장음표시 사용
71쪽
6s DE CONTRITIONE. D pe ex Voluntate perversa facta est libido ; & dum servitur libidini . si facta est consuetudo ; & dum consuetudini non resistitur , facta est ,, necessitas. Quibus quasi ansulis sibimet innexis , unde catenam a
se pellavit, tenebat me obstrictum dura servitus e voluntas autem n is Va quae mihi esse coeperat .... nondum erat idonea ad superandam, , priorem vetustate roboratam . Ita duae voluntates meae , una Vetus ,
se alia nova ; illa carnalis , illa spiritalis, confligebant inter se, atque si discordando dissipabant animam meam. Ibid. cap. 8. num. I9. Fre is mctam, inquit, spiritu indignans turbulentissima indignatione , . quod is non irem in placitum & paStum tuum, Deus meuS .... Nam non se solum ire, verum etiam pervenire illuc , nihil aliud erat quam velis te ire, sed velle fortiter & integre, non semisauciam hac atque haeis versare & jactare voluntatem, parte assurgente , cum alia parte ca- is dente luctantem. Ibid. cap. 9. num. 2I. Unde hoc monstrum , im,, quit , & quare istud P Imperat animus corpori, & paretur statim ;is imperat animus sibi, & resistitur λ .... Imperat ut velit , qui nonis imperaret nisi vellet , & non fit quod imperat . Sed non ex toto is Vult, non ergo ex toto imperat . . . . Non igitur monstrum partim se velle, partim nolle ; sed aegritudo animi est , quia non totus asia se git, veritate sublevatus, consuetudine praegravatus. Et ideo sunt duae o Voluntates, quod una earum tota non est i & hoc adest alteri, quod is deest alteri. . Tertia ex ipsa desumitur 'nitentiae natura . Est enim illa virtus. At Virtutes certo temporis spatio egent, ut maturescant. Ut enim ait Auctor operis de vocatione gentium lib. a. cap. II. Sicut in germiniis bus herbarum atque lignorum, quae terra producit, plenum decorem ,, non statim ut eduntur accipiunt , sed certis & ordinatis provehun-D .tur augmentis , donec ad Frsectam sui habitus quantitatem perve- ,, Miant; ita & semina charismatum, plantaeque virtutum, non in omniis agro cordis humani totum hoc pariter quod sunt futura nascuntur ;is nec sacile reperitur in exordio maturitas , & in inchoatione pe m .sectio. Quarta ex ipsa peccatoris voluntate quae, cum rebus caducis amxa est, sic in iis amore velut in visco inhaeret, ut vix avellatur, & ex laqueis in quos se induxit, aegre se expediat. Hinc S. Thomas in 4. disiacta a ques. I. ad I. Facile non est, inquit, ut aflectus quem homo toto tem-- pore vitae suae inclinavit in aliquid, subito ad contrarium retrahat. Quinta ex ipsa peccati Vi. I. enim omnis qui facit peccatvin, servus es peccati , ut dicitur Joan. 8. 34. ac proinde Diaboli , a quo, ut loquis tur Paulus a. Τim. a. 2 6. captivus renetur ad ipsus voluntatem ; justoque Dei judicio fit, ut durum illud jugum, non nisi multis diuque continuatis conatibus excutiatur. Unde Greg. Μagn. in I. Reg. lib. q. cap.
