장음표시 사용
381쪽
ineunte IV. saeculo habiti , a nobis supra laudatum is quem juxta inolitam aevo suo consuetudinem explicat de peccatis tantum publicis . Nos autem non negamus eo tempore majores Clericos subditos suisse Ps nitentiae publicae. QUAEREs quid de Clericis majoribus fieret, si postquam in ordine Laicorum suissent redacti , in peccata Ps nitentiae publicae obnoxia prolabe
REsPONDEO hoc in casu addictos eos Pgnitentiae publicae e cum enim pro Laicis haberentur, exinde Laicorum ritu excipiebantur, si quid fia-
gitii admisissent. ASSERTIO III. Etsi Clericis majoribus his saeculii non infligebatur Psnitentia publi
ca , iis tamen, si sorte eam flagitarent, concedebatur. PROBATUR ex Concilio Arausicano I. ann. 4 I. can. . sanciente M Poe-M nitentiam DESIDERANTIBUS CLER ICIs non negandam. Quod idem habet synodus Arelatensis II. an. 457. can.2'. Aurelianensis I. an. 3I I. can. 12. Si Diaconus, inquit, aut Presbyter pro reatu suo se ab altaris commu- se nione SUB POENITENTIA PROFEssIONE SUB ΜOVERIT ό sc quo
se que si alii desuerint, &causa certae necessitatis exoritur, poscentem Ba se ptismum liceat baptizareis Toletana XIII. can. Io. de Gaudentio Valeriensi episcopo loquens , eandem disciplinam commonstrat : Frater noster Gaudentius , Valeis riensis sedis episcopus , inquit , . . . congressus est nostri re Verenis tiam coetus, is sinuans sacro-sancto synodali conventui', quod incom- , , modae valetudinis nimietate prae entus, per manus impositionem suh- ,, athus fuisset Ρςnitentiae legibus . Sed utrum, accepta Ps nitentia liceretis sibi. . . . sui ordinis contrectare mysteria , .... per synodalis institvise tionis se maluit certificari re onia .... Sancta Synodus definivit, se ut reconcili atione praemissa, soliti ordinis retentet ossicia. Si enim reis gula praecedentium Patrum, eos qui Ps nitentiam in discrimine mortis is accipiunt & nulla de se manifesta scelera confitent Vr, .... ad ecclesiastiis cos gradus pervenire permittunt ; quanto magis ut hi , qui in ipso se Sacerdotio constituti Ps nitentiam accipiunt, a sui ordinis ossicio retra-- hantur/ tantum si se ipsi mortalium criminum professione propria non
Clerici minores ad VII. usque saeculum Poenitentia publica plexi
PROBATUR a. de tribus prioribus saeculis, ex iis quae de majoribus Clericis assen. r. dicta sunt.
382쪽
PROBATUR a. ex Felice III. supra . Illud enim minoribus Clericis praetcribit, ut si Baptismum suum iterari sciverint , inter Pgnitentes , ad decurrendas solitas coram omni plebe stationes, relegentur et M Pueris auri tem, inqait, .... seu Clericis , sive laicis , lud etiam puellis , quibus is ignorantia suffragatur aetatis, aliquandiu sub manus impositione dete ,, tis, reddenda communio est. PROBATUR 3. ex Isidoro Hispalensi lib. Σ. de inciis ecclesiastris cap. 16. ubi postqtiam dixisset, post unum baptisma, a Deo aliud hominibus esse advertus peccata remedium Poenitentiae concessum : Honorum , ,, inquit, duntaxat disnitate servata ; ita ut a Sacerdotibus & Levitiso Deo tantum teste fiat , a ceteris vero astante coram Deo solemni- ,, ter Sacerdote . Nec dicas Siricium supra a Poenitentiae publicae jugo eximere generatim Clericos qui s.cra vasa contrectant ; & Clericos omnes tam a poenitendi lege , quam Laicos Poenitentia functos ab omni sacro ordine
REsPONDEo enim id esse intelligendum de majoribuς duntaxat Clericis , vel de peculiari tunc temporis Ecclesiae Romanae more, qui in posterum sit mutatus aevo Felicis III.
