장음표시 사용
121쪽
Μatth. Io. 28. Nolite timere eos qui occiaunt corpus animam autem non pos sunt occidere. Ap . cap. 2I. vers. 8. Timidis astem , incredulis . . . . . . paUsiliorum erit iην Ragno ardenti igne , o sulphure . quod es more se
Quapropter hic mundanus timor ex suo genere semper vitiosus est, quamvis enim liceat malum temporale detestari, habet tamen' semper adjunctum
Tertius est timor Dei , qui iterum duplex distinguitur ; servilis &
Servilis est cum quis non amore justitiae, sed solo' poenae metu a peceato abstinet , & quod legis est exequitur ; is ad Iudaeos proprie pertinuit . Brevis enim utriusque legis differentia est timor & amor, ut ait S. Augustinus : do quo lege Exodi Iy. Rom. 8. II. a. Tim. T. I. Heb.
Castus dicitur quo quis Deum ut supremum Dominum auc amantissimum patrem reveretur, ac proinde quandiu id fieri potest metuit ne culpa sua ei displiceat ab eoque separetur. Atque hic timor in multis Scripturae locis commendatur , Sanctisque etiam praecipitur. Psal. I 8. I o. Timor Domini sanctus graece casus permanens in saeculum
Ps.3 3. Io. Timete Dominum omnes sancti ems . Ps. III. I. Beatus vir qur timet Dominum.
Timor porro castus duplex rursum statuitur,. initialis & filialis. Initialis est timor culpas consortium adhuc habens timoris poenae P eoque passim indigens ad virtutem. Filialis est timor solius
inuae quidem ut majorem lucem accipiant ; observandum est. Primo'. Duplicem duntaxat ab' antiquis assignari timorem Dei ,- servilem scilicet & castum. Sic passim Augustinus ac potissimum tradi. 43. - Ioan. num. tracto 83ὰ num. D O tract. 9. in cap. 4. Dis. Joann.
culpae timore poenae an virtutum ossiciis vulgo Secundo. A plurisius tamen saeculis initialem inter hoς duos medium collocari et hunc enim memorant , aut etiam cum mundano servili, &initiali connumerant vetus auctor de modo bene' visendi apud Bernardum c. q. n. 9. ro. S. pag. 24s. Hugo' Vict. lib. 4. allegoriam. in Lucam ;Μagister Seniab.3. dis. 34. Petrns Pidiau. Sum. lib. 3. cap. II..Thom. a. a. q. 19. N. z. Alensis Summae 3. par. qu. 66: membro r. S. Laurento Iustinian. tra u- de timore ; S. Franciscus Salesius lib. a. de amore Dei , cap. 16.dc alii non pauci , qur tamen in multiplicis hujus timoriv notione , aut etiam divisione non omnino inter se consentiunt. , ' 'Tertio. In timore servili duo eme secernenda s timorem nempe ipsum
122쪽
DE CONTRITIONE. II sum poenae , & servilitatem ei conjunctam , hoc est affectum ipsum
peccati antus latitantem . Aliud enim est simpliciter timere poenam , aliud sic esse comparatum , ut , si poena non maneat , malum eli8as quod proprie servorum est, ac proinde timorem hunc ab ista servilitate polle sejungi, Quarto A timore poenae .ad timorem sulpae gradatim Vulgo peccatorem assurgere Servilem itaque poenae timorem vocari , cum solus in animo regnat , aut prae alio saltem .dominatur ; initialem vero Ai- morem dici, dum timor culpae in corde regnum obtinet, ita ut uihilo minus passim egeat timore poenae ad comprimendos majores cupiditatis aestus: quod inter emendandae vitae initia plerumque contingit. Tunc enim servilitas quidem abjicitur, sed adhuc remanet idem, qui prius fuit in usa vulgari, pinnae vimor . . Quinto . Timorem initialem esse quid per se simplex ; est enim .duntaxat timor culpae jam animo dominans o mixtum quid tamen ac compositum non satis .attendentibus videri posse , quod alium insuper ibi morem secum habeat ac patiatur. Homo enim in eo statu , partim timore poenae, partim timore culpae ἐ modo hujus, modo illius ope, a peccato retrahitur: sed ut loquuntur scholae, duplex est is actus, licet unum idemque utriusque subjectum sit. i Sexto. Timorem initialem & servilem specie distingui propter objectorum specificam, ut aiunt, poenae nimirum & culpae diversitatem. Vide Augustinum in Ps. in 7. oe tract. q. in Epist. annis necnon & S. Thom. 2. a. qu. I P.
