ρ. 8. memb. In serma se absolutionis, inquit, praemittixur oratio per modum deprecativum, &subjungitur absolutio per modum indicativum i & deprecatio gratiam is impetrat, & absolutio gratiam supponit, Nunquam enim Sacerdos a is solveret, de quo non praesumeret, quod esset absolutus a Deo . quaest. autem 1 I. memb. I. negat quod Sacerdos in culpam aliquid operetur palibi autem, quod citat Castorie s lib. I. cap. 31. Mum. 6. asserit, IM,, Contritione dimitti culpam & reatum, hoc est debitum mortis arterinis nae , idque a Deo : cujus sententiae promulgator sit ejus ministeria se ut
103쪽
yx DE CONTRITIONE, is ut haec verba, Ego absolvo te, sint idem quod, judico te absolutum
is stilicet a culpa . . . '.' . a
Sextus est B. Raimundus de Pennasorti lib. 3. do Pariarentiis re remissionibus num. 8. ubi postquam retulit varias hac de re Theologorum opiniones, notavitque hanc esse celebriorem, quae Contritionis peccatorum. expultricis necessitatem asserit, quam probat pervulgato exemplo tam ei, & decem insueer leprosorum, qui in via, antequam venirent ad Sacerdotes, mundati sunt, nu. or. His praelibatis, inquit, dicendum estis sere secundum omnes , quod pure , Vere ac proprie solus Deus db se mittit peccata de debitum aeternae poenae . . . Quidam tamen dicunt, is quod Deus mundat animam a macula peccati , Sacerdos autem stavit eam a Vmodo aetemae pinnae. Hos non intelligo. Quare 'I. opiis nionem amplector. De Sacerdotibus autem non est dubium , quinis habeant potestatem dimittendi & retinendi peccata . . . Dicuntur a
se tem Sacerdotes ligare & solvere tribus modis r. Ligant & solvunt, si id est , ostendunt aliquem solutum vel ligatum . . . nam etsi aliquisse apud Deum sit absolutus, non tamen in facie Ecclesiae absolutus ha- is betur, nisi per judicium Sacerdotis .... a. modus ligandi est, cumis satisfactionem Poenitentiae confitentibus. imponunt ῆ vel solvendi, cum is de ea aliquid dimittunt .... g. modus est qui fit per excommuni-
Septimus his, accensendus est Vincentius Bellovacensis , qui lib. 8. θω li Bisoriasis ', ' non tantum sententiam asciscit Alensis & Raimundi , sed eorum quoque verba exscribit ι γ hujus quidem cap. 3 a. illius vero
octavus est Robertus de Sorbona, qui in opusculo de itinere Paradsest disserens de tribus Poenitentiae partibus , tria docet huc pertinentia. a. enim ait ad Contritionem non sufficere gehennae metum , aut amorem aeternae beatitudinis , sed omnino requiri puram charitatem Dei, qua diligatur absque ullo poenae aut mercedis intuitu e quod asserit adveniam in Sacramento obtinendam esse prorsus necessarium . a. Addit quod Sacerdos, dum absolvit o Poenitentem , credat quod jam ei Deus remiserit culpam . 3. Omnem absolutionis facultatem eo videtur cidicumscribere , ut Sacerdos deinceps Poenitentem investiat de Paradiso ,
eumque liberet de poena inserni. i - : .i ei Nonus ini hoc ordine ponitur a multis S. Thomas. Non solum enim ait ad Contritionem necessarium esse amorem Dei super. omnia , sed etiam oportere, ut peccata deleta suerint, antequam absolutionis .sen
tentia proseratur a Sacerdote. F . . ι- i f.
In opusculo de forma absolutionis cap. a. multis in hunc sensum allegatis , ac praesertim de more majorum, Lazari excitatione e sepulcro: si Per hoc , inquit, .... ostenditur quod Sacerdos .... non debeatis vere, in quo signa Contri ionis non . Videt , per quam homo justis,
104쪽
R expositione Orationis Dominicie ad petitionem quintam : Scien ,, dum, inquit , quod in peccato sint duo , scilicet culpa & poe-M na .... sed culpa remittitur in Contritione , quae est cum propolim ,, confitendi ac satisfaciendi: Psal. 3I. Dixi confitebor, . . . . o tu remisisth impietatem peccati mei . . . Sed sorte quis dicet, ex quo dimittitur pec-- catum in Contritione, ad quid necessarius est Sacerdos' Ad hoc diis cendum est , quod Deus in Contritione dimittit eulpam , & poenam aeterna commutatur in temporalem o sed nihilominus manet adhuc se obligatus ad poenam temporalem s. . . . Quando ergo confiteris, Saceris dos absolvit te de hae poena ex clavium virtute.
