장음표시 사용
201쪽
Tertius Salmeron temo s. tract. 32. de cautio. Zacbariae , ubi etiam se gnoscit timore non purgari affectus internos , sed externos tantum Ejusmodi affectio , inquit , purgat non affectus internos , sed exteris nos tantum ,' non immutat cor ipsum , sed opera duntaxat e coercetis quidem iniquitatem, non justificat voluntatem . Ipse pariter syn do Tridentinae affuit. Quartus est Canisius in Catechismo ubi definit Contritionem esse is nimi dolorem . . . . de peccatis propter Deum offensum Quam in rem affert illud S. Augustini ut putabat Poenitentiam certam nonis facit, nisi odium peccati & amor Dei. Quintus Edmundus Augerius in suo de Paenitentia opere ; - Plane ceris tum est, inquit, quod ad obtinendam peccatorum remissionem neces-- se sit dolere de peccati enormitate , non solum ex intuitu poenae , sedis etiam quia opponitur summo bono , quod est ipse Deus et .... cujus se reformidare debemus offensam: ex quo super omnia ipsum diligere te-
Sextus est Μaldonatus de Paenitentia cap. a. ubi illud ex professo struit; Quod sit pars Poenitentiae Contritio, Scriptura docet & quem- is admodum praecipit ut Deum diligamus ex toto corde , ita jubet ut is ad eum convertamur in toto corae . Nam eadem via necesse est ad se Deum convertamur, qua ab eo discessimus: discessimus autem ab eo, is quia Illi anteposuimus res creatas e ergo debemus ad illum redire do- ,, lendo quod ipsum offenderimus, plusquam doluimus propter res creatas omnes. is ibid. cap. s. ait Cnaritatis praecepto homines obligari , ω cum tenentur ad consessionem &c. Et ista, inquit, communis opinio Septimus Ioannes Theodorus Μacherentinus ras catechismo Tremirenώς. 4. non solum enim affirmat, sed etiam ex Scripturis probat, Poenite viam, ut salutaris sit, charitate instructam esse oportere. Quanta debetis esse Contritio ut ad peccati remissionem sufficiat ' Resp. Requiritur Mis sumcit, ut ex vera Dei charitate super omnia emanet. Octavus Bernardinus Rosignotius in M. i. de disciplina Chrisianae perfect. cap. 8. non enim putat sufficere timorem gehenna ἔ imo nec amorem Dei, qui dicitur concupiscenpiae sed necessariam esse veram ac minime fucatam charitatem. Compunctionis apud S. Gregorium, inquit, duo, sunt genera k.... cui addi debet tertium ex . . . . S. Bernardo .... Deducibus primis ita scribit lanctus Pontifex et Duo compunctionis generais sunt, quia Deum sitiens anima prius timore compungitur , post amo-- re Primum compunctuinis genus illud est quod a Theologis a ,, pellatur Attririo , nec alio nomine dignum est , eo quod adhuc itingeis distat ab altissimo illo moerore. . . . . qui Contritio nominatur . Secun- ,, dum etiam maeroris genus, licet cum amore conjunctum sit , est ni- is hilominus Attritio, licet priore excellentius, ut quod ex amore profi , cI scitur, non autem adhuc Contritio : quia nititur non amori Deia
202쪽
DE CONTRITIONE. Ist , , perfecto, qualem exigit Contritio , sed amori eglestium gaudiorum ,