Septimo . Ubi charitas persecta est , soras mitti .timorem c poenae l 3. Joan. q. non quod aliquando eo non utatur , aut opus non habear, cum scilicet vehementior solito tentatio ingruit; sed quod per se ad virtutis exercitium, utpote robusta , vulgo sumciat. Eo enim timore utiliter ipsos etiam sanctos adjuvari ostendunt Scripturae, Psal. II 8. ΙΣΟ.Mati. o. 28. & Μartyrum historiae, de quibus olim eminentissimus Cardinalis Noailius .in institutione sua de amore Dei adversus nuperos hujus temporis
Octavo Timorem Initialem natura sua eundem omnino esse cum
sitiali , & gradu solum ab eo discrepare , quod hic sortis , & per suctus sit , ille debilis adhuc , & imperfectus . Ita Sanctus Thomas asserit , quod se habeat ad filialem , ut charitas imperfecta ad per
sectam. An timor poenae si bonus.
Martinus Lutherus olim pronuntiavit ac pertinaciter docuit, timorem poenae in peccatoribus malum esse, ea moue Attritionem quae ex illo concipimiur, nedum maculis animi eluendis par sit, hominem ejusmodi hypocritam facere, & magis peccatorem.
123쪽
DE CONTRITIONE. A S S E R T I o
Bonus est &laudabilis poenae timor. PROBATu R I. ex Scripturis : ProV. I. 7. Timor Domini principitim sapientiae : quod de timore poenae exponunt Basilius in Psal. 3M & S. Augustinus tract. s. in Epis. Joannis : si autem sapientiae principium est , dubium esse non pocest , quin sit expetendus. Eccli. cap. I. vers. 27. Timor Domini expellit peccatum e nam qui sene timo-- es non poterit iusificari . Hoc quippe de eo timoris genere quod V niam peccatorum praecedit interpretatur synodus Tridentina fess. 6. cap. o. Matth. Io. 28. Timete eum qui potes ρο animam ct corpus perdere in gehennam. At Christus prosecto non hortaretur ad hunc timorem, nisi bonus esset : ergo. PROBATUR a. ex Patribus , qui hunc imorem summopere commendant . Unus a nobis afferetur Sanctus Augustinus, quo se Lutherus
maxime jactabat. In Psal . s. nuM.9. Timor, inquit , magnum estis praesidium procedertibus ad salutem ῆ cum autem quisque pervene-- rit , fiet in eo quod dictum est , Conjunimata intestio foras mittit ιδ
DPs ta 7. Bonus est & iste timor & utilis, scilicet, ut antea dixerat, , , quo quis praesentiam Domini & Poenas timea .... quo timet ne mittatur in gehennam. Serm. I 56. num. I Fac, lac, inquit, vel timore poenae, si nondum po- ,, tes amore justitiae. Serm. Id.uum. 8. Planeti me gehennam nihil melius times o nihil est , , quod magis timere debeas. Sem. 348. Discat timere , inquit , qui non vult timere , discatis ad tempus esse sollicitus, qui semper vult esse securus. De catechinandis matbus cap. 3.ns. Si nondum potes amare justitiam , ibis me Vel poenam, ut pervenias ad amandam justitiam . Ibiae timorem hunc. Vocat saluberrimum. PROBATun 3. multis synodi Tridentini locis r fess. enim 6. post quam cap. 6. docuit magnum esse in timore ad inchoandam justifica-aionem momentum , can.7. sic habet adversias Laitherum , Si quis di-- xerit G pera omnia quae ante justificationem .fiunt , quacunque ratiose ne facta sint , vera esse peccata vel odium Dei mereri , aut quanto se quis vehementius nititur se disponere ad gratiam , tanto eum grais Vius peccare, anathema sit .can. autem . 8. Si quis dixerit ge. is hennae metum per quem ad misericordiam Dei confugimus , vel ais peceando abstinemus, peccatum esse, aut peccatores pejoms face , anais thema sit. Sessione I 4. idem sere saluit : pos quam enim cap. 4. pluribus exposuit quantas habeat in peccatoris ad Deum conversione partes ejus
124쪽
- modi poenae timor, quo utiliter etiam goncussi olim Ninivitae Poeni- is etentiam egerunt, & misericordiam a Domino impetrarunt ,' canone I. se errorem Lutheri iisdem quibus conceptus erat verbis configens , sic ait , Si quis dixerit eam Contritionem quae paratur per discussionem, se collectionem & detestationem peccatorum .... ponderando peccatorum M suorum gravitatem , multitudinem , foeditatem , amissionem aeternaeis beatitudinis, & aeternae damnationis incursum, non esse verum & uti, lem dolorem, nec praeparare ad gratiam; sed facere hominem hypocri-
ω tam & magis peccatorem, ..... .anathema sit - PROBATUR q. consensione Theologorum.
