장음표시 사용
171쪽
peoc. cap.4. 6.8. I I. I 2. II. & Castoriensem lib. I .cap. . super eo graviter & docte dulerentes ': I .. .... 'AM Atqui hominis ad Deum conversio ex toto corde, nec esse nec intellisti
potest absque amore Dei. - Α γε - . . .
Primo enim, quod de se Augustinus dicebat lib. II. confess. cap. 9. Amoris meus, pondus meum p illo seror quocumque seror . de quolibet homine est verissimum. Est enim amor veluti pes animae, quo singula persequitur cum ergo a Deodorige abiit peccando amore creaturae, non potest inde disr amore ad Deum reverti. l . -- s . : ιDeinde vero , multo minus sine amore Dei fieri potest absoluta cordis conversio ς ut ἡnim ait Bernardus sem. 2. in capite ieiunii, cor ex quatuor affectibus , amore & timore , saudio & tristitia coalescit. M Totum enim , inquit , eor hominis in his quatuor affectionibus est: si & de his accipiendum puto quod dicitur , In toto corde tuo conve is taris ad Dominum . Convertatur proinde amor tuus , ut nihil om- is nino diligas nisi ipsum , aut certe propter ipsum . Convertaturis etiam ad ipsum timor tuus' quia perversus est timor omnis quo se metuis aliquid praeter eum, aut non propter eum. Sie gaudium tuum di tristitia tua aeque convertatur ad ipsum. Hoc autem ita fiet , si non nisi secundum eum doleas aut laeteris . Totum igitur cor nostrum ad Deum convertitur , dum nihil perinde cupit quam ipso perfrui , nihiι perinde metuit quam ab ipso separari ; dum de nulla re magis quam de ipsius gaudet honore. Unde ct epise. ra. ait de eharitate , quod sola se quae ab amore sui & mundi convertere possit animam & in Deum dirigere. Hoc vero ipsum ratio demonstrat tam evidenter , ut qui id non vis det, media in luce caecutiat. Quid enim cor nisi amor in corde saltenti
praecipuum locum amor obtinet . Totum ergo cor a creatura non conis
vertitur ad Deum, ubi amor qui prius erat creaturae in amorem Dei non
PROBATUR a. dissis Christi. Μatth. Io. 37. Qui amat patrem aut matrem. plusquam me , non es me dignus, oec. Marc. 8. 34. Si quis vult me sequi , deneget femetipsum, re tollat erucemstiam, oesequatur me. Luc. I 4. 26. Si quis venit ad me , σ non odit patrem , .... adbuc autem o animam suam, non potes meus esse discipulus.
Quocirca qui Deo plus aliquid dilexerit , aut Deum plus omnibus n8n' dilexerit , is Christo indignus est , & cum eo esse non potest . De quo dicit Christus , Non in me dignus , inquit Sanctus Augu , sinus serm. 34'. num . 7. non est eum illo: qui cum illo non erit, ubio nam erit L. Time sine illo esse ; quia eum Diabolo eris, si cum Chri-
Id autem pronuntiat Christus de amore alias innoxio, parentum vide licet ac sui i psius e ac proinde nullus est omnino creatura amor, quantumlubet rectus ille videatur, qui amore Dei major esse I nullus qui eo min6r esseium debeat . h. - , . At
172쪽
DE CONTRITIONE. Iώε- At qui ad Saeramentum accedit sine ullo amore Dei , is certe aliquid amat, nec amat Deum:. ergo plus Deo aliquid diligit; multumque ab eo abest ut Deum plus caeteris diligat: ergo Christo dignus non est: ergo eum Christo esse non potest. i . PROBATuR 3. Apostoli verbis I. ad Cor. 23. ubi, postquam asseruit -- hia, sive linguarum, sive prophetiae, sive scientiae ac Dei dona sine charitate nihil prodesse, sic addit v. 3. Etsi diserabuero in cibos pauperum omnes facultates meas, res tradidero corpus meum ita ut ardeam, charitatem autem nouhabuere , nibiι mibi prodes. - . I iIllic agit Apostolus de vera ac minime lacata charitate Dei an proximi , nihil interest ; una enim charitas est utriusque agit autem de charitate non inerti , & otiosa , quae duntaxat ornamento si ἔsed actuosa & emcaci, ut constat ex iis quae ibidem a Paulo ipsi attrib