Septimo saeculo omnes Clerici , tam majores quam minores , Immunes fuerunt a Pgnitentia publica. PROBATUR ex Concilio Toletano IV. cano am ubi id decernit de quolibet ex ordine Clericorum . Si Episcopus aut Presbyter siri ve Diaconus aut quilibet ex ordinae Clericorum magos ... - consule, re suerit deprehensus, ab honore dignitatis suae depositus monasterii poeis nam excipiat , ibique perpetuae Penitentiae deditus scelus admissum sacrilegii luat. An Haereticis ad riclesiam redeuntibus imponeretur Paenitentia publica is Duplicis generis Haeretici distingui hic possunt ς aut qui in haeresinati sint, Vel antequam rationis. compotes essent , in ea educati ἔ auu qui sua sponte ab Ecclesia , in qua Baptismum sunt consecuti, ita hae resim desciverint.
Utrique Haeretica prioribus Ecclesiae saeculis ad Psnitem iam & Ex mologelim publicam adacti iunt, antequam in Ecclesiae gremium reci
383쪽
PROBATUR , Quia per id aevi nulla exceptione facta ad agendam Poeni
Irenaeus de Cerdone lib. 3.cap. . Saepe , inquit, in Ecclesiam veniens &is Exomologesim faciens sic consummavit, modo quidem latenter docens,,, modo Vero Exomologesim faciens, modo vero ab aliquibus traductus in si his quae docebat male, & abstentus est religiosorum hominum graece,, apud Eusebium fratrum conventu.
Tertullianus de praescriptionibus adversus Haereticos cap. 3o. de Μ arci ne & Valentino, Constat illos, inquit, .... in catholicam primo doctri-- nam credidisse apud Ecclesiam Romanentem, donec .... semel & iterum se ejecti , .... postmodum Marcion Ps nitentiam consessus cum conditioni disse tae sibi occurrit, ita pacem recepturus, si caeteros, quos perditioni eruis disset, Ecesesae restitueret, morte praeVentus est. Eusebius lib. I. his. cap.ult. perhi het Natalium quemdam consessorem, de quo nuper, ab Haereticis deceptum, vix ac ne vix quidem admissum esse ad communionem laicam, nisi multa impulissent ad eum non ita facile sine Poenitentia recipiendum. Stephanus summus pontifex de omnibus omnino Haereticis, ac praesertim
iis qui in haeresi baptizati fuerant , apud semianum epis.74. Si quis, imse quir, a quacunque haeresi venerit ad nos, nihil in novetur, nisi quod tra-- ditum est, ut manus illi imponatur in Poenitentiam. Cyprianus disciplinam hanc agnovit & secutus est , sed quoad eos tantum qui a Catholicis ad Haereticos desecissent , ceteros baptizandos ratus . Quod argumento est Omnes , praeter Cyprianum ejusque asseclas, utrisque Poenitentiam imposuisse , En verba Cypriani epis. 7o.' de adversariis suis: Dicunt Ie in hoc veterem consuetudinem sequi Tum subdit e Quod nos quoque hodie observamus, ut quos constetis hic baptizatos esse , & a nobis ad Haereticos transisse , .... satis sites in Poenitentiam manum imponere : Si autem qui ab Haereticis veri nit, baptizatus in Ecclesia prius non fuit . . . baptizandus est &c.
Quod idem ait Crescens a Cirtha qui Cypriano adhaerebat, apud Augu=ωum lib. 6. de Baptismo cap. 13. Unde idem Augustinus lib. 3 .cap. I r. Hoc ipse is Cyprianus, inquit, cum caeteris statuit, ut si ab haeresibus redirent ad se Ecclesiam , quicunque fuerant in ea baptizati, non jam per Baptismum, is sed per Poenitentiam reciperentuT. P Synodus Eliberitana n. 22. Siquis, inquit, de catholi ea EccIesia adhaeresim transitum secerit, rursusque recurrerit placuit huic Poeniten' is tiam non esse denegandam, eo quod cognoverit peccatum suum , qui ,, etiam decem annis agat Poenitentiam g cui post decem annos praestariis communio debet.
384쪽
373 Quarto saeculo & sequentibus eadem disciplina perseveravit vulgo asVersus eos qui in Ecclesia baptizati sponte haeresim suscepissent.