,, qui non inepte appellatus est amor concupiscentiae . Necesse igitur est, is ut altiorem gradum de peccatis commissis dolor teneat , itaque am- ciat animum, ut non amore aliquo sui peccata sua defleat , led praeis cipue ipso amore solius Dei , in quem solum gravissime injuriosus,, suit, sandiissimam ejus legem violando: .... & hic est tertius com- ,, punctionis altissimusque gradus. HUNC proinde NECESSARIUM ce . , set S. Bernardus cum ait o Necesse est igitur &c. Nonus est Galterius; in tabula enim chronographica satus Ecclesie catholicae ad saeculum cuintum , postulat , exemplo Augustini , ut peccator Uere conteratur hoc est praecipue propter Deum oderit peccatum: is seu, quod eodem redit , Peccatum eo potissimum nomine deteste M tur, quod Deo injuriosum est. Decimus est Franciscus Toletus primus ex illa eadem Societate cadidinalis . Lib. enim 3. de instructione Sacerdotum c. q. n. a. Contritio, , , inquit , est peccati praeteriti, ut est Dei ostensa , voluntaria supra omnia detestatio. Tum explicans singulas definitionis voces : Utis est, inquit, Dei ostensa ; quia non sumcit nolle peccasse , quia mari tum aliquod peccatum secum affert ; sed oportet hac ratione, quia OD sensa Dei est, peccatum detestari. μ cujus rei rationem statim subdit num. mentialiter enim, inquit, Contritio est actus quo homori nolles peceasse, quatenus est offensa Dei. Num. autem 8. -- Attri- ,, tio, inquit, si talis si ut cognoscat renitens se non detestari pecca- tum, ut est Dei ostensa, sed tantum ut est alicujus mali causa & pσ-M nae inferni; quamvis bonus sit actus iste , tamen non sufficit ad Sa-
is cramentum: Imo qui fic accederet, peccaret denuo dc non impleretis praeceptum, sed esset repetendum Sacramentum. Haec ille in veris ac genuinis operibus, qualiter Romae, Antuerpiae, 3c Coloniae ex ipso manuscripto auctoris anno II 99. Ii Oo. δc I6oI, prodierunt. Ista enim postmodum turpiter adulterata & interpolata sunt.
de quo post alios Farvaquius in suis de Contritione opusculis; & Querassus in a. parte dissertationis suae, graViter conqueruntur.
Argumentum sextum ex Theologis ab anno 16oo. ad hanc usque aetatem.
Etsi Attritio servilis saeculo proxime elap nata, deinceps ad stuporem usque invaluit; non ita tamen oppressa veritas est , ut non saepe emicuerat , donec tandem ab is jectis vinculis expedita sensim dc assedita, sese pristinae dignitati ac celebritati, quam hodie seliciter conspicismus, restituit. Illius vindices duntaxat notabimus. Amoris igitur Dei necessitatem hoc aevo docuerunt. Primo Anno Iso 3. plurimi aut potius sere omnes . Testatur Mnim Suarea supra , pagina Ias. opinionem de Attritionis servilis sub
203쪽
sesentia , ut novam , sic non admodum suime communem hoe
Secundo Anno circiter I 6 Io. plures magnique Theologi ; ita enim Comitolus lib. I. q. 32. licet ipse in advertam sententiam propendeat r Non usque adeo certum , Attritionem pς nitenti esse satis ; quippe se plures magnosque Theologos requirere Contritionem perfectam: qu
,, circa Sacerdotis partes elle debent verae Contritionis motum in comis de pς nitentis auxiliante Deo elicere i eundemque hoc modo aseis sectum tunc demum absolvere, cum prospexerit ipsum propter Deum ,, dolere de peccatis. Tertio Anno Isi a. Estius in 4. dis. I 6. f. y. Quamvis timor ge- ,, hennae , inquit , donum Dei sit , non tamen lassicienter hominem ,, praeparat aci peccati remissionem per sacramentum Ps nitentiae consem quendam : quia per se non sussicit ad excludendam Omnino voluntam tem peccangi. . . . Quare nisi accesserit amor justitiae, & dilectio Dei ,, super omnia , ac detestatio peccati suscepta propter Dei offensam , se non poterit timor ille hominem perducere ad amicitiam Dei.
