장음표시 사용
281쪽
,, re . Cap. autem 36. tempus etiam designat et v Hebdomada una,ia inquit, ante initium Quadragesimae Consessiones Sacerdotibus dandaeis sunt , Poenitentia accipienda , ....& sic .... per Poenitentiam se renovent, quae est secundus baptismus . Sicut enim Baptismus peccata , ita se Poenitentia purgat : & quia post Baptismum peccator denuo nonis potest baptizari , hoc medicamentum a Domino Poenitentiae datum se est , ut per eam Vice Baptismi Feccata post Baptismum diluantur.I Hactenus Theodesphus . & ita cumulate ut nihil amplius deside
At , inquit Dallaeus , illico subdit Theodulphus multiplicem esse
viam qua dimittantur peccata et nempe Baptisma , martyrium , Poenitentiam , eleemosynas, injuriarum condonationem , charitatem e atque adeo harum unamquamque sine Consessione satis esse. REsPONDEO I. Theodulphum eo loci agere de multiplici via , qua obtineri queat remissio peccatorum . . multiplicem autem eam esse nos
REsPoNDEo a. ex his pluribus viis aliquas esse quae per se lassiciant, alias quae non ita . Sic enim eleemosyna , imo nec martyrium , prodest sine charitate. REsPONDEO 3. quidquid ea de re statuatur , eo non perimi Comsessionis postea Sacerdoti faciendae , juxta praeceptum Christi , necessiv
Sexto Ionas Aurelianensis item praesul , & Theodes phi successor ,
ab ejus decretis non abiit : Libro enim r. de infructione laicali, cap. 9.ostendit quod , Quia Baptismus iterari non potest , necessario Poe- ,, nitentia lecundus sit Bapti linius . p. Io. Quod Poenitentiae il- ,, litas adeo necessariae modus in arbitrio Sacerdotum sit constitutus . ICap. I I.: uod praeter Consessionem quae, Sacerdotibus absque cundiis hiatione fieri debet , alia sit insuper Consessio necessario apud Deum se iustituenda . Denique cap. I 6. Duplicis generis esse peccata , alia majora, alia venialia ae quotidiana: majora Sacerdotibus esse confitenda ;levia vero caeteris: quam ad rem Bedae locum ad epis. Jacobi a nobis modo
Septimo Concilium Parisense VI. canone 46. vetat ne Monachi & Canonici Sanctimonialium monasteria adeant , nisi inevitabilis necessitas id facere coegerit: id autem licitum esse declarat, si Sacerdotibus Sanctimoniales peccata sua confiteri voluerint. Ergo Consessio putabatur eTe inevi
Et avo Benedictus Levita in collectione capitularium ann. 843. lib. I. cap. II. decernit ue Sacerdos. homini sibi confitenti manus imponat. . Si occulte & sponte consecIus fuerit , occulte fiat ; & si publice ....is consessus fuerit , publice ac manifeste fiat , ..ia quoniam line manus si impositione nemo abiblvitur ligatus . Postea Vero cap. 35. adprobandum adducit verba Leonis Papae dicentis , Indulgentiam De ra nisi:
282쪽
DE CONFESSIONE. 27 Inisi supplicationibus Sacerdotum non posse obtineri , multumque
se utile ac necessarium esse , ut peccatorum reatus ante ultimum diem
,, sacerdotali supplicatione solvatur . Quae sane sunt disertissima r1ermo enim fit tum de occultis , tum de publicis criminibus & ad eorum veniam absolutio sacerdotalis necessaria omnino esse praedi
Nono Concilium Wormatiense ann. 868. can. 23. Poenitentibus, , inquit , secundum disserentiam peccatorum Sacerdotis arbitrio Pomnitentiae decernuntur . Debet itaque Sacerdos in Poenitentia danda se singulorum causas sigillatim considerare , Originem quoque, modum- is que culparum , & affectus gemitusque delinquentium diligenter exa- is minare , manifesteque cognoscere λ temporum etiam ac personarum, ,, locorum quoque & artatum qualitates inspicere , ut etiam pro con- ω sderatione locorum , aetatum vel temporum , seu pro qualitate deinis lictorum atque gemituum uniuscujusque delinquentis , a sacris reginis lis oculos non reflectat . Haec 'sine dubio ad privatam , Sc occul- ,, tam etiam Poenitentiam pertinent, quod dc Dassatus concedit; ac proinde de occultis peccatis intelligenda sunt . Hujus autem Poenitentiae Pro varietate criminum moderandae ratio Consessionem exigebat necessar1o
