장음표시 사용
291쪽
ille eaque charitas i statim .divinam: gratiam conciliarent p an vero ad eam impetrandam expectandum esset insuper Sacramentum. Ac ii quisdem omnes, plerique saltem quorum scripta ab eo aevo ad nos utque pervenerunt , censuere peccata deleri contritione ante Sacramentum sata ut absolutio, quae consequitur, ipsa peccata tunc non sbi veret, seclsoluta ostenderet: attamen multi erant qui aluer sentirent. Atque haea est controversia quam expendit Gratianus : disputat, inquam , de effectu Consessionis, non de praecepto. . Quod enim agat tantum Gratianus de cflectu , idque unum in dubium vocet, an ante Consessionem uenia peccatorum contritionis vivulgo habeatur, constat.
Primo Ex ipso quaestionis titulo qui sic concipitur Si sola Conses sione cordis. crimen possit deleri Secundo ex iis , quibus primam opinionem exhibet , verbis et Ris Sunt enim , inquit , qui dicunt quemlibet criminis veniam , si is ne Consessione sacta Ecesesiae & lacerdotali judicio posse pros, mereri
Tertio ex eo quod Gratianus his promiscue locutionibus passim utar tura Sine Confessione d ante Confessionem : in contritione : non in Consessione : Ergo hae omnes locutiones idem apud Gratianum nant: ac pro inde prima , quae sola ambigua videri possit, ex aliis quae clarae luna quaestionisque statum Optime repraesentant, explicanda est. Quarto quia de venia , justificatione , & remissione peccatorum; semper loquitur . Gratianus , non autem de salute L Nimirum Lunc temporis ambigebatur an ad justificationem necessaria esset Consessio , non autem ambigebatur an a Christo praecepta esset & necessaria ad
Quinto quia eo unice spectant testimonia quae sive ex Scripturis Gve ex Patribus adducit Quid enim aliud. volunt ista ex Prophetis :Nunquid medici suscitabunt m. Conυistiminι ad me o ego convertar ad
vos: IN quacunque bora pecoruor fueris convsrsus re ingemuerις ,, uua ustuet oe non morietur λ Quid istud S. Augustini Nondum pronuntiatis ore , & tamen Deus jam audit in corde λ Quid illa ex Jure civili petita, quae probane voluntatem. pro facto neputati 'Sexto quiae idipsum postulat varia illa ac multiplex comparatio quam depromit , sive ex leprosis , qui mundati. sunt antequam sese ostender rent Sacerdotibus ; sive ex Lazaro , qui ad Vitam revocatus suit anter quam ab Apostolis solveretun; sive ex Abrahamo, qui justus erat an
Septimo Quia nihil ali ud ipse Gratianus colligit ex his omnibust; quod manifestum erit, si paulo attentius considerentur quas ex relatis his testimoniis inseri conclus es. L. est e. Luce. clarius constat cordisse contritione non oris Consessione peccata dimi ιti a. η Ostendens , , inquit , in contritione cordis, non in Confessione oris , peccata db
292쪽
DE CONFESSIONE . 232. mitti. 3. Ex quo datur. intelligi quod, antequam Sacerdotibus peε-..cata nostra confiteamur, a lepra peccati mundamur. 4. Patet quod is antequam quisque confiteatu pecLatum , per gratiam internae comis pundtionis absolvitur. 3. Cum ergo ante Consessionem , i ut pro is halum est, simus resuscitati per gratiam, evidentissime apparet, quod se sola cordis contritione, sine Confessione oris , peccatum remittitur .is 6. Non ergo in Confessione peccatum remittitur, quod jam remisseo sum esse probatur. . Fit itaque Consessio ad ostensionem Poenio tentiae, non ad impetrationem veniae s. in signum veniae acceptae, nonis in cauiam justificationis accipiendae. . cor Octavo quia Petrus Lombardus Gratiani aequalis in A. se tensiarum, HAE 37. duplicem proponit quaestionem , primam de Consessionis em-cacia , iisdem omnino verbis quibus hanc suam Gratianus; ubi & iisdem Scripturae & Patram testimoniis , rationumque momentis utitur, nihil ut similius