In supplemento g. 7ὸ art. r. ad a. Dicendum , inquit , quod Comis sessio praesupponat charitatem, qua quis vivus emcitur, ut in littera, , dicitur Μagistri Sententiarum dist. i 8. Contritio autem est in qua
is datur chalitas. a. Ibidem q. s. an. I. ad I. pructum consessionis nullus era , tra charitatem existens percipit. Ad a. vero dicendum quod Contri-- tio & 1atisfactio fiunt Deo , sed confessio fit homini : & ideo de ,, ratione Contritionis & satisfactionis est , quod homo sit Deo peris charitatem unitus. φIbidem q. IO. art. 3. in Respondeo dIcendum quod consessio se operatur praesupposita Contuitione, quae culpam deleto & sic conses-- sio directe ordinatur ad diminutionem poenae temporalis quod is quidem facit ex erubescentiai quam habet , R ex vi clavium , quibus,, te confitens subjicit. An autem S. Thomas sibi semper juvenis ac senex constiterit, quo ve pacto ista conciliari possint cum aliis ejusdem locis , ubi agnosc it quod Sacramentum agat etiam in culpam, & quod culpa in absolutione remittatur, consule Castoriensem lib. I. cap. I 6. 3O..& 3I. & in appendice . t Decimus his annumeratur Bonaventura , concedente etiam Vega ,
atques & Tannero supra . Scilicet sanctus ille Doctor in A. di L i 8.
parte I. art. a. q. I. Alensis tum opinionem inducit, tum Voces etiam
ipsas usurpat , Nunquam enim inquit , Sacerdos absolveret quem- ω quam, de quo non praesumeret , quod esset abiblutus a Deo . Ibicis Vero negat Sacerdoti Vim ullam inesse ad culpam delendam , nisi. m quatenus orando potest a Deo impetrare gratiam , qua noxae eluan- , , tur . Potestas clavium , inquit , bene potest se extendere ad cubri pam A er modum deprecantis & impetrantis absolutionem , sed peris modum impartientis nequaquam. Et infra Ad illud quod objici- se tur , quod sacramentum Poenitentiae est contra peccatum actuale di- , cendum quod sacramentum Poenitentiae accipitur, prout comprehen M. dit rem interiorem, scilicet Contritionem, per eum modum peris quem in persectione Poenitentiae tria concurrunt , scilicet Contritio, se consessio, satisfacti . Η . .
105쪽
Undecimus Ioannes Bromiardus ,, qui in summa praedican tuis verbo Contritio art. 3. Cui Deus k inquit ν aperuid januam Ecclesiae trium ,, phantis in Contritione ,. debet Confessor aperire Ecclesiam militanis tem in absolutione . Sic etiam verso cemfesso ann- I r. Si non estis in charitate Poenitens T quomodo' posset absolvi Decimoquarto saeculor ast idem' placitum sese adjunxerunt, Primo Guillelmus Olcam Nominalium Princeps P ut resert Vina lib. 13. in cono. Trid. cap. 33. Fuerunt quidem ν inquita Vega ν & celebres Auctores qui secuti Μinistrum' in dicto I 8: tenuerunt Sacevdotes in is nova rege perinde' se' habere circae spiritualium peccatorum Iepram νδε ac se habebist Sacerdotes in' verer lege circa corporalem di & hancis sententiam tuentur in eadem' disso Bonaventura, Oicam, Biel aes. I ., Alensis parte &C. . . Secundo Ioannes Baconius natione Anglus instituto Carmelita in . . r3. art. g. sic enim' partes Contritionis & consessionis distribuit , ut Contritio Deum respiciat,' consessio autem Ecclesiam e & Contritio culpam deliar, consesso' vero fidelium communioni & Sacramentis r: eonciliet: quae quidem sententia,' ita tunc pervulgata erat, ut eam ada
gio quodam P ac certo versuum numero conclusillent k sic enIm ait Te cor contritum mundas e confessis resat.
si quaeris e quare t capiti membrisque tenemur. In caput se membra committis transgrediendo, Tertio Bradwardinus Cantuariensis in Anglia Praesulo libro enim Hsa a Dei cap. 43. in corollario' prope finem ait quod peccata licetis per infusionem gratiae deleantur ante confessionem & absolutionem se obcentam es tamen' nisi peccator habitae facultate posteae confiteatur &
Quarto Thomas Argentinensis in s di . I p. q. I. an. 3. quod etiam notanc Μarsilius in s q. I a. sol. 379. Uasquesy Tannerus supra Haver mans sect. 7 . & Castoriensis Dis. ad Clerum num. I7 Quinto' Μarsilius ipse ab' Inghen non dissicentibus Tannero S Vasques nimirum ire 4. q. I a. art. a. Sacerdos , inquit . a Deois prius absolutum tanquam x principali & authentico' absolutore ς de ,ν iisdem criminibus quae ei confitetur' absolvicut Minister Ecclesaeis & sic verba vera sunt quae dicit. ιν te absolva e. ut Μinisteris scilicer, de quibus quamvis absolutus erat a Deo in Contritione, ta is men eger absolutionε hominis k certis, temporibus ac locis ex Dei is 4, sitrusione Decimoquinto saeculci eidem adhaesisse seruntur ν
106쪽
DE C TRITIONE . i93 Primo Joannes Gerso; de quo Pintherellus parte 4.
Secundo Tostatus consentientibus etiam Vasques .& Tannero. Et V ro defensorii cap. 3. Aliud est inquit , a quo homo absolvitur per Deum & per Sacerdotem ..... poena .aeterna est .circa suam Deus Io- lus operatur .directe .remittendo obligationem .ad illam: poena tem pinis ratis est a cujus obligatione in toto vel in parte absolvit Sacerdos,, per claVes. Cap. autem .ε. Dico quod Deus .abiblvit hominem is a culpa, quia infundit gratiam, justificando impium; .ab lvit a rean tu mortis aeternae, quia reatus isto modo .culpa dicitur : ideo .a culis pa absolvitur. Sacerdos quoque qualibet auctoritate clavium hoc .mΟ- is do absolvit a culpa seu a reatu poenae temporalis. Nam per clavium is auctoritatem quaedam pars poenae tollitur , quae temporaliter .toleran
i . Tertio S. Bemardinus Senensis I ultro etiam confitente ventio in πρponsione ad Lupum num. 96. tomo quippe .Σ. se . .a7. de confessione ort. I I. cap. 3. Quaeritur, inquit, quid dimittat Sacerdos homini Poenit is tenti, cur per solam cordis Contritionem ante .consessiopem criminai is deleantur P . . . . quomodo enim liget Sacerdos Poenitentem , ipalamis est : a quo autem eum absolvat, non claret. Ante .confessiopem V e D ro Deus maculam culpae per Contritionem cum proposito confitendi . se tersi, & debitum mortis aeternae relaxavit. Qui enim .contendunz,, Deum maculam . . . . dimittere ante .consessionem, Sacerdotem Verois in consessione debitum aeternae mortis relaxare , .audiendi .non sunt .cis sed potius ipse Deus . . . . ab utroque solvit Poenitentem . . .. . Reul .is pondet autem quod Sacerdos dicatur solvere, quia .solutum ostenditi ,. . . . . ita ut in actu consessionis & absolutionis gratia augeatur. Quarto aegidius Carlerius in responsone ad .quaestiones Abbatis Aqiιλ cinerensis : Est verum, inquit , . quod solus Deus remittit culpam &D soluS commutat poenam aeternam in temporalem . - ... Sacerdos lega- ,, lis dicebatur culpam remittere , .quia ostendebat eam esse remissam .,
M & Sacerdos Evangelicus ostendit eam esse remissam ; sed cum hoc , D partem poenae temporalis debitae in purgatorio , remittit vi clavium D & solvit : .obligat ad poenam temporalem in hoc saeculo , & sic li-M gat; & .sic nullus Sacerdos Evangelicus remissionem .culpae facit .' sed