Neque vero Dallarus dissimulat tum temporis propter peccata occulta actam esse occulte Poenitentiam, atque editam eorum Confessionem; quia nempe per ea tempora utramque Poenitentiam plerique passim scriptores commemorant. Verum in eo mutatam veterem disciplinam, novitatemque inductam conqueritur. Sed haec quam vana sunt i I. enim multis evicimus jam a priori-hus saeculis frequentatam fuisse Occultorum etiam criminum Consessionem . a. Ejusdem Confessionis arcanorum usum luculenter astruunt
scriptores superioris saeculi . 3. Auctores qui IX. saeculo floruerunt , quod de Consessione sanciunt , id a majoribus aecepisse se praedicant. 4. Non aliis tum Poenitentialibus libris utebantur , quam iis qui jamdudum erant editi ἱ in hoc unum intenti, ut e vetustiorum turba castigatissimi tum usurparentur: . 3. denique . nullum tunc apparuit invectae novitatis vestigium , nulla in quoquam ad id propensio visa est, nullus
conatus, nulli motus animorum , non rixae , non concertationes s quae omnia novitatis, praesertim in re tanti momenti ', sunt necessariae appen dices . Ergo. - decimo Deuis .
Primo Regino Prumiensis Abbas opus edidit de Melesyassicis disciplinis. , quarum in libro primo de Sacerdotum , in secundo autem de
laicorum ossiciis disserit. Iam vero .lHI. quatuor sunt loca quae ad rem no stram spectant. . . . tax. Enim
283쪽
I enim, cap. 37. praescribens quae ab Episcopo dum dioecesim suam lustrat, sunt explicanda, id inter alia de unoquoque Pastore inquiri jubet. Si feria quarta ante inuadragesimam plebem tibi commissam ad Con-Dmonem invitet . & ei juxta qualitatem delicti Poenitentiam injun ' nat non ex corde suo , sed sicut in Poenitentiali scriptum est Ex quo colligitur id unum e Pastorum ossiciis inprimis necessarium visum tunc esse. ria ibidem cap. 93. hoc addit investigandum , Sit habeat Fcense , tentiale Romanum , Vel a Theodoro episcopo, , aut a 'Veneris bili Presbytero Beda editum ut secundum quod ibi scriptum eli , ' interro et confitentem , aut consesso modum Poenitentiae imp ' ibidem cap. ros. de visitandis a Presbytero infirmis , sic habet rM Cum Sacerdos audierit aliquem infirmari in tua plebe, quam citius ad eum M perstat: .... post hoc omnes jubeat extra cubiculum secedere ὁ & appro-' pinquans lecto quo infirmus decumbit , eum blande leniterque alloqua ' tur ut .... peccata sua confiteatur, ut emendationem promittat, si D minus vitam concesserit 'a ibidem cap. 288. Presbyteri debent admonere plebem tibi lubJe- ctam , inquit , ut omnis , qui se sentit mortisero peccati vulnere sauciatum , seria quarta ante Quadragesimam cum omnI festinatione' recurrat ad vivificantem matrem Ecclesiam , ubi quod male commisit, cum omni humilitate & contritione cordis simpliciter confessus, suscipiat remedia Poenitentiae , secundum modum canonicis aultori talibus praefixum , tradaturque Satanae in interitum carnis ut spiritus salvus sit in die Domini . Non solum autem ille , qui mortale' sitiuuid admisit ; sed etiam omnis homo quicumque recognoscat 1 immaculatam Christi tunicam , quam in Baptismo accepit , peccat 1' macula polluime , ad proprium Sacerdotem venire festinet ; & cum' purificatione mentis omnes transgressiones , omniaque peccata , quI. bus Dei offensam se incurrime meminit , humiliter confiteatur ἱ reuuidquid ei a Sacerdote fuerit injunctum i ac si ab ipso omnipotem' tis Dei ore esset prolatum , ita diligenter intendat , & cautissime o