esse possit : alteram vero de lege ac praecepto circa Con sessionem: ac proinde ea quam expendit Gratianus controuersia ad contritionis essicaciam, & Consessionis necessitatem quoad . effectum pertinet , non Vero ad praeceptum. , : εQuod autem hic Gratianus disserat tantum de effectu, non de praece pio; nec velit liberam tunc extitisse, nec in uniuscujusque arbitrio pos, tam Confessionem, multis evinci potest . . Primo enim si quis in totam hanc disputationem paulo accuratius Oculas in tradat, statim perspiciet omnes variarum istarum partium Theologos sensissie faciendam Consessionem ἡ sed de eo tantum pugnasse, an fieret in signum veniae acceptae, an in causam justificationis accipiendae. Nometentur verba, justra ponderibus examinetur disputationis teries: nihil erit
Secundo eodem qinisi mana nos ducit .varia illa ac multiplex comparatio quam iam observavimus .i Gratianus enim . conseri I. Poenitentes
cum leprosis , de quibus Evangelium: atqui leprosi illi, Hicet a Christo
mundati, ab eo tamen jussi sunt ad Sacerdotes adire: ergo pariter &c. a. Eosdem componit cum Lazaro: atqui Lazarus, quantumvis Vitae restitutus, ab Apostolis solvi debuit ex mandato Christi; nec ei profuisset vita, nisi ab iis solutus insuper esset: ergo pari jure . 3. Comparat Confessionem eum circumcrsione .am i Abraham , . quamvis justus , circumcisionis legi astrictus in t ergo smilis est i lex de Consessione a .Poe nitentibus. instituenda , etiam post, acceptam contritionis emcacia ju
Tertio quis existimet Gratianum in antiquitate versatum Consessi xis necessitatem in dubium revocare voluisse , quam Veteres innumer bilibus testimoniis ubique passim . astruant Z , . . .l Quarto id dei quo agit Gratian , talis erat naturae. ac condixi HS inr de eo: ultro citroque a sapientibus mi religiosis; viris disputata ur. Mo-dsimo. , quo illes scribebat, laeula .,IAtqui Consessionis ex pr-pto ne
293쪽
cessuas talis non erat s nullusque superest ex ea aetate , aut' memoratis
in Theologis, qui eam negaverit. Enimvero quinami fuerunD Gratiano coaetanaei aut luppares Theologi Hi nempe. Bernardus,. Govidus VinΘ- docinensis, Theobaldus Stampensis , Petrus Cellensis Robertus Pullus, . Ricardus & Hugo Victorini, . Petrus Bles sis , Lombardus , . Petrus Pictaviensis . Atqui horum . nullus est qui non propugnaverit Confessionis necessitatem tanquam certam & constantem , nullus qui perhibeat illaesa fide de ea in schollia disputarii solitum. esse .. De Bernardo jam dis ximus . Goffridum etiam audivimus. asseuerantem hoc certum. elIe , ni hil hoc certius esse , id denique ad. fidem. catholicam pertinereia Iam vero ut reliquos breviter perstringamus , . Theobaldus stam pensis in episeola. quadam ad Episcopum Lincolniensem, scribit adversus quoidam qui Consessionem ita . necessariam arbitrabantur, ut absque ea de salute esseta desperandum Ipse quidem iis concedit necessariam esse Consessionem; . sed . hactenus tamen ut, Si: aliquo,
eventu, Confessio oris impediatur,. non. idcirco Confessio. cordis inlru si Eluosa reprobetur rom. spirilegii - - . Petrus Cellensis. de disciplina claustrali. cap. ΣΟ. UMem , . multa etiam . praeclara pronuntiat de Confessione . . Eam alterum baptisma nominat
Tum denique sic ait : Maledictus omnis quis prohibet gladium i suum: a sanguine ; id est , qui noni amputati per. Confessionem. peccata quaeris sunt ex carne & sanguine. . ι t, i . t i Robertus. Pullus sententiarum parte 'S. capi. ωρ. corde contrito ν & humi liato mox veniam concedi putat ῆ necesse tamen esse postea confiteri. Cum autem , inquit, corde contrito ante Consessionem morte fuerit praeoccupatus i.ne pereat ,. compunctio intercedit . . ' Parte' 6o cap. II. .
