장음표시 사용
321쪽
, , decere ne ita nobis absque ulla Satiriactione peccata dimittantur, ut is Occasione aecepta , peccata leviora putantes , velut injurii & contu- is meliosi Spiritui sancto i in graviora i labamur , thesaurizantes nobis is iram in die irae . Has latissactorias poenas magnopere a pecca , , to revocare & quasi freno quodam coercere , cautioresque, & vigio tantiores in futurum Poenitentes emceroe , mederi peccatorum reliis quiis , vitiosos habitus tollere , amovere imminentem a Dominois poenam , nos Christo qui pro nobis satisfecit , conformes fa
Tertio satisfactionem istam non ita nostram esse, ut non si per Chri- stum Iesum, in quo vivimus, meremur, satisfacimus , facientes fructus D dignos Poenitentiae, qui ex illo vim habent, ab illo offeruntur Patri, &D per illum acceptantur a Patre: neque ex hujusmodi satisfactionibus vim ,, meriti & satisfactionis Domini nostri Iesu Christi, vel obscurari, vel ali ,, qua ex parte minui. . ' . Quarto Debere Sacerdotes Domini , quantum spiritus & pruden' is tia suggesserit , pro qualitate criminum, & Poenitentium facultate , is salutares & convenientes Satisfactiones injungere , non tantum adis Vitae novae custodiam , & infirmitatis medicamentum ; sed etiam ,, ad praeteritorum peccatorum vindictam , & castigationem e clave o, enim Sacerdotibus non ad 1blvςndum duntaxat , sed ad ligandum
Quinto Deo satisfieri non solum poenis sponte a nobis pro Vin ,, dicando peccato susceptis , aut Sacerdotis arbitrio pro mensura de ,, lictorum impositis ; sed etiam , quod maximum amoris argumen ,, tum est , temporalibus flagellis a Deo inflictis & a nobis patienter
Primo remissa ςu a pullam remanere foenai, dAnco luendam in
Secundo eandem esse peccati ante . & post Baptismum admissi ra
Tertio Satisfactionem, quae a Catholicis exigitur, ossicere Christi sa'
Quarto poenas non debere infligi ab Ecclesiae ministris ., nec exactas olim esse ad vindictam delicti ; 1ed ad cautelam in futurum , morum emendationem, probationem verae Poenitentiae, & exemplum aliorum De quo Lutherus sermone de Indulgentiis , in assertione articuli quint sConsessio Augustana de Satisfactione , Kemnitius in examine Con sivTridentini , Calvinus lib. 3. institutionum cap. 4. & Dallarus in peculis
Atque haec ad fidem pertinent alia autem sunt capita quae spe ctant ad disciplinam Ecclesiae e quae ut sigillatim ac breviter explanen tur, sit
322쪽
De Sa,isfactione in universum.
SAtisfactio generatim definiri potest spontanea eastigatio ad resa ciendam injuriam Deo illatam , & poenam peccato debitam e
pungendam . Illa autem castigatio vel libera est, pro Poenitentis scilicet arbitrio ; vel injuncta: haec autem imponitur, vel intra sacramentum Poenitetitiae ,' vel extra, ut a judice Ecclesiastico in laro externo: quae intra Sacramentum, aut privata est, aut publica . . . . . Rursus Satisfactici alia suscipitur ad abolendam culpam & simul utram , que poenam tam aeternam quam temporalem , alia ad abolendam tam tum poenam temporalem remissa culpa superstitem. Nimirum in peccato tria sunt; actus, affectus , & reatus poenae aeternae ei debitae Con tritionis efficacitate tollitur peccati actus & aflectus et reatus autem poemnae aeternae non tollitur vulgo nisi in Sacramento ipso , cujus vi gratia infunditur e tunc autem poena aeterna in temporalem mutatur in hac vel in altera vita luendam; nisi ista Satisfactio praecesserit. Quae ergo Satisfactio antevertit Sacramentum, ea ad culpam & poenam aeter nam simul ac temporalem expungendam referturi quae autem Sacramentum sequitur, ad temporalem poenam duntaxat e prior meritoria dici tur solum ex congruo ὁ posterior ex condigno et haec magis in usu est
hoc aevo ἱ illa quondam frequentius usurpabatur , cum absolutio non concedebatur plerumque nisi post legitimam Poenitentiam e sed utraque perinde est . Quod enim inutilis non sit ea Satisfactio quae Sacramento ipsaque fratia prior est, modo ex charitate Dei obeatur, & antis quitas omnis ostendit, & firmat Estius, quem vide. His positis tria disputabimus adversus heterodoxos I Primum an dimissa culpa & poena aeterna , remaneat adhuc aliqua poena temoralis in peccati ultionem luenda : Secundum an ea piis 3c laboriosis operishus nostris expungi ac redimi possit e Tertium an hujusmodi operibu Deo vere satisfacere dicendi sumus . . '
Esae aliqua post peccati labem absteriam , & reconciliationem cum Deo, poena adhuc dependenda in delicti vindictam. PROBATUR I. ex Scripturis , quae plura istius dogmatis argumenta di exempla Tubministrant. Primum est exemplum Adami , cui Genes 3. v. I 9. in poenam scemleris dictum est inter alia, In fudore multus tui vesceris pane , donec re verιaris in terram de qua sumptus es; quia pulvis es, o in pulverem rem
323쪽
verteris : quam in poenae communionem posteros etiam traxit. Rom. x I a. Per unum hominem peccatum in buno mundum intravit, re per peccatum mors, ct ita in omnes homines mora pertransit, in quo omnes pe
caverunt . Non dubium quiξpe est quin Adamus cum Deo in gratiam redierit : certum quoque est originis maculam Baptismo ablui : & tamen ut Adamo sic & omnibus deinceps hominibus subeunda mors fuir. NEC dicat Calvinus mortem esse ad exercitationem virtutis. Μο tem enim oppetunt infantes baptizati , quibus profecto virtutum nulla excrcitatio incumbit. Secundum est eorum qui diluvio perierunt. Credibile enim est ex iis inultos scelerum poenituisIe . Unde & r. Petri 3. vers I9. ao. dicitur Christus post mortem His qui in carcere erant spiratious praedicasse , qui increduli juerant aliquando, quando expediabant Dei patientiam in di bus Noe . Atqui hi, perinde ac alii, aquis extincti sunt in odium criminum : ut ipsemet admonet Genesis 6. vers. 3. 6. I. Ergo. Tertium est Moysis & Aaron , quibus in ultionem delicti ad aquas contradictionis haesitatione ac dissidentia admissi , Quia non credidisti m hi, inquit Deus Num. zo. 2I. ut sanctificaretis me coram filiis Israeι ,
non introducetis hos populos in terram quam dabo eis. De Aaron autem speciatim vers. 24. Pergap , inquit Aaron ad populos suos ; non enim intrabit serram quam dedi filiis Israel, eo quod incredulus fuerit ora meo ad aquas contrarietionis : Moysi Vero Deuter. 32. 49. Ascende in montemulum Abarim, inquit, . oe morere, . . . scus mortuus es Aaron frater tuus; . . . quia proar3cati estis contra me in medio filiorum Israel adoquas contradiε ionis . . . Videbis terram, o non ingredieris in eam, quam
ego dabo filiis Israel. Quis enim neget gratos & acceptos tunc extitisi se Deo Moysen. & Aaron P Atqui illi plectuntur , quia olim non crediderant , quia praevaricati erant. Ergo poenas Deus ab iis etiam repetit , quibus peccata condonavit. Quid enim poena est , nisi malum quoddam ob culpam pnaecedentem inflictum . Atqui suturi temporis &emendationis nullam hic menrionem facit Scriptura, sed praeteriti de iboi quod punitur. Ergo.