Idem lib. a. tradens quae ex latcὶς sciscitanda sunt , illud memoratenis. 63. Si ad Consessionem non Veniae Vel una Viee in anno , Idis est in capite Quadragesimae , & Pomitentiam pro peccatis suis sus ciniat in Ex his sequitur non tantum ea aetate de Contellione , lea etiam de tempore Consessionis , eandem quae nunc obtinet legem in E
per universam Draecesim c--tmps Lempus 1dem , & iisdem fere verbis ovibus Regino , Consessioni assignat . Feria quarta ante Quadrage
r simam , inquit , plebem ad Consessionem invitate, & eI
284쪽
litatem delicti psnitentiam injungite, non ex corde vestro, sed sicut in se Pqnitentiali scriptum est. In itinerario Confessionis , hujus necessitatem clarius exprimit : declamamus enim adversus Presbyteros qui sese luxuriae sordibus contaminant , expendensque hinc praeceptum Apostoli Consellionem imperantis, illinc decretum synodi Neocaesariensis , eum qui tale quid conse Gsus fuerit a sacerdotis fastigio dejicientis; Vide , inquit , quanta hicis continetur adversitas. Oblata enim non permitteris consecrare , si te se peccasse confiteris ; SALUTEΜ NON CONSEQUERIS , SI TE PEC- ,, CASsE NON CONFITEARIs . Quid igitur de vobis faciam fratres , ,, & compresbyteri mei λ Si peccata vestra non confitemini; timeo ne, , non salvemini : si confiteamini s oblata . . . . contra vetitum comis secratis.
Tertio in Canonibus Edgari anno ρ67. peculiaris est titulus de Comsessione cujus Canon primus sic habet ; Quando aliquis voluerit Conis fessionem facere suorum peccatorum , viriliter agat , & non erubes- ,, cat confiteri scelera sua , se accusando ἔ quia inde venit indulge ,, tia , & quia sine Consessione nulla est venia et Consessio enim sanat, ,, Conses do justificat. Can. autem s. Pgnitens sic Confestionem instituere praecipitur . Confiteor Deo omnipotenti, & consessario meo spirituali ,, medico, Omnia peccata quae unquam perpetravi , sive in facto sive in cogstatione, &c. Quarto ejusdem Consessionis necessitatis mentio fit, lib. a. consuetudianum antiquiorum Caenobii Cluniacensis eap. et r. Si quis , inquit Uid ricus, opus habet ad Consessionem pro aliquo excessu Venire , accin
PrImo Burchardus lib. s. de Poenitentia multa collegit hinc, & inde apud vetustiores sparsa , quae quaestioni nostrae illustrandae conducunt . Capite 2. laudat canonem 288. Reginonis lib. r. de Ecclesiastris diso punis modo a nobis allatum , qui Consessionis necessitatem luculentis. sme astruit . Capite 4. ut pudorem excutiat , qui plerosque aVocat a Consessione ; adducit verba Origenis , qui monet crimina nostra in nostrum dedecus nostramque perniciem esse in ultima judicii die a Diabolo propalanda , nisi eum in hac vita antevertamus spontanea Consessione . Capite s. octo principalia enumerat vitia de quibus Confessionem institui oporteat . Capite 3 sanctionem Concilii Cabillonensis de plena peccatorum , tam eorum quae in cogitatio ne , quam aliorum quae in opere posita sunt , Conscisone facien
Secundo Petrus Damiani se . 38. qui Iecundus es de B. Andrea, exmitasse de Confessione. S pro-
285쪽
professio de Consessione disserit; ac r. quidem in limine sic praeiatur res Quoniam occasio Consessionis se obtulit , reddendum nunc est quod se alibi promisimus , totumque proserendum quod de Consessione senti
- quam qui perdidit, perdidit Deum. Postea sic continua oratione : Cum igitur de vitiorum abysso disponis emergere, ad illum praecipue is sit refugium tuum cui anima tua commissa cit; nec te moveat si ibis literatus sit o memento quia non est potestas nisi a Deo. Tum distinctis multis Poenitentiae gradibus, Quartus itaque, inquit, gra-- dus est Consessio oris o haec facienda est , quia non est pars pecca-o torum incenda, & altera retinenda; neque levia confitenda, & grais via dissilenda . Deinde Sacerdotem monet ne unquam de his quae
Su B sIGNACuLO CONFEssIONI s accepit , aliquam faciat mentionem .