Quarto B. Franciscus Salesius an. I 622. mortuus: in lib. enim de am
re Dei e. IV. Ps nitentiam nihil prodesse asserit, quandiu in timore con-sstit: tunc vero salutarem esse , quando amore Dei jam cspit exorna-xi. Ps nitentia, inquit, quae divinum amorem non excludit, quamvisse adhuc sine eo sit, bona est, & optanda Psnitentia ; sed imperfecta , ,, quae salutem nobis dare non potest , donec ad amorem provecta sit, D cumque ipso commixta : ita ut , sicut magnus Apostolus dixit , sim corpus suum traderet , & distribueret pauperibus omnes facultates,, suas, non haberet autem charitatem, id sibi nihil prodesset : ita v ,, re affirmare possumus, tametsi Ps nitentia nostra tanta esset ut in la- , crymas oculi nostri resolverentur , & dolore corda nostra collique- ,, 1cerent I nisi sanctum Dei amorem habeamus , id totum nobis adis salutem sempiternam nihil proficeret. Quinto Sylvius anno circiter 163 o. in 3. partem S. Thomae ad g. I. supplementi arr. 3. expendens utrum Attritio fieri possit Contritio , quatuor species distinguit Attritionis, quarum I. sit se Dolor de peccato pro
,, pter naturalia duntaxat motiva: .... a. quando quis dolet propter me ,, tum aeternae damnationis, quae lumine fidei cognoicitur , secl. . . . conjunis Elam non habeat dilectionem Dei ut autoris gratiae , nequidem imper se sectam: 3. cum dolet propter offensam Dei, .... sed suspensa & opta-
,, tiva voluntate, quae Vocatur velleitas et q. cum dolet quis propter poemis nas inferni fide cognitas, .... inde accipiens Occasionem detestandiri peccata praeterita, & firmum propositum non peccandi ; .... nullumis autem eorum trium priorum dolorum sum cit etiam cum Sacramenis to ad reconciliationem . Nam quae primi generis est Attritio solisse naturae viribus haberi potest . Quae secundi , licet sit donum Dei, ...is non importat Dei ut autoris gratiae amorem , neque excludit volum
204쪽
DE CONTRITIONE. I98is talem Deum offendendi: .... ac proinde nisi accesserit aliquis amoris justitiae, & quaedam dilectio Dei saltem impersecta ; non poterit esseis disposito sussiciens . Quae tertii est generis non continet absolutum
se propositum non peccandi. Attritio autem quam quarto loco recensui- is mus .... sussicit cum Sacramento . .. Consequens est eam omnem Adiis tritionem, quae sic nascitur ex solo timore os . . aeterni supplicii, ut nulis latenus conjunctam habeat aliquam dilectionem Dei aliquo modo superis omnia, .... non esse annumerandam Attritioni illi , quae cum Sacra-
Sexto Iacobus Monen archiepiscopus Mechliniensis an. 2637. in quadam ea de re consitutione , quam Querassius resert a. parte ; pauca inde seligamus. M Cum, ex omnium Theologorum sententia, inquit, in Sa- is cramentorum ad mini stratione adhiberi . temper debeant materiae & soris mae determinatae, ac quantum fieri potest securissimae ; .... intelliga- ,, mus vero inter catholicos doctores adhuc disputari, an inter actus poe- is nitentis, quos sacrum concilium Tridentinum definit esse quasi mate- se riam sacramenti Pinnitentiae , sufficiens censeri debeat illa contritiori imperfecta, seu Attritio; qua tantum propter poenas peccata detesta- mur . . . . . VObis, qui ad sacramenti Poenitentiae administrationem estisse admissi & approbati, mandamus quatenus omnem vestram industriam is eo conseratis, ut ad dicti Sacramenti perceptionem accedentes induca-- tis & disponatis ad dolorem tuorum peccatorum , non tam ex limo D re poenarum quam ex Dei amore, quo ipsum velut summum bonum,
is quod maxima impietate peccando contempserunt , perfecte diligant , is vel saltem ut fontem justitiae , sua scilicet justificamur , diligere in- is cipiant. Si enim populus ille rudis sub veteri lege, qui acceperat tanis tum spiritum servitutis in timore, in tanta gratiae penuria , non po- is terat justificari nisi per dilectionem Dei super omnia ; meritissime is nos filii novi testamenti , ... non tanquam servi timore poenarum , is sed tanquam filii, ex amore ejus qui dilexit nos & lavit nos a pec-M catis nostris in sanguine tuo, ipsa peccata super omnia mala detestari