idem fusius repetit . Quisquis , inquit facinora sua Sacerdoti pan-D dere noluerit , . aut timore mundi perterritus , . aut inhonestate rei verecundatus , is nuIla ratione- veniam. impetrat bidem geminam di-stinguit Consessionem, aliam. venialium peccatorum V aliam mortalium . . Primam fieri licere coaequalibus ;- alterami aurem: statuiT,.nisi extrema ,, urgeat necessitas, Sacerdotibus i deberi. Capite autem. 39.i ut . Poenistentia , sic Consessione opus esse statuit ad; divinam gratiam reparamdam : Poenitentiamque, cordis absque Confessione ' oris. non. Valere . .
stea sic addit r. Consessionem obnixe &Scriptura, mandata, Eccle. v. sa statuit . Quis nisi nimis. audax ,. nimis. praasiampinosiis invertit Hugo Victorinus tomo et: sm oue Tunc, salus' peccatoris incipit, . inquiῆ , quando veraciter. pro delictis, suis- ingemiscit; quin tamen si is ius tunc perficitur quando id unde. ingemuit, . ore: confitetur . . quae M salutis perfectio,. etsi -. necessitatis. articulo, impediatur per sumin ,, mum tamen Sacerdotem: adimpletur . In . faciendat autemi Con- ,, sessione talis discretio esse debet j. ud' quotidiana leviaque' peccata. ab ,, terutrum coaequalibus;confiinamur I ... porro gravioris leprae, immunis ditiam Sacerdoti panderet de mus, . Tomo. autem 3. Ab. 2. de Dr
294쪽
horam. fidei, partem integra disserit de Consessione , Poenitentia & re' missione peccatorum 'e ac capite qaidem. v. demonstrat ex Scripturis , institutione Christi A Apostoli praecepto , Consessionis utilitatem ac mecessitatem: expendens autem hoc Jacobi dictum: Confitemini alterutrum peccata vestra . ut fari emini a Hoc est non saὶvamini , nili confiteamini . Cap. autem 8. eandem quam modo Gratianus quaestionem proponit ἡ affirmatque multo i ensisse, quod in sola cordis contritione, ιetiam ante Consessionem oris . , peccata dimittantur e sed non ideo tamen Confessionis Sacerdoti faciendae necessitatem ac legem sustesisse . Post contritionem enim cordis consessionem quoque oris esse necessariam .' quia μ Si quis , etiam poli impetratam Veniam peccatorum, confiteri eadem peccata sua neglexerit, quasi institutionis divinar con-D temptor , Teus -.- . frit4 Quod justi 4n 'Gratianum commentarii lo-
Ricardus item Nictorinus de pote te ligandi . ac solvendi cap. Vera Poenitentia , inquiti, est abominatio peccati cum oto cavendi, confitendi, & satisfaciendi . . . Solus ..... hac conditione non to se metur . cui exequendi facultas divinitus denegatur e .... nam si facere
neglexerit , periculum aeternum non evadit.