Porro, si absque hujusmodi charitate nihil omnino prosit, ipsum etiam
martyrium; quanto minus timor gehennae8 nam martyrium Sacramentis
PROBATuR q. ex eodem Apostolo ibid. I 6. a 2. Si quis amat Dominum no- 'um Iesum Christum. Igitur quandiu quis non amat Christum, anathemati subjectus est, &obnoxius aeternis poenis . Sed qui dignus est anathemate aeternisque poenis , is absque dubio veniae peccatorum idoneus non est. Ergo. PROBAΤuR 3. ex Epis. 2. Ioan. 3. I . ubi de eadem , qua Paulus, actuosa charitate sive Dei sive proximi , quod perinde est , , loquens , sitιi nou diligit , inquit , manet m morte . Si enim manet in mDrte quisquis non diligit; ergo vitam amissam non recuperat, qui Deum non amati ergo nec Veniam peccatorum consequitur, nec gratiam Dei , quae la animae vita est, ut frequenter affirmat Augustinus, & probat Castoriensis lib. I. cap. 3. . i
... q. Argumentum fretindum ex Patribus . V
Τertullianus de Poenis. cap. 4. docens quo pacto sit poenitendum , Poeniteat , inquit, amasse quae Deus non amat 3 quando ne nos qui se dem ipsi servulis nostris ea quibus offendimur , non odisse permittiis mus. Quapropter juxta Tertullianum ad veram legitimamque Poenitentiam necesse ei uti quis peccatum detestetur, quia displicet Deo; quia Dei offensa est : atqui e)usmodi detestatio , ex S. Thoma & omnibus passim Theologis, in timore filiali , atquo adeo in amora Dei landatur.
Clemens Alexandrinus lib. 4. Stromat. In charitate inquit , com- summati sunt omnes electi Dei ; absque charitate nihil est gratum Deo. Ergo Deo . non placet Poenitentia charitatis expers. Ergo eum
. I itasse de paenitentia. L Cy-
173쪽
Cyprianus de la ιδ , Convertamur', inquit, ad Dominum mente vi tota , & Poenitentiam criminis voris doloribus exprimentes P Deris misericordiam depvecemur Rogare qualiter: debeamus , dicit ipse eis Revertimini , inquit , ad me ex toto corde ' vesDor ., . c, Ad Dominum se totoScorde redeamus. . Quam magna deliquimus, tam granditer de-M fleamus; .s Alto' vulneri diligens,. & longa medicina non dest. Poeniis tentia crimine minor non sit. Atqui ,, ut patet paulliper ad hanc sententiam attendenti , haec omnia peragi non queunt sine amore'. Qua enim ratione verbi gratia totum cor ad Deum convertetur , si amor' , qui cordis primus ac praecipuu& est motus , ' in Deum non
Sanctus Hilarius cap. in Evang. S. Matthaei,. Charitas inquit , pluria D. mum peccatorum tegit, & errorum nostrorum ambitiosas apud Deum pa-
S.Amorosus lib. n Lue p. 7. Qui metuit, inquir ,. reprimitur , non '
Sanctus Chrysostomus homil. 4. in et . ad Corinth. Cum peccave- se ris , inquit ingemisce ,, non quod poenas' daturus sis , hoc enim si nihil est ; sed quod Deum offenderis tam benignum ,. tam tui ama se tem, tamque salutii tuae appensum se ut filium quoque suum tua causa
S. Hieronymus in Mati A supra' par 2 9 Mundos esses vult Poenitentes antequam a Sacerdote: Dantur : mundi autem esse sine amore Dei non
