장음표시 사용
181쪽
is niteat non solum propter timorem poenae, sed timore filiali. Sed disse ficile est tunc dolere nisi ex timore solum ἱ &, si non sit cum amon re, non disponit ex congruo. Decimo nono Paludanus in A. disi. II. q. I. an. I. conri. 2. Secun-
, da conclusio est quod ad Veram Contritionem concurrunt illa quati tuor, quae requirit justificatio impii, scilicet, motus liberi arbitrii in is peccatum detestando e a. motus liberi arbitrii in Deum, super om- is nia diligendo o 3. gratiae infusio ἐ' peccati remissio. Vigesimo Ioannes Bromiardus, de quo ubi de Contritione persecta ,
Vigesimo primo Ohamus ibid. Vigesimo leeundo Ioannes Bacho in dis. I s. q. I. an. a. Dice se dum inquit, quod homo debet conteri , quia Deum offendit . Adri quod intelligendum, nota quod Deus prancipaliter est diligendus pro-o pter se ; consequenter Dei beneficia sunt diligenda propter Deum
is & similiter, per contrarium , propter Deum sunt I. odienda omniam quae fiunt contra honorem Dei, . . . Sequitur quod Contritio debetis neri non ex timore, sed ex charitate. Vigesimo tertio Thomas Areentinensis in A. di L II. q. I. an. 3. con clusione I. Quanto tenemur, inquit, aliquid magis diligere, tanto de se ejus amissione tenemur magis dolere et sed Deum tenemur diligereti super omnia et ergo de peccato . . . . tenemur maxime dolere. Μajoris patet qaia, secundum B. Augustinum, omnis dolor in amore funda-- tur; & ideo, sicut ibidem ait , Necesse est ut tantum urat dolor , ,, quantum laeserat amor.
. Vigesimo quarto Μassilius ab Inghen supra, pag. r8 .
Vigesimo quinto Ioannes Gerson se . in caena Domini de Poenis. is qua Contritionis sit calida : hoc fiet per conversionem in Deum, fi- is de, spe α charitate subnixam et .... hoc est quod dicitur a d Horbis bus, quia quatuor requisita sunt in Contritione ; conversici ad Deum, is aversita a creatura, imusio gratiae, & expulsio poenae . Hunc caloremo non habet aqua illorum qui dolent de peccatis solo timore poenae , is . . . sicut communiter evenit in morte. Et infra; Consessio fiatis vere, non ficte, hoc est in Contritione & charitate, secundum pro- is babilem conjecturam . Uarum autem consessio quae fit sitne charitate ,, liberet ne iterum dicantur peccata , est dissicultas vix inter scholastiisse cos. diolubilis . . . . Dicit autem Dominua Guillelmus Parisiensis , se & alii communiter , quod Contritio quae alias non esset suffciens , i. sit lassiciens. virtute Sacrameari . Ponendum est igitur & dicendum
se Menitentiario . . . . Adiuva impaenitentiam meam. An autem dan-- da, sit Poenitentia tali ρ tenendum. quod sic, non tamen. absolvendo , ἡ sed ad praeservationem in futuris. . . . Vigesimo, sexto Ioannes Nider , praecepto 3. c. 8. ubi recenset quae ad. veram Pomitentiam requiruntur : Sextum requisituin est motus liberii in arbit-
182쪽
Dg CONTRITIONE . . . et se arbitrii in Deum, inquit, qui videtur esse maxime dilectio Dei sibis per omnia et ratiinest, secundum Τhomam in p. parte q. 83. quia ta-- lis dilectio Dei est causa detestationis peccatorum finaliter propteris Deum, dc in quantum sunt Dei offensiva, & contra honorem ipsus is facta , quod eri septimum requisitum. Ad veram enim Poenitentiam is requiritur, dicit Thomas ibid. quod homo deserat peceatum in quanis tum est contra Deum . . . . Quando igitur homo per illa septem si se pra dicta se praeparavit , & devenit ad istam unam generalem ominis nium suorum mortalium detestationem bene circumstantionatam, muri xime circumstantia debiti finis, 3c quando detestatio ejusmodi est fari eis magna pro tot & tantis peccatis ; hinc mox insormatur charitari te , & fit Contritio . . . . Ex suo patet quod si homo peccata sua se detestetur solum quia sunt opposita virtuti morali, aut si solum deis testaretur ea propter timorem ps nae 8c amissionem vitae aeternae, in is quantum illa esset sibi ad incommodum, ibi sistendo sine uideriori r se latione in Deum , tunc homo solum quaereret suum commodum fleis fugeret suum incommodum, dc nullo modo quaereret Deum dc illius
is honorem; contra illud Apostoli 1. Cor. Io. manducaris, m. Nee is talis detestatio esset actus virtutis, quia non circumflantionata debi- ,, to sine & per consequens non formaretur gratia nec fieret Contri- tio et . . . imo ipsa esset vitium & actuale peccatum; . . . di per comis sequens etiam non esset Attritio vera. . . .