His subjicit quae impediant Consessionem , ac pudorem inprimis i contra quem sic armat Poenitentem. Opponamus ei, inquit, consideratiose nem rationis , reverentiam intuentis Dei : ut enim confiteamur ra- tio monet, DE Us COGIT. Denique sermonem ita concludit.
se Ecce quantum potui de Consessionis differui Sacramento. Hic a in Iaret Consessionis necessitas ex Dei lege prosecta, minister, integritas, igillum, & sacramentalis dignitas. Quare nullum hactenus fuit hoc testimonio plenius aut. illustrius. Tertio Anselmus hom. x3. de deeem leprosis, ad illud Christi, De , osendite vos Sacerdotibus i Id est, inquit, per humilem oris Conse iseis sionem veraciter manifestate omnes interioris leprae vestrae maculas , D ut mundari possitis.. Lib. I. epist.. 36. prohibet ne quis Sacerdos alterius Sacerdotis, qui sorte in turpe quoddam flagitium clam lapsus est , secreta Consessione abutatur, ut eum ab ossicio removeat et ne odiosa Consessio fiat , sicque in peccato suo multi moriantur. De lapsis, inquit, s acros ordi- ,, nes habentibus, & spontanea humilitate secrete quibus debent confi- o Lentibus , nequaquam est asserendum quod eisdem ordinibus amplius is uti nullatenus possint .... Ille, cui confitetur, . . . magni criminiso reus esse Videtur, si cogit. Nam satis patet quam minus malum sitis cuilibet peccatori ad altare cum amore Confessionis peractae & speis misericordiae .... accedere, quam se cum odio Confessionis, & deseis peratione Veniae . . . . ingerere.
Quarto Ivo Carnotensis episcopus, praeter illa quae de Poenitentia &Consessione disserit ex probesso decreti integra parte II. ac praesertim cap. 3 6. de eadem sic habet serm. in capite ieiunii, ad illud Joelis, Scindite corda vestra ρο non Destimenta vestra : & ad illud Davidis , Mundite coram illo corda vestra . Sonssite corda vestra, inquit, ut intuS,, nihil clausum remaneat , quod compunctio cordis non expellat , &is oris Consessio non aperiat .... Mundite coram illo corda vesra : id is est, omnem immunditiam cordis vestri per Consessionem evomite .