Petrus Blesensis librum ex prosesso scripsit de Confessione Doramentali,
4n quo ejus tum fructus tum necessitatem commendat hoc inprimis A gust1 ni testimonio, Nemo dicat, 'sbi., Occulte confiteor , & ago Poenitentiam apud Deum t si enim sussiciens est ista Confessio; ergo si- is ne causa datae sunt claves Petro . Si . ero pudor prohibeat confiteri ; recolat quomodo libri .conscientiarum raperientur Moram Umni
Petrus Irambardus in A. sententiartim disi. a I. duas , ut monuimus , controversias movet; unam de vi contritionis , , perinde ac Gratianus p alteram Nero deinceps de Consessione : ibi autem lancit ex Iacobi man-Aato & plurium veterum idictis .Indub tanter ostendi oportere Deois primum , ac deinde Sacerdoti -offerri Consessionem ς nec aliter posseis perveniri ad ingressum Paradisi , si 'sacultas adsit . Petrus :Ρictaviensis sententiarum parte 3. . cap. a a. ait pariter Conses sonem esse necessariam ., & quidem sub rina peccati mortalis . cap. autem 13. eam fundat in Christi verbis dc Apostoli jussu . Hi sunt Theologi qui Huodeoimo saeculo scholas obtinuerunt. Estne porro apud eos ullum dubii de Confessione vestigium mullum profecto . Quotquot ergo per eam aetatem extiterunt viri sapientes ac reli giosi , eirca Consessionis necessitatem inter se & cum Ecclesia concordarunt ii nullusque omnino est qui dissentisse comperiatur . Non itaque
de Consessione dubitabant aut disceptabant sapientes illi ac religiosi vinri quos memorat Gratianus ἱ sed de Nio quopiam capite prorsus diV et so , hoc est de contritionis emcaeia. Et sane Gratianum sic intelligit Glossa quae post hanc disputationem de
295쪽
de contritione, deinceps ibidem ad distinctionem 3. disserit de institutio.
me ac necessitate Consessionis. . . INsΥABIs I. Gratianus inducit mulierem , quae adulterii crimen a se admissum Deo tantum corde consessa fuerat , non autem Sacerdoti rergo hic agebatur de Consessione cordis , quae Sacerdotis conscientiam
REsPONDEO I. Gratianum non explicare an non illa mulier peccatum suum postea Sacerdoti, detexerit. REI PONDEO 2. adductam esse hanc mulierem in occasonem instituendae quaestionis ; non in exemplum . Cum ergo fidi itia illa mulier statueretur soli Deo consessa esse flagitium suum , inde ansam arripuit Gratianus disputandi an Consessio facta Deo satis huie mulieri esse potuerit ad impetrandam illico veniam , non admodum. sollicitus an Sacerdoti deinceps scelus consessa sucrit , aut confiteri debuerit ἱ quia ad praesens argumentum id non faciebat. ΙNsTABis 2. Sunt quaedam testimonia Patrum illic a Gratiano al- Iegata , quae Consessionis necessitatem ex praecepto videntur perimere :v. g. illud Ambrosii , - Lacrimae lavent delictum quod voce pudor est
REspo NDEo hoc Ambrosi dicto aliisque sorte smilibus duo contineri ; unum , quod pertinet ad efficaciam contritionis ostendendam ;alterum , quod a viti litigatoribus forsitan trahi posset in detrimentum Consessionis : primum usurpat Gratianus ἔ ad aliud non attendit. INsTABIs 3. Gratianus attulit quemdam e Theodoro Cantuariensi locum in quo dicuntur Graeci Consessionem nec habere nec admittere: in quo etiam Consessio illa uniuscujusque arbitrio permitti videtur ;quia nempe Confessio facta Deo dicitur purgare peccata , Confessio autem sa Et a Sacerdoti docere qualiter ipsa purgentur peccata . a REsPONDEO t. hunc e Theodoro locum eundem omnino esse cum canone 33. concilii Cabillonensis , de quo ad oculum IX. sive ea Synodus illum mutuata fuerit ex Theodoro , tacito ejus nomine ; sive contra quis eum ex Synodo transtulerit in Poenitentiale Theodoro ascriptum . Quidquid sit hunc canonem tanquam ex concilio Cabillonensi laudat a/ditio 3. Capitularium cap. - 38. eundem vero quasi ex Theocdoro postea referunt Burchardus & Ivo , a quibus illud ut pleraque alia Gratianus hausit . RESPONDEO 2. hunc canonem in antiquo codice Theodori quentUsserius vidit , in synodo Cabillonens, & Capitularibus carere iis omnibus laciniis quas Bureli ardus , Ivo & Gratianus exhibent , & uncinis includi curavimus t atque adeo delendas esse omnes istas voces ut Graeci aliasque smiles veluti spurias imperite assutas e turbant enim sententiam per se fluentem & e margine , ubi . ab aliquo sciolo notatae primo fuerant , in textum irrepserunt quod etiam Usserius ac
296쪽
REsPONDEO 3. in hoc canone sic turpiter interpolato duo esset ralterum ex ipso sonte derivatum , quod significat eam e se vim contritionis & Consessionis Deo factae , ut peccata purget invisibili Dei operatione ; aliud extrinsecus insertum , quod innuit a Graecis non gnosci Consessionis necessitatem . Primum spectavit Gratianus ad alterum mentem non advertit , aut quia ad propositum non erat , nota re omisit .