Septimo Octavius de Bellegarde archiepiscopus Senonensis anno 164s. in Synodo, Prohibemus, inquit, Concionatoribus, praedicare, quod' ad se justificationem in sacramento Poenitentiae necessarius non sit peccato- is ribus amor Dei se per naturalis, ipsisque mandamus ut populis solliciis te exponant dispositiones a Tridentino requisitas seg. 6. cap. 6. & segD I . cap. 4. relatisque verbis sessionis'6. cap. 6. Deumque tanquam omnis Ivstriae fontem diligere incipiunt, addit: Quod si . verba ista Conis cilii perspicue ostendunt, adultis necessiariam esse Dei dilectionem ad se justificationem, etiam is sacramento Baptismi ;ira sordiorii post amisse se sam Baptismatis gratiam eadem dilectio neressaria est ad justifica is tionem in sacramento Ps nitentiae . Et post laudata verba sessionis I . ca2. q. IuXta hoc decretum , inquit, ipsamet Attritici inclu-Mitasse de Paenitentia N dere
205쪽
ti dere debet voluntatem amplius non peccandi eum spe veniae a se Deo consequendae o quae duae conditiones esse nequeunt absque a m
octavo Ioannes Morinus in lib. 8. de Parnιrentia passim , an. - Nono Ioannes Laumjus in libro de mente concilii Tridentini circa Contritionem, edito ad ann. I 633. i . - Decimo Hugo Μathoidus anno 163 . in fuιF ad Pullum observatio-
Undecimo Namurcensis praesul Ioannes WachtemlOnc Κ anno I 63 p. in S nodo, Cum nihil magis cordi esse debeat , quam ut sanctissim x, Sacramenta .... abique ullo invaliditatis periculo administrentur ; dcis in his adhibeantur materiae & formae certae & determinatae, ac quanis tum fieri potest securissimae, qualis est in sacramento Psnitentiae Conis tritio ex amore Dei super omnia ι .... mandamus omnibus & singu-- lis ad sacramenti Psnitentiae administrationem adinistis, quatenus om- is nem suam industriam eo conserant, ut penitenteS per actus fuisse pernaturales fidei , spei, & charitatis .... moveam ad veram & eo se dialem detestationem , & dolorem suorum peccatorum , non tam ex se timore rinarum quam ex dilectione Dei. . . Duodecimo facultas Lovaniensis in iudicio suo M. I 662. svo contro. mersa quae tunc curiones Gandavenses inter o quosdam religiosos. viros agitabatur: H Die ultima Μati anni I 66 a. in curia academica sub jur is mento convocata δέ congregata Facultas theologica Lovanientis ais RR. DD. Pastoribus civitatis Gandavensis, per litteras hisce junctas, is rogata proferre judicium suum super hoc articulo Attritionem quae se ex solo gehennae aut psnarum a Deo infligendarum metu concipiis tur , sine interventu alicujus saltem imperfecti amoris benevolentiae is erga Deum , non sumcere ad justificationis gratiam in Sacramento se impetrandam, & simul super hoc scripto eidem epistolae per eosdem se ad)uncto, per quod doctrina ista Probatur et unanimi consensu cen- , , fuit, doctrinam dicti articuli esse sanam, securam, veram, nulli reis prehensioni obnoxiam , & merito fidelibus esse praedicandam & in- ,, culcandam: & insuper fundamenta quibus doctrina ista per idem scri-- ptum confirmatur solida esse . Actum Lovanti anno , mense & loco se quibus supra. . Decimotertio R. P. Franciscus Farvaquius ex Augustinianorum familia an. Is 63. dc sequenti, in plurimis super eo argumento opusculis. Satis erit singulorum titulos recensere . Appendix ad quaest. quod lib. de Attritionis infuscientia edita Lovanti
Xenium TMologicum , in quo dilectionis Dei in Sacramento P itentiae necessitas per quaestionem quodlibeticam asserta stabilitur & confimmatur; editum Lovanti anno I 668- : .