a. Quibus, inquit, peccata dominantur, ab eorum jugo per se liberariri nequeunt : nam saepe ad Dominum cum precibus veniunt, liberari pe-M tunt;
72쪽
DE CONTRITIONE. se tunt; sed exaudiri non possunt. Divino squidem judicio cum eis agi-.,, tur , ut qui noluerunt mala vitare cum possent, non possint vitare se cum volunt, & qui sponte incurrunt mala praecognita, sugere non posse sind experta . Et ut ait Bernardus, se . de tripl. misericordia, oequatuor miserationibus Dissicilis prorsus res , & soli divinae virtutiis possibilis, susceptum semel peccati jugum a cervicibus suis excutere, is quoniam. Qui facit peccatum servus est peccati. a. Peccatum gravia voluntati Vulnera , magnamque infirmitatem infert , quae non nisi Ionga temporis mora curantur, ut observat Cyrillus Alexandrinus qui hom. is in Ierem. Tempore opus est, inquit , sicut in vulneribus ad cura- ,, tionem, sic in conversione ad plene & pure convertendum se ad se Deum. Inde est quod Clerus Romanus sese. ad Curianum , eos qui medicinam Praeproperam afferrent arguens, ait Ubi poterit indulis gentiae medicina procedere ,. si etiam ipse medicus intercepta Poeniis tentia indulget periculis, si tantummodo operit vulnus, nec sinit ne-- cetaria temporis remedia obducere cicatricem . μ 3. denique, Peccatum mors est animae . Iam vero non nisi summo labore quis ab hac morte excitatur . Sicut enim monet Laurentius Iustinianus lib. a. de Dirituali resurrectione animae. O quantis clamoribus introrsus, quamis iiive exhortationibus sacris excitatur peccator antequam de morte ,
,, seu somno delictorum evigilet . Sed & vigil effectus , o quot blamis ditiis, quot rationibus , quot promissionibus, 2 quot pulsatur terrorio bus ac flagellis, priusquam voluntatem peccandi abjiciat , & sincero is animo ac deliberatione constanti totus divino mancipetur obsequio lis Nec immerito et tot quippe funibus tenetur astrictus, quot sceleribus
is praegravatur ἱ tantilque spiritualibus est compeditus vinculis , quardiis iis rebus caducis immoderato inhaeret affectu. Captivatur itaque conis suetudine delinquendi, retrahitur a sensualitate, quae Prestentiae jugo se colla subdere recusat; repellitur suasione Daemonum, visibilium det,
D netur amore, amicorum & amnium dissuadetur blanditiis. Sexta depromitur ex ordinario modo concedendae gratiae ad justificationem necessariae .. Quemadmodum enim ait sanctus Thomas I. a. q. . III. ant. Io. Est iste communis & consuetus cursus justificationis , is ut Deo movente interius animam , homo convertatur ad Deum , is primo quidem conversione impersecta , ut postmodum ad persectam , Meveniat s quia charitas inchoata meretur augeri, ut aucta mereaturis perfici, sicut Augustinus dic; t.
Septima, ex causis quae movent Deum, ut nonnisi gradatim gratiam illam largiatur. Duas commemorat Augustinus ἱ I. est, Ut ipse agnossecatur tanti beneficii sons & auctor. Potuit, inquit, sanctus Doctoria Phil. is Jo6. hoc Dominus sine dissicultate praestare o sed si hoc sine dissio cultate haberemus, largitorem hujus boni non agnosceremus. Si enimis primitus, cum vellet,' possiet, & non sentiret adversus se obnitentes re cupiditates, nec vinculis suis gravata anima collideretur, suis viribus
73쪽
tribueret quod se posse sentiret.& non confiteretur Domino miseis rationes ejus. a. est, Ut homo peccati gravitatem sentiat. Ut enimis idem monet se . 34. de divers. Paulatim recipitur quod semel a- is missum est e si enim cito rediret homo ad pristinam beatitudinem , se ludus illi esset peccando cadere in mortem. Et in Psal. 6. Quod is facile sanatur , inquit , non multum cavetur. Ex dissicultate autem is stinationis erit diligentior custodia receptae sanitatis.
AGENDUs est pro varietate criminum dolor. PROBATUR I. ex Patribus, inter quos unus sussiciet Cyprianus o in libro enim de lapsis. uam magna delinquimus , inquit , Lam gran is diter defleamus . Atto vulneri diligens & longa medicina non desit .is Poenitentia crimine minor non sit. - . . ASSERTIO XI. CONTRirio in se includit odium veteris vitae. Est assertio contra Lutherum, qui initio desectionis suae, ut a P nitentiae labore peccatotes averteret , frequenter in ore habebat, optimam Pgnitentiam esse novam vitam et eam non esse dolorem, sed mu- Iationem mentis & consilii . Vide Sermonem de Paenitentia & Disolam ad Vicarium sui Oνdinis. ἀ- a Illud autem adeo evidenter salsum est , ut Lutherum ejus discipuli ,
ac Calviniani deseruerint e de quo Kemnitius a. pari exam. concit. Tridia& Calvinus Institutionis lib. I. cap. q. num. 2. PROBATUR I. ex Scripturis, quae non aliter nobis exhibent emgiem ueri Poenitentis. Psalm. 37. 38. Dolor metes in conspectu meo semper-Psal. IO. I. Peccatum meum contra me es semper. Isa. 3 8. II. Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine animo.