Quartum est Israelitarum .' cum enim illi vitulum aureum conflasi sent & adorassent Exodi 3 a. iratus est Dominus, aitque ad Μoysen domiste me , ut irascatur furor meus comtra eoS, O deleam eos, Vers. Io.Μoysis vero rogatu placatus est Dominus, Vers. I 4. An autem idcirco 'in populum non animadvertit ' Imo Vero o nam I. ejus afflatu Μoyses occidit viginti tria millia hominum d a. autem de reliquis sic a id Deus vers. 34. Ego autem in die uitianis visitabo ct hoc peccatum eorum rac proinde post remissesn peccatum superest adluic ultio quae divinae justitiae satisfaciat . , , ε 'Quintum est eorumdem Num. I . qui cum adversus Moysen murmu-
ent, dixit Dotanus ad Moysen, vers. II. & seqq. quequo deeria
324쪽
νει mihi populus isse ' . . . Feriam .... eos pestilentia atque consumam . Et ait Moyses ad Dominum e . . . Dimitte obsecro peccatum populi huius fecundum magnitudinem misericordiae tuae .... Dιxitque Dominus e Dimis iuxta verbum tuum . Vivo ego , o implebitur gloria Domini universa temra . . . . Omnes homines qui viderunt maiesarem meam, o figua quae feci in AEgypto , . . . non videbunt terram pro qua iuravi patribus eorum ;nec quisquam ex illis, qui detraxit mihi, intuebitur eam e quadraginta amnis recipietis iniquitates vestras re scietis ultionem meam. Sextum Davidis , qui cum adulterium & homicidium a se perpetratum consessus esset, ajens Peccavi Domino r sic ei respondit Nathan a. Reg. I 2. vers. II. & I4. Dominus quoque transsulis peccatum tuum : non morieris e verumtamen quoniam buisbemare fecisi inimicos Dei ; propto verbum hoc, filius qui natus es tibi , morietur. Ecce culpa remittitur , mors etiam intentata, quae symbolum erat mortis aeternae: & tamen alia poena post hoc luenda denuntiatur.
Septimum est ejusdem, postquam numerando subditos Deo di licuisset : dixit enim David ad Dominum, Peccata valde in hoc fadio; sed
precor, Domine, ut transferas iniquitatem servi tui, qMia sulte egi nimis Quis ambigat hac ex toto animo peccati Confessione placatum Deum δAt non ita tamen placatus est , ut omnem illico poenam relaxaret omisit enim statim Gad qui Davidi diceret : Trium tibi datur optio e etiage unum ex his, quod volueris, ut faciam ιdit . . . aut septem annis veniet sibi fames in terra tua ; aut tribus mensus fugies adversarios tuos; . . aut Arte tribus diebus erit pes iuntia in terra tua, σα quae reseruntur libro a. Reg. cap. 24.
Octavum est ejus filiorum, de quibus sic loquitur Deus Ps. 88. 3 o.
Si autem dereliquerint filii eius legem meam ; . . . vi tabo in virga iniqui- rates eorum, o in verberibus peccata eorum : misericordiam autem meam non dispergam ab eo.
Nonum est eorum de quibus Christi corpus indigne sumentibus ita
pronuntiat Apostolus I. Cor. II. 3o. Ideo inter vos multi infirmi imbecilles m dormiunt multi . suod δε nosmetipsos diiudicaremus , non νrique iudicaremur. Causa itaque ejusmodi morborum ac mortis erat illa indisgna Eucharistiae susceptio : ea porro mors in poenam a Deo infligebatur etiam post condonatum scelus : sic enim addit Paulus o Dum iudicamur autem , a Domino corripimur , ut non cum hoc mundo damnemur.
id ergo manifestius, quam pgnas temporales, ipsamque adeo mor tem, infligi in scelerum praeteritorum vindictam hoc enim diserte ac frequenter Scriptura commemorat . Et vero mors esse non potest ad prosectum & morum emendationem ; qui enim non est; eorrigi non potest.
PROBATUR Z. ex Patribus.c Primo enim ita aperte sentiunt qui docent aut orandum esse pro mortuis ; aut esse aliquem post hanc vitam locum in quo peccata e
325쪽
purgentur, aut a nobis Deo esse pro peccatis satisfaciendum : ista enim lingula consistere non posmunt, nisi post remissionem peccati aliquid res et adhuc expiandum . Atqui multi sunt e Veteribus qui purgatorium agnoscunt ; quod videre est aPud eos qui de controversiis fidei scripserunt et multo autem plures qui dicant esse orandum pro mortuis; ut ex iisdem liquet. Qua autem Satisfactiones a nobis exigunt, ii sunt sere innumerabiles, ut brevi notabimus. Ergo. Secundo idem diserte tradunt inter caeteros. Chrysostomus in homil. de Paenitentia ρο Confessione : Ne peccantes , is inquit , & inulti manentes nos efiiceremur deteriores , non remisitis nobis supplicium ; sed vidit hoc manifeste, quod peccatis ipsis nonis minus damnosum sit non puniri p propter hoc imponit pς nam. Augustinus in Psal. 3 o. ad haec verba : Veritatem dilexuli : Hoc ,, est, inquit, impunita peccata, eorum etiam quibus ignoscis , non se reirquisti : sic prorogasti misericordiam, ut servares & Veritatem. Gregorius Magnus lib. V. Moral. cap. 27. in eundem sensum ait Davidem punitum sui me ob peccatum praeteritum , quamvis remissism quoad culpam; quia Dominus delictum sine ultione non deserit . Nequa. quam igitur, inquit, peccato parcitur p quia nullatenus sine vindicta is laxatur e sic David auὀire post Consessionem meruit : Dominus transuis ut peccatum tuum : & tamen multis post cruciatibus afflictus ac fugiens,,, reatu culpae quam perpetraverat exolvit.