Apologia pro Xenio dilectimis edita ibidem anno is68.
206쪽
DE CONTRITIONE I9IDθceptationes apologeticae pro veritate σ charitate, ac theses seu Undia crae veritatis ρο ciaritatis eoiam praeside propugnatae Lovanti illae dier 8. Martii anno Io o. & istae die 26. per fratrem Gregorium Va
Decimoquarto Christianus Lupus , librorum & eruditionis copia totiorbi notissimus, in suo de Contritione libello an. I 666. & in episeola ad
Decimoquinto Ludovicus Henricus de Gondrin in Catechismo a,mi
Quale , inquit , esse debet Contritionis nostrae motivum P Resp.ri Amor Dei innixus bonitate ipsius , gratiisque omnibus quas nobis immeritis contulit. is Quare divinus amor esse debet motivum nostri de Deo ossen- ,, io doloris P Resp. Quia sicut peccatum , cum sit aliquod Dei o-o dium , a Deo nos separat ; solus Dei amor nos Deo reconciliare
is Ergone verus Dei amor necessarius est ad reconciliandum nos Deois per Pgnitentiae sacramentum Resp. Ita omnino , secundum spiritum ,, & regulas Evangelii. - . a. liis Solus ne pgnarum timor lassicit cum Sacramento Resp. Prorsus se insumciens est, nisi ei jungatur amor. Decim sexto an. I 67 3. Macarius Havermans in Tirocinio Theologiae moralis , o in peculiari di uisitione Theologica . Dico ergo , inquit , se mihi inprimis certum videtur eum Sacramento requiri praedominan- , , tem Dei propter se amorem . Sit ergo & hoc tixum , requiri adis Attritionem suffcientem cum Sacramento ad justificationem , amo , , rem Dei p dominantem. Decimoseptimo Pater Gabrielis eodem anno in specimine moralis chris stianae , I. pag. I93. Dubium est ad minimum, utrum talis Attriticio sussiciat eum Sacramento; cum sanior pars Theologorum sustineat il-- lam non suffcere, & Patrum testimonia superius allata hoc evincere
Decimooctavo anno I 6 6. illustrissimus Remensis archiepiscopus Μau ritius te Tellier in rituali, de sacramento Punitentiae , ubi de Contritione. Μotivum principale Contritionis est Dei amor super omnia; tDo metsi enim timor qui ordinarie concipitur ex consideratione enormi ,, talia peccati vel psnarum inferni , Dei donum sit & Spiritus sanctio impulsus, utiliter concutiens peccatorem, ipsumque disponens ad j se stificationem; nihilominus timor iste non avellit ex toto peccatoremo a Creatura, nisi excludat voluntatem peccandi , cum spe Veniae, inbis tialique amore , quo peccator convertatur & feratur in Deum tam
is quani omnis justiriae sentem . . . .: - . 1 ε
Decinionono eodem anno Coibertus abbas , postea illustrissimus archiepiscopus Rothomagensis, cum tune licentiae Theologica stadium de-
207쪽
curreret: μ Contrariam vero opinionem recentem esse & a paucis in-- ventam: de quo Queramus a. parte, c. 2Dsin. q. Vinesimo Illiscissimus ad eundem annum. episcopus Tornacensis in Catechismo , ac postmodum in alio de Poenitentia eleganti libro . Hanco uastionem proponit in Catechismo Quodnam ess e debet praecipuum se Contritionis motivum t Res p. Amor Dei innixus bonitate ejus & gr se tiis omnibus quas nobis immeritis contulit. se Solusne timor cum Sacramento sussicit : Res p. Non sufficit , sed si junctus esse debet cum amore.. Vigesimoprimo eodem quoque anno illustrissimi ecclesiae Rupellensis ac Lucidonensis Principes in eo quem jund is operis ediderunt Catechi m. o , parte s. lecI. 8. art. 3. Estne necesse, inquiunt, ut ex amore Dei ,, doleamus de peccatis nostris , ad eorum in s cramento Poenitentiae se remissionem consequendam λ Resp. Requiritur saltem initium amorisse Dei et tum quia unum est ex primis principiis ethices christi, is nae , quod Deus peccata non condonet , nisi iis qui se converisse tunt ad ipsum'; quod non fit, nisi dum quis incipit vere amare
Vigesimosecundo Eminentissimus Cardinalis idemque illustrissim Gratianopoleos episcopus m ea quae sub ejus auspiciis prodiit an. Id 78.