EZech. I 8. 3I. Prosecite a vobis inliquitates ves 3. Apota a. 3. Memor esto unde excideris, o age Poenitentiam. PROBATUR Za ex Patribus, qui iisdem coloribus nobis depingisnu Tertullianus de Paenitentia cap. 4. 'niteat errorum , inquit; . . . . ,, pliateat amasse quae Deus non amat, quando ne nos quidem ipsi se is Vulis nostris ea, quibus offendimur, non odisse permittimus. Basilius in regulis hreviori cap. io. Primum, inquit, anima m is te anteactam vitam suam odissse debet, ejusque memoriam abhorrere
is & detestari. Idem fere habet in Psal. 33. Ambrosius in Psal. 37 Plena Poenitentiae definitio, inquit, com-
74쪽
, memoratio est delictorum ἱ ut unusquisque peccata sua velut quodam ,, quotidiani sermonis castiget flagello, di commissa sibi flagitia con-
Hieronymus Epis. ad Rusicum Nisi oderimus malum, bonum amus, re non possismus. Augustinus , seu quis alius, Serm. III. in appendice, Poenitentiam is certam non facit, nisi odium peccati & amor Dei. Epis . ad B se nifactum Nisi egeris Pς nitentiam, inquit , salvus esse non poteris .is Quomodo enim gaudebis te esse correctum, nisi doleas fuisse perveris sum uidem de Donatistis, Habeant Donatistae, inquit, de praeis terito detestabili errore, sicut Petrus habuit de mendaci timore, a- marum dolorem. Sem. 33 i. num. Ia. Non susticit ad Poeniten-M tiam, inquit , mores in melius commutare & a factis malis rece- is dere, nisi etiam de his quae facta sunt, satisfiat Deo per Poenitenis tiae dolorem. Hom. 332. nti. 2. Nemo, inquit, eligit novam. Ui- ,, tam , nisi quem riteris poenitet. Scribens autem ad Severtim Mil vitanum , cui simile quid Lutheri commento exciderat , asi , in- is quit, non sint dolenda, quae male gesta sunt , etiam ii quantum pobis sunt, postea corrigantur. MPROBATUR 3. iratione . Primus enim ad novam vitam gradus est veterem odissse e fieri nimirum non potest, ut quis priorem vivendi rationem mutet, nisi . ei displiceat & invisa sit. Et Vero contemplatio Iustitiae , quam ad Poenitentiam duntaxat Lutherus requirit , non Pgnitentiam parit , sed amorem tantum sui δοῦ exultantem animi laetitiam, qualis est etiam in iis qui nunquam pecca-Verunt. Contritio autem ex peccatorum intuitu & detestatione nascitur. Quando autem dicitur vulgari adagio , optimus Poenitentia nova vita id ita accipiendum est , ut mutatio & emendatio vitae sit certissimum verae & non sumtae Poenitentiae argumentum ; non Vero eo pertinet tantum, ut ad Ps nitentiam satis sit novam vitam auspicari, nec necesse sit praeteritam odisse. Hoc enim necessario prius est altero. Nam, ut notat Augustinus ferm. 33 i. Nisi hominem poenite t vitae, Veteris , se novam non potest inchoare. Iam Vero ut quis censeatur veteris vitae odium concepisse , necessarium est I. ut peccata deserat; a. ut peccandi occasiones fugiat λ s. ut
pro peccatis admissis justitiae divinae faciat satis . : ASSERTIO XII. AD Contritionem requiritur certum & expressum propositum vitae
Est assertio adversus Ioannem Μajorem , & Iacobum Almainum in
dis. 14. q. r. quos secutus est Vega lib. I 3. in cono. Triae cap. 11. Hi enim contendunt ad Contritionem satis esse implicitum & virtuales
75쪽
Ie, ut vocant, propositum emendationis vitae, in quo repugnant majori, saniori & antiquiori parti Theologorum. PROBATUR I. ex Scripturis quae utrumque conjungunt , odium ubdelicet peccati & melioris vitae propositum, velut peraeque necessarium ad Contritionem. Isa. I. I 6. Lavamini, mundi Vote . . . . quiescite agere perverse; discite bene facere. EZech. I 8. 27. Cum averterit se impius ab impietate sua , quam operatus es, o fecerit iudicium o iusitiam : ipse animam suam diis cabit. Haec enim de proposito solo intelligenda 1 unt; omnes quippe unanismi consensu fatentur justificationem peccatoris ab ipsis bonis operibus non pendere , quippe quae interveniente statim morte possint non