ΙΝsTABIs 4. S. Thomas λ 4. diu. II. Bonaventura ibid. Antoninus in Chronico parte a. t. I 3. sect. I9. Pithaeus in notis , Est ius in Odis. II. aliique passim Gratianum accipiunt de lege Consessionis. RE; PONDEO varias esse ac olim suisse de hoe Gratiani loco opini
Dir. enim quidam existimaverunt Gratiani totum hoc non esse : de quo Antonius Augustinus in Dialogis. Σ. Thomas , Bonaventura, & Antoninus id interpretati sunt de ipsa Consessione , cujus , etsi a Chri flo institutae , tunc temporis nullam in Ecclesia fixam legem extitisse autumant . His accessit Pythaeus. 3. Est ius confitetur Gratianum nihil de Confessione certi habuisse. . Gregorius de Valentia , cum omnes Theologos terneret duodecimo seculo in Consessionis necessitatem conspirantes , pronuntiat Gra tianum turpiter esse hallucinatum cum ait multos sapientes ae religi sos viros de ea tunc dubitassh. s. Alii sic intelligunt Gratianum , ut locutus suerit , non de Theo Iogis suae aetatis , qua in parte non potuisset fallit sed de Theod To Cantuariensi aliisque veteribus, quorum mentem non ita bene cepe Tit , quam tamen refert, ac virorum sapientum ac religiosorum titulo exornat et atque hi omnes verba Gratiani exponunt de ipsa Confessi ne . Sunt autem plurimi qui existimant Gratianum non de ipsa Comsessione , sed de Consessionis effectu ac efficacia contritionis illic diseputare . Hanc expositionem amplexi sumus , quod & minus dura sit , cc Gratiani instituto videatur magis consentanea. INSTABIs I. At re ipsa hoc aevo quidam extitere , qui Consessionis necessitatem inficiati fuerint . Ergo. DISTINGUO antecedens o quidam aut haeretici , aut nimis audaces ac praesumptuos , aut perversi ac scripturae corruptores; concedo: qui dam sapientes ac religiosi viri , quales suos praedicat Gratianus ῆ nego. Non sane neeaverim quosdam olim , imo & eo seculo , perversae adeo doctrinae extitisse , ut aperte Confessionis necessitatem pessumdare 1entaVerint ς ac multo etiam plures vitae solutioris , filios Belial , id est absque jugo , qui in ipso Ecclesiae snu ut etiamnum accidit, clam mussit arent adversus legem Consessionis, quam veluti cuniculis subru
Te nitebantur , cum nomen suum profiteri non auderent . Priores me
morant Alculnus & Gomidus supra ; sed hos haereticos , sectarios , &
297쪽
tholicae fidei eversores , appellant. Aliorum mentionem faciunt Roberius Pullus & Ηugo Victorinus ἱ sed hos vocat Pullus nimis audaces ac praesumptuosos , Hugo permersos , qui Scripturas perVerterent , quo e rum auctoritate malitiam suam defenderent. Videant Calviniam quos Consessio adversarios aliquando nacta sit ; & eos talis originis pudeat.