Theologia morali tract. o. c. 3. interrogat. 9. σ Io.
Viges molertio a n. r68 r. idem qui supra illustrissimus Archiepiscopus Remensis thesim refigi jussit , quae amoris Dei necessitatem excluserat :de quo etiam Querassius 3. parr. cap. 2I. Vigesimoquarto an. 368 3. Joannes episcopus Castoriensis in pio ac erudito suo de amore Poenitente libro I. Vigesimoquinto eodem anno Queramus in grandi dissertatione de can-rilii Tridentini circa Attritionem sensu. Vigesimosexto anno I 6 8. Joannes opstraetus S. Theologiae in Academia Lovaniensi licentiatus, in dissertatione Theologica de conversione pe
Vigesimoseptimo Illustrissimus Ponti spoleos Episcopus in omnibus quos de hoc argumento scripsit exinde libris , supra , pq
Vigesimooctavo ut reliquos praeteream minus insignes , eminentissimus cardinalis Noailius . Non solum enim ille in Theologiae currisculo hoc propugnavit , imperfectam nempe Contritionem , quae A tritio dicitur , nisi adjunctum habeat Dei amorem super omnia , sal- em inchoatum & initialem , nequidem ad remissionem peccatorum etiam cum Sacramento consequendam sumcere , de quo Queramus , pqte cap. a 3. sect. sed etiam nuper cum damnaret famosum de gratia opus , parte a. opusculi docet suppliciorum metum eo referri
208쪽
ut amori Dei viam paret: hunc vero solum esse demum amorem , is qui conversionem cordis inchoet & perficere possit. Decimo nono ut totum hoc agmen nobili coronide concludamus , Clerus Gallicanus in Comitiis anni Iroo. in cen bra propositionum ret .art. 17. hanc confixit propositionem: Attritio ex gehennae metu suseis ficit, etiam sine ulla Dei dileEtione , sine ullo ad Deum offensum se respectu o quia talis honesta & supernaturalis est . In declaratione vero sua de dilectione Dei in Poenitentiae s. acramento requisita, V Post a ,, solutas , inquit, propositionum censuras , supersunt quaedam pro rei se gravitate enucleatius exponenda, & ab ipsis principiis in apertam I
se Et quidem de dilectione Dei scut ad sacramentum Baptismi ines adultis , ita ad sacramentum Poenitentiae, quae est laboriosus Baptisseis mus, requisita, ne necessiariam doctrinam omittamus; haec duo inpri-- mis ex sacroe sancta synodo Tridentina monenda & docenda esse du-M Ximus: primum, nequis putet in utroque Sacramento requiri ut praeis viam Contritionem cana, quae sit charitate persecta, & quae cum vo-- to Sacramenti , antequam actu sules piatur , hominem Deo reconciori liet: alterum, ne quis putet in utroque Sacramento securum se esse,
si si praeter fidei ac lpei actus, non incipiat diligere Deum , tanquam
se omnis justitiae sontem.' se Neque vero satis adimpleri potest utrique Sacramento necessarium is vitae novae inchoandae ac servandi mandata divina pro postum, si psis nitens primi ac maximi mandati , quo Deus toto corde diligitur .