Vigesimo septimo testatur fura, pag. 188. Vigesimo ociavo Bernardinus Senensis, cujus haec verba sunt frem. inferiam 3. pos Dom. I. cuadret. ecp. 2. Secundum Bonaventuram diseri plicentia rationis in vera Contritione mensuratur secundum quant, D tatem charitatis .... Ad hoc quod aliquis habeat charitatem . necem se est quod super omnia ditisat Deum ...... Ex his aperte elici potest quod qui conteritur principaliter propter timorem Inferni , de nociis propter amorem Dei, non est in statu salutis e quia non dolet amo- is re Dei, sed amore sui; ut si cessaret damnatio ex perpetrata culpa, is cessaret & Contritio illa .... Sed secundum Scotum m 4HM. ao. liis cet ad veram Contritionem concurrat timor humilians, debet tamenis concurrere amor inflammans. Unde etsi in peccatore initi et timor ps- ,, nae, super eniens tamen amor talem timorem debet repellere.
Viges se nono Guillel. Vorillonius ad dis ao. u. I. - Contritio est dolor voluntarie assumptus pro peccatis Dicitur pro peccatis, hocis est finis & Contritionis complementum. Ergo causa finalis seu motiis vum & finis Contritionis in genere esse debent peccata ipsa, ac proinde is non sola poena pectatis debita. Medi infra, Ut consessio, Contritio diis satisfactio valeant infirmis , oportet quod displicentia si circumis stantionata, & maxime ut peceatum diipliceat propter Deum, quod is valde difficile est tune ; ideoque raro ad salutem sufficiunt. Trigesimo Ioannes Bassolius in d . ao. qu. g. απ. r. Ad hoc
183쪽
N, ut poenitentia valeat , oportet necessario quod sit debite circumisse stantionata , & maxime circumstantia finis quod sit propter
. Τrigesimo primo Gabriel Biel in 4. dis. I 4. q. a. pag. 2IO. col. 2.,, Non est possibile aliquem a peccatis liberari sine actu amoris prae-- vio. Nam sicut in omni peccato fit aversio a Deo ad creaturam plusis Deo dilectam , propter cujus dilectionem divinum praeceptum con-
si temnitur '; ira in conversione necessse est se avertere a creatura pro-H pter Deum pro cujus amore creatura contemnitur , ut conversio exue, opposito correspondeat aVersioni. 3 l. . .
- Trisesimo secundo Carlerius , Tarvi sinus, Ioannes Major, Pepinus, Ferrariensis, Cajetanus, Adrianus VI. Celaja, Petrus Sutor, Uerratus , Guillaudus, Spineus, supra, pag. 93. Ο Ρq-ti Trigesimo terito EcKius Ecclesiae adversus Lutherum vindex sortissimus. Cum enim Lutherus sub initia desectionis suae hoc Ecclesiae falso poneret, quod Attritionem servilem vi Sacramenti fieri Contritionem posse sentiret;& contra ipse assereret: timorem hujusmodi malum esset adversus utrumque Catholici reclamaverunt, inprimis E Icius: enim 39. , , Μetum poenae, inquit, considerare quis potest oculo dextro, tanquam
M praecipuum illud quod eum movet: & qui aliquid facit ex hujusmodi ibes more peccator est; usque adeo ut, quandiu manet in illo, gratiam is Dei non acquirat .... Quod si vero oculo dextro praecipue suspiciat ,, ad divinam bonitatem , sinistro tamen deorsum videat . . . . . evitatio- ό, nem poenae tanquam accidentaliter .... δc non praecipue, .... non hoc se adversatur charitati . Hom. clo. Prosecto servilis timor , inquit , .se initium Poenitentiae est : quamvis en inti timor non ipsa quidem poe- se nitentia est, bonum tamen magnum'exordium est ejus .... Quicunqueri ad charitatem usque pervenit , huic timor initium suae I emcitur Poe' is nitentiae 1. Unde recte dicit Augustinus timorem hunc bonum esse &M utilem, sed insuffcientem. 1, . t i I : .
. Trigesimo quarto Vivaldus de Contritione c. tiis. ubi ipsa Nideri ver-ha usurpat, quae modo laudavimus, in opinionem nostram sane disertisesima. Idem cap. II 8. Vera, inquit, .... sancta , catholica Contritiose est haec, quoniam expedit Deum omnium creatorem super omnia disi, ligere, non quidem verbo neque lingua, sed opere & veritate: ideo is oportet deserere peccata , non propter vanos respectus , sed quia is peccata sunt offensa Dei , vel sunt contra Deum super omnia cit,
Trigesimo quinto ioannes a Daventria ad art. Ir. confessionis Augum Ranaei: refellens enim Lutheranorum errorem de fidei ad justificationem suffcientia, Catholici, inquit, .... tradunt non lassicere ad peccato iis rum remissionem , si s peccator tantum timeat , & peccatorum re se missionem speret I sed quod oporteat eum ex toto corde dolere& converti ad Deum , ita ut non tantum timeat, sed & diligat Deum . Tri-
184쪽
DE CONTRITIONE .. III rigesimo sexto Liber Ritualis Eecksiae, Condomensis anno II EO. ad Sacramentum exigens Contritionem de peccato propter Deum, iTrigesimo Septimo Concilium Senonense. , ubi dicitur bonum ac se laudabilem esse timorem gehennae, quia inducit ad Poenitentiam Ue-- ram. Ab eo ergo distinguitur Pgnitentia. 7 : r , , . .
Trigesimo octavo Concilium Coloniense anno in Enchiridis , is Fides, inquit, 'cum timore filiali conjuncta veram Pgnitentiam a salis sa separat, & discrimen facit inter Contritionem impii & vere rini-
D tentis .... Impius enitis e ncepto timore iservili ex metu supplicii, at- is que ibi consistens, in desperationem adigitur .... sed quos in hoc do ,, lore constitutos Deus clementer respicit, hi cum ex timore per fidunes clam misericordiae filialem gradum fecerint , tum demum ad veram Penitentiam contristantur .... Vides ergo quemadmodum consideratio justitiae & diuini judicii . . . Pgnitentiam inchoet ; consideratio tamen bonitatis divinae, ex amoris affectu procedens ....... Pinniventiam
Trigesimo nono Albertus Pighius . Controversia enim s. in eosdem Lutheranos disputans, Haec est, inquit , catholicat Ecclesiae & nostra ,, doctrina de Poenitentia . Tum postquam assignavit tres illius par tes, Contritionem , consessionem & satisfactionem i Contritionem , M inquit, intelligimus displicentiam vehementem es dolorem de pecca- , iS, .... eo respectu, quod divinam illis majestatem offendimus .... Non omnem cordis rinitudinem . . . . . Contritionem inteli igimus, qua- ,, lis in Penitentia salutari requiritur .... Qui enim ex sui tantum mQ- ,, re , sui commodi respectu , nempe ob gehennae metum , de peccatis D dolor procedit, etiam quantumvis vehemens & immensus si, non est D qui cor contritum facit , aut veniam impetrat ..... Contritio e bo, , quam Deus in nobis res euit , est dolor divinae offensae , non nostriis tantum, imo illius praeca pue causat, quem offendimus: .... cujusm ies ut si, necessario Dei amorem requirit. t . . I uadragesimo Beatus Thomas de Villa-nova in dominicam Passionissem. I. Contritio , inquit , est dolor voluntarie assumptus pro, , peccatis V .... Tum explicans singulas voces, Non de damno ad-ri dit ) vel de psna, vel de infamia; .... sed dolendum est de peccato, , prout est offensa Dei, sic ut etiamsi nullum . incommodum'de pec-M Cato proveniret, neque esset insernus aut judicium etiam dit pla-D ceret peccatum, quia Deus suit offensus .... Vera Contritio ex amo di, re Dei debet; procedere, non ex timore aut ex amore sui. Unde Ain
se sustinus, Oportet psnitentem non solum Deum timere judicem, sed& justum diligere . . . : Unde Attritio. & Contritio non tam differunt , quia Contritio est dolor intensus, & Attritio dest do- is lor remissus ς sed manis quia Coinritio est dolor perfectus propteris, Deum , & Adtritici est dolor impexsectus & mixtus eum aliis respe'
185쪽
Quadragesimo primo synodus Pictav. idem postulaus .ad veram P
. Quadrasesimo secundo Academia Lovan. .m c se n. .catlolica art. 4.is Contritio , inquit , est . dolor de peccatis propter Dei offensam sus. ceptuS, non autem, ut .quidam hoc saeculo pernuiose docent , is terror . conscientiae propter apprehenium gehennae supplicium peccatis is debitum. Praeparat tamen hic iterror ac . icius ad xeram animi Con-
uadragesimo aertio concilium Moguntiacum . anno I 34ς. cujus jussu edita est insitutio ad pietatem christians m juxta doctrinam catholicam. Ita quippe post multa in hoc argumentum praeclara , Post haec omnia isse inquit auctor, jam non .est disscite .quae ad plenam ac veram .cordis
ri Contritio, quae in selo timore subsistit; quae .ut Vera Xeddatur , .eo
se usque progredi debet donec jam fide, spe & charitate sulciatur, ut
se jam non tam doleat peccator, quod pinam meruir, quam quod Deum is offendit Zcc. , Quadragesimo quarto Ioannes Beetae expositione in 3. praeceptum decal. c. 3. Confessio debet esse voluntaria.... Ex hac conditione sequitur. quod debeat fieri cum vera Contritione o in Gharitate , sive .eλ 3, more filiali, & non .servili . .Quadrasesimo , quinto .Godeschalcus Rosemundus in confessisnali , inrt Hi tritio est displicentia & .dolor . de peccatis , etiam propter Dei offensam, non tamen sumetens ad delenda peccata: &.differt a Conis tririone, I. ex parte liberi arbitrii, quod .... imperfecte & remisseis dolet a. ex parte Dei,.quia dolor gratia informatus dicitur semper
se Contritio, licet non sit multum . intensuS. 1
Quadragesimo sexto I Hedo lib. de caris. redempl. generis Itimani tr. parte 3. 3 Nobis tradidit Patrum antiquitas in justificatione impii oeceiis sarios esse actus liberi arbitrii ergae Deum ipsum , smul & in pecca- is tum . Erga Deum quidem per afium fidei in intellectu , .di per a se filum amoris seu desiderii in voluntate.. Quadragesimose primo Alphorsus Viruesus Philippica I. adversus M timchrenem, Iuctificatio & reconciliatio sunt idem e reconciliatio nonis potest esse sne .dilectionea ergo nec justificatio ι. . . . . Dilectio .& eharitas funt idem x non ergo potest tesse sine Aharitate. μ or Philip. p. is Non est vera Poenitentia, .quando illum non poenitet offendisse Deum , is led seipsum reatus incommodo laesisse ἱ .di haec est Poenitentia , quae ,, proprie ex timore servili oritur. Quadragesmooctavo Latomus lib. de Confus secreta , Inter gratias is gratis katas sep ehitur ..... habitus spei & ejus actus informisi, qui estis dolor de peccatis recte .circumstantionatus . Hunc actum Doctores re si gentiores Attritionem vocant , ut distinguatur a Contritione , quae estis actus Poenitentiae formatus.
186쪽
Atque haec lassiciant ad tempus usque sessionis, Io conellu Tridentini, quae habita est an in I 33 I.
Argumentum quantum ex Duodo Tridentina. Duplici in loco concilium Trid. agit de via reconciliationis peccatorum cum Deo primo i quidem fess. 6. capit. 6. deinde sess. 14.
Sess 6. cap. s. Synodus explicans qua ratione justificatio' peragatur in' Baptismate, in quo venia est quam in caeteris Sacramentis parabilior sic habet: Disponuntur autem ad ipsam justitiam, dum excitati divi- ,, na gratia & adjuti, ac fidem ex auditu concipientes , libere movenis tur in Deum credentes vera esse quae divinitus revelata & promissa si sunt; atque illud inprimis, a Deo justificari impium per gratiam ejus, is, per redemptionem quae est in Cliristo' Iesu: &dum' peccatores se esse in-- telligentes a divinae justitiae' timore , quo utiliter concutiuntur , ad se. conliderandam Dei misericordiam se convertendo in' spem eriguntur, ibis dentes Deum sibi propter Christum' propitium' fore,i ILLUMQUE TAN .
o, propterea moventur adversus peccatae per odium aliquod & detestationem hoc est per eam Poenitentiam , quam ante Baptismum agi oportet r denique cum proponunt suscipere Baptismum , inchoare novam is vitam ,, 3c servare' divina mandata . De' hac dispositione scriptum est ,.se, Accedorem ad Deum credere oportet quia es , o quod inquirentibus fa reis miserator si . & Confide fili is, &α Cap. autem 7 . sic pergit: Hanc si dispositionem seta praeparationem justificatio ipsa consequitur .... Hujus,, justificationis causae sunt finalis quidem, gloriai Dei: . . . .essiciens: ....is Deus: ' .... meritoria Iesus Christus et ... instrumentalis , .... socramentum Baptismi et . . . formalis, ...., justitia Dei: .., dum ... chari-
is tas ini diffunditur in cordibus eorum qui justificetuitur. Quod idem fere paucioribus verbis definit 3'. ubi Si quis dixerit. A inquit, sine praeveniente Spiritus, sancti inspiratione atque ejus adjuto-o rio hominem credere , sperare', diligere', aut poenitere posse , sicut in portet ut ei justificationis gratia conseratur anathema lit, Ex his porro omnibus multa momenta eraunis T. . . '.
Primum' est, quod, ut ait Augustinus , eadem sit Poenitentiae quae BD ptismatis ratio,. in eo quod ad reconciliationem pertinet; nisi quod illam in hoc Sacramento faciliorem quam in illo esse' oportet Atqui synodus Trid ad justificationem: etiam in Baptismate adipiscendam praeter fidem, timorem, ac spem, requirit insuper dilectionem'& charitatem Dei. Ergo multo potiori jure eadem haec dilectio necessaria' erit ad Poenitentiam'. Hoc argumentγ pressi ac pene oppressi adversarii duplici via effugere nis
187쪽
ν76 DE CONTRITIONE. Respondent itaque r. non illic agi de charitate , sed de amore Dei
qui, concupiscmmae nominatur ' . . .
Hic enim jam solum inquirimus an diIectio Dei necessaria sit ; nondum autem investigamus an hic amor sit charitatis. Constat vero ibi verba esse de charitate. Primo enim cum tria haec continenter reeensentur fides, spes&amor, quis nescit enumerationem fieri virtutum Theologicarum , quarum ultima ac maxima sit charitas Dei certe amor , de quo hic questio , postponitur fidei ac spe et amor autem qui concupisomniiae dicitur 'spe prior est , quandoquidem spes in eo fundatur. Secundo Vera ac sincera charitas est, quando quis non tam consecta' tur dona a Deo derivata , quam diligit ipsum Deum illorum omnium sontem ', ut per se patet , & videre est apud S. Augustinum de catecb. rudibus cap. 27. in Ps. 63. nec non apud Patres Concilii 2. Arausica Cap. 22. qui non aliter definiunt Eliaritatem. Atqui hoc Ioci sermo fit
de dilectione Dei, ut omnis justitiae fontis. Ergo de dilectione Dei ut in se est, de dilectione Dei propter se, non propter aliud. Tertio id postulat Synodi Trid. in his de dilectione Dei verbis scopus. Cum enim de dilectione illa nihil dictum esset in delineatione decreti, visum est, nonnullis nequicquam obstantibus, de ea mutationem fieri maxime oportere , ne sitae charitati partes in justificatioius negotio deement. Historiam narrat Palavicinus lib. 8. cap. I 3. O I4. Quod se attinet , inquit , ad id quod dicitur de dilectione Dei, advertendum se est, per tenorem decreti prius delineati nullam fieri dilectionis men- tionem; sed Salvatorem Alepium archiepiseopum Turritanum, Clau-- dium Iaium Societatis Jesu , Lipomamim Veronensis adjutorem, &- Pium Franciscanorum praesidem monuisse ut aliquis eliaritatis actus in insereretur. Cumque id ad omnium Patrum judicium relatum esset his . . . . Viginti tres diserte illud comprobasse, adeoque insertum decre-χ to τ . . . . sed postea aliis non probatum e verum a Theologis stru- ,r nuτ oppugnatum, & per haec verba retentum a NON ELT SERΜois Eo IN LOCO DE HABITU CHARITATIA; sED CUΜ IN PARTICU-- EA, QUAE LOQUITUR DE POENLTENTIA, NULLA FIAT MENTIOD AMORIS , VISUΜ EST CUΜ FIDE ET SPE IUNGERE ALIQUEM M DILECTIONIS ACTUM 3 QU EA AI POEN ITENT IA TOTA ES DE TM EX TIMORE IINE AMORE IUSTITIAE, ET DOLOR ESSET PRO D PTER POENA Μ TANTuΜ ET NON PROPTER DE I OFFENSAM ,
- tionem adjunctam spectes, nihil potest esse expressius. Quarto idem indicat alia quorumdam intercessio ad sequens caput ,3c Synodi. ad id dubium responsio. Cum enim aliqui capiti I. contrardixissent, eo quod evise 6. charieas statuitur quasi praeparatia, ad justi ficationem , cum capite 7. contra dicatur esse justificationis causa so malis ,
188쪽
malis , quae duo sibi non constant ; reposuit Synodus , ut Id solveret,
cap. 6. se loqui de charitatis actu, cap. autem yi de charitatis habitu; atque adeo . haec non pugnare inter se. Hoc etiam refert Palavicinus ibid. uibusdam pariter animadvertentibus charitatem superiori capi- ,, te memoratam , recenseri sub illius initium inter ea quae praeparantis animum ad justitiam suscipiendam ἔ postea vero tanquam justitiae is sormam poni : respondepunt decreti formatores, in primo loco seris monem esse DE. QUOD A Μ ACTU CHARITAT S; . . . at in secundo
is significari HABITUM CHARITATI s. Quocirca manifestissimum est hanc Patrum mentem ibi fuisse ut de charitate mentio fieret. Quinto hoc ipsum testantur qui Synodo interfuerunt. ' Dominicus Soto de natura oe gratia cap. I a. o I 3. explicans hunc concilii Trid. locum , de quo etiam coram Patribus dixerat; Nos , se inquit , agnoscimus fidei motum primum esse necessarium. At quo- se niam probabile est ut qui credit non diligat, adjicimus necessarium se esse cum illo actus praeterea spei & charitatis : cap. I s. in fine, Quemadmodum actus fidei informis saltem natura antecedid gratiam, se ita & necesse est antecedant actus spei & charitatis. Tum addit verba synodi Trid. Adde Vegam lib. 6. in cono. Trid. cap. 28. ubi asseverat Patres verba sua retulisse ad dilectionem Dei super omnia, Quia
se communiter credunt Scholastici dilectionem istam disponere ad justis. ω tiam; & illud verissimum apparet .. Sexto id non diffitentur vel ipsi qui pro Attritione servili militant,
quod declarat Tannerus tom. q. disp. q. q. a. dubio 4. num. 74. m is munis mens ac sententia Doctorum est, inquit, quod Tridentinum non agat de amore concupiscentiae; quia videlicet amor concupiscenti tiae spem antecedit, eam autem sequitur amor ille de quo Synodus : quod etiam SuareZ notat in s. partem S. Thomae disp. 4. se l. 8. Diliti gere Deum, ut omnis justitiae sontem, inquit, non est diligere amose re concupiscentiae , sed est diligere Deum ut . autorem gratiae, quo- is modo charitas diligit ipsum : . . . nam amor concupiscentiae non sese quitur proprie ex spe, sed ad illam potius supponitur.
Septimo Catechismus Romanus parte a. nam. II . de sacramento Paenitentiae, rem istam confirmat. Iustificationis enim modum exponens ,
fidem, timorem & spem enumerat. Tum loco dilectionis quam expres-st Concilium, diserte ponit charitatem , satis indicans dilectionem ibiam non aliud esse a charitate. Octavo id etiam constat ex cardine ipso controversiae , quae Eecle sam inter & Lutheranos erat. In eo enim vertebatur, non an Chari etas justificationis comes aut appendix esset istud enim apud omnes 'erat in confesso, sed utrum eam charitas praecederet . Hoc negabant Haeretici, vim omnem justificationis in fide collocantes. Contra decreverunt Patres Tridentini.
Nono denique quod de charitate sermo esset, id iidem etiam Haerentarasse de Poenitentia. Μ tici
189쪽
tici agnoverunt. Quartum vitium, inquit de decreto Ilio Kemnitius se in I. pane examinis, εit. de praeparatione ad iusificationem, est quod oseisi ficium proprium fidei .... tribuunt Patres Tridentini nostrae chariri tati , non fidei r . . . . unde quintum vitium est, quod fingunt dileis ctionem Dei in nobis de here praecedere reconciliationem cum Deo. . Quocirca pro certo habendum est ibi mentionem fieri .de charitate . Quod cum apertum & constans esse adversarii sentiant d eam ob
RESPONDENT 1. de charitate quidem locutos esse Patres synodi Tribdentinae sed quod tunc temporis explanarent justificationis modum non intra sed extra Sacramentum .' ut porro quis extra Sacramentum gratiam consequatur, sine dubio opus esse charitate. VERUM haec responsio est etiam altera desperatior. Quis enim per . spicue non videt tota illa sessione eam justificationis rationem etiam ac potissimam tradi, Pue in Sacramento peragatur . Primo enim ipsa Synodus in praefarione declarat quod Exponare in- is tendit . . . . veram sanamque doctrinam justificationis , quam . . . se Christus Iesus .... docuit, . . . . Apostoli tradiderunt, & catholicaem Ecclesia ..... perpetuo usu retinuit. An non vero Christus docuit
Sacramentis gratiam dari an istud justificationis genus Apostoli omiserunt an non vulgaris hie est usus , ut peccatores intra Sacramenta duntaxat justificentur an non is justificationis usus proprie ad Christianos pertinet, quibus solis attributa sunt Sacramenta , quae justitiam pariantὶ an non ipsa Synodus alibi docet raro contingere, ut quis an te Sacramentorum susceptionem Deo reconcilietur ρ Ergone pervulgatum usum justificationis siluerit Synodus, ut insolentem conseεtetur Secundo Haeretici , quos impetebat Concilium , litem etiam movebant de ea justificatione quae fit in Sacramentis , ad quam illi contendebant solam fidem lassicere , ut ex Calvino , Kemnitio &c. dum de hoc capite disputant , liquet. Ergo eandem decreto suo Patres asse
Tertio manifestum est , ibi Synodum spectare ad Baptismum, cujus non semel etiam conceptis verbis meminit. Profitetur enim se agere is De ea Poenitentia quam ante Baptismum agi oportet, & de iis quiis proponunt suscipere Baptismum. Illie adducit Christi verba Baptismum commendantis : Euntes ergo docete omnes gentes , baptizantes eos
. Eodem refert & illud Apostoli dictum I Poemtentiam agite, o baptizetur unusquisque vestrum. Ergo. Quarto Uz omnis dubitandi locus auferatur, Patres Tridentini ejusmodi justificationis multiplicem causam assignant cap. 7. pro instrumen tali autem causa illius ibidem statuunt Baptismi sacramentum. Quid expressius Sed haec lassiciant de primo momento & variis adversariorum circa illud cavillationibus.
190쪽
Meundum momentum est et Non potest sperari venia peceati abique illius odio & detestatione. Atoui, ut legitimum sit illud odium ac luseficiens detestatio, eadem Synogus desinit illam ex dilect ione Dei debere proficisci. Deum, inquit, ut omnis justitiae sontem diligere inci-
is piunt ; AC PROPTEREA moventur adversus peccata per odἰum albis quod & detestationem . Ergo sine ea dilectione Dei nulla peccatorum condonatio est.
Tertium : Ad justificationem Synodus postulat, ut quis peccatum deserat, & novam vitam inchoet. Atqui, non potest extingui Vetus peccatum nisi charitate, ut ait S. Augustinus sem. 33. de tempore : Qui Dis quis, inquit, Vetus peccatum Vis extinguere , mandato novo extinis gue cupiditatem, & amplectere charitatem. Quartum a Eadem Synodus exigit ut quis proponat sibi omnia Christi mandata servare, atque praesertim de diligendo Deo ex toto corde& ex tota anima. Atqui non potest quis esse ita comparatus ut Deum diligat ex toto corde totaque anima, quin eum diligat statim; imo vero non potest esse in universum ita praeparatus ut omnia Christi praemcepta impleat sine dilectione Dei super omnia r Hoc propositum seois Vandi divina mandata, inquit. Vega cap. 32. dilectio Dei super om- nia Videtur esse, aut certe non esse sine illa. M Cujus rei invictam hanc rationem attulerat capit. 3o. Quia , inquit , qui omnia ipsius D mandata serVare proponit, . . . Deum super omnia aestimat & illum
Hactenus e sessione 6. Iam vero e I . quae de Poenitentiae sacramento est, plura adhuc ejusdem sententiae argumenta eruuntur. . Primum est, Quod cap. I. Poenitentia dicatur fuisse quovis tempore ad gratiam & justitiam assequendam necessaria. Atqui , ut ex S. Th ma nuper demonstravimus, ad rationem verae Poenitentiae pertinet, ullhomini displiceat peccatum , quia est contra Deum super omnia dii ctumia Ergo. Secundum , Quod ibid. ad Poenitentiam necessarium esse sanciatur ut peccator, perversitate abjecta & emendata, Dei offensionem cum peccati odio & pio animi dolore detestetur quod etiam pronuntiat S. Thomas q. 83. art. 3. Ο 4. Atqui dolor de peccato ut est offensa Dei, solius est charitatis , ex omnium , etiam aci versariorum , consensu et μ, Omnes , inquit VasqueZ in 3. paraem, quaest. 8 6. an. a. praeter Ale- is xandrum, fatentur quod impossibile sit, ut actus odii peccati, prout se est offensa Dei , sit alterius virtutis quam charitatis , - Becanus de sacram. Panis. cap. 3 o. Detestatio peccati, inquit, ut est offensa Dei, ,, est actus charitatis, ut omnes conredunt, cujus dicti causam hanc
illico subdit, uod ejusdem virtutis sit diligere bonum proprium Mis Odio habere malum contrarium ; ac proinde charitatis etiam sit , unis diligere Deum eique bonum velle, sic & tristari seu dolere de re , eato, ut est illius offensa. M E Te