Quidquid sit, non illi prosecto habiti sunt quasi sapientes & religiosi viri . Ergo viri illi sapientes & religiosi , de quibus Gratianus , Confessionem non impugnabant . Caeterum non immerito quis suspicari posset eos , quos citat Lombardus, quibus nullam peculiarem notam in rit , in alia sententia suisse Versatos , quam quae Vulgo putatur e eos enim non revellere Consessionis legem , sed tantum sanxisse certis in casibus eam non esse necessariam ; V. g. si quis timeat ex Cofessione famae periculum , & offensionem aliorum . Id certe indicat ad dissertationis finem Lombardus. In A
Ex decimo tertia Iaculo. Veniendum tandem est ad Concilium Lateranense sub Innocentio III. quod summa invidia onerant Haeretici , inprimis. autem Dallarus di Calvinus o hic quidem dum conqueritur. Hus demum decretis .injectum esse fidelibus laqueum Consessionis p ille vero cum clamat ab eo inve- lam esse servitutem immanem & inauditam , ac ne a saevissimis quidem tyrannis unquam tentatam. Quo jure jam videamus. Synodus porro post damnatos Varios circa fidem errores , sic de
Ecclesiastica disciplina , Consessione praesertim ac sacra communione corporis Christi , loquitur cap. I. Omnis utriusque sexus fidelisse postquam ad annos discretionis. pervenerit , omnia sua solus pecca-- ta confiteatur fideliter , saltem semel in anno , proprio Sacerdoti , is & injunctam sibi Poenitentiam studeat pro viribus adimplere, susciis piens reverenter , ad minus in Pascha , Eucharistiae sacramentum ;nisi sorte de consilio proprii Sacerdotis , ob aliquam rationabilem
causam ad tempus ab ejus perceptione duxerit abstinendum: alioquiis & vivens, ab ingressu Eccleuae arceatur.& moriens christiana careatis sepultura .. . . . . . Si quis autem alieno Sacerdoti voluerit justati de causa sua confiteri peccata , licentiam prius postulet , & obis tineat a proerio Sacerdote ς cum aliter ipse non possit solvere velis ligare .. .
Dicant quaeso , cordati, an Vel tenuis hic umbra sit inductae ei
ca. Confessionis in universum necessitatem. novitatis . Quis enim non
videt de nouo dogmate in. Ecclesiam importando ne cogitasse quidem Synodi Patres ρ Duo nempe in hoc. negotio secerni queunt , ipsa sciscet Consessionis necessitas , ipsusque Consessionis tempus , & certuSaninister. Primum ad fidem pertinet: secundum ad disciplinam . Jam v xo fidem ero constanti, & certa habent i atque adeo ne attingunt quidem: rixu
298쪽
in definiendis autem aliis disciplinae capitibus toti versantur. Quantum haec agendi ratio abest ab introducenda , in re tanti ad fidem momenti, novitate Et vero si quid in fide novassent Praesules , quantas putamus ortu das statim fore in republica Christiana turbas λ Si enim , cum proprium Sacerdotem in ministrum necessarium annuae Confessionis definierunt, ob hanc sanctionem tot certamina concitata sunt; quis sibi persuadeat, omnes omnium gentium populos in alio longe graviori jugo , sine ulla pugna, illico acquievisse P Atqui nullus tunc legitur extitille tum ubius, nulla contentio. Ergo.
Certe non magis dici potest Concilium Lateranense instituisse Con sessionem , & primam de ea lesem fixime , quia fixit tempus ; quam censeri debeat instituisse Eucharistiam , & eJus suscipiendae necessitatem , cum decrevit eam in Paschate ab unoquoque esse suscipiendam ratqui hoc absurdum est ac ridiculum et ergo & alterum .