286쪽
DE CONFESSIONE. 27sis . . Quaecunque a vobis Vel occulta suggestione vel aliena persuasio nois commissa sunt, sic in Consessione aperiantur, ut etiam de corde pel is tantur; quia tali Consessione cuncta lavantur. Ex duodecimo saecula. Primo Gostridus abbas Vindocinensis, Alcuini totiusque veteris Ecelesiae vestigiis insistens, cum quidam Guillelmus, quo olim praeceptore usus
fuerat, necessitatem Consessionis intra quatuor crimina circumscriberet pcontra hanc haereticam novitatem sortiter insurrexit. Lib. 3. epise. I 6. sie
incipit e M Goffridux Vindocinensis monasterii servus Guillelmo olim suo magistro e Non plus sapere quam oportet sapere , sed sapere ad Dbrietatem ac deinceps sic loquitur; Omnes, inquit, qui in fide non ficta vivere cero nimur, ut fidei nostrae Veritas .... non destruatur unanimiter labo-- rare debemus . Igitur de proposita nobis quaestione , quae magna ex is parte, imo prorsus, secundum tuam intelligentiam , FIDEI CATHO- L lCAE OBVIARE VIDETUR I . . . . Proposuisti quod solummodo qua- is tuor peccata Consessione indigebant , caetera autem a Domino sine is Consessione sanabantur 3, quod te invenisse asseris in expositione Be is dae de Evangelio, ubi decem leprosi sanati a Domino memorantur . si Sed hoc ita intelligendum minime censemus I ET IuXTA FIDEM is Cristis TiANAΜ sic intelligere nec possumus nec debemus et determisse nanda est enim ista sententia sapienter, ut .... illa quatuor pecca D ta . . . . non jam soli Sacerdoti, sicut in caeteris agitur; sed univeris sae Ecclesiae confiteantur et caetera vero vitia, sicut dicis, per semetiris sum Dominus sanat & corrigit, .... videlicet quae sibi privata in ,, Consessione revelantur,. ut sanentur et Sibi, dico; quia illi qui in se jus loco esse dignoscitur . CERTUM EST, NIHIL HOC CERTIUS ,
ἡ ΟΜ NIA PECCATA VEL CRIMINA CONFESSIONE INDIGERE ET
M POEN1TENTIA. Aurea plane verba et hic enim Goffridus non tam
tum necessitatem Consessionis omnium criminum ex proseo defendit ;sed etiam illam fidei catholicae dogma nulli violabile esse pronuntiat. Secundo Radulphus Ardens concione in litania maiori distinguit duci peccatorum genera , mortalia scilicet ac venialia , quaeritque cui debet fieri Confessio utraque Tum de prima sic respondet Consessio cri
se minalium, inquit, debet fieri Sacerdoti, qui solus habet potestatem se ligandi atque solvendi &c. de altera aliter statuit, affirmatque eam cuivis fieri posse
Tertio Rupertus lib. r. in Leviticum cam 38. Consessioni aptans quod praecipitur in antiqua lege de adipe victimae tenendo, prae manibuS ab eo qui sacrificium offert, & armci ac pectusculo ejusdem victimae tra dendo Sacerdotibus. Adipem in manibus tenere, inquit, id est car is nis luxuriem refrenare: pectusculum quoque tenere,. id est,. malas eo sitationes cordi suo advenientes per Confessionem revelare et . - cum
287쪽
se que ambo oblata Domino consecraVerit, tradet Sacerdoti; prius en Imri oportet facta carnis atque intentiones cogitationis vocari intus ad j se d1cium coram Domino, & cum hoc propositum habuerit, quod is de cariero emendare Velit, tunc demum Consessionem puram offeretes Sacerdoti : . . . nec enim Consessio, non sequente contritione & coris rectione, salvare poterit; magisque dicenda est peccandi prosessio ,