Ibid. v. 3I. Proiicite a vobis iniquitates vestras , o facite vobis cor
A mos s. r . Odite malum , di diligite bonum, . s forte misereatur
Dominus. Paulus ad Eph. 4. 22. Deponere vos .... veterem hominem ζ . . . rena
vimini autem spiritu mentis vesω, m. PROBATUR Z. decretis Eugenii IV. summi Pontificis, & synodi Tridentinae supra pag. 33. allatis et utrobique enim in definitione Contriti nis propositum non peccandi de caetero conceptis verbis includitur una eum detestatione peccati, & quidem seorsum, distincte & explicate recensetur, & ab ipsa detestatione secernitur. Atqui propositum implic, tum vitae melioris non distinguitur ab ipsa detestatione peccati. Ergo de hoe implicito voto non loquuntur, aut frustra loquuntur. Jam vero quod frustra & absque causa propositum illud expresserint, dicere nemo audeat . Ergo, PROBATuR 3. ex veteri Ecclesiae disciplina . Notum est enim minris olim suisse, ut Catechumeni ante Baptismum solemni ritu Diabolo ejusque operibus ae pompis abrenunciarent, simulque ad Christum converti se declararent et eandem porro consuetudinem erga reconciliandos
post Baptismum viguisse discimus , ex regula Chrodogandi Episcopi
Μetensis. PROBATUR 4. ex Patribus.
Ambrosius supra, Pς nitentia est , inquit , & mala praeterita piam se gere; & plangenda non admittere. Chrysostomus Orat. de S. Philog. Discede a malo , inquit, desisteri a praVitate, pollicere posthac ista non commissurum. Gregorius mag. bom. 3 . in Evangelia, iisdem sere verbis quibus Ambrosius modo, PF nitentiam vere agere, inquit, est & perpetrata malais plangere, & plangenda deinceps non perpetrare. Quem locum ex stribuni Jonas Aurel. in sua de Laicis insitutione, & Bernardus Epis. I a. ad Henricum Senon. Archiep
76쪽
PROBATu R I. communi Theologorum consessione. Sic enim statuunt Lombardus lib. di .. ix q. σ 1 3. Alexander Alensis in summa, parte 3. quaest. 69. an. a. Albertus mayia 4. di L 24. S. Thomas ibid. dis . t . quaesi. a. art. I. Scotus & Durandus ibid. Adrianus IV. quodlibeto 3. art. 3. Cajetanus in additionibus ad 3. pari. S. Thomae quaest. I. an. I. Soto
in diss. s. Canus Relect. de Poenit. pari. I. si , . ΡRosATUR 6. multiplici ratione. a. li Primo ad Contritionem requiritur conversio vera cordis ad Deum , ut supra probavimus At converso vera cordia ad Deum , non tan
tum non potest esse, sed ne intelligi quidem potest absque vera & βn
cera voluntate ei placendi & obtemperandi. Ergo .. Secundo eadem est conditio propositi vitae melioris, quae detestati nis peccati e non minus enim detestatio vitae. Veteris continetur in proposito novae ac melioris vitae , quam propositum emendandae vitae contineatur in detestatione anteactae vitae . Atqui quod detestatio veteris vitae contineatur in proposito vitae emendationis hoc non obstat, j dice etiam Uega, quominus haec detestatio debeati esse certa, explicata& distincta. Ergo eodem jure nihil impedit, quominus propositum vitae melioris necessarium quoque asseraxur. Tertio animus stare non potest in ancipiti, & quodam pondere versus aliquid temper sertur. Ergo non potςst vere peccatum odisse, quin
eo ipso in meliorem vitam inclinetur, , . .
. . De Contritionis proprietatibus. Q Uatuor Contritionis proprietates expendemus, supern turalitatem, necessitatem, extensionem, ela vim seu meritum.