Innocentius Ι. epis. 4. Nostrae lex est Ecclesiae, inquit, venienti- ,, bus ab Haereticis , qui tamen illic baptizati sint , per manus imp ,, sitionem , laicam tantum tribuere communionem ; nec ex his albis quem in clericatus honorem Vel exiguum subrogare. At vero hiis qui a catholica fide ad haeresim Cransierunt , . . . . non aliter nisi ,, per Poenitentiam suscipi . . . Si quis de catholica ad haeresim tranis siens redire voluerit, .... commissum non nisi longa Pinnitentia poterit Synodus Agatensis can. 6α idcirco pronuntiat, Grandem redeundi dim,, euitatem cerga hujusmodi Haereticos sanxisse antiquos Patres quod repetit Toletana XVII. can. IIo Concilium Aurelianense G. can. 8. Qui post Baptismi sacramentum ad haeresis lapsum , carne suadente , discedunt , & reatum ,, agnoscentes ad unitatem fidei catholicae venire desiderant , in Epis,, scoporum potestate cons stant , cum eos viderint dignam Poenite is tiam agere , quando Vel qualiter communioni pristinae resorme
Vulgo autem dixi , quia aliquando aliter actum est gravibus de cau4ss , ab Athanasio cum Arianis, Cyrillo cum Nestorianis, &c. quod E clesiastica historia docet.
Haeretici qui intra Ecclesiam erant baptizati, citra Poenitentiam hane
Synodus Laodicena can. 7. sancit, Novatianos, Photinianos, Tes-- saradecatitas fidei symbola discentes, & sancto chrismate inunctos , sam ,, ctis mysteriis communicare . iSynodus Constantinopolitana , quae secunda est generalis , eosdem &alios suscipit, Dantes quidem libellos, & omnem haeresim anathematiis M Zantes quae non sentit ut sancta Dei catholica & apostolica Ecclesia.
Ioannes Climaeus 'balae suae gradu I3. Vir quidam, inquit, sciem se tissimus problema terribile quaesivit ex nobis , Quod, inquiens, pec se catum omnibus gravius est , homicidio Christique abnegatione e se ceptis P Cumque illi respondissem , In haeresim labi . Et quoniam, se inquit, modo catholica Ecclesia Haereticos quidem , cum haeresimmitasse de Paenitentia. A a 3 prio
385쪽
se priorem toto animo repudiaverint atq'e anathematizaverint , susebis pit ad sanctorum mysteriorum communionem , & ut idoneos admit- ,, tit, eum vero qui in sernicationem lapsus fuerit , confitentem , atque se peccatum ipsum omnino deserentem , introrsus suscipiens, per annosse aliquot eum a venerandis immaculatisque mysteriis ex traditione aposto
ri lica separare permittit : ASSERTIO IV.
Hate disciplinae varietas ex varia horum criminum gravitate pro fluxit. PROBATUR ex Augustino , qui lib. 2. contra Cresconium , cap. I 6. hoc breviter ac nitide exponit . Faciliore autem venia , quod nonis dum habuerunt , inquit , accipiunt , quam si habuissent , & tamenis deseruissent. Et hoc discernitur apud nos, ut aliter recipiantur qui Ca-- tholicam reliquerunt, aliter qui ad illam primitus veniunt. Illos enimis amplius gravat crimen desertionis; hos autem non a se diruptum , sedis cognitum & retentum Vinculum relevat unitatis . Haec strictim de isto capite ac recipiendorum Haereticorum: de qua alias
De Proprietatiatis Paenitentiae publicae.
An iteraretur Paenitentia publica.
Publica Poenitentia non iterabatur . . . PAOBATuR I. testimonio Hermae in libro I. Passoris , mandato 4. ubi disputat , an vir admittere debeat uxorem adulteram , am Poenitentia ἐν Imo , inquit , si non receperit eam Vir suus , peccat , &ri magnum peccatum sibi admittit . Sed debet recipere peccatricem , is quae Poenitentiam egit , sed non saepe . Servis enim Dei POENic TENTI A UNA EST & ideo dico quod post vocationem il-- lam ma am & sanctim nempe Baptismum, si quis tentatus fuerit a diabolo & peccaverit , UNΑΜ POENITENTIAΜ habet , fies autem subinde peccet , & Poenitentiam agit , non proderit hominiis talia agenti ; difficile enim vivet Deo . Quam in rem vide Cote-- lerium in notis. PROBATUR a. ex Tertulliano de Poenitentia cap. 7. Piget , inquit, se secundae, I ΜO JAΜ ULTIMAE, spei subtexere mentionem I ne retra-- runtes de residuo auxilio poenitendi , spatium adhuc delinquendi d
386쪽