AT inquies cum Calvino, Chrysostomus post verba mox allata sic habet : Propter hoc imponit ps nam, non cie peccatis sumens suppibri cium , sed ad futura nos corrigens . Augustinus autem lib. 2. deis pecc. meritis cap. 33. o 34. ostendit mortem esse ad exercitationem virtutiS. REsPONDEO nos id non inficiari e cum enim a suis poenas exigit Deus , non patrem minus quam judicem agit : misericordia & veritas
obviant sibi, justitia & pax osculantur sese . Tanta enim ejus bonitas est ut, supplicium peccato debitum, in illius qui plectitur commodum
Vulgo convertat; neque enim luec pugnant. Sic intellige Chrysostomum rsimul enim ait Nos non manere inultos, non remitti supplicium, linis poni pgnam. Eodem modo interpretare Augustinum e nam dum sta uit mortem esse exercitationem Virtutis, non negat esse simul praeteriti peccati p am & ultionem et Certe lib. 23. de civ. Dei, cap. 6. utrumque simul conjungit . Cum, inquit, ex primi hominis perpetuata pro is pagine procul dubio sit mors pgna nascentis ; tamen si pro pietate ,, Jultitiaque pendatur, fit gloria renas initis; & cum si mors peccatiis retributio, aliquando impetrat ut nihil retribuatur peccato. EE vero, an exercitatio virtutis mors. esse possit infantibus baptizatis P an iis . justis qui subita morte rapiuntur λOEIiGIEs I. Sublata causa tollitur effectus. Atqui psna est effectus Peccati. Ergo. DIS
326쪽
DisTINGUO antecedens : sublata causa tollitur effectus, id est, si nulla est causa nullus est effectus; concedo : id est, ces ante causa effectus simul tollitur ; subdistinguo : effectus cum ea necessario connexus; concedo et effectus cum ea non necessario connexus, nego. Sic moriente pictore tabella non destruitur. Porro quod dimisso peccato ps: na adhuc luenda supersit, id pendet ex arbitrio Dei, qui illam in Baptismo condonat, in Ps nitentiae autem Sacramento alio misericordiae genere reposcit. Osar Ci Es a. Testatur Deus stipe in Scripturis se peccatorum ejus non recordari, qui ad cor redierit : iniquitates ei non nocere. . REsPONDEO haec intelligenda esse de psna aeterna, non de temporali. OBIICIEs 3. Christus nulla' unquam pgnam repetiit ab iis quibus
REsporan Eo in 'Christo fuisse potestatem , quam Theologi vocant excellentiae, nullius astricta legibus r cum eroo ps nae aut infligendae aut relaxandae esset summus arbiter, eam pro libito remittere potuit e non remisit tamen nisi quia simul charitatem persectissimam inspirabat , vicujus omnis culpa umul & rina solveretur; ut in Peccatrice & Latro- Nne pateL. Cum autem ita incensa est charitas & ita inflammatus dolor, revera nulla rina est imponenda : hanc in pectore cernebat Christus; atque adeo pgnam non injungebat : Sacerdotes vero quid in codide lateat, ignorant, certisque circumscribuntur legibus, quas pro arbitrio inflectere non possunt; idcirco Satisfactiones expetunt.
. POENAE temporales peccatorum Pgnitentia, piisque ac laboriosis operibus, seu sponte susceptis, seu a Sacerdote injunctis , redimi possunt. Quod ut plenius intelligatur, observandum est duplex eme hujusmodi poenarum temporalium genus : aliae enim sunt quas nunquam relaxare constituit Deus in hac vita; talis est mors, quam nemo unquam piis O peribus declinare potuit : aliae autem sunt quae non ita sunt ratae ac fixae: de his quaestio est an aliqua ratione tolli queant.
PROBATUR autem ex :Scripturis. i a Primo enim a. Paral. 7. I 3. Si clausero caelum ρο pluvia non fluxerit ρ. . . conversus autem populus meus . . . . egerit Paenitentiam a viis suis peshmis: Et ego exaudiam de coelo, o propitius ero peccatis eorum, O sanabo ter
Secundo Ierem. I 8. 7. Repente loquar adversus gentem o adversus regnum, ut destruam o disperdam illud . Si Paenitentiam egerit gens illa a malo suo , . . . agam o ego Poenitentiam super malo quod cogitata ut
Τertio Daniel Nabuchodonasori regi , cui poena peccatis debita in
327쪽
placeat tibi, di peccata tua eleemos nis r edime, σ iniquitates tuas miser cordiis pauperum.
Quarto Ninivitae postquam flagitiis suis iram Dei & civitatis suae
eversionem sibi a Iona intentatam meruissent , poenam hanc in cinere& cilicio Poenitentiam agentes a se suisque averterunt, Ionae cap. MILCertum itaque est rinas temporales peccatis debitas ac destinias, Ps- nitentia piisque ac laboriosis operibus redimi posse. HAUD interest vero an ejusmodi opera sponte suscepta sint, an a Sacerdote injuncta : utrumque enim legitimum semper habitum fuit. Ac primo quidem, quod vis ea sit operum in eum finem ab .unoquoque susceptorum & de iis fides, constat. I. Ex Jobo : cum enim verbo lapsus esset, Insipienter, inquit cap. ult. Vers. 3. locutus sum; .... idcirco me reprehendo oe ago Paenitentiam iis faυilla o cinere.
a. Ex Davide, qui ad placandum Deum sibi iratum humi jacuit &jejunavit a. Reg. 22. 26.3. Ex Achab qui, cum audisset Prophetae minas , Scidit vesimenta sua ct operuit cilicio carnem suam , ieiunavitque o dormivit in faeco, o ambulavit demisso capite . Fadius es aut sermo Domini ad Eliam Thesbitem dicens . Nonne vidi i humiliatum Achab coram me siuia igitur humiliatus est mei causa , non inducam malum in diebus eius et 3. Regum
. Ex Tobia cap. 4. II. ubi vim eleemosynae declarans, Eleemos na, inquit , ab omni peccaro o a morte liberat , o non patietur animam ire
I. Ex Daniele supra ut peccata eleemosynis redimantur suadente. 6. Ex Apostolo sic scribente : Si nosmetipsos dijudicaremus , non Miμ
7. Ex Augustino supra in Psalm. 3o. Impunita peccata eorum et- se iam quibus ignoscis non reliquisti Ignoscis confitenti; igninis scis, sed seipsum punienti : sic servatur misericordia & veritas. 8. Ex Gregorio itidem supra, lib. 9. mores. cap. 27. Dominus d is lictum sine ultione non deserit. Aut enim ipse hoc homo in se pgis nitens punit; aut hoc Deus cum homine vindicans percutit. His tota antiquitas consonat : Quid enim aliud agunt Tertullianus in lib. de Paenitentia, Cyprianus in opere de lapsis, Pacianus in Paraenesi ad Paenitentiam, Ambrosius in episeola ad Virginem lanam, quam ut Pς- nitentes resipiscant, dignisque laboribus peccata a se admissa expient 'verba singulorum mox dabimus. Quapropter illud quoque indubitatum esse oportet, peccati psnam expungi polse piis operibus sponte susceptis . Quod si ita est, multo magis Secundo redimi potest & exsolvi operibus a Sacerdote homini poenitenti injunctis. Cum enim Christus Apostolis eorumque successoribus quidlibet solvendi ae ligandi potestatem secerit eo certe major erit es-ficacia
328쪽
ficacia operum a Sacerdotibus praescriptorum , quod eorum ministerio gratiam tuam ac reconciliationem Deus alligaverit. Unde Gregorius ιib. 3. in I. Reg. cap. 7. Afflictio Poenitentiae, in-- quit, ad delenda peccata idonea est, cum Sacerdotis judicio fuerit imis petrata ἱ cum ab eo confitentium actibus discussis, pro modo criminis, onus eis decernitur afflictionis. . Adde quae de Satisfactione veterum. testimonia modo proseremus ; ea enim sere in Satisfactiones a Sacerdotibus impositas cadunt.