Augustinus idem multifariam traditi affirmat enim I. solum gehennae' metum pravam: voluntatem mutare non posse. Vide supra ,. de timo xis semiliai ms cientia' pag.- a 3a seq. a.. Neminem polle dici odisse peccarum , nisi quantum justitiam; diligi ., epis. s. ad Ana sum Tantum porro quisque peccatum odit, quantum justitiam diligic g. Desiderium malefaciendi non, tolli nisi contrario desiderio i recte faciendi' 8cc. lib. 2. contra a menstrium legis, Q. I Desisterium mecandi non extinguitur nisi contrario desiderio recte' faciendi, ubi; ndes per dilemonem operam Deo nos non recone iliarit nisi, perdiledtionem :serm. - Σ3.- in II 8 Si non, diligendo' ista facimus , . nulla est iustificatio i &i frem . I-. in V. ros. ΑΡ Μunus, Sacramentorum in Baptismo , in Euchazistia ita, caeteris: sanctis Sacramentis quale mu- nux est y . . . . non se jactoni. qui scitie. sine cfialitate: habuerinc hoc munus Dei sanctum : . . quia, Si hahemu omnem . Ufetiam', charita , . tem autem non habram', . nihil sum. . M s. 'nitentem, a. Sacerdote sol-Vi non debere nisi , exemplo Laetari , a Deo prius suscitatus jam Vivat: in Ps Io I. ferm a. Remissio peccatorum: solutio est : quid prodessetis Lazaro quia processita de ' monumento ,. nisii diceretur, Solvite eum σω, sinite abiresti Ipse quidem . Christus voce de sepulehro suscitavit :,, ..... & processit ille Lazarus Vinctus. Non ergo pedibus, propriiss . si sed
174쪽
DE CONTRITIONE . . ποῖ sed viriure producentis; fit hoc in corde rinitentis. Cum audis thomi-
nem psallere peccatorum suorum . jam revixit; cum audis hominemiconfitendo proferreic scientiam jam de sepulchro eductus est , ,, sed nondum solutus : iquando solvitur ρ iquibus solvitur P Quae bol eri se ris , inquit , in terra.&c. Vitam autem animae xsse solam dilectionem in charisatum, Dei a te Vita nostra dilectici est : si uitati dilectio , mors .odium .est. 1 fio. Dominari ibi cupiditatem ubi non est charitas r - in Enchis. TI . Regnat carnalis cupiditas, ubi non estis oei' charitas , - 7. . Voluntatem hominis non posse in medio ala. consistere, ut .nec bona nec mala sit; quia aut justitiam diligit, & bona est ἱ aut non diligit, .& mala est e lib. a. de peccat. meriris cap. 18.M Mirum si potest .voluntas in I medio , quodam ita consistere , ut neCis bona nec mala sit. Aut . enim. justitiam diligimus , & bona est 2ῆ aut si omnino non diligimus is non bona test j. Quis vero Huhitet diccre, voluntatem nullo modo justitiam diligentem , non .modo messe malam is sed etiam pessimam Noluntatem. - :8. Sacramenta nihil prodesse a
sque charitate et lib. 2. conpra Pessianum num. .I72. Teneamus Chari
tatem sine quR .& cum Sacramentis & cum fide mihil sumus. Pex rus Chrysologus sermone si 'Absolvi vis 8 ama :, charitas ope a ,, riet .multitudinem peccatorum Dilectio delet ac abluix universa
Caesarius Ares. l. quodam in semune,' 3 3ps, nunc tribuitur, stis olim erat .inrer Augu ianos septimus detempore fi Pinnitentiam certam .nota Iacit nisi odium peccati & anior Dei . Gregorius Μaguus. Ds icap. a 7. Iob - Sancta Ecclesia, inquit , sitnis plicitatis suae , N. xectitudinis , regulas timore .inchoat is sed charitate
M consummatinaeui .tunc test alanditus ae malo .recedere cum ex amore, Dei coeperit jam nolle peecare u ib. I autem 4. in I. Reg. Gap. as Salubriter , inquit κonfiteri volentibus Scriptura ansinuat dicens corde creritur ad iusti/am se aere autem confesso fit ad faturem Quidis enim est corde credere .ad iustitiam nisi voluntatem idirigere ad sis dem per dilectionem operantemΤ Cum ergo quis cordis intentionem,e ad justitiam per amorem dirigit, hic Mexta jam .ad salutem Con
Isidorus Hispalensissentent. lib.a, . s. Sine amor: charitatis suamVis.,, quisque reEie credat, ad beatitudinem pervenire non potest, quia tanta is est charitatis virtus, ut etiam martyrium satque adeo ipsa Sacramenta a
is sine illa nihil esse credantur.. . . . . t .
Beda in cap. II. I. Cori imponens illa verba Apostoli de . necessitate charitatis Et si sciero omnia Sacramenta ρο omnem mentiam, O si h is buero omnem prophetiam , o omnem fidem , ita uφ monres transseram, o claritatem autem non babeam ; nibit sum. Postquam dixerat .absque
se dilectione Dei ne ipsum quidem Baptismum prod e , . sic habet a Si dixit Apostolus , inquit , nihil esse , si non habeat charita-
175쪽
tem , non Sacramenta , & scientiam , ω prophetiam& fidem; illa se enim magna sunt, etiamsi ille nihil sit, qui ea sine charitate habue-- rit, & eorum veritatem in sua iniquitate tenuerit. Nullum itaque j dicio Bedae Sacramentum, quod abscue charitate non sit inutile & infru
Burchardus Wormatiens s lib. I9. decreti , cap. 32. Propter nudum gemitum , inquit , & propter nudum nomen' Poenitentiae nullus sal se vabitur ; sed per veram confessionem , sed per Sacerdotis intelligen- ,, tis consilium , & per charitatis aflectum . . . . Peccatorum moles Ob is ruitur ' , Sanctus Bernardus Iupra, epist. D. Sola quae in filio est charitas , in- is quit, non quaerit quae sua sunt: quamobrem puto de illa dictum Lei,, Domini immactitata convertens animas , quod sola videlicet si, quae abis amore sui , & mundi convertere posse animam, & in Deum dirigere. se Nec timor quippe, nec amor pri Vatus conVertunt animam e mutant in is terdum vultum vel actus , aflectum nunquam. Hue adjice serm. s.
Petrus Ble sensis de eonfessione Sacramentali r Nemo , inquit , de momentanea MContritione vel affluentia lacrymarum praesumat .... nul- ., la assectio pia meritoria ad salutem , nisi ex Christi dilectionei pro- is cedat. Sie illi Patres in sententiam nostram disertissime. Id autem ita manifestum est , ut ne ab adversariis quidem nostris negetur e quod nuper referebamus.
Deinde vero hoc ipsum postulat Lazari exemplum, apud veteres illos Ecclesae doctores in noc argumento adeo pervulgatum . Ut enim San-A umistinus ait in Psal. 4. Vita animae dilectio Dei est, με quod etiam philosopni notant: idio & ipsi diaboli sciunt, eodem teste, nullam aliam
esse animae vitara quam charitatem. r. . -
si ergo, Laetari ad instar, oportet ut prius Deo Poenitens vivat quam a Sacerdotibus solvatur, nullum dubium esse potest , quin charitate debeat
Atqui quod Poenitens vivere Deo debeas antequam ab Ecclesia solvatur, omnes, ut ita dicam, antiqui sentiunt; v. g. Irenaeus ς Ambrosius; Aug sinus in PDI. to a. sem. 2.σ tract.22. in Ioanni nu. 7. Audior libri de vera,' Crfalsa Poenisentia, cap. Io. Eucherius Lugdunensis, Gregorius Magnus bom. a 6. inyoan. Eligius Noviomensis; Beda s Nicolaus I Hinc marus; Synodus Aquisgran. Christianus Druthmarus in cap. Io. Manh. Radulphus Flavia cen- s lib. I 2. in Leetiticum eap. r. Ivo Carnotens Patricius ; Odo Cluniacensis frem. de Maria Magdalene ; Gerardus Cameracensis ; Brunus Sygniensis in Joann. par. a. cap. q. Ruperius lib. IO. in Joannem , cap.ri. Goffridus Vindoeinensis sem. 3. Radulphus Ardens homil. in Domi- nisam primam pos PUMAE: de quibus consule quae diximus =urit. I. artis. 3.