CONTRITIO debet esse supernaturalis. Est contra quosdam e recentioribus, quorum alii a statuerunt satis esse, si Contritio supernaturalis esse existimetur, licet reipsa sit naturalis ; alii bad sacramentum Petnitentiae lassicere Attritionem naturalem propu8narunt, modo honesta sit ; alii o denique fatis e Te putarunt, si quis de peccato admisso doleat ob morbum aut dedecus, aut paupertatem, vel alia id genus, quae dicuntur hujus vitae mala, dummodo credantur a Deo tamquam ultore criminum immissa. - Duae sunt alsertionis nostrae parxes, altera enim spectat ad genus ipsum Imtasse de Paenitentia. i ' ' E Com
77쪽
Contritionis, quae naturalis constituitur; altera vero ad objemim,utajunt, ex quo concipitur , & quod omnino temporale statuitur: sed ambae opini nes eodem recidunr, in possrema enim nihil est quod supra naturam positum videri queat. - PROBATuR 1. Pars, Contritionem nimirum ex genere suo supernaturalem omnino elle oportere.
Primo ex Scripturis, quae aperte indicant Pet nitentiam salutarem ex speciali Dei gratia proficisci. Paulus enim Σ. ad Tim. a. 23. eum m net, ut cum modestia corripiat eos qui resistunt veritati e tum rationem asserens, Ne suando Deus, inquit, det auis Poenitentiam ais cognφρeendam veritatem, o restis ant a Diaboli laqueis, σα Secundo ex duobus Conciliis quae istud definierunt. Primum est Arausicanum, in quo adversus Semipelagianos sancitur,can. 6. Pgnitentiam sicut & caeteras virtutes per inspirationem Spiritus - San
Alterum est Tridentinum , quod dupliciter idem statuit. i. enim sessI4. cap. 4. Iradit Contritionem etiam irnperfectam , quae Attritio diasi citur, donum Dei esse, & Spiritus-Saneti impulsum, non adhue si quidem inhabitantis, sed tantum moventis, quo Poenitens adjutus, viam sibi. ad justitiam parat : a. ilia. declarat hujusmodi Contri-- tionem etiam imperfectam ad Dei gratiam in sacramento Ps nitentiae se impetrandam disponere: 3. tandem fess. 6. can. 3. sic habet: Si quisse dixerit sine praeveniente Spiritus-Saneti inspiratione atque ejus adju- se torio, hominem credere, sperare, diligere , aut poenitere polle sicutis oportet, ut ei justificationis gratia conseratur, anathema tit. Tertio ex Patribus qui ad conversonem cordis & salutare peccati odium, decernunt necessarium e te auxilium Dei lupernaturale. Sic
Augustinus lib. 2. co. retra advers. Iegis o Propb. cap. 7. num. 27. De-
is siderium peccandi, inquit, non extinguitur nisi contrario deside-- rio recte faciendi, ubi fides per dile Ehionem operatur , non per ,, jubentem litteram timore poenae, sed per juvantem Spiritum dilecti ,, ne justitiae. de Spiritu o liti. cap. I 3. num. 28. Spiritus Dominiis dono, inquit, . . . fr ... in nobi , ut non peccare delectet. lib. 2 de peccat. meritis, cap. I 8. num. 3I. Quod a Deo nos avertimus, inquit, is nostrum est : quod Vero ad Deum nos convertimus, nisi ipso nos e in si citante & juvante non poli timus. lib. de grat. o lib. a . c. I. n. I
se Nisi donum Dei emet, inquit, etiam ipsa ad Deum nostra conversio,
o non ei diceretur: Deus virtutum converte nos.
Atque hoc unum est ex praecipuis fidei dogmatibus, quae adversus P lagianos Augustinus & Concilia olim astruxerunt. - Quarto ex ratione . I. enim inde consequens foret aliquem viritius naturae se posse dii ponere ac praeparare ad gratiam . Atqui is error est a multis olim Synodis ipsaque Tridentina damnatus . a. Tota
s dirus religio perit Christusque fratis mortuus est , si quis a peccato abse
78쪽
to absque ejus gratia surgere , si absque ipsius auxilio ad Deum converti possit.
PROBATUR a. pars , dolorem nempe conceptum ob amissionem bonorum temporalium idoneum non esse ad reconciliandum hominem
Primos enim dolor & metus istius modi non ab alio sonte profluunt quam ab amore bonorum temporalium; omnis enim dolor ac timor in amore fundantur, ut ratio & experientia docent , passimque affirmat S. Augustinus . Atqui amor ejusmodi bonorum , nedum natura sua lapsos homines ad Deum convertat suopte contra ingenio a Deo abducit . Us enim ait Sanctus Iacobus cap. q. v. . Amicitia hujus mundi inimica es Dei: quicunque ergo voluerit amicus esse saeculi hujus inimicus Dei constituitur. Secundo. Ipse timor gehennae non suffcit ad recuperandam gratiaminam de ipso pronuntiat Sanctus Augustinus ferm. at 4 de tempore, quia se pungit tantum animam ne amittatur aliquid quod in creatura dili-
gitur , vel ipsa salus & requies corporalis , aut aliquid tale postis mortem . Atqui quod pungit tantum animam ne amittatur quod in creatura diligitur , non sufficit ad recuperandam gratiam . Ergo timor ille non sufficit ; ergo multo minus dolor de malis temporalibus, aut eorum metus , satis erunt ad obtinendam remissionem peccatorum; Cum uterque ab amore creaturae proficiscatur . Hinc Ausustinus, Qui propter bona remporalia colit Deum; non Deum, sed bona tempo- is ratia colit. Tertio. Id doloris ac timoris genus maxime viget in iis qui rebus caducis quam vehementissime addicti sunt. An vero quis erit eo ad gratiam magis paratus, quo rerum periturarum amantior erit Nec dicas aliquem eise hic respectum Dei, a quo mala ista in homines tamquam ultore scelerum derivari credantur.
Quid enim est in eo quod non occurrat etiam in hominibus perdistis Quis enim aleator non maxime dolet de amita ludo . pecunia Pquis Vero adeo exuit omnem religionis sensum , ut istud absque Dei n tu & providentia contigisse dicat/ An idcirco in proximo gradu est ad recuperandam amicitiam Dei Quid in eo supra naturam P aut potius quid est quod non cadat praesertim in malos Hi enim eo magis anguntur jactura bonorum temporalium , quo ea ardentius concupiscunt , iisque suavius
Quarto. Qui propter ejusmodi mala tantum dolet quod Deum Ommderis, ei duntaxat servit propter ejusdem ordinis bona . Atqui, ut 6ugu stinus notat in Psalm. 77. ui propter beneficia terrena Deum quaerebant, is non utique Deum , sed illa quaerebant Sic ergo Deus non colitur δ hoc enim colitur quod diligitur. μ Quid autem absurdius, quam quod aliquis excellentissimum Dei donum iis actibus impetret ., quibus eum non
Quinto. Hanc poenitendi rationem jam dudum damnavit Rupertus
79쪽
rn cap. 26. Matth. Unus est , Jnouit , Poenitentiae modus , de quo is justus & misericors Deus curare dignetur , ubi causa Poenitentiam is agendi est, fides futuri saeculi. . . Alius est Poenitentiae modus , ubi , causa Poenitentiam agendi est amor praesentis saeculi ἐν de hujusmodi, quo-o niam salutem non operatur, Deus nunquam cura sse legitur. Sexto. Hanc tandem repudiat Guillelmus Cassa lorus Barcinonensis Episeopus in Ecclesiae suae rituali libro, quem edidit superioris saeculi anno ερ. Attritio, inquit, propter temporalia detrimenta, ut viribus naturae gi- is gni potest, sic ad remissionem peccatorum non sufficit. Septimo. Daemones ipsi dolent haud dubie de peccato suo propter poenas inde consecutas,nec ignorant has poenas a Deo tibi infligi in sceleris ultionem. Ergone ea de causa Poenitentes dicendi sunt R
CONTRITIO' ad peccatorum remissionem consequendam necessa
PROBATUR I. ex Scripturis a nobis jam laudatis , in quibus Deus a peccatore cordis conversionem essJagitat , ut ei peccatorum remissi1onem largiatur. PROBA ΤuR a. ex Patribus ibidem memoratis , Contritioni cordis peccatorum remissionem tanquam necessariae conditioni alligatam esse pro
PROBATUR 3. ex synodo Tridentina quae fess. I cap. j. definit ejusmodi Contritionem omni tempore suisse necessariam ad peccatorum veniam impetrandam. As SERTIO III. . talia
Peceat graviter qui post admissa flagitia Contritionem in multum tempus sinonte aut negligenter dissert. 'l . .