is quam peccati Conlessio. ' Quarto Petrus Venerabilis abbas Cluniacensis in suo de miracutis ope re indicat hanc sui e constantem Ecclesiae de Confessionis necessitate fidem, plurimis etiam prodigiis contestatam. Libro enim I. cap. 3. historiam refert cujuidam Juvenis qui adulterii sui pectus, cum crimen illud, quod ieipia ad miterat , confiteri noluimet secreto , viaticum sibi datum deglutire nunquam potuit , donec Consessionem plenam ac sinceram eis diuillet. Cap. 4. narrat de quodam fratre, qui scelus aliquod a se perpetratum de industria celans, in visu admonitus est ut illud confiteretur; quia Nullatenus poterat salvari, nisi quod perniciose celaverat, is salubriter studeret confitendo manifestare. Vide cap. 3. o. &c. Quinto S. Bernardus & dictis & laetis eandem Consessionis necessi'tatem declaravit Sermone enim I. in fessum omnium sanctorum, num. I 3. Contra pec- ω cati conscientiam, inquit, remedium Consessionis est institutum , Scis omnia in. Confessione lavantur. In exhortatione ad milites templi cap. ra. ubi quid Eetvbage significet aperit : Quid de Bethphage dicam, inquit, Viculo Sacerdotum, . . . - ubi & Consessionis sacramentum & sacerdotalis ministerii mysterium is continetur Bethphage quippe , domus buccae interpretatur. Scriptum se est autem, Prope es verbum in ore tuo, o in corde tuo. mn in alteis is ro tantum , sed simul in utroque verbum habere memineris : & quis, dem verbum in corde peceatoris operatur salutiferam contritionem se verbum vero in Ore noxiam tollit confusionem , ne impediat necesis sariam Consessionem : ait enim Scriptura e MI pudor adducens pecca-
is rum; oe est pudor adducens gloνiam Quod si quispiam confiteriis confunditur, et . talis pudor peccatum adducit, . . quando malum, is quod ex prolando cordis compunctio conatur expellere, pudor ine,, plus obstruso labiorum ostio, non permittit exire; . . . . quandoqui
is dem Corde credistin ad iustitiam , ore autem Confessio fit ad salutem . . . . ,, Quisquis igitur verbum in ore habet , & in corde non habet , aut ,, dolosus est aut vanus; quisquis vero in corde & non in ore, aut si is perbus est aut timidus Illud verα memorabile est quod refert in ejus vita Guillelmus S. Theodorici abbas qui eodem tempore vixit ; primum nempe Bernardi miraculum in gratiam Consessionis factum eta. Cum enim vir nobilis Μsbertus de Firmitate in gravem morbum incidisset, cujus vi ab Ommai sensu erat allevatus, ejusque filius ac omnes amici angerentur, ,1 quodi
288쪽
,, quod sine Consessione obiret; vocatus est Bernardus, qui statimsffuit, eis promisit fore ut C sessionis copiam a Deo haberet, si quae ille male habuerat , restituere tellent : consensere illi at Bernardus orationi se dedit. Tum vero id prodigiale contigit , ut illico vocis usum recuperaverit Iosbertus, & omnia peccata consessus fuerit. . Ita sandius ille doctor quam a majoribus hauserat doctrinam non fastis minus quam dictis confirmat. ADVERs Us hanc totius Ecclesiae duodecimo saeculo fidem tot antiquiorum Patrum testimoniis firmatam , objicit Datheus Gratianum qia
de Confessione ita disputat, quasi nihil adhuc sit per eo capite fixum &constans esset.