is quia remissa culpa adhuc remanet reatus ad Poenam aemporalem, re D mittere dicitur peccatum quoad partem poenae . Adde .tractatum is manuscriptum de diversis erroribus apud Launotum pag. 4 I. Quinto Tarvisinus ferm. I9. consederatione I. conri. 3. Sacerdos, in is qui , absolvere non potest, nisi quem credit a Deo absolutum. μSexto Gabriel Biel in eam sententiam apertus est & effusus in s. sent. di L .14. q. r. art. a. H. a. ροα Sed contra opinionem Scoti Ορο iis positam Μagistro tenentis opinionem, scilicet 'uod virtute Sacramen is ti culpa remittatur , quae sine hoc Sacramento in actu mon remitte m retur arguitur I. auctoritatibus , deinde ratione .... Et ad moti
107쪽
., va Scoti responderi potest. Ad i. eum arguit quod secundum illam
opinionem , nunquam per sacramentum Poenitentiae deleretur pecca- is tum . Negatur illa conlequentia .... quia ante absolutionis sacerdori talis pronuntiationem , consuens consecutus est peccati remissionem es Vigore Contritionis praecedentis apud Deum & quoad culpam e sedis non apud Ecclesiam etiam quoad poenam absolvitur vigore sacerdois talis absolutionis e quia virtute clavium aliquid poenae temporalis reis mittitur ultra eam, quae ex Contritione praeccilenti est remissa ....is Et cum dicitur quod hoc est nimis derogare sacramento Poenitenis tiae , quia per hoc non haberet causalitatem ad primam gratiam . . . se Respondetur quod in nullo derogatur Sacramento, sed magis comis mendatur e quoniam causat est ectum suum, sive citi pae deletionem inti voto, quod includ tui in Contritione, & sic quodammodo operatur ,, in Contritione antequam exhibeatur in opere, Decimosexto saeculo eandem amplexi sunt. Primo Joannes Major , in ut notat idem Vega loco citato , ScVasqueZ.
Secundo Guillelmus Pepinus n. a. de serio absolutionis serio s. in coena Domini e postquam enim de Contritione ibi disseruit Re-- gula generalis Theologorum est , inquit , quod Consessor nemi-
,, nem debet absolvere quem non credit verisimiliter a Deo illo.
lutum. .i Tertio Ferrariensis , annuente etiam Tanneto,
Quarto Cajetanus juxta eundem. Quinto Adrianus VI. de quo praeter alios Launotus pag. 218. O EI p. necnon & Dentius num.a 3 8. Lege Adriani tract. de clavibus. Et quodlib. a.
ubi resert sententiam Μagistri, dc oppositam Scini, & ait se hanc quaestiorem indiscussam reli uere. Sexto Thomas Illiricus sermone de cumibus Ecclesiae r Quomodo Sacerdos absolveret quemquam de quo non praesumeret , quod esset absolutus a Deo , Adde par. i. es et , de sacramento Poenitentiae,
Septimo Ioannes Celaia Hispanus in dis. I 8. Teneo , inquit, is cum Magistro sententiarum, Hieronymo, Augustino & Ambrosio, quod is Sacerdos Evangelicus non remittit culpam virtute Sacramenti, 1ed beneis aliquam poenam; & quopd xulpam, auntaxat ipsum Poenitentem declari rat esse absolut*m. Octavo Petrus Sutor lib. de potesate Ecclesae in occultis , cap. I. explicans vim absolutionis , Sacerdos , inquit , ligat peccatorem dum decernit eum esse ligatum : absolvit dum culpam ministeriali- ,, ter remittit , saltem quantum ad Ecclesiam pertinet : & peccatum, ipsum solum judicio suo decernit , absolvit , inquam , dum par-M tem poenae remporalis , virtute hujusmodi potestatas clavium ) re-
108쪽
Nono. Joannes Maria Uerratus disp. s. adversus Lutberanos de confessione co I. I. Opin. q. disput. I. de Poenitentia interiori .& alibi de potestate solvendi dc ligandi Decimo. Claudius Guillaudus commentario in Ioan. cap. ra. in illud solvite illum finite abire Hic locus , inquit , nobis adumbratis ulum clavium , & potestatis ecclesiasticae , qui est justificatos peris Christum solvere , & linere eos abire .... prius justificat . & per se ipsum Dominus: vivificat Poenitentem , deinde eundem per Sacerdotis ministerium absolvit : non enim Venit peccator absolvenis dus risi digna Poenitentia correctus intrinsecus appareat justifi
Undecimo . Claudius Spinaeus in epitome Magistri sententiarum disiii ι- Nione I 8. cap. 3. f Non Sacerdotibus per se peccatum dimit-. tendi potestatem concessit , quibus tamen tribuit potestatem solvendi, & ligandi homines 4 id test ostendendi homines ligatos vel f Oluis tos. Unde Dominus leprosum 1 initati prius restituit per te. , deinde ad ,, Sacerdotes misit, quorum judicio ostenderetur. Ligant quoque Sacerdo-M xes, dum saxisfactionem Poenitentiae confitentibus imponunt , solvunt, dum de ea liquid dimittunt.. & caetera quae ex B. Raymundo desum-
Duodecimo. Petrus Solo, ut videre est apud Pintherollum pag. 4. & Far quium in vindiciis charisasis o veritatis , Thesi4. t i ,: i ta . . Atque hi postremi eo scribebant aevo quo jam Concit.Did..coasium sum rat; led ante ipsius de Poenitentia decreta. i - Tempore Concilia Tridenti. .
. . e. .' . . . . . . . a . . ' .
Quo autem tempore de Poenitentia agebatur, ipsaque adeo in Synodo , .eandem Opinionem tenuit ac defendit Ioannes .Emilianus Hispaniensis, Tu-detanus Antistes, quemadmodum refert Pallavicinus lib. I a. bisoriae, cap. I
Post Concilium vero & ejus de hoc fidei capitelanctiones eandem quin e
Primo. Sonnius Antuerpiensium Episcopus ; de quo idem Farva quius Secundo. , Eodem teste Richardotus Atrebatetas Prassiit, qui suam ea de . sere mensem aperuit in soaemula intrastionis pro Pastoribus Provinciae Camera . censis CG H. σ qq. . i i . PTertio. Iuxta eundem sFredoricus Nausea Viennensis episcopus in Ca tectismo de Contritione H Contritionis vel ex hoc possumus , i& ne os, cessitatem , .& emcaciam plusquam evidenter colligere , quod pQr, 'irasse de Poenitentia. G eam
109쪽
is .eam obtineatur remissio peccatorum , etiam antequam fiat ore conis fessio eorum Sacerdoti . . . . quo perrinet sanatio leprosorum , quasiis per figuram probans Veritatem , qui antequam ex praecepro Dominisi sit se Sacerdotibus ostenderent, ad Sacerdotes Venirent , mundati sunt , se argumento nimirum nos Ob Veram Contitionem a lepra peccati mundari, is antequam ora nostra Sacerdotibus ostendamus, id est antequam peccata
se nostra confiteamur. - . . . . 'ι
Quarto. Simon Vigor Narbonensis archiepiscopus sermone in Dominicam I . pos Trinitatem , Sacerdos ait , Dominus obsolvat , m ego,, auctoritate mihi cummista absolvo te in nomine Patris Filii o Spikiis tus sancti . Age vero , istud nonne consorme est figurae leprosi, quiis Sacerdoti legis se ipsum .sistebat, & tunc Sacerdos , si leprosus sanais tus erat, ei dicebat redire se cum aliis secure posse; nisi vero sanais tus esset, eum a multitudine plebis separabat. Quid autem sibi vult absolυori te , nisi remitto tibi peccata tua , & tibi significo te esse cum Ec-- clesia reconciliatum , teque cum Christianis omnibus communicareis posse, &
Quinto. Μedina . de confesstram I I. Deus per Contritionem remitis tit peccata, quantum ad maculam & debitum aeterni cruciatus ; quantumo tamen ad exulationem&clausuram regni coelorum, reliquit peccaIa Sa- is cerdotibus remitaenda . Sexto . . Gabriel Put herbaeus lib. de Poenitentia , cap. de Contritione ,
Sicut leprosio , posteaquam sanatus fuit dictum est , inde ostende reis Sacerdoti e ita ubi quis metu ad Poenitentiam ductus est . . . & co- se gitat apud se dChristum sua morte apud Patrem sibi remissionem
se peccatorum obtinuisse , tunc hunc metum in amorem , & in chariari tatem mutat: ad Sacerdotem adhuc mittitur , ut suam vitam decla- is ret , & ut confiteatur eam , quam antea lepram habebat , ut peris Sacerdotem absolvatur ab illa lepra , declaretur & judicetur mundus
Septimo . Μarianus Victorius lib. de Sacramento confess. cap. 13. de absolutione r Quid hic aget Ecclesiae medicus Sacerdos λ Numquidis mortuum revocabit ad Ni tam , & deinde ad consessionem peccatio revocatum adducetὶ At divinum hoc. opus est: .de Christo enim scribi is tur : Ego sum resurrectio, o vira .... Christus ergo peccatorem a peccais iis suscitat .... Verum quia surgit ligatus .... propterea ait Christus, GAM vite illum. Octavo . Samarinus puri I. Thesauri ubi de .consessione , Decemis leprosos ad Sacerdotes misit Christus qui in via eundo sueruntes mundati : per quod figurat quod feccator licet eundo ad consessio-
is nem xatione .ContritioniS .quam habeat , consequatur veniam, & reis missionem peccatorum , tamen tenetur venire ad consessionem . Sed
is si dicas : Quare peccator debet ire ad consessionem, ex quo rem issa j, sunt ei peccata per Contritionem ρ Respondeo secundum Ostiensem - is quod
110쪽
., quod peccator duplici vinculo ad satisfaciendum astringitur uno , a se quo ligatur ad Deum , & illud in Contritione dimittitur ; alio , a quo is ligatur ad Ecclesiam, & hoc per consessionem & satisfactionem' dimitib,. tur, & per absolutionem Sacerdotis relaxatur . e Nono o Christophorus Sylvestranus , cujus haec verba sunt in 4. D-εtione 38. ad a. Respondeo , quod absolutio est duplex; altera apud ,, Deum, altera apud Ecclesiam . Absolutio apud Deum' est remissio si immediata sibi facta a Deo per Contritionem hominis Poenitentis :altera est absolutio Eccletiae quae fit per Sacerdotem , nam is peccator non solum est separatus a Deo per culpam , sed etiam ab M Ecclesia : ideo non solum quoad Deum, sed etiam quoad Ecclesiam se ligatur. In Contritione igitur Deus solvit ipsum , & in confessione,, solvit Ecclesia , & liberat per hanc sormam dicens: Absolis te a peccatu
Decimo o Petrus Pal*nterius in IeoIione 9 o. ad secundam quaestionem Utrum per confessionem , & satisfactionem culpa dimittatur Quantum ad secundum e est dicendum peccatum ante actua- ,, lem consessionem dimitti si tamen ire ipsa Contritione adsit pro se positum confitendi . & satisfaciendi ἡ alias non' esset vera' Conis tritio . o Undecimo. Mathoidus in suis ad Pullum notis ; hujus rei causa vapulat a Dentio in respons nu. II os Duodecimo. Launotus passim in opusculta de mente Coac. Trid. circa Con-
Decimotertio . Illustrissimus Castoriensis Episcopus cum in ΕΝ - D ad Clerum , tum in primo de amore paeisitente libro . necnon is appendice. Decimoquarto Illustrissimus alter Ecclesiae Princeps, Episcopus To tiacensis de Plessita Prailino in brevi ac dilucidasacramenti Pamitentia expossisne . , : Decimoquinto. Quotquot hoc aevo verae charitatis necessitatem agno scunt ad Poenitentiae sacramentum , & hanc esse vim praeterea volunt verae chari tatis cujuslibet , ut peccato sit insociabilis o Super quo lege duo eruditi Theologi Parisiensis , olim Deeani Senonensis , opuscula . Quapropter merito Μorious admonet ιδ m de Poenis. cap. D. nom. 8. Plurio,, mos Theologos hanc doctrinam ante Concit. Trid. amplexos esse, nee , defuisse post illud viros graves ac celebres j qui eandem propugnaVe