Hugo enim Victorinus quis. Iς . in Di R. ad Romanos . Potestis quaeri inquit , . an sit .donum Spiritus sancti. Quod si est , bonus est: is sed Videtur malus, cum propter poenam .faciat servire. Solutio. Bois nus est , bonum habens esseetum , scilicet cohibere a malo opere ;,, hoc autem , quod mala voluntas remanet, non est ex ipso, sed homi
Petrus Pictaviensis de eo ex professo disputans parte 3. sentent. cap. 18. Bonum , inquit , multipliciter dicitur ; bonum meritorium , bonum ,, utile, bonum de genere bonorum. Servilis autem timor bonus est , id se est utilis, quia i iitrod uctorius .est ad Hilaritatem, sed non est bonus, id
is est moritoriuS, &c. Idem sentit Alensis 3. parte Stimmae, .q. 66. memb. 2. Sanctus Thomas a. a. qu. I9. art. 6. Quanquam timoris servilitas mala
sit , inquit ; ipse tamen timor servilis secundum suam substantiam est
Adjice Bonaventuram in dis. 34. paν 2. q. I. re 2. nec non & Durandum in q, di tinfi'. 34. qu. 4. quos operae pretium .est ut consulas hac de re .d i fierent eS. δPROBATUR s. variarum hujus itimoris .utilitatum enumeratione. Prima est, Quod opera mala .reprimat. Ut enim Augustinus ait lib. 2. contra Episeolam Petiliam cap. . 83. num. 18 . Timor penarum, &is si nondum habet delectationem justitiae, saltem intra claustra cogita 'M tionis coercet malam cupiditatem . M Idem observat Iulianus Pomerius lib. 3. cap. 32. Secunda est, Quod sic prava cupiditas minuatur : ut enim malorum operum irequentatione invalescit , .sic eorundem cessatione sensim langue icit ac debilitatur, quod animadvertit idem Augustinus ferm. I 8 o. Me verbis Apostoli cap. q. Framata, inquit, restringitur, restricta lan- guςscit, languescens moritur, & malae consuetudini hona succedit : uemad modum contra , ut ait idem lib. I. confris cap. 6. Ex Volun ri tate perversa fit libido, dc dum servitur libidini, fit consuetudo, & dum consuetudini non resistitur fit necessitas. Tertia est , Quod exinde fiat consuetudo justitiae seu bonorum ope rum , unde idem in Psal. Ia7. num. 7. M Cum autem per timorem , in
. II itasse de Poenisentia H se quit,
125쪽
quit, continent se a peccato, fit consuetudo justitiae, & incipit quod
Quarta est ex ista consequens , Quod praeparet locum charitati. I. enim dum quis peccare & ex peccato delectationem capere desiit , remittit se prosecto quo rebus vetitis tenebatur affectus . Deinde vero consuetudine bonorum operum fit ut ad bene & laudabiliter vivendum sicilitas acquiratur , & tandem bonis oporibus assileto virtus ipsa magis ac magis placeat. Fit consuetudo justitiae, inquit Agustinus ibia se & incipit quod durum erat amari, & dulcescit Deus, di jam inci-- pit homo juste vivere . Lib. de adulterinis conjugiis cap. 19. Timor inquit, fac t ut quod erat nccessitate Ἀptum, fiat charitate perfectum. Epis. I 4 o. ad Honoratum cap. I 8. Praemissus timor in coris nostrum pellit inde consuetudinem malorum operum , & servat chais i itati locum . M Lib. autem Σ3. quaestionum q. 36. ait id contingere ut , μ Cum aliqua non peccandi consuetudo quod onerosum putabatur