Gratianus icilicet Decreti a. parte, causu 33. mulierem quandam init Cens, quae crimen a te admissium Deo tantum consessa fuisset , quaes. 3. expendit, An sista Consessione cordis crimen possit deleri. Controversiam proponit his verbis : Utrum sola cordis contritior ne & secreta satisfactione absque oris Confessione quisque possit Deo
' Cum autem hac de re duae tunc essent opiniones, sic addit : Suntis enim qui dicunt quemlibet criminis vcniam sine Confessione facta Ec-ὐ clesiae & sacerdotali judicio posse promereri. Ac prioris quidem hujus sententiae , quae Consessionis Sacerdotibus faciendae necessitatem tollinat, i firmamenta explicans, adducit.' Ambrosium sic ajentem 2 Lacrymae lavent delictum quod voce pu vi dor est confiteri- . Augustinum, qui ita habet : - Νondum pronuntiat ore paenitens, ,, & tamen Deus jam audit in corde r quia ipsum dicere quasi quod', , dam pronuntiare est : votum enim pro opere reputatur. Quibus adjungit varia ex jure civili & Patribus loca, quae testamur voluntatem lac consilium pro factis haberi. Ηis porro allatis sic loquitur e M Luce clarius constat cordis contri- ,, tione, non oris Confessione peccata dimitti. Quod iterum probat auctoritate. Prosperi, seu potius Iuliani Pomerii, scribentis, lacrymis ex vera eordis compunctione fluentibus restingui aeterni ignis incendia e & Prophetae dicentis, In quacunque bora peccator fuerit conversus, ingemuerit, σα,, Non enim, inquit Gratianus, dicitur ore confessiu fuerit; sed tantum ,, conversus fuerit ρο ingemuerit; vita υ et, non morietur. Hinc etiam Propheta Ioel ait Scindite corda υGra ρο non vesimenta : ostendens
D IN CONTRITIONE CORDIs, ... NON IN CONFESSIONE ORIS 3, PECCATA DIMITTI . Hinc etiam, . . . Convertimini ad me in toto codiis de vesro; σ convertar ad Gos. Conversio autem dicitur, quasi' cordisse undique versio ἔ si autem cor nostrum undique a malo ad Deum Ver ,, titur , mox suae conversionis fructum meretur , ut Deus ab ira sua
is ad misericordiam conversus peccati praestet indulgentiam, - cujus pri I ita see de Poenitentia. S 3 D mo
289쪽
o mo praeparabat vindictam . unde datur intelligi quod, etiam ore ta- cente, veniam consequi possumus . Hinc etiam leprosi illi , quibus se Dominus praecepit ut ostenderent se Sacerdotibus , in itinere , anteis quam ad Sacerdotes venirent, mundati sunt- Ex quo facto mimirum se datur intelligi, quod priusquam ora nostra Sacerdotibus tostendamus, id est peccata nostra confiteamur, a lepra peccati mundamur. Hinc
etiam Lazarus Vivus ide monumento prodiit et hinc etiam ., tut
,, Dominus ostenderet quod non sacerdotali judicio j sed largitate divi-- .nae gratiae peccator emundatur, leprosum tangendo mundavit, & ρο- .is istea Sacerdoti sacrificium ex lege offerre praecepit . Leprosus enimis tangitur , cum mens peccatoris compungitur . Leprosus semeptisura ,, Sacerdoti repraesentat, dum peccatum suum Sacerdoti poenitens con fitetur. Sacrificium ex 4ege offert. cum satisfactionem Ecclesiae judiis cio sibi .impositam factis exequitur. Sed antequam ad Sacerdotem Per D Veniat, emundatur, dum per contritionem cordis., ante Consessione triis oris, peccati venia indulgetur. Hinc ietiam medici negantur suspira- is re aliquem, ut resuscitatus confiteatur, dum per Prophetam dicitur is Nunquid medici suscitabunt re confitebuntur tibi .... Si ergo nullus con is fitebitur nisi retulcitatus, nemo autem vivit gehennae Πlius; ... . Pa .es tet quod antectuam quisque confiteatur , a reatu suae praevaricationis
.is ..... per gratiam internae compunctionis absolvitur. Quam in rem nonnullis congestis, Cum ergo , inquit, ante con
is sessionem .... sumus resuscitati per gratiam, .& filii lucis facti, evio dentissime apparet quod sola cordis contritione, sine Consessione oris.
peccatum remittitur . . . . Non ergo in Consessione peccatum Temit'
situr , quod jam remissum esse probatur. Fit itaque Confessio adis ostensionem Poenitentiae; mon ad impetrationem veniaea Et scut cir is cumcisio data est Abrahae in signum justitiae; non in causam justifica-- tionis : .sic .Confessio Sacerdoti offertur in signum veniae acceptae 3 is non in causam remissionis accipiendae. His porro in favorem prioris sententiae disputatis, Alteram in hunc modum exponit. Alii e contrario tessantur, dicenis tes sine Consessione oris .... neminem a peccato posse mundari, si , , tempus satisfaciendi habuerit. Hanc autem opinionem, quae Consessionis necessitatem propugnat , variis festimoniis vicissim fulcia nimirum Prophetae dicentis : Dic tu iniquitates tuas υι isse ceris.
. Ambrosii, qui sc loquitur : Non potest quisquam justificari a pec-
- cato, nisi ante suerit peccatum confessus.
Leonis, qui statuit Indulgentiam Dei non posse nisi supplicationi- ,, bus Sacerdotum obtineri. Aliisque similibus .., quibus :adductis ὁ Ex his itaque apparet , in se quit, quod sine Consessione oris peccatum non remittitur . Nam si ,, necesse est ut iniquitates nostras dicamus, ut postea justificemur ; si
290쪽
DE CONFESSIONE . et 79 nemo potest justificari a peccato , . nisi antea consessus fuerit peecatum;. ... . . si nullus veniam accipit nisi Ecclesiae supplicationibus ; ... ,, concluditur ergo quod. nullus, ante Consessionem, Oris . peccatiabole L culpam Postea utriusque sententiae momenta inter se componit ac consert et
singulorum vim explorat ; qua ratione solvi possint aperit ; tandem Vero , librata & in utramque partem agitata diligenter hac quaestione sici concludit. totam. disputationem. Quibus. auctoritatibus inquitis vel quibus rationum firmamentis utraque sententia . . is innitatur bre-M Viter eX posuimusta cuti autem harum potius adhaerendum . sit lectorisse judicio resetvatur; utraque enim fautores habet sapientes & religiosos is viros et unde Theodorus Cantuariensis, episcopus ait in Pamitentiali suo: D. Quidam Deo solummodo confiteri. debere peccata dicunt . ut Gradi,, ei ; quidam vero Sacerdotibus ut tota sere, sancta Eccleis fraς γ, quod utrumque non sine magno frustii sic intra, sanctam Ec-D clesiam , itas duntaxat ud Deo, qui, remissor est peccatorum' peccarta nostra. confiteamur ; & hoc perfectorum est.. Sed tamense, Apostoli institutio nobisi sequenda est , . ut confiteamuπ alterutrum pec- is cata nostra . . . . Confessio itaque quae solii Deo fit quod est just ,ν rum peccata purgato ea vero quae Sacerdoti sit, . docet qualiter ipsa purgςntui peccata : Deus namque salutis & sanctitatis auctor' plerumque hanc praebet. . . . . in visibili. administratione, plerumque medicorum operatione. .
Hic est Gratiani Iocus, quem l omnibus a nono saecula scriptorum de Consessionis nccessitate sententiis tanquam murum aeneum opponit Dabdius . Nempe juxta Gratianum,. inquit Dallaeus, duae erant' inter viros sapientes & religiosos opiniones de, Confessionis necessitate. Ergo liberal tunc. fuit. &. uniuscujusque arbitrio relicta. Ergo lex de Consessione omibus necessario facienda , , postmodum a. concilioe Lateranensi. inve
cta, Innocentianum vere tormentum est . . DISTINGuo' antecedens v juxta' Gratianum' duae tunc erant opini
nes in Ecclesia de Consessionis necessitate , . quoad effectum , . hoc est quoad veniam consequendam , concedo: quoad praeceptum ἱ nego. Ni mirum duplex quaestio est de Confessione; . una Catholicos inter & Hae reticos de Consessionis neressitate quoad praeteptum ,. an Videlicet Con fessio omnifius ini crimina, lapsis a' Christo praecepta & in Ecclesia sem' per usurpata sit r: altera inter Theologos de consessionis necessitate ,
Oad remissionem: peccatorum s. an nempe prima; gratia contritione an te: Consessionem & Sacramentum , . an vero demum in Sacramento Eneatur extra casum necessitatis. Primam, de lege ac praecepto Christi circa: Cisnsessionem , hic noni attingit Gratianus p sed secundam , quae e tempore.' non' mediocri animorum contentione in utramque partem: agi , batur . Cum, enim omnes in eo consentirent , quod ad Sacramentum