se nullam curam gerat; nec sit saltem animo ita praeparato , ut ad il- ,, lud exequendum divina opitulante gratia sese excitet ac provocet. Placet etiam caveri a sacramenti Poenitentiae administris, ne in hoc , , Poenitentiae sacramento aliisque Sacramentis conserendis, 1 equantur ,, opinionem probabilem de valore Sacramenti , relicta tutiore ; neve se poenitentes ipsorum fidei animam suam committentes admonere cesse sent, ut in poenitendo inchoatae saltem dilectionis Dei ineant viam, se quae sola secura sit, graviter peccaturi in hoc salutis discrimine, vel
se eo solo quod certis incerta praeponant. . Quocirca, si rationes ac calculos bene subducas , reperies hoc ipso saeculo plurimos extitisse pietate ac doctrina commendabiles, qui amo- -ris Dei necessitatem defenderint . . superiori ad finem, quinquaginta &lius scriptores, aut potius universos, paucissimis demptis, in eandem sententiam ivisse: in Concilio Tridentino omnes, praeter unum , in ea pariter acquievisse: ante Concilium vero cunctos nullo excepto, sive Theologos, sive Patres: ut omittam Scripturas, quae quam eVidem ter nobis faveant , multis ostendimus.
209쪽
Argumentum septimum e ratrone. An haee omnia quae jam adduximus , multiplex etiam ratio ae-eedit. Prima: Homo non peccat nisi eo quod Deo creaturam praesert: ergo ut peccatum deleatur, oportet ut creaturae Deus pro suo jure anteponatur : hoc autem non fit nisi per amorem. Ergo. Secunda: Ut quis veniam obtineat criminum a Deo, necesse est ut rectus & legitimus ordo rerum, qui peccato perversus & eversus fuerat, in integrum restituatur ἱ atque adeo ut homo diligat quod dilisendum
est , & plus ditisat quod plus diligendum est , & super omnia amet
quod super omnia est amandum : Tunc enim vere rectum est cor homminis , ut amrmat Augustinus . Atqui amandus est Deus super omnia. Ergo. Certe offensio Dei, ut ait Chrysostomus supra, pag. 238. nullo non supplicio gravior est : ea igitur si recti sumus , longe magis timenda est, quam poena quaelibet et non potest autem illa timeri, nili amor Dei adsit. Ergo. Tertia: Non dimittitur peccatum nisi restituatur ablatum: atqui homo dum peccat, eripit , quantum in se est, Deo rationem ac titulum finis ultimi , quem in creatura collocat , ad eamque transfert : ergo non potest ab eo absolvi, quin finem suum ultimum in Deo rursus r ponat. Id autem sine amore Dei super omnia peragi nequit. Ergo. Et vero est semper aliquis in amando finis ultimus, quem nobis invita instituenda figimus. Si enim nullus seret ultimus finis qui voluntatem moveret , nusquam illa moveretur . Duplex autem tantum .esse potest hujusmodi finis, mundus nempe aut Deus : ergo aut in corde regnat Deus . qui. Omnes ejus affectus ad se conVertit per charitatem , aut regnat mundus , qui per cupiditatem omnia similiter ad se detorquet.