176쪽
Quapropter jure nemo ambigat quin hanc in partem patres inclinent . Unde auctor Pentalogi diaphorici inter laxioris disciplinae magistros nobilis scriptor , Exemplum resurrectionis Laetari, inquit, quo se Patres saepius utuntur , satis significat non daYi tum temporis abso-- lutionem , nisi illis qui credebantur perfecte contriti r & propterea se emendationem vitae exigebant , quasi persectae Contritionis signum ;,, ut sic Sacerdos non absolveret nisi eum quem prius Deus absolvisset. In quo ille plus justo liberalior est. Illud enim largitur quod ne ipsi quidem postulamus.
Argumentum tertium ex veteribus Theologis ante Concilium Tridentinum.
Quam de divinae ad reconciliationem charitatis necessitate doctrinam a majoribus acceperant veteres Theologi, hanc eandem ut depositum sibi cre- .ditum non solum fideliter custodierunt , sed & transmiserunt ad po
Atque in istud quidem de amore Dei dogma consenserunt, in eo tantum a se invicem distracti, quod propter varia & ambigua Patrum dicta , alii actualem amorem sussicere, alii habitualem etiam Sacramento praeire oportere putarent. De his postremis jampridem locuti sumus ubi de Contr1ti . Mis persectae defensoribus. Amorem igitur Dei ad Sacramentum reo uiri inprimis censuerunt, Primo Ricardus Vict. lib. enim de potestate solvendi ac ligandi, ut v ,, raciter de suis criminibus poenitent, inquit , pro cerio jam charitatem is habent. Secundo Hugo Vict. lib. 4. Miscellaneorum , cap. 77. ubi, Τrisor- ,, mis est , inquit , odor Vitae ; non delinquere , quod agit timor se se vilis ; nolle delinquere , quod operatur filialis: non posse delinquem re , quod consere gloria perennis . Primi sunt servi : secundi filii i,, tertii beati . . t . . .
. Tertio Robertus Pullus supra, cap. 32. par. I. Quisquis dum poenitet, is inquit, solo timore angitur, nondum per Poenitentiam ueniam mer se tur. Verum qui largitur timorem, ut ex timore poenitendi necessitatem se incutiat, is cum Poenitentia largietur amorem ., ut sit Poenitens venia
Quinto Magister Sententiarum lib. .HR. I7. Sexto Bandanus, de quo Dentius n.93. in dis. at . - - 'Septimo Innocentius III. in a. 'al. Poenis. Octavo Caesarius Hetflerbacensis lib. 3. de confess. G . . Nono Guillelmus Altiss. ob.4.summ. ιυ I. 6. cap. 8. qu. I. an. I. σ HAE R
Sex enim isti , ut supra , pag. 89. ρο θρυ. docuimus , a pecca mitasse de Poenitentia L 3 to im
177쪽
to immunem , dc gratia sanctificante exornatum eum eme deb re pronuntiant , qui ad Sacramentum Poenitentiae sese offert . Sola porro charitas est quae peccata deleat , & hominem faciat gratum Deo.
Decimo Guillelmus Parisiensis quem supra vindieavimus et ait enim x. Attritionem non specie , sed duntaxat gradu differre a Contritione: a. Attritioni conjunctum esse amorem praeparatorium , quo Deus ametur secundum quod Deus o 3. peccatorem , ut indulgentiam scelerum etiam in Sacramento consequatur , moveri oportere non solum motu timoris , sed etiam fidei ac spei , ac denique in Deum dilectionis . Tram de Poenis. sol. 3l. Necesse est ut moveatur , qui atteritur velis conteritur , motu fidei , spei o .... necesse est etiam ut moveaturis motu dilectionis alicujus, live illa sit charitas sive non. Paulo a ., te , Amore praeparatorio amatur Deus secundum quod Deus , &is propter id quod est Deus ἡ quemadmodum amore qui charitas diciis tur . Quare erunt ejusilem speciei amor praeparatorius, & amor quiis charitas dicitur . Et si quis quaerat quae si differentia inter Attri-M tionem 3c Contritionem , dico quod Attritio ad Contritionem sic ,, est , sicut vulneratio non lethalis ad occisionem ἔ . . . . sicut cales
se ct io ad arsionem . & sicut illuminatio ad irradiationem ; hoc est , sicut lumen crepusculi ad radium seu meridiem . Et in Amor ,, quo quis amat Deum scilicet praeparatorie , & amor quem quaerit , se & quo nondum amat charitas scilicet sunt unius & ejusdem , videlicet Dei , & secundum idem & propter idem. Sunt igitur unius is & ejusdem speciei : dc ita non differunt , nisi secundum magis , &
Undecimo Albertus Μagnus , cujus mentem de Contritione per secta , 3c de Attritionis a Contritione , penes gradum duntaxat , &juxta eandem speciem , distinctione, non uno in loco patefecimus. Duodecimo Alexander Alensis 4 Praeter illa enim quae ex ipso olim adduXimuS, par. q. qu. I .memb. 3. an. I. f. s. statuit, Dolorem qui est in is displicentia voluntatis debere esse maximum; debet enim maxime &sumis me displicere Poenitenti quod offenderit Deum Sc illo peccato suo amiseis serit. Qui certe dolor ex ipso Dei ut optimi parentis 3c ultimi omnium finis amore proficiscitur. Decimotertio Sanctus Bonaventura m 4. HR. I . parte a- quaest. 4. Dicendum , inquit , quod nemo recipit effectum Sacramenti , nisi is charitatem habeat. Decimoquarto B.Raimundus a Pennasorti, de quo sat multa quondam re tulimus pag. 93. Decimoquinto Vincentius Bellovaeensis, qui sua ex illo 3c mensi tum sensatum verba expressit. . Decimosexto Robertus de Sorbona , qui in itinere pisadis tres diaetas distinguit, quas percurrere debet quicunque ad veniam peccatorum in
178쪽
DE CINTRITIONE. I 67Sacramento contendit, antequam eo perveniat ἱ primam fimoris 'gehennae, secundam spei , tertiam charitatis, quae Deum, sine ullo aut poenae aut mereedis intuitu diligat. Quantumcunque cenim, inquit, depec- is cato doleas finaliter propter hoc quod scis te damnandum , . . . . euidi rogaveris Deum ut tui misereatur ἔ non exaudiet, licet bona infinita
se propter hoc facias: sed poterit tibi dicere, Vade in infernum, ut accuis pias ibi mercedem tuam. Decimoseptimo S.Τhomas, quo nullus est aut esse potest in hanc sentemtiam testis luculentior, idque in multis locis ἱ- I. a. quaesi. II 3. postquam enim art. 3. affirmavit ad justificationem necessarium esse liberi arbitrii motum , quo a peccato ad justitiam
accedat s an. q. explicat quot uplex motus ad id requiratur ; aitque
esse quadruplicem , primum fidei , secundum dileEtionis in Deum , tertium humilitatis , dc timoris filialis , 3ec. H Prima autem conversio M in Deum , inquit , fit per fidem r sed motus fidei ncin est peris sectus, nisi sit charitate informatus Unde simul in justificatione impii,
se cum motu fidei est etiam motus charitatis: movetur autem liberum arbitrium in Deum ad cute ise subjiciat; unde etiam concurrit actus timoris
filialis, &actus humilitatis. Ibid. art. I. Dicendum, inquit, quod justificatio impii est quidam
is motus quo humana mena movetur a Deo a statu peccati in staturi, se justitiae. Oportet igitur quod humana mens se habeat ad utrumque is extremorum secundum motum liberi arhitrii , sicut se habet corpus is localiter motum ab aliquo movente ad duos terminos motus. Μani-- festum est autem in motu locali corporum, quod corpus motum re is cedit a termino a quo, de accedit ad terminum ad quem et unde