Eius ΜODI piis ac laboriosis operibus Deo vere satissaeere dicendi
EsT contra Lutherum in assert. art. quinti, ubi aperte confitetur se hoc Satisfactionis vocabulum odisscte ἱ Μelanchionem in apologia confessionis Augustanae ajentem Satisfactionis spectacula olim instituta esse, tum exempli causa, tum ad probandos hos qui petebant recipi ab Ecclesia; rem fuisse prorsus politicam ; Calvinum denique lib. 3. insit. cap. 4.sect. 39. ubi Vocarunt autem ut plurimum antiqui 3 Satisfactionem, is non compensationem quae Deo redderetur ,' sed publicam testificatiori nem, qua qui excommunicatione mulctati fuerant , cum in commin,, nionem recipi vellent, Ecclesiam reddebant de sua Poenitentia ceris tiorem: indicebantur enim illis certa jejunia & alia, quibus se pri se ris vitae vere & ex animo pertaesos esse approbarent I vel potius pri
is rum memoriam obliterarent: atque ita dicebantur non Deo, sed E is clesiae satisfacere. PROBATUR assertio r. ex Scripturis. Prov. I s. 27. Per misericordiam edi fidem purgantur pereara: I6. 6. M ferieordia oe vertiate redimitur iniquitas. Daniel 4. a . Pecrata tua eleemos=nis redima, ct iniquitares tuas misericordiis pauperum .
Si enim misericordiis pauperum peccata redimantur aet pureentur certe dici vere potest iisdem satisfieri , redemptio enim non minus ad justitiam pertinet quam Satisfactio imo & ex ipsa vocis significatione majorem longe vim habet, ipsique Haeretici malint nos dici satisfacts-
res, quam aliqua ex parte rede 3orra nostrorum peccatorum.
ΕΤ vero cum amrmat Scriptura peccata elu Mynis redimi , vel id intelligitur de culpa poenaque omni , etiam aeterna , peccatis debita , quarum condonationem eleemosynae impetrent; vel de sola poena temporali superstite. Si hoc postremum concedant adversarii, habemus quod volumus .: si primum , multo plura largiuntur: minus enim fuerit a Deo obtinere eleemosynis indulgentiam alicujus rinae temporaIis, qua culpae simul & totius etiam poenas sempiternae. Ergo.
PROBATUR a. ex Patribus olaenaeas
329쪽
Irenaeus lib. 3. 37. loquens de Poenitentia Adami r Per suevi se ctorium, inquit, in facto ostendit Poenitentiam suam, soliis ficulneis
is seipsum contegens, existentibus aliis multis soliis quae minus corpus,. ejus vexare potuissent: condignum tamen inobedientiae amictum fe-- cit. Ac deinceps haec Adamo de se loquenti verba aptat. Quo- is niam eam quam habui a spiritu , sanctitatis stolam am1si per inobe- ,, dientiam ἱ & nunc cognosco quoniam sum dignus tali tegumento , is quod delectationem quidem nullam praestat, mordet autem ac pungitis corpus Ibi agnoscit culpam Adamus et & quoniam poena dignum se simul existimat, ait a se de industria prae caeteris tegumentum ex ficulneis foliis esse contextum, quod corpuS Vexaret , morderet ac pungeret . Ergo id spectabat Adamus , juxta Irenaei mentem, ut poenam admissi criminis a se ipse reposceret. Tertullianuς de Pomitentia adhuc luculentius cap. 7. Poenitere nonis pigeat, anquite .... ostendisti, sed reconciliari adhuc potest habes euiis satisfacias, & quidem volentem. p. 8. Consessio Satisfactionis si consilium est , dissimulatio contumaciae ... - Satisfactio confessionaeis disponitur , consessione Poenitentia nascitur ; Poenitentiae Deus miti- ,, satur. Paulo autem ante, caP. 6. Quam porro ineptum est , quam ,, iniquum, Poenitentiam non adimplere & veniam delictorum sustinere, is hoc est, pretium non exhibere, ad mercem manum mittere r hoc ,, enim pretio Dominus veniam addicere instituit; hac 'nitentiae comis pensatione redimendam proponit impunitatem . Quid accuratius 'Satisfactionis enim nomine r- utitur, quod tantopere horrent Haeretici: a. hanc Satisfactionem praedicat fieri Deo ipsi, non autem soli Ecesesiae: addit poenas a Deo destinatas Poenitentiae laboribus expungi: impunitatem his redimi: hoc esse pretium: hanc compensationem.