Est assertio contra quosdam recentiores qui arbitrantur hominem eo praecise non peccare, quod Contritionem procrastinet, nisi quid aliunde ip1um ad Gontritionem eliciendam urgeat, v.g. periculum mortis , administratio aut susceptio Sacramenti, aut aliquid simile. PPROBATu R I. ex Scripturis. Est enim illud non consitum modo, sed etiam praeceptum Sapientis Eccli. 3. 8. Non tardes converti ad Dominum, O ne disseras de die in diem . Subito enim Geniet ira illius, er in tempore via ictae disperdet te. . . Pro BAΤuR a. ex Patribus , ac praesertim Tertulliano de Poenitentia, cap. 1 o. Cypriano 'detipsis , Augustino passim insermonibus, Gregorio Magno homilia 22. in Evangelia , Hugone Victorino lib. 2. de Sacramentis , qui in illam conversionis moram graviter invehuntur '. quibus adde caeteros omnes qui ajunt Catechumenos ingenti piaculo se devin-
80쪽
, DE CONTRITIONE. 69cire , quod Baetismi susceptionem disserant : quanto enim majus est ,
distulisse Contritionem λ . . PROAATUR 3. 'rationibus variist - . -
Primo enim in ejusmodi dilatione culpanda sane negligentia est . Si enim amicus , qui alium laesit, si filius qui patrem , negligentiae merito accusantur, II cum iis in gratiam redire non festinent , simul ac se offert Opportunitas temporis ac loci et quanto magis vituperandi sunt , qui pensi non habent ad Deum quem offenderunt reverti Secundo nemo potest absque eulpa contemnere Deum . Contemnit autem qui ei reconciliari non curat. Unde Apostolus ad Rom. a. Anaeivitias bonitatis ejus, inquit, o patientiae , σ longanimitatis contemnis ignoras quoniam benignitas Dei ad Paenitentiam te adducit ' Secundum autem duritiam tuam o impaenitens cor, thesaurietas tibi iram in die irae, revelationis iusi iudicii Dei. Tertio Deus non irridetur , ad Gal. 6. 7. Irridet porro Deum , qui obfirmaro adversus impendentem poenam animo perseverat , & securus sui non timet incidere in manus Dei viventis , quod horrendum esse '
pronuntiat idem Apostolus. . '. ' . .
Quarto nullum est scelus quod injuriam non faciat Deo , ejusque honorem non violet , ab ipso enim tollit titulum finis ultimi & in alia transfert. Iam vero si, qui diutius omittit restituere pecuniam ablatam eamque sciens retinet, is sne dubio in praeceptum peccat hac ipsa hora o quanto magis qui honorem ereptum Deo non restituit quamprimum potest ' Etsi enim aliquod est inter haec duo discrimen , quod nempe homo ex ipsa pecuniae suae privatione detrimentum capiat, non item Deus ex ejusmodi injuria, hoc ad rem non facit: peccator enim quantum in se est, totum illud aufert a Deo ἔ ac proinde non minus reus est, quam si eum reipsa honore spoliaret. Sic qui laedere nititur 3 famam hominis probi , ac omnibus noti , a crimine non absolvitur , quod ei solete nocere non potuerit . . Quinto Peecatum in se admittit , qui conversionem suam ad Deum quotidie differt evidenti enim periculo objicit salutem suam ob incertam mortis diem ; quod pariter notat sanctus Gregorius homil. 12. iv iEvang. ubi sic habet. μ Si sciret quisque de praesenti saeculo quo tem- pore eXiret , aliud tempus voluptatibus, atque aliud Poenitentiae apis tare potuisset. Sed qui Ps nitentiae veniam spopondit, peccanti diem crastinum non promist . Semper ergo extremum diem debemus me-D xuere , quem: nunquam possumus praevidere . Ecce hunc ipsum diemis ad inducias conversionis accepimus , & tamen mala quae secimus , se flere recusamus . Breviter Sapiens Eceli. 3. 27. Cor durum male habebit in novissimo , o qui amat perieulum in illo peribit. Sexto in eo etiam delinquit quod suam ad malum propensionem lsic augeat . . Ut enim monet idem Gregorius , I Peccatum quod is per Famitentiam non deletur suo pondere in aliud ita est. l .mitasse de Poenitentia. E 3 Septi- i