is oportet quod mens humana, dum justificatur, per motum liberi adiis bitrii recedat a peccato, de accedat ad justitiam . Recessus autem deis accessus ici motu liberi arbitrii accipitur secundum detestationem 3cis desiderium . Dicit enim Augustinus sum Ioannem exponens illud , is Mercenarisu autem fugit. Affectiones nostrae motus animorum sunt ;,, laetitia, animi diffusio; timor, animi fuga est; progrederis animo cum is appetis x sugis animΘ cum metvis e oportet igitur quod in justifica- ω tione impii sit motus liberi arbitrii duplex; unus quo per desiderium is tendat in Dei justitiam et de alius quo detestetur peccatum.. R. parte, quaesi. 83. art. a. in crepare ρο - I. ubi quaerit an Poenitentia sit specialix virtus; duo secernit in Poenitentia, odium peccati , de actum ex hoc odici manans, quo Poenitens peccatum in se destruit. de honorem Dei laetum reparat et tum addit, odium de displicentiam de peccato immediate ad charitatem pertinere , ut actum ab ea elicitum ;Ipsam vero. peccati destructionem 3c reparationem honoria divini, ad aliam Vixtutem ,.quae charitatis imperio obnoxia sit, Zc ejuς jussia facese satia inde liquet Paenitentiam utraque ex parte non posse sine charita te consistere.
179쪽
Ibid. an. 3. ubi cisputat an Poenitentia sit species justitiae : in remori re; Dicendum , inquit , quod Poenitentia non habet quod sit viris tus specialis ex hoc solo quod dolet de malo perpetrato; ad hoc enim se tussiceret charitas e sed ex eo quod Poenitens dolet de peccato com- ,, mii Io, in quantum est offensa Dei. uiae subjungit ad 4. Quod se odium vitiorum pertineat ad charitatem. Ibid. art. s. diiserens de timore qui vulgo statuitur principium Poenitentiae , De Poenitentia pol sumus loqui quantum ad actus, quibus
se Deo operanti in Poenitentia cooperamur , quorum actuum primum se principium est Dei operatio conVertentis cor : . . . Σ. actus est mo
is tus fidei : 3. est motus timoris servilis , quo quis timore suppliciose rum a peccatis retrahitur : 4. actus est motus spei, quo quis sub spe se veniae coniequendae at sumit propolitum emendandi ,: 3. actus estim se ius charitatis, quo alicui peccatum displicet secundum seipsum & non se jam propter supplicia : 6. actus est motus timoris filialis, quo pro-- pter reverentiam Dei aliquis emendam Deo voluntarius offert . Sicis agitur patet quod actus Poenitentiae a timore servili procedit , sicut se a primo motu affectus ad hoc ordinato; a timore autem filiali sicutis ab immediato ac proximo principio. Ibid. art 6. Sicut in a. parte habitum est r. a. q. II 3. art. 3. σ,, 8. in justificatione impii simul est motus liberi arbitrii in Deum. se qui est actus fidei per charitatem formatus, & motus liberi arbiis trii in peccatum , qui est actus Poenitentiae . Horum tamen duorum se actuum primus naturaliter praecedit secundum . Nam actus virtutiso Poenitentiae est contra peccatum ex amore Dei; unde primus actus, se id est actus fidei charitate sormatus, est ratio ac causa secundi - Ibid. q. 86. an. 3. expendens an unum peccatum possit sine alio remitti , Impossibile est per Poenitentiam unum peccatum mortale λο sine alio remitti e I. quidem quia peccatum remittitur in quantum tot se litur offensa Dei per gratiam ς . . . Omne autem peccatum mortale con ,, trariatur gratiae & excludit eam : . . . a. quia, sicut ostensum est, pec-- is catum mortale non potest sine vera Poenitentia remitti, ad quam per ,, tinet deserere peccatum in quantum est contra Deum; quod quidem ,, est commune omnibus peccatis mortalibus r ubi autem est eadem ratio ;- & idem effectus. Unde non potest esse vere Poenitens qui de uno peccato poenitet, & non de alio : si enim displiceret ei illud peccatum , se quia est contra Deum super omnia dilectum quod requiritur ad ratio- nem verae Poenitentiae, ) sequeretur quod de omnibus peccatis poenit is ret. Unde sequitur quod impossibile sit unum peccatum per Poenitem
,, tiam remitti sine alio. μ . .. la.