se facile esse persuaserit , incipiat gustari dulcedo pietatis & commemis dari pulchritudo virtutis, ut charitatis libertas prae servitute timorisse emineat .. Qua autem id serie fiat . pulcherrime describit synodus Tridentina seg. 6. cap. 6. PROBATuR 6. Timoris ejusdem necessitate : non enim solum utilia est, sed etiam necessarius iste timor ; ut enim ait Scriptura , cui fue timore est , non poterit ius cari. Unde Augustinus in Psal. i q. Nisi, inquit , timore incipiat homo Deum colere, non perveniet ad amose rem. Tract. 9. in Epis. Joannis conserens timorem & charitatem cum acu & filo , Timor locum praeparat charitati, inquit, cum au--tem coeperit charitas habitare, pellitur timor qui ei praeparavit lo-- cum . Quantum illa crescit, ille decrescit . . . . Major charitas, mi se nor timor o si autem nullus timor, non est qua intret charitas. Si-- cui videmus per fetam introduci linum . quando aliquid suitur; feta se prius intrat, sed nisi exeat, non succedit linum : sic timor primo oc-M cupat mentem, non autem ibi remanet timor, quia ideo intravit ut se introduceret charitatem. Adde Disolam ad Bonifacium de catechisa, dis rudibus cap. 3. Basilium in Psal. 32. Sc Cassianum cap. q. 39. a timore quoque justificationis initium repetit synodus Tridentina seg. 6.
Imo vero illud timoris genus non modo prodest & necessarius est
incipientibus, sed etiam proficientibus ac perieinis; Virtutem enim teneram adhuc minusque validam adversus graviorum tentationum impressiones roborat, & ne succumbat ei vires addit. Tenebar, inquit ,, de te Augustinus lib. 8. confesI cap. D. num. 23. & instabas tu Do-M mine in occultis meis severa misericordia, flagella ingeminans tim is ris & pudoris ne rursus cessarem & abrumperetur id iplum exipuum ., ac tenue quod remanserat, & revalesceret iterum & me robustius alis Ligaret . In Uri, autem 68. Mucisne I. Martyres ipsos sic loquen-
126쪽
tes inducit : Majore timore , inquiunt , minora contemnimus. Quis ri non bibat tribulationis temporalis poeulum , metuens ignem gehen
OAIICIEs I. Iulianus Pomerius lib. I. cap. gr. disputans adversus Stoicos, qui vitii damnabant quodlibet timoris genus, concedit hoc esse se verum de servili non de filiali. Non omnis timor, inquit , habe is ri debet in vitio , sed ille tantum de quo scriptum est , Quia timoro tormentum habet. Ergo
DisTINGUO antecedens : illud concedit de timore servili, quatenus servilis est; concedo et per se tantum spectato; nego. Scilicet nominis vitium in ipsum timorem refunditur , qtna ei conJungitur. Qui enim sic tantum timet, vellet impune posse peccare , his autem affectus mamlus est, sed non timor ipse. OBIICIEs a. Hugo Victorinus de sacramentis fidei lib. I. parte Idii cap. 3. ct alibi, non semel affirmat timorem servilem malum esse di uatuor timores, inquit, Scriptura discernit, servilem, mundanum, i ri initialem, & filialem . . . . Ex iis quatuor timoribus duo mali sunt. i is id est servilis & mundanus. Ergo. RESPONDEO I. us ante , malum eum esse penes servilitatem ei ad-i junctam, non in se.
RESPONDEO E. timorem servilem non eodem semper modo , quo at nobis, accipi ab Hugone. Usurpatur enim ibi ero timore, quem muni danum supra nominavimus. In Lucam, Servilis timor, inquit, poe i m nam quae ab hominibus insertur metuit : in Episso vero ad Ron' ille dicitur habere timorem servilem , Qui timore poenae temporalisi se tantum, aliquid criminale non committit. Timorem autem geneana Vocat timorem initialem , quem etiam bonum esse asserit. OBJICIES I. Plus timere poenam quam culpam, vitiosum absque dubio est : atqui illud est proprium timoris servilis .' ergo. DISTINGUO minorem : proprium est timoris servilis, qua parte ser vilis est; concedo : qua parte timor est poenae praecisse; nego. Si ser-- vilita6, inquit S. Thomas 2. d. q. I'. art. q. esset de ratione limo ,, ris servilis, oporteret quod timor servilis simpliciter esset malus e . .
se sed praedic a servilitas non pertinet ad speciem timoris servilis, sicutis nec insormitas ad speciem ridet informis r o . . & ideo timor servilis. - secundum suam lubitantiam bonus est; sed servilitas ejus est mala. Unde si timor iste malus esse dicatur, id dicitur ex accidenti : de quo consule Estium lib. s. ad dis. 3 . &c
primo anter omnes passim Τheologos convenit timorem istum essci supernaturatum praesuppositive , ut ajunt , quia nempe timorem hujus modi fides praecedit, quae Dei donum est; quo fit ut poenarum timor, H a quas
127쪽
quas lota fides agnoscit esse formidabiles, divino quoque muners ascribatur. Lege prae caeteris Lupum de Contritione cap. II. Secundo non constat etiam apud eos qui centent timorem hunc pecse esse supernaturalem , an idem ille timor ad gratiam Christi proprie pertinere dicendus sit ,. an ad legem : propterea quod gratia Christi tota in delectatione justitiae posita esse videatur. De quo Esti ux ad librum a. sent. dis.. 26. & 36: Tertio hac de re nihil adhuc est definitum. Synodus quidem Tridentina seg. 6. cap. 6: sancit justificationem non peragi absque gratia Dei,& justificationis initia deducit e timore. Sess. autem I . cap. Con is tritionem impersectam quae Attritio dicitur , & . . ex gehenis nae & poenarum metu communiter concipitur , donum Dei esse &is Spiritu sandii impulsum non adhuc quidem inhabitantis sed tanis tum moventis
At neutrum ad id sussicit nam quod pertinet ad primum ,. justif-cationis quidem integrum opus tribuit gratiae Dei , , non autem singula quae ad eam conducere possunt, primas autem in eo negotio partes dath dei secundas timori, tertias spei caetera charitati. Quod autem spectat ad Attritionem, in ea includit voluntatem, non peccandi & spem Nuniae, quas nemo negat ex gratia proficisci.
ΤΙΜΟR gehennae est supernaturalis. PROBATUR I. ex Scripturis. Ecclesiastici 23. I 3. Beatus homo cui donatum es habere timorem Dei. Ad Rom. 8. II. Non enim acceptuis spiritum servitutis iterum in ti
Basilius enim in Psal. 33. timorem judicii ac gehenna divinum dc s,
Ambrosius in Psin Ilia serm. 8. ostendit eum ex Dei munere der, Vari Auctor de vocatione gentium Gratia quidem Dei, inquit, in omni- ,, bus justificationibus principaliter praeminet suadendo, monendo exem-- plis , terrendo periculis et Principium sapientiae timor Domini . Beatus is cui donatum es habere timorem Dei .... in' cujus utique devotione,, devota est Voluntas , quae auctore gratiae eodem proficit timore quo D ecepit. Gregorius in I.. Regum lib. 2'. cap. I- de timoris hujus origine & iatilitate disserens, Tunc ,. inquit, peccare desinimus, cum suprema Arais tia mollitis cordibus futura tormenta sermidamus -- iPROBATUR I. consensu omnium fere Theologorum , quos inter in
128쪽
DE CONTRITIONE. ri Hugo quidem ita loquitur q. 393. in Eput. ad Rom. : De quo sciis licet timore servili quaeri potest an sit donum Spiritus - sandii. Quod
,, si est, bonus est; sed Videtur malus, eum propter poenam faciat seris vire. Solutio ἐν Iste timor bonus est, bonum habens effectum , sciliis cet cohibere a malo opere et hoc autem quia mala voluntas remanet ;is non ex ipso, sed ex hominis vitio. S. Thomas a. a. q. I9. an. 9. Timor servilis non est numerandus, , inter septem dona Spiritus - sancti , licet si; a Spiritu sancto : quia
is .... potest habere annexam voluntatem peccandi : dona autem Spi- ritus-Sancti non possunt esse cum Voluntate peccandi.