Quarta: In hominis cum Deo reconciliatione par est, ut illud saltem interveniat, quod in omni reconciliatione jus ipsum naturale postulat. Atqui illud ante omnia exigitur ab eo qui alteri reconciliari cupit, ut eum culpae & offensae poeniteat . Ergo multo magis ubi de Deo agitur. At neminem poenitere potest quod offenderit Deum eique displicuerit, nisi ei placere prius amaverit. Ergo. inta: Is profecto veniae nondum aptus est, in quo dominatur adhuc prava cupiditas . Atqui ubi nullus est amor Dei , ibi semper dominatur prava cupiditas o cor enim amore, eoque dominante, vacuum esse non potest. Duplex autem est duntaxat amor, creaturae scilicet &Dei ἰ ac proinde ubi principatum non obtinet amor Dei, ibi per consequens, aut aperte aut latenter, regnat amor creaturae. Hoc vero disertissime tradunt Patres: S. A
210쪽
S. Augustinus Enchiri cap. III. Regnat, inquit, carnalis cupiditas, is ubi non est Dei charitas. S. Leo se . 3. de ieiunio septimi mensis o Duo, inquit, amoresti sunt, ex quibus Omnes prodeunt voluntates, cita diversae qualitatibus, is sicut dividuntur auctoribus. Rationalis enim animus, qui sine dilectio- is ne esse non potest , aut Dei amator est aut mundi. In dilectioneis Dei nulla nimia : in dilectione autem mundi cuncta sunt noxia.
Fulgentius lib. I. ad Monimum cap. I 8. Voluntas, inquit, creatuo rae rationalis sine qualicunque amore esse non potest g nec sic potestis diligere ut amorem suum ad aliquid non velit religare ἱ quae interis summum bonum a quo creata est , & infimum bonum cui praelata se est , medio quodam loco posta , profecto aut infimo bono necesse se est miserabiliter jaceat, aut in summo bono veraciter seliciterqueri conquiescat.
Gregorius Μagnus lib. I 8. Moralia cap. 8. Esse , inquit, sine dile-M ctione anima non potest ; nam aut infimis delectatur aut summis e,, & quanto aIliori studio exercetur ad summa, tanto majori studio todiis pescit ad infima et quantoque acriori cura inardescit ad infima, tan- ,, to, tepore damnabili, frigescit a summis. Sane non potest ita cor consistere, ut nulli rei se addicat: est enim in eo graVe quoddam pondus, quo versus aliquam partem semper inclinatur.
Vel ergo se totum creatori impendit, vel totum creaturae r vel Deum inter & creaturam se ex aequo partitur .' vel plus creaturae tribuit, minuS autem creatori et Vel denique plus creatori, minus autem creaturae. Jam
vero malum absque dubio est &perversum, si totum se tradat creaturae, aut plus creaturae quam Deo tribuat ; imo & dignum morte est , si se
creaturam inter & Deum partiatur e apud Osee enim cap. Io. a. Divisum ess cor eorum, inquit Deus, nunc interitant. Ergo ut acceptus ho mo sit Deo, oportet unum omnino diligat Deum, aut Deo saltem caditera posthabeat. Sextae Ad peccatorum remissionem requiritur, ut Voluntas mala non
perseveret, sed bona saltem esse incipiat. Atqui voluntas ex Augustino semper mala est, quandiu non amat justitiam o Voluntas, inquit lib.,, Σ. de peccat. meritis cap. 18. mirum si potest in medio quodam ita D consistere, ut nec bona nec mala st. Aut enim justitiam diligimus,
, , & bona est ; & si magis diligimus, magis bona; si minus, minus hOM na est ἱ aut si omnino non diligimus , non bona est. Quis vero din,, bitet dicere voluntatem nullo modo justitiam diligentem, non modo is esse malam, sed etiam pessimam voluntatem. Septima: SS. Patres, Cyprianus epis. ad Antonianum Augustinus hom. - . inter Io. sem. 37. de tempore; Auctor libri de vera o falsa Poenirentia i Bernardus ferm. 73. de diversis ; Hugo Victorinus lib. a. de Sacramentis parte I . cap. s. & caeteri vulgo Theolosi agnoscunt dissicillimam csse in articulo mortis, & rarissimam hominis ad Deum ex in-