ω monstrare videamur . Ig; tur Venena ejus Diaboli providens Deus., ,, clausa licet ignoscentiae janua , & intinctionis sera obstructa , aliquid se adhuc permisit patere. Collocavit in vestibulo Poenitentiam secundam, , , quae pulsantibus patefaciat s SED I ΑΜ SEΜEL , quia jam secundo i
SED ΑΜPLIUS NUNQuΑΜ , quia proxime frustra . . . . Hujus igitur ,, Poenitentiae secundae & UNIUS quanto in arcto negotium est , tanto se operosior probatio est . :PROBATUR 3. ex Clemente Alexandrino lib. 2. Stromat. circa medi-- um d Dedit ergo Deus) inquit, cum sit multae misericordiae, eti-- am iis qui fide sulcepta in peccatum incidunt, Poenitentiam secundam; si quam si quis post vocationem Baptismum s cilicet , tentatus . . .&is circumventus fuerit, unam adhuc Poenitentiam ALTER Ius POENITENTIAE NESCIAM accipiat μἱαν ἔτι μιετανοία ν άμετανοητονὶ &c. PROBATUR ex S. Paciano adversus Sempronianum : Attende ,
, , inquit , quod ad Petrum dicat inferius : id quod peccatur in hominemo septuagies septies esse relaxandum ; ut ostendat alias vel semel posse. M Conceditur ergo vel semel Ecclesiae , quod nobis ipsis toties impera
PROBATUR 3. ex S. Ambrosio cap. Io. de Poenitentia . - Μerito reprehenduntur , inquit, qui saepius agendam Poenitentiam putant , quia se luxuriantur in Christo. Nam si vere agerent Poenitentiam, iterandam is postea non putarente quia SICUT UNUM BAPTISMA, ITA uNA POE M NITENTIA , quae tamen publice agitur . Non quotidiani nos debetis poenitere delim , sed haec delictorum leviorum est , illa graviorum
PROBATuR 6. ex Stricto epis. I. cap. 3. de his enim loquens , qui acta Poenitentia tanquam canes ad vomitus redeunt , sic pronuntiat : De quibus, quia su FFUGIUΜ NON HABENT POENITENDI , id diximusis decernendum ut &c. PROHATUR 7. ex Augustino epis. ad Macedonium , olim nunc I 33. in qua statuit caute salubriterque provisum esse , ut locus illius humillimae Poenitentiae sEMEL in Ecclesia concederetur ; ne medicina vilis , minus utilis esset aegrotis ; quae tanto magis salubris est , quanto minus contemptibilis fuerit. Adjunge audiorem constitutionum apostolicarum lib. a. cap. 43. ; Origenem rom. IO. in Joan. pag. I 63. tom. 24. pag. 343. editionis mei ranae ; Hieronymum in comment. ad Habacuc cap. 3. Synodum Eliberia ranam can. 3. I. Toletanam tertiam can. II. Ο Ηugonem a S. Vbctore lib. I. de Sacramentis cap. 24. Gratianum in decreto HAE JO. can. 6 I. ρο 6 a. Lombardum lib. 4. sententiarum , dis. I A. Alensem parte quain. 14. membro 6. art. 2. S. Thomam in 4. ds. I 4. art. 5. Bonaven turam is 4. disi. Im parte a. Ricardum in 4. dis. I . art. II. Durandum ibid. quaes. 4. & Bielem ad eandem diu. sub finem. E recentioribus
adde Alba spinaeum observat. lib. 2. cap. 3. Petavium in animadvers. ad
Epiebantum haeresi 39. Morinum lib. 3. cap. 2 o. Natalem Alexandrum Α a 4 ad
387쪽
ad saecul. tertium pag. 4as. Illustrissimum Ponti opoleos episcopum contra adversarios suos quaest. 24. Jueninum &c.
OBJICIEs I. Origenes hom. II. in cap. 23. Levit. In gravioribus, o inquit , criminibus semel tantum v EL RARO Poenitentiae concedituris locus. Ista vero communia , quae frequenter incurrimus, semper Poeni- , , tentiam recipiunt , & sine intermissione redimuntur . Ergo saepius aliquando iterabatur Poenitentia publica. RESPONDEO has voces, vel raro esse perperam in Origenis contextum intrusas. i. quippe non conveniunt cum Origenis proposito e explicabat enim ibi venditarum domuum, quae antiqua lege licita erat , redemptionem. Hoc autem dilcrimen erat rusticas inter & urbanas domos, quod hae semel tantum, illa: saepius redimi possent : comparat a tem peccata graviora cum domibus urbanis , & leviora cum rusticis . Quare Origenis scopus omnino postulat ut peccata graviora semel tam tum Poenitentia publica redimi possent. a. Hunc Origenis locum sine supposititiis illis vocabulis refert Magister sententiarum disintione I . s. denique, extat in minore nostra bibliotheca vetustum exemplar Orbgenis, a quo haec absunt. OBIICIES a. Irenaeus lib. 3. eap. 4. supra , & Eusebius lib. 4. biI. cap. II. de Cerdone testantur, ut & Tertullianus de Ualentino & Marcione, quod saepe ad Poenitentiam admissi sint.