An sententia quae ad Poenitentiae Doramentum sincere timorem gehennae decernit, ad fidem pertineat aut accedat. HAEC Opinio , quae non nisi cum pudore quodam olim in publicum prodibat, tantam ubi progressu temporis & sectatorum suorum numero confidentiam arrogavit , ut se passim pene quasi certum fidei dogma nulli violabile jactaverit propter concilii Tridentini fess. I . cap. q. auctoritatem quam obtendebat I legantur in hanc partem, Μichael de Palatio in di tinctione I 8. disputatione a. Paulus itidem de Palatio in caput Io. Matthaei.
Pintherellus in concione ad Abbatem Boi censem o de Attritione passim , potissimum vero pag. Io I. . 'Abely in medulia Theologica part a. de sacramento Paenitentiae fect. 9.& aliis ea de re libellis. Qui omnes in eundem scopum collineant : quamvis alii generatim duntaxae pro Attritione, alii lpeciatim pro Attritione servili disertius
pugnare Videantur. In adversam vero partem consuli possunt. Farvaquius de Contritione. Havermans fea 7. Castoriensis Di i. ad Clerum num. I . oe lib. I. cap. 23. ρο 27. amoris paenitentis. Launojus toto de mente concilii Trirint. circa Contritionem opusculo ,
id ex professo disputans. eramus denique in praefatione , o tota parte a. ubi in hoc argumento su1issime versatur. Omitto qui nuper de laxiori morum disciplina ultro citroque scripserunt, quorum alter significat, quod amor non requiratur jam transisese in rem concilio Tridentino judicatam; alter ne probabile quidem id esse plurimis rationibus contendit. Absit enim ut his certaminibus nos inseramus, quae nollemus in Ecclesia esse potuisse , & quod esse potve
IVitasse de Pamitentia. H 3 Quod
129쪽
Quod spectae ad Attritionem generati m. non ita pridem executi sumus t nunc de Attritione servili. Et quoniam ex uno concilii Tridentini Sus. I 4. capite 4. nodus nectitur, id porro est expendendum.
ATTRirio servilis in Concilio Tridentino nec fancita nec asserta fuit; nee ejus sussicientiam negare error aut haeresis esse potest. PROBATu R I. ipso contextu sest I4. cap. 4. cujus verba initio hujus quaestionis retulimus. Ibi enim Synodus duplicis Contritionis mentionem facit : alterius quae periecta sit & hominem ante sacramenti fuisceptionem reconciliet , alterius quae imperfecta sit & Attritio dicatur , quam ait communiter concipi ex gehennae metu i ita tamen ut voluntatem peccandi simul excludat & spem veniae inpludat . Huic quatuor dotes ascribit et r. quod sit bona , nec hominem faciat hypocritam &magis peccatorem et a. quod sit Dei donum & impullus Spiritus - sam cti . 3. quod viam ad ijustitiam paret : 4. quod, quamvis sine sacrumento Poenitentiae per se ad justificationem perducere nequeat peccatorem ; tamen eum ad Dei gratiam in sacramento impetrandam disponat. Atqui haec nullatenus probant Attritionem servilem satis esse ad Poeni. tentiae sacramentum : quod duplici ratione conficimus. Primo enim haec non probant Attritionem servilem sussicere ad sacramentum , si haec ipsa non tribuantur Attritioni servili. Atqui haec non tribuuntur Attritioni servili . Tribuuntur enim ei tantum Attrbtioni quae peccandi voluntatem excludat . Atqui timor servilis voluntatem peccandi non excludit, ut deinceps ostendemus. Secundo etiamsi haec attribuerentur Attritioni servili , tamen non probarent eam sussicere. Non r. aliud enim est Attritionem hujusmodi bonam & utilem esse , aliud esse conserendae sanctitati parem: non a. neque enim omne Dei donum satis est ad peccatorum veniam e nam fides v. g. Dei donum est y nec tamen illa per se idonea suerit peccatoribus reconciliandis o non 3. viam enim ad justitiam parare , & justitiam ipsam largiri , multum inter se discrepant: non m idem quippe non est disponere ad gratiam Dei impetrandam, quod ad eam finicere: quasi vere quod disponit certum ad finem , id ad eum continuo suis