Origenes homil. 6. in Exo Fecisti homicidium , Diaboli pecuniam suscepisti: adulterium, Diaboli pecunia est Si quis sorte hujusmodi
,, pecuniam a Diabolo deceptus accepit, nota usquequaquσ despereur ... -- poenitendo, flendo, sATrsFACI ENDO , deleat quod admissum est. mil. II. in Levin postquam docuit peccata in hac vita redimi posse, sic pergit 2 ρε Si tamen invenerit manus tua pretium quod restituat. Qua- is te pretium ' Poenitentiae sine dubio lacrymiv congregatum, & maniri bus, id est labore boni operis, inventumia Cyprianus de lapsis, Dominus, inquit, orandus est; Dominus nostra SATIs FACTIONE placandus ...... orare oportet impensius, ....
is diem luctu transigere, .... stratos solo adhaerere cineri, in cilicio Mis sordibus volutari ... - ui sic Deo SATISFECER tT - .. - nota solum Dei is veniam merebituressed coronam . & alibi siepissime Lactantius lib. 4. institui. cap. II. Deus Poenitentiam nobis . . . se pro
is posuit, ut si co nudaverimus , id est, si peccata nostrae consessi.s
D TIS DEO FECERIΜUs, veniam consequamur .
Hilarius cap. 4. in Matt- Quia charitas, inquit, plurimum peccato'
330쪽
,, rum tegit, δί errorum nostrorum ambitiosa apud Deum patrona est, se novissimum poenae quadrantem solvemus, nisi pretio ipsius aliquant se rum criminum culpa redimatur . Sic ' perspicue ascribens cnaritatiis vim redimendarum poenarum peccati. Ambrosius ac virginem lanam , Grande scelus , inquit, grandem
necessariam habet SATIs FACTIONEΜ. Lib. de eleemosFna o ieiunio cap. ao. Habemus plura subsidia quibus peccata nostra redimamus. Pe- is cuniam habes ; redime peccatum tuum . Non venalis est Dominus , se sed tu ipse venalis es e peccatis ruis venundatus es redime te operbes bus tuis, redime te pecunia tua . .
Gregorius Nazianzenus in sancta lumina post multa de Poenitentia, sc sub)ungit: AEquale est malum, & dimissio absque castigatione, &M castigatio absque venia: quandoquidem illa totas relaxat habenas; haeces vero nimium restringit. Quo uno dicto , & Novatianos jam diu
natos , & Haereticos hoc nostro tempore aliquando oriIuros ex aequo percellit Pacianus in Paraenes ad Paenitentiam, In quantum , inquit, poenae,, Vestrae non peperceritis, in gantum Deus vobis parcet. Innocentius I. epis. I. ad Decentium cap. 7. Caeterum , inquit , de ,, pondere aestimando delictorum, Sacerdotis est judicare,' . ac tum deis bere dimitti, cum viderit congruam SATISFACTIONEM. S. Hieronγmus in caput I. Joetis: μ Praeteritas delicias, per quas Ose, senderat Deum, vitae austeritate compenset. Augustinus in Psalm. s. ad illa verba et Et a peccato meo munda me e
Implora, inquit, misericordiam; sed attende justitiam . Misericordia, est ut ignoscat peccanti; justitia est ut puniat peccatum. Quid ergo Τ, quaeris misericordiam 8 Peccatum. impunitum remanebIt .... Respon es deant lapsi O . . cum David, ut misericordiam mereantur sicut David, is & dicant: Non Domine, non erit impunitum peccatumrmeum, non se impunitum erit; sed ideo nolo ut tu me punias, quia ego peccatum meum punio ferm. 33 I. num. Ιχ. Non lassicit mores in melius
commutare di a factis malis recedere , nisi etiam de his quae secta ,, sunt SATISFIAT DEO per Poenitentiae dolorem , per humilitatis D gemitum , per contriti cordis sacrificium , cooperantibus eleemo- ω imis a Chrysostomus homil. 4 r. ad populum Antiochenum o A nobis ultionem is sumamus; ita placabimus judicem. S. Leo in epist. ad Rusticum de Sacerdotibus Poenitentiam meditantibus, Hujusmodi lapsis ad promerendam Dei misericordiam privata se est petenda secessio, ut illis SAT 1sFAcrio si fuerit digna, sit etiam
Caeteros praetermittimus; Auctorem quaestionum apud Iustinum quaest. 79. Getasum I. epise. I. ad episcopos Lucaniae ; Theophylum Alexandri' num paschali prima; Μaximum ιο- in die Cinerum I Severum Sulpitium