Adde quod id synodus Lateranensis non possit dici invexisse , quod ab omnibus retro Patribus , & Conciliis sancitum jam pridem fuerat . Atqui hanc , de Consessione Sacerdotibus facienda , legem a Christo institutam omnes antiqui Patres , omnes Synodi suis testimoniis assieverant per singula , quae huc usque praecesserant , saecula . Ergo a Denique istiusmodi legem non invexit in orbem Christianum synodus Lateranensis , si eandem nobiscum agnoscant Graeci: non enim illam ab ista Synodo hauserunt, neque post haec tempora . Atqui Graeci hane eandem legem cum Latinis admittunt. Ergo. Quid quod ne nova quidem erant naec ipsa duo disciplinae capita de Confessione annua , & proprio sacerdote , quae Synodus Lateranensis generali lege sancienda esse tunc judicavit Consessionem enim annuam notant r. Chrysostomus serm. in majore hebdomada habito , pag. 48 t. tum enim faciendam esse puram & diligentem peccatorum Consessionem : a. Sonnatius Archiepiscopus Remensis in Ecclesiae suae flaturis o 3. Theodulphus Aurel. Quadragesimam , ut Sonnatius, huic Consessioni assignans : 4. Regino Prumiensis abbas in locis nuper memora. tis r s. Burchardus Wormaciensis lib. I 6. cap. a. statuens quoque m nendos esse populos , ut seria quarta ante Quadragesimam ad Consesesionem accedant ; 6. Ratherius Veronensis : 7. Odo Parisiensis in salutis , vetans ne quis ultra annum Consessionem suam disserat, tomo Io. Concinorum. Imo & Chrodegandus Episcopus Μetensis in regula, cap. 3 ritomo 3. Spirilegii, praeceperat ut ter per annum populus fidelis suam Con. fessionem suo Sacerdoti faciat. Sacerdotem autem proprium ut Consessionis ministrum desgnaverat jam ante T. Scinnatius concilio Remens anno 639. Chrodegandus , de quo mox ; Hayto Basileensis cap. I 8 i. Resino , dc Sanctus Petrus
299쪽
At, inquies, S. Thomas, Bonaventura , & Antoninus testantur Comsessionis necessitatem ante Concilium Lateranense non fuisse in fidei dogma susceptam. RAsPONDEO I. ab illis haberi Consessionis necessitatem ut dogma a Christo revelatum & ab Apostolis traditum Ecclesiae: eam enim existimant jure divino esse necessariam: & eo ipso quod dicunt id fuisse a synodo Lateranensi declaratum, satis indicant illud idem semper fidei dogma extitisse: nullum enim est fidei dogma, quod a Christo non sit, aut a Conciliis institui possit.
REsPONDEO a. falsum id esse quod aiunt, Consessionis scilicet necessi talem in hominum opinione libere fuisse versatam ante concilium Latera-nense. Nullus enim unquam fuit, qui impune Consessionis necessitatem la
REsPONDEO 3. illud ab ipsis esse dictum in favorem Gratiani , &nonnullorum , qui ante hanc synodum non ita commode de Confes- sonis necessitate locuti esse videbantur . Ut ergo eorum honori consulerent, id excogitaverunt, nondum scilicet hoc fuisse ab Ecclesia definitum. Iosse autem aliquid etiam a Christo irevelatum sine haereseos nota inium revocari ab eo qui id non credit, quandiu non intervenit Ecclesiae
decretum. Probationes ex ratione.
Ad tot & tam aperta antiquitatis testimonia quae hactenus relata sunt multiplex ratio accedit. Prima est, Quod non solum Ecclesia Graeca, sed etiam omnes Orientis sectae ab ea jam dudum avullae, cum Latinis in hac de Consessione doctrina consentiant & semper consenserint. De Graecis a nono saeculo , hoc est ab initio circiter schismatis ad hoc usque tempus , veterum Ecclesiae Graecae doctorum de Consessione placita recensuimus. Vide Bellarminum lib. 3. de Paenitentia cap. 3. Μorinum in Appendice , ubi plures eorum libros rituales affert ; Leonem Allatium lib. I. de perpetua utriusque Ecclesiae consensione , ubi quorumdam calumnias in Graecos, quasi Confessionis necessitatem non admitterent, sortiter retundit multis argumentis Iacobum Goar in Eucho- rogis, qui Consessionis apud Graecos ustatae ritum ipsum exhibet ; Sche, stratum ad onori Antiochenae Canonem a. id ex professo disputantem fu- se; Natalem Alexandrum in dissertatione polemica de Confestone ; auctorem libri de perpetuitate fidei tomo 3. ad finem. Quod si vero ipsa Graecorum monimenta scrutari volueris, adi Theophanem Ceram eum; Balsamonem in scholiis ad interrogata quorumdam Monachorum , in notis adcan. 6. onori Carthaginensis; Nomocanonem graecum a Cotelerio editum; Nicolaum Cabasilam in expositione Liturgiae cap. 29. Simonem Thessalonicensem in Dialogo de sacramento Paenitentiae; Ieremiam Constant in
300쪽
. DE CONFESSIONE. 28stpesitanum Patri veham ad quaesta Lutheranorum. Adjice acta omnia tentatae identidem ac redintegratae Graecos inter & Latinos unionis e nihil enim reneries unquam ea in parte Graecis objectum. Ab ipsis postulatum est quidem post synodum Florentinam jam absolutam , non cur eam Graeci a Christo institutam & necessariam non crederent sed cur ita sentientes , Consessionem tamen vulgo non usurparent antequam sacris
De Μaronitis consule tomum I. Perpetuitatis fidei de Eucharistia ad
De Coptis & AEthiopibus Uanslebium in hissoria Ecclesia Alexandrinae ; Morinum in praefatione ad ritum Nestorianum de sacris ordinationibus ;Perpetuit. fidei tomo 3. lib. ult. cap. r9. Natalem Alexandrum supra, &Scheistratum itidem supra, cap. 9. art. 44 Quae cum ita sint, dubium esse.. non potest quin Graeci, aliaeque chri' Biani nominis in Oriente gentes, idem de Consessione, quod nos, ςxistiment . Id autem non hauserunt a synodo Lateranenli , quam non agnoscunt; nec ab ulla alia, cui una cum Latinis interfuerint ; de hoc enim nunquam suit inter utramque Ecclcsiam disceptatum.
Ac proinde ex his multiplex consecutio fluit in gratiam hujus de Consessione, quam propugnamus, legis. i. est , Quod vetustior sit synodo Lateran. cui eam imperite assin
a. Quod antiquior sit ipso schismatis exordio ; exinde enim nunquam id jugum a nobis accepissent. 3. Quod etiam antevertat originem variarum illarum, quibus Oriens miterabiliter discerpitur, sectarum e alias enim in idem cum Graecis ac
Latinis dogma non conspirarent.
Atque adeo ista lex prioribus saeculis obt1nebat. Iam vero si his ste-.culis obtinebat, prosecto ab Apostolis venit. Quis enim hoc onus imposui it Quando id contigit Quo tandem pacto omnes orbis christiani partes pervasit Τ Certe quod semper & ubique retentum esse comperitur, & a nullo Episcopo nulloque Concilio institutum esse legitur, id recte dicitur esse apostolicae traditionis ; ut observat Augustinus. APque haec prima ratio probat nullam unquam ab Ecclesiae origine muta tionem in hoc fidei dogma obrepsisse.
Secunda autem ratio Ostendit nullam etiam obrepere potuisse. Si enim aliud Apostoli docuerunt, aliud Ecclesia tenuit cum haereses ultimae natae sunt, medio tempore inducta novitas est. At illud fieri omnino non potuit. Uel enim id factum simul ac semel, ita. ut uno eodemque temporis puncto omnes ubique laquei libido incesseret; vel lapsu temporis, quem admodum alias semper accidit, ita ut unus primo caeteris novitatem pro pinaret , deinde pauci ad ejus partes sese adjungerent, postea plures , de nique universi consenserint .. At primum ridiculum,' alterum autem est non minus absurdum. Quis enim adeo demens & audax, ut christianae itasse de Paenitentia. T reb