PROHATUR 2. ex historia concilii Trid. Ut enim narrat Cardinalis
Palavicinus , lib. I 2. cap. Io. num. 23. P sto erat decretum a non .se nullis adornatum in haec verba. Illam Contritionem, quam Theo- is logi Attritionem vocant , quod impersecta sit & solum vel ex turis pitudinis peccati consideratione, vel ex gehennae & poenarum metu, is QUI SERVILIs TIMOR DICITUR, concipiatur si voluntatem pec-ri candi excludat, & dolorem qualemcumque de commissis delirus ex- is primat , statuit haec sancta Synodus & declarat non solum non sa-31 Ceret
130쪽
DE CONTRITIONE. II 'D cere hominem hypocritam & magis peccatorem ut quidam blasphe-
mare non verentur, Verum etiam sussicere ad sacramenti hujus con-
, , stitutionem , & donum Dei esse & Spiritus sancti impulsum verissi-
, mum , non adhuc quidem inhabitantis , sed tantum moventis , quo se poenitens adjutus cum sine aliquo dilectionis in Deum motu vix
,, esse queat viam sibi ad justitiam munit , & per eum ad Dei gra-
tiam facilius impetrandam disponitur. Cum autem monuisset Joan- nes Tmilianus Tudetanus Praesul , qui stabat pro Contritionis perse- , , chae necessitate, falso dici hujusmodi dolorem sine amore vix uoquam ,, concipi posse et quod autem haec Attritio satis esset sacramento con- stituendo, ita ut homini attrito deleantur peccata vi supervenientis ,, absolutionis, variare Rushorum sententias ; atque adeo id esse tol- ,, tensium; decretum, inquit Palavicinus , sicuti nunc extat , reforma-i ,, tum est. Quo quidem in capite tria notanda sunt quae ad rem no-l stram maxime faciunt ; t. deleta esse verba quibus Attritio illa imperfecta solum ex metu gehennae oriri dicebatur I a. erasa quoque alia dei timore s ervili; s. expunctam pariter s scientiae vocem . Ac proinde neci statui potest Attritionem illam, de qua Synodus , esse mere servilem ii nec definitum est eam sufficere. PROBATuR 3. ex ipsa ratione parati & refixi hujus decreti . Idcirco enim Theologi illi qui decretum paraverant , Attritionem dixeran ri sumcere, quia sine amore esse non potest : idcirco autem refigi jussium est a Synodo susscientiae vocabulum , quia monuit IE milianus Attritionem illam esse posse absque ullo in Deum dilectionis motu . Μultum igitur abest , ut definire voluerit Synodus timorem gehennae absque amore Dei satis eme ad veniam peccatorum ', cum ideo Theologi lancirent sussicere, quia amori conjuncta Attritici erat; &, quia non eras amori conjuncta , ideo sussicere non declararent. PROBAΤuR ex scopo concilii Tridentini in hae sessione: id enim sibi tantum proposuerant Patres , ut errorem Lutheri de vitio illius Attritionis percellerent, non vero ut scholae quaestionem dirimerent. Mes Revera , inquit Palav cinus ibid. quantum ex actis conjicio , Theo-
is logorum mens erat, ut error Haereticorum damnaretur tanquam in- se honestum improbantium poenae timorem ; non autem ut ferrent semis tentiam de scholastica quaestione , an hujusmodi timor non solumis absqite Contritione animi persecta, de quo controversia vix suit, ...is sed etiam abique eo quod ullus excitetur amor imperfectus, sussicia xis ad peccatorum remissionem in sacramento. Nimirum cum duq dbxisset Lutherus cum in se . a. de Paenit. , tum in assertione Dortιm artisculorum r. quod Attritio imperfecta vitiosa sit; a. quod non sussiciat ad sacramentum ; de I. tantum erat controversia Ecclesiam inter &Haereticos. Is est scopus negotii, inquit Echius lib. I. de Poenis. cap. is s. volumus solum quod timor valeat ad praeparandam Poenitentiam , is quia timore concipitur, & ita timor sit initium sapientve Ne-