REsPONDEO I. nonnullos existimare nullis Haereticis , cum ad Ecclesiam reverterentur , impositam esse Pinitentiam publicam : quod si ita esset, nihil intolens foret quod semel & iterum admissi fuissent Ce do, Marcion & Valentinus r a. ut id minus probabile sit, non ita austeram sorte II. seculo , quo illi vivebant , Romanam Ecclesiam extistisse, cum nondum plane constituta esset Poenitentiae . disciplina r in iis 'autem quae spectant ad disciplinam Variari posse e g. spem majoris boni in causa identidem fuisse, cur antiquus laxaretur rigor; sic, quem- ad emodum superiori fessione , observavimus , benignius actum est cum Trophimo, quod plebem quam abstraxerat, secum reduceret. Idem ab haere leon ducibus expectabatur : hinc major illa facilitas in Pet nitentia
OBIICIEs 3. Chrysostomus ab iteranda Poenitentia publica alienus non fuit ; imo & hanc ob. causam in invidiam vocatus est. Sic enim Socrates lib. 6. ov. I9. de illo et Cum a synodo Episcoporum semelis duntaxat iis qui post Baptismum peccassent concessa fuisset Poenitenis tia , ipse pronuntiare non dubitavit : Licet millies Poenitentiam is egeris , . accede . Ob quam doctrinam tum a familiaribus suis reis prehensus est , tum etiam a Sisinnio Novatianorum Episcopo. Et vero inter varia accusationis adversus Chrysbstomum capita , hoc est in Photii bibliotheca sextum, Quod aditum aperiat peccatoribus, dicens: Si is ithrum pecces, iterum Poenitentiam flacito t. &, Quoties peccaveris, acia cede ad me, di ego te curabo.
388쪽
- DE SAETISFACTIONE. - 377- RΕsPONDEO T. nobis ossicere non possie Chrysostomum , fi quid aeaeteris diversum scripserit ἔ nec Ecclesiam Constantinopolitanam , si quid post abrogatum P nitentiarium in prisco Pgnitentiae ordine novaverit . De communi enim ac pervulgata Ecclesiarum disciplina loquimur , non omnium , si quae sit , quae ab aliarum moribus abscesserit. a. Id videri ab adversariis ad inviuiam conflandam confictum ἱ idque ex quibusdam fortasse verbis Chrysostomi ad Poenitentiam generatim adhortantis . 3. Ex hac ipsa historia manifeste constat , Pgnitentiam
publicam non saepe iterari . Quandoquidem semel eam esse concedendam Synodus ibidem memorata decreverat ; nec vero suimet calumniae locus , si non aliud d i xisse Chrysostomus fingeretur, aliud Ecclesia usu passis: ex contraria enim Ecclesiae consuetudine accusatio deprompta est. Vide Valesium in notis. OBIICIE s ultimo . Sanctus Thomas 3. pari quaest. 84. an. IO. ac censet Haereticis eos , qui affirmarent Pε nitentiam iterari non posse .
DISTINGUO antecedens e Pgnitentiam in universum ; concedo e
Pqnitentiam publicam ; nego. Quocirca indubitatum est Ps nitentiam pumblicam vulgo semel duntaxat esse usurpatam ; in eoque passim scriptores consentiunt.
Sed utrum post actam hanc Ps nitentiam, si quis in gravia crimina it rum prolaberetur, ei priuata Ps nitentia & venia subveniretur, quaestio est non mediocris: id fieri consuevisse, saltem in ipso mortis puncto , amrmantibus nonnullis;. id autem negantibus Albaspinaeo, Petavio , Morino cum aliis pluribus. ' . .
' Qui post actam semel palam ac publice Poenitentiam in eadem scelera relaberentur , iis nec ulla privata Pgnitentia deinceps, nec ulla plerisque in Ecclesiis venia, ac ne in ipso qui lam mortis articulo , concessa suisse
videtur. PR ORATUR T. ex dictis illorum Patrum quos modo laudavