장음표시 사용
261쪽
crimine haerere ; tum ad Sacerdotis tribunal confugiat oportet, ab eo purgandus, antequam diVinae mensae se committat. Jam vero de priori probatione omnibus communi Verba tantum facit Chrysostomus. Non mirum igitur si de Consessione sacramentali non faciat mentionem . Non enim illa ad omnes promiscue spectat, ad quos spectat haec prohatio quam commendat Chrysostomus. Sequitur enim Paulum et Apostolus autem eam solum diserte exprimit probationem , quam quisque apud se instituat; non aliam, nisi ex consequenti , si nempe necessaria esse videatur. Hanc tamen aliam probationem ex priori consequentem tangunt plurimi Patres, quos synodus Tridentina aemulatur. De priori autem loquendum existimavit Chrysostomus, quod, cum numerosior tunc esset ac depravatior Christiana plebs quam olim , necdum ita frequens esset Confessio peccatorum venialium, saepe accidebar ut temere tremenda mγsteria adirentur. lo Bai CiT 4. illud ex sermone 37. de peccatis fratrum non evulgandis rona. s. in quo publicarum concionum utilitatem amplificans Chrysost mus , ob id praesertim quod peccatores sanent nec tamen nolent, sic habet : Neque enim in medium, inquit, adductis peccatoribus, e se rum peccata sic divulgamus; sed communi omnibus doctrina propo- ,, sita, conscientiae relinquimus auditorum, ut convenientem suo vulis neri ex iis quae dicta iunt eliciant medicinam . . . . Prodit enim ab is oratoris linsua sermo, qui Vituperationem vitii conti net, laudem vi
se tutis, reprenensionein luxuriae, commendationemque castitatis . . . Pro-
is cedit igitur aperte sermo, & cujusque conscientiae insidens, latenter 'si suam adhibet medicinam , & priusquam aegritudo publicetur, saepe se restituit sanitatem . Ergo peccata line consessionali mysterio sanari credidit.
REsPONDEci noa huic sententiae non repugnare , ultroque confiteri in eo praesertim positam esse concionum publicarum utilitatem e quis enim nostrum non . ita differat' Sed aliud est praedicare concionum p blicarum utilitatem ; aliud Consessionis arcanae negare necemltatem. . OA ai CiT 3. illud iamiliae in. in Matth. pag. χoo. in qua Chrysosto .mus exponens haec Christi verba, omitte nobis debita nostra i Dein- se de , inquit, quia contingit ut etiam post regenerationis lavacrum de is linquamus i plurimum hic quoque miseratiosis ostendens, etiam prori horum peccatorum remissione ad misericordem Deum accedere ju-ἡ bet, & sic dicere e Dimitte uobis debita nostra. scis re nos σε. Viis disti misericordiae cumulum , post tantorum quippe abolitionem ma-- lorum dc ineffabilem gratiae largitatem , iterum peccantibus dignaturis ignoscere. Ergo. .REsPONDEO ista ad rem non pertinere. Quid enim ' An quia itae misericors est ac bonus Deus, ut post Baptisma peccatoribus nobis bonigne ignoscere voluerit, omnis Confessio expungitur λ Absit tam perverta, tamque male cohaerens consecutio. Tria ergo praestat in ea ho milia.
262쪽
milia Chrysostomus o r. enim praedicat summam Dei clementiam, qui post condonata nobis in Baptismo delicta , eadem postmodum iterato
admissa remittere non dedignatur : a. hinc per transcinnam carpit quorumdam Haereticorum crudelitatem , qui nonnullos peccatores ab omni venia arcebant e 3. tandem admirandam Dei in ignoscendo facilitatem
esse ostendit, quia ad veniam impetrandam peccatum agnovisse satis est. At horum nihil est quod evertat Confessionem. Sed tricarum jam satis : reliquos quinti saeculi scriptores persequa
Secundo itaque Innocentius I. summus pontifex epiR. ad Decentium cap. 7. De Poenitentibus vero, inquit , qui sive ex gravioribus comis missis, sive ex levioribus Poenitentiam gerunt, si nulla interveniat ae- ω gritudo , quinta seria ante Pascha eis remittendum Romanae Ecclesiae se consuetudo demonstrat. Caeterum de pondere aestimando deliciorum ,ri SACERDOTIS EST IUDICARE, UT ATTENDAT AD CONFESSIO -- NEM POENITENTIS , & ad fletus atque . lacrymas corrigentis ac se tum jubere dimitti , cum viderit congruam satisfactionem . Sane si is quis in aegritudinem inciderit , atque usque ad desperationem deveri nerit, ei est ante tempus Paschae relaxandum, ne de saeculo sine comis munione discedat . Hic conspicis I. quanta sit Sacerdotum in remittendis peccatis auctoritas : R. quanta in . iis relaxandis cautio ac prindentia : 3. quanta religione. Consessio fieret, non tantum graviorum. sed etiam leviorum delictorum et q. denique, quam necessaria iis omnibus peccatoribus absolutio haberetur : quae satis superque sunt ad evincendam Confessionis arcanae , non tantum consuetudinem , sed etiam necessitatem. Tertio Hieronymus lib. 3. comment. in caput I 6. Matib. ad illa Christi verba: Et tibi dabo claυes regni coelorum, Legimus in Levitico de leprosis , inquit, ubi jubentur ut ostendant se Sacerdotibus .... Quomo-- do ergo ibi leprosum Sacerdos mundum vel immundum facit , sic &,, hic alligat vel lolvit Episcoeus & Presbyter ; non eos qui insontes se sunt vel noxii, sed pro ossicio suo, cum peccatorum audierit varieta- is tes, scit qui ligandus sit, quive solvendus. Eo Ioci fgnificat Hieronymus r. peccata sigillatim suisse tunc Episcopis & Presbyteris declarat ad 2. nullum ex iis quae animam inficerent gravius exceptum fuisse, quomodo lepra omnis ad Levitas deserebatur: Tertio divinam de utrinque legem extitisse . Idem tradit in comm. Eccles cap. Io. ad haec verba , S. momorderit serpens in suntio , non es amplius habenti linguam: Si quem , inquit, , , serpens Diabolus occulte momorderit, & nullo conscio eum peccatiis veneno insecerit e si tacuerit qui percussus est , & non egerit Poeniis tentiam , nec vulnus suum fratri & magistro voluerit confiteri ρ mPis gister λ frater qui linguam habent ad curandum , iacile ei prodesse
Non poterunt. SI ENIM ERUBESCAT AEGROTUS VULNUS MEDICO
263쪽
CONFITERI', QUOD IGNORAT ΜEDICINA NON CURAT : Illic I. loquitur , ut patet , Hieronymus de peccatis occultis . a Ejusmodi peccatorum Consessionem paris esse necessit talis cum Poenitentia a guit .
Tertio S. Augustinus doctrinam Ecclesiae illuminatius & accuratius pluribus in locis explicat.
Disola I 8 o. nunc a 28. ad Honoratum in qua deterret Pastores ne in persecutione fugiant. An non cogitamus , inquit , cum ad istorum ,, periculorum pervenitur extrema , ... quantus in Ecclesia fieri soleatis ab utroque sexu & ab omni aetate concursus I aliis Baptismum flagiis tantibus , aliis reconciliationem: .... ubi si ministri desint , quantum ,, exitium sequitur eos qui de isto saeculo , Vel non regenerati exeunt ,
se vel ligati Nihil illustrius asserri profecto potest ad absolutionis
sacerdotalis necessitatem . In Ps. Ior. concione 2. ad vers. 22. comparans peccatores , qui comfitentur & solvuntur a Sacerdotibus, cum Lazaro, ait nihil prolaturum fuisse Lazaro quod a morte ad vitam excitatus emet , nisi Christus Apostolis dixitIet , Somite eum oe sinite abire. Tum idem contingere afferit in Poenitentium reconciliatione , Cum audis , inquit , hominem is confitendo proferre conscientiam, jam de sepulchro euuctus est , sed is nondum solutus . Quando solvitur λ A quibus solvitur Quae Diser se iis , inquit , in terra , oec. Ergo etiam post restitutam homini a Deo gratiae Vitam, opus adhuc est Ecclesiae reconciliatione. Serm. 278. distinguens peccata venialia a mortalibus. Haec, inquit, is dimittuntur per claves Ecclesiae: id est, dimitti oportet . Venialia enim ab Ecclesia etiam dimittuntur sed ea est lethalium gravitas lexque peculiaris, juxta Augustinum , ut non nis per claves Ecclesiae di
serm. 3 I. olim hom. Io. triplicem secernit Poenitentiam : alteram ante Baptisma, Catechumenorum .' alteram post Baptisma , justorum t Tertia , actio est Poenitentiae, inquit, quae pro illis peccatis subeun- is da est , quae legis Decalogus continet , & de quibus Apostolus ait :is Guoniam qui talia Munt , regnum Dei non possdebunt . Deinde assignat modum & ordinem necellarium Poenitentiae e ac post nonnulla , sic ait: Et cum ipte peccator in se protulerit severissimae mediis cinae, sed tamen medicinae sententiam ; veniat ad Antistites, per quos se illi in Ecclesia claves ministrantur ; & tanquam bonus jam incipiens,, esse filius , maternorum membrorum ordine custodito , a praepositiso Sacramentorum accipiat satisfactionis suae modum: Quid expressius
. I. enim Augustinus omnia contra Decalogum peccata, quae a regno coe lorum excludant, conceptis verbis complectitur a. ait pro iis esse subeundam Poenitentiam : 3. hunc illius Poenitentiae ordinem eme, ut ad Antistites veniatur d 4. ab iis , utpote Sacramentorum praepositis , aec
piendum esse ab unoquoque satisfactionis suae modum . At illud fieri
264쪽
non potest sine accurata Consessione delictorum , ut satis constat .
Serm. 39 a. olim homil. 49. inret so. Qui post uxores vestras, in-- quit , vos illicito concubitu maculastis , si praeter uxores vestras , se cum aliqua concubuistis , agite Poenitentiam, qualis agitur in Eccle. is sa Dei , ut oret pro vobis Ecclesia . Nemo dicat e Occulte ago . apud Deum ago; novit Deus qui mihi ignoscit, quia in corde ago. ,, Ergo sine causa dictum est o Vsa solveritis in terra ,i soluta erunt in caelo Ergo sine causa sunt claves datae Ecclesiae Dei Quid ad haec Calviniani Adulterium enim est ex eorum peccatorum genere , quibus summo studio tenebrae obducuntur . Deinde generatim loquitur Augustinus , nec occultum inter & publicum adulterii crimen distinguit. Τandem utrumque , hoc est tam occultum quam publicum , ex aequo Poenitentiae publicae obnoxium erat . Dubium ergo esse non po test , quin de omni adulterio etiam secreto interpretandus sit Augustinus . Atqui ad illud remittendum opus esse pronuntiat Ecclesiae autoritate, alias frustra datas esse Ecclesiae claves statuit , si privata Poenitentia expungi possit . Ergo . mmil i. quae Augustino tributa , ab aliis Ambrosio, ab aliis Caesaririo , vetustissimi sine dubio & docti autoris est , exhortationem continet ad Poenitentiam de omnibus criminibus agendam . Hortatur autem
scriptor , quisquis ille sit , unumquemque ut ea crimina vitet, Quia , se inquit , si ad ultimum vitae steterit , nescit si possit Poenitentiam se accipere , ac Deo & Sacerdoti peccata sua confiteri poterit. Est & apud Augustinum antiquus liber de vera ρο Ialsa Poenis ria ,
ei dudum ascriptus . Ιs autem autor de peccatore loquenS cap. Io. Quem poenitet , inquit , repraesentet vitam suam Deo per Sacerdo- ω tem z - Cap. autem I . de variis peccatorum generibus disserens, 'omnis , inquit , ista varietas confitenda est. Neque omittendus est alter de vi tatione infirmorum eidem attributus: Sunt quidam, inquit autor cap. 4. L a. qui sumcere sibi autumandri si soli Deo. .... sua confiteantur crimina e .... sed nolo ut ista deo cipiaris opinione .... Nam ipsius subeundum est judicium, quem Do se minus sibi non dedignatur vicarium. Et capo 3. Astantem coram
Quinto his calculum suum addit S. Leo summus pontifex. UIMa 8z. Μultiplex, inquit, misericordia Dei ita lapsibus subis Venit humanis , ut non solura per Baptista gratiam , sed etiam peris Poenitentiae medicinam spes vitae reparetur aeternae , ut , qui regene is rationis dona violassent, propria judicio se condemnantes, ad remis is sionem criminum pervenirent : sic divinae bonitatis praesidiis ordin is iis , ut indulgentia Dei, NI si s UPPLaCATIONI Bus SACERDOTUM
265쪽
- NEQUEAT OBTINER I λ Mediator enim Dei & hominum hortis Chrissi stus Iesus hanc Praepositis tradidit potestatem , ut & CONFITEN -- Aus actionem Poenitentiae darent, & eosdem. salubri satisfactione pudiis gatos per januam reconciliationis ad communionem Sacramentorum, admitterent: multum enim utile ac NECESSARIUM EST, UT PEC- ATDRU Μ REATUS SACERDOTALI SUPPLICATIONE ANTE MOR-- TEM SOLVATUR . - Loquitur hic Leo seneratim ν sine ulla peccat rum oce ultorum aut publieonam distinctione , de omnibus , qui gratiam in Bapti imo acceptam amiserunt ; de iis omnibus, quibus spes vitae aeternae reparanda est, & qui regenerationis dona violarunt i assev rat autem indulsentiam Dei non posse ab iis nisi Sacerdotum sueplic tionibus obtineri atque adeo necessariam iis esse istam suppIieationem
Sacerdotum ante mortem : non concedi autem rite hoc a Sacerdotibusheneficium nisi iis qui confessi fuerint delicta , eaque lalubri satisfacti ne expiaverint . Ita universe disserit S. Leo , quae speciatim applicae
Di ola I 36.. scribens adversus quosdam qui poenitentes cogebant scripto omnia peccata recitare in publico Ecclesiae coetu : Illam tamen , , inquit , contra apostolicam regulam praesumptionem , quam nuper a se gnovi a quibusdam illicita usurpatione committi , modis omnibus con-- stituo submoveri : ne videlicet eis singulorum peccatorum genere timis bello scripta professio publicetur , CUΜ REATUS CONSCIENTIAR
M SECRETA. Quamvis enim plenitudo fidei videatur esse laudabilis, quaeri propter Dei timorem apud homines erubescere non verer ur , Lamfra,, quia non omnium ejusmodi sunt precata , us ea quae Poenitengiam p is scunt non timeant publicare, removeatur tam improbabilis consuetum is do . ne multi a Poenitentiae remediis arceantur, dum aut erubestunt, is aut metuunt inimicis sitis sua facta reserari, quibus possent kgum con se stitutione percelli a suFFICIT ENIΜ ILLA CONFERAI o Quae FRIU- ΜuΜ DEO OFFERTuR, Tum ETIAM SACERDOTE , qui pro detre
fi ctis Poenitentium precator accedit , tunc enim, demam plures ad Pris nitentiam poterunt provocari , si populi auribus non publicetur con-- kientia confitentis . Hic agitur de areanis eriminibus quae vetavianctus Pontifex ne publicentur, ae de secreta eorum Consessioner eam vero solam lassicere decernit ; minime autem necessariam esse Consese sonem publicam. Ergo Consessionis illius secretae occultorum eriminum agnovit , ut sumetentiam , ita necessitatem : alias nulla esset inter uuamque oppositio. - Sexto Theodoretus lib. q. beret. fabalarum cap. Io. ridiculam , quae apud Audianos servabatur , Pinnitentiae disciplinam destribens , eos a guit . od vera peccata celarent , & parva quaedam tantum risu dia ,, gna dicerent μ Unde sequitur celari non potuime vera peccara. Septimo Sodomenus supra p. 249. asserit L non peccare, naturae esse
266쪽
trumana raestantioris: a. Poenitentibus. vςniam dare, praecepisse Dcum :3. ad impetrandam veniam, consiteri peccaLa necessarium esse. Haec a tem ait de peccatis occultis , Huale illud fuit quod abrogando Poenitearsiario occasioni fuit. Octavo Julianus Pomerius lib. 2. de vita contemplativa , arcanorum criminum Consessionem Sacerdotibus neces ario faciendam sic commundat. - Porro illi, inquit, QUORUΜ PECCATA HUMANA Μ NOTITIAM M LATENT, NEC AB IPSIS CONFEss A, nec ab aliis publicata, si ea. , , confiteri aug emendare nol erint, Deum, quem habent testem, habi ., turi sunt & ultorem quid eis proderit humanum vitare judicium.., cum . si in malo suo permanserint . ituri sint in aeternum , Deo r ., tribuente , supplicium 8 μ Non potuit clarius humani judicii. hoc ,, est Sacerdotalis absolutionis , eique praeviae occultorum etiam pecca corum Confessionis necessitas exprimi . . At , inquit Dallaeus , Julianus Pomerius Consessionem, aut emendationem proponit : ac proinde alterutram sussicere putat . Ergo Consese
RESPONDEO r. particulam aut frequenter apud scriptores tam sacros quam prosanos conjundum accipi. quod nemo inficiari potest : 2. eam hic reipsa conjunctim usurpari: alias Confessio sufficere posset ad veniam sne emendatione vitae r quod est absurdum. Nono ad annum Christi 499. in historia Ecclesiasica Franciarum narratur ex antiquis monimentis de Clodovaeo , quod cum crimen aliquod clam admisisset, quod confiteri erubescebat, ia Teuthero episcopo Tornacensi Deo re lante innotuerit , qui Regem admonuit , ut illud confiteri , deque ea Poenitentiam agere non detrectaret , quod 3c Princeps praestitit . Ergo ejusmodi crimina , quae omnes etiam laterent , & lola Dei revelatione innotescere poterant, necesse rum erat confiteri.
Primo Fulgentius sormulam Consessionis generalis omnium peccatorum , quam quisque ad suos usus accommodaret , condidit ; quam re fert Μenardus ad Sacramentarium Gregorii . In ea porro sermula Poenitens ait: μ Confiteor tibi Pater Domine caeli & terrae: & tamen Conscissio dicitur fieri CORAM HOMINE SACRRDOTE. deinde peccZta sin gula enumerantur , etiam sola cogitationς -dmissa . μ Μulta , inquit. . se mala cogitavi: tandem & ioter alia illud confitetur. 8 EGO CO8
M ACCEPI. Quod certo est argumento Consessionem SS. Eucharisiae iiiiceptioni , ju O Ecclesiae mentem ac disciplin m , praemitti debuisso ab iis qui se gravioribus des ictis cortaminassent.
Dubium est inser eroditos an illa Coosessio sit Fulgentii Ruspensis
267쪽
episcopi , qui insignis Augustini discipulus suit , an alterius Fulgentii Astigitani in Hispania praesulis , i qui Isidori Hispalensis frater fuit, &hoc exeunte saeculo vixit et sed hoc parum interest. Secundo S. Ioannes Clim acus Scalae gradu q. de Consessione disserit. Ae i. quidem sic habet Ante omnia , culpas nostro venerabili ju- se dici confiteamur , vel soli , vel etiam omnibus , si ita ille jusse-- rit . - a. Historiam resert cujusdam latronis qui ab Abbate jussiisse fuit omnia sua facinora ac flagitia palam ac publice confiteri. 3. Addit se ab Abbate petiisse cur ita egisset o Abbatem vero respondisse , suosdam extitisse tunc apud se monachos qui nondum peccata sua confessi essent . Quocirca , inquit , jam & illos ad Consessionem hocis exemplo provoco , sine qua nullus remissione peccatorum potietur. a. De eadem Consessione loqui pergens , monet simpliciter esse ,, medico spirituali aperienda vulnera , idque tanquam ipsi Deo ;is Sacerdotisque pedes lacrymis rigandos ita esse , ut Christi pe- , , des rigavit lacrymis suis mulier peccatrix . Haec perspicua sunt ;demonstrant enim Consessionis Sacerdoti iaciendae usum , & necessi
' Sed ut nullus effugio locus pateat, adjiciendus est Ioannes abbas Raltha , cujus hortatu Ioannes Climacus librum suum scripsit. Is enim ad istum ipsum librum notas addidit. Porro ad haec Ahbatis verba supra memorata de Consessione , Sine qua nullus remisonem peccatorum potietur , sc ait : Quod enim conis fiteri simpliciter ' peccata teneamur ex necessitate divini mand liti . se patet ex apostolicis traditionibus , ac regulis ab eis propositis Ec- is clesiae catholicae per Spiritum sanctum ς quorum canones & institutari tenentes , Dei Sacerdotibus juxta eorum praeceptum peccata confi- is tentes, indulgentiam , & remissionem peccatorum accipere emcimuris digni.
Apage ergo Dallarum qui contendit hane fuisse Μonachorum duntaxat disciplinam ad reliquos fideles non pertinentem. Tertio Ioannes Jejunator Patriarcha Constantinopolitanus libellum Poenitentialem scripsit , ad usum Ecclesae Orientalis , cujus plurimi
auctores Graeci meminere et is autem est titulus t Consequentia ρο ordo erga eos , qui peccata confitentur , obseravandus, a S. Patre nostro Iohanne compositus insistitus . Porro juxta hunc librum ritualem, I. Sa- ,, cerdos assumsi peccata confessurum , & sistit eum coram estari . ,, 2. Pro eo sici orat Deum e Domine Deus noster . ι . qui laetaris is super peccatore poenitente , & non Vis mortem peccatoris; is exaudi deprecationem meam , deprecationem indigni servi tui: . . . . is verum quia sacerdotii dignitate praeditus sum., & secundum benigni- D tatis tuae mandatum confitentes peccata suscipis , cum tremore tibiis supplico 3. Qui sua peccata confessurus est , sic orditur: Cotiis fiteor tibi , Domine factor hoeli & terrae , omnia occulta cordis
268쪽
DE CONFESSIONE. 237is mei . 4. Sacerdos eum interrogat super singulis peccatorum generibus . 3. Post exceptam accurate omnium sigillatim delictorum Conses.sionem, idem Sacerdos poenitentem absolvit, Varias fundens preces , &post injuncta ad plures etiam annos , pro criminum varietate , laboriosa opera, eum dimittit: quod apud Μorinum vide in appendice operis de Poea
Est alter ibi de Paenitentia tractatus , qui Ioanni Jejunatori tribui. tur , in quo postquam observavit Confessionem esse a Deo concessam post Bapti l ma , ne desperemus, sed ad salutis portum redire semper liceat, eadem fere quae supra, praescribit. Quis autem ex his non fateatur eandem suisse tunc in Ecclesia graeca, quae nunc apud nos obtinet, de hoc capite disciplinam, & dod rinam λ Ibi enim Consessio fit secreto Sacerdoti omnium cordis arcanorum, idque ex mandato Dei: adeo ut ad salutem omnino necelsaria existimetur Eadem circiter aevo de eadem disciplina idem scripsit Ioannes alter,
qui Basilii discipulum se praesert ; cujus simile de Consessione opus exhibet
Quarto Anastasius Sinaita homil. de s naxi , tomo I. auctuarii Combe ani , modum quo quis accedere debeat ad Eucharistiam docens , hortatur ut sordes suas abluat o Nec enim , inquit , satis est in is Dei Ecclesiam ingredi , divinasque sanctarum imaginum figuras ve-
, , nerandasque cruceS honorare , & osculari : neque vero manus aqua
se abluere , id purgatio est : sed suga & ablutio sordium peccati , in
is que Consessione & lacrymis abstergere maculas , sicque ades intemerata mysteria accedere Confitere Christo per Saeerd D tes peccata tua et condemna actiones tuas, & ne erubescas: M enimis confusio adducens peccatum , es confusio adducens gloriam , O gra- ,, tiam. Condemna te in conspectu hominum, ut coram Angelis totoque se mundo Iudex te justificet .... Veniam pete ut digne in conscientia pura se sumas corpus & sanguinem Christi , .... non in condemnationem: Pr
H bet seipsum homo, o sc de pane illa edat σ de calice bibat o qui enimis manducat o bibit indigne, oeo. - OA at Cir Dallaeus illud Laurentii Novariensis ex homil. I. de Poeni-τentia , ubi postquam multa disputavit de Baptismo , quo priora peccata abstersa sunt ; addit , ad caetera quae postmodum irrepant, non opus esse deinceps doctore , non dextra Sacerdotis r esse enim in ipso peccatore sontem quo ablui possint . Sic autem loquitur : Ex illa die se illaque hora , qua egressus es de lavacro , ipse tibi sons jugis , &,, diuturna remissio . Non opus habes doctore ς non dextra Sacerdo- ω tis . Μox ut ascendisti de sacro fonte , vestitus es veste alba , &o unctus es unguento mystico e facta est super te invocatio , & venit ,, super te trina Virtus , quae vas novum hac nova perfudit doctrina. se Exinde teipsum statuit tibi judicem & arbitrum , deditque tibi no titiam ut possis ex te discere bonum & malum , id est inter meri- I sitasse de Paenitentia. R. ,, tum
269쪽
se tum & peccatum . Et quia non poteras , manens in membris cor- ,, porisque compage , liber existere a peccato , immunisque esse a no- se xa ; post Baptisma remedium tuum in te ipso statuit, remissionem- is que in arbitrio tuo fuit , ut non quaeras Sacerdotem cum necesseis inas flagitaverit , sed ipse jam , ac si scitus perspicuusque magister,
is errorem tuum intra te emendes', & peccatum tuum poenitudine a
se luas. Itaque desinat duritia , cesset desperatio. , desinat ignavia: senso nunquam deficit ; aqua intus est ablutio in arbitrio est ; satissa- is Elio in solertia est ; remissio in rore est lacrymarum : noli tete sobis vere in segnitiem: sons est in homine conservatu. perpetua poenitudo. ,, .... Noli tu jam quaerere, neque Ioannem , neque Iordanem: ipse tibi is esto Baptista. Pollutus es post lavacrum, vitiata sunt viscera, contam, o nata est anima λ Τinge te aqua Poenitentiae, ablue te abundantia lacryo marum, exuberet sons compunctionis in extis tuis, exundent aquae viis vae in fibris tuis. Haec Laurentius Novariensis , qui ab his sexto , ab illis decimo tantum saeculo vixisse perhibetur . Unde Dallaeus: Baptismo semel tinctis, inquit, dextra Sacerdotis amplius opus esse negat Laurentius Novariensis . At illud salsum est, si nullum eorum deliciorum , in quae ex inde incidant , sne sacerdotali dextera remitti potest. Ergo.
REsPONDEo I. non esse pressius urgenda ab adversariis verba Laurentii Novariensis, ne in ipsorum caput recidant. Ex iis enim sequeretur, non modo nullam fuisse tunc Poenitentiae publicae necessitatem, quam tamen
agnoscunt; sed etiam nec doctoribus post Baptisma opus esse ; quod Dab
REspoNDEo a. sc intelligenda esse haec dicta, ut post Baptismum
non amplius opus sit Sacerdote ad ablutionem peccatorum aqua faciendam ; non vero ad remissionem eorum ac Veniam concedendam. Is nem pe unus est Laurentii scopus, ut doceat omnia, quae per vitam admittun tur, peccata aliquo Baptismo delenda esse : duplicem autem ea de causa distinguit Baptismum, unum aquae sacramentalis, alterum lacrymarum. Prior est extra Poenitentem & a Sacerdote administratur : alter est penes unum Poenitentem: de hoc ait: μ Non opus habes doctore, non dextra Sc- cerdotis : remedium tuum in te ipso statuit : fons nunquam deficit : aqua intus est ἐν remissio in rore est lacrymarum : noli tu jam quaerere,, neque Ioannem neque Iordanem : ipse tibi esto Baptista,r tinge te aqua se Poenitentiae, ablue te abundantia lacrymarum, exuberet sens compun-- ctionis, exundent aquae vivae in fibris tuis. Et ea sane sunt verissima : sed non ossiciunt Consessioni apud Sacerdotem alias faciendae. Quod addit Laurentius , Unumquemque post Baptisma sibi esse deinceps judi-
,, cem & arbitrum , intra eosdem fines est coercendum : ita ut quisque ad hunc Baptismum Iacrymarum pro conscientia sua recurrat : uniuscujusque enim est judicare, an & quantum flere debeat. Nodum ergo in scirpo quaerit Dallaeus.
270쪽
23 'DE CONFESSIONE: Ex septimo faeculo.
Primo S. Gregorius ΜagnuS. In I. Reg. eap. I . lib. 6. ad illud Saulis, Peccavi o sed nunc honora me coram senioribus. μ Quid prodest, inquit, confiteri flagitia, si Consese is sionis vocem non sequitur afflictio Poenitentiaest Tria quippe in un is quoque consideranda sunt veraciter poenitente, videlicet converso me ,, tis, Consessio oris, & vindieta peccati : nam qui corde non converis titur, quid prodest ei si peccata confiteatur . . . . Nonnulli quidem is sunt, qui peccata confitendo aperiunt; sed non convertendo, nequa- is quam detestantur e hi prosecto confitendo nihil agunt, quia quod is loquendo ejiciunt, amando introducunt .... Corde creditur ad ius A,, - , ore autem Confessa fit ad salutem . . . . Tertia . . . . species, id is est vindieta, quasi medicina necessaria est, ut apostema reatus, quod is conversione compungitur, confitendo purgetur, amictionisque meaic,
D na sanetur . . . . Unde Ioannes .... Facite ergo dignos fructus Poeni
se tentia. Quasi arbor quippe bona voluntas est : Confessionis ergo verba se quid sunt aliud nisi folia P Non ergo nobis solia propter seipsa, sedis propter fructum expetenda sunt : quia idcirco omnis Confessio pecca- is torum recipitur, ut fructus Poenitentiae subsequatur. Ho1nil. 26. in Evang. ad illud Ioannis o Quorum remiseritis peccatacto. Ecce, inquit, principatum superni judicii sortiuntur discipuli,
ri ut vice Dei quibusdam peccata retineant , quibusdam relaxent δ . . . is horum profecto nunc in Ecclesia Episcopi locum tenent : . . . Gran ,, dis honor, sed grave pondus . . . . Caulae pensandae sunt, & tunc ibis gandi atque solvendi potestas exercenda . Videndum est quae culpa is praecessit, aut quae sit Poenitentia secuta post culpam , ut quos om- ,, ni potens Deus per compunctionis gratiam visitat , illas Pastoris semis tentia absolvat. Tunc enim vera est absolutio Praesidentis, cum arte si ni arbitrium sequitur judicis : quod bene quatriduani mortui resusci-- tatio illa significat, quae videlicet demonstrat, quia prius mortuum D is minus vocavit & vivificavit, dicens : Laetare veni foras e & postmodum se is qui vivens egressiis fuerat, a discipulis est solutus; sicut scriptum est eis Solvite eum o sisιe abire . . . LaZaro nequaquam dicitur Revivisce, sedis Veni foras. Omnis quippe peccator dum culpam suam intra conscie is tiam abscondit, introrsum latet, in suis penetralibus occultatur ; sedis mortuus Venit seras , cum peccator nequitias suas sponte confitetur . o Lazaro ergo dicitur; Veni foras : ac si aperte .cuilibet mortuo in cul- pa diceretur : Cur reatum tuum intra conscientiam abscondis P sorasis iam per Consessionem egredere , quia apud te interius per negatiose nem lates. Veniat itaque seras mortuus , id est , cuIpam confiteatur ,, peccator et Venientem vero soras solvant discipuli, ut Pastores Eccle- ω sae ei poenam debeant amovere, quam meruit qui non erubuit con - fiteri quod secit . . 'R a Hom.