D. supplemento p 3. art. I. . ostendens eum qui de peccatis eoncipituo dolorem debere esse maximum In Contritione, inquit, est dupleπis dolor et unus est in ipsa voluntate, qui est essentialiter ipsa Contri
is tio, qui nihil aliud est quam displicentia praeteriti peccati ; & talia is dolot
180쪽
M dolor in Contritione excedit omnes alios dolores e quia quantum aliis quid placet , tantum contrarium ejus dii plicet : finis autem ultimus se stiper omnia placet, cum omnia propter ipsum desiderentur; & ideo is peccatum , quod a fine ultimo avertit , super omnia displicere de
Ibι d. q. s. an. 3. ubi quaerit an parva Contritio lassiciat ad deletionem magnorum peccatorum e Contritio habet duolicem dolorem iis unum rationis, qui est displicentia peccati commissi , & hic potestis eri Gadeo parvus quod non sussiciet ad rationem Contritionis, ut si is minus ei displiceret , quam debeat displicere separatio a fine : sicutis etiam amor potest esse adeo renudus, quod non sussiciat ad rationem
o charitatis. . . r c ' . . . . . '
Μitto quod ait ara. r. supra, nimirum quod omnis dolor in amore fundetur . Cum ergo amor charitatis , in quo fundatur dolor Contritionis , sit maximus ; inde colligit dolorem Contritionis debere esse
Haec ex S. Thoma paulo susius propter ingentem qua pollet merit
apud omnes auctoritatem. : ...
Decimo Octavo Scotus, alterius scholae princeps; ita ut omnes sch Iae in eam sententiam conspirasse comperiantur, in 4. diu. 2 o. q. unis , ut ostendat dissicile esse ut quis in extremo vitae discrimine Veram &legitimam Poenitentiam concipiat, quae ad salutem sit fatis, atque adeo rarissimam esse eo in casu hominis ad Deum conversionem' ' Ad hoc
enim, inquit, quod . displicentia valeat, & sit ordinata; oportet quod sit debite circumstantionata, & maxime circumstantia finis, & primes et pii aestivi principalis; ut scilicet sit voluntaria propter Deum . . . se sed . dissicile est inquit ibid. tunc habere actum sic circumstantio-
is natum ἰ quia qui usque tun fuit impoenitens, s non videtur tunc ais se ipso impetrare displicentiam. novam , nisi timore poenae imminem is lis : praesumitur enim quod si remotus esset a poena , sicuti prius , ,, non extorqueret a se iplo istam displicentiam, sicut nec priue, tum se quia saltem aliquid simpliciter involuntarium uidetur causa istius disese plicentiae r nam expectatio mortis videtur causa istius dis licentiae res Illa autem est involuntaria .... Saltem quod non est, nisi sic v M luntarium non est multum acceptum alii , nec multum Videtur pe- ,, pter amorem ejus seruim Hanc rationem tangit . Augustinus in liti s ra et Oportet non solum timere iudicem, sed diligere t arbitrii enim' is libertatem quaerit, ut delere possit commissa, non necessitatem , cha ,, ritatem, non timorem. Non igitur timeat poenam, sed anxietur pro is gloria.. x Idem amrmat in sent. dis. I 8. repore. q. 3. & cum rara sit hujus modi conversio causam hanc affert , quod nempe Contritio μ Ad hocis ut sit dispositio ex congruo ad reeeptionem gratiae, oportet quod sit, voluntaria detestatio, & debisa circumstantia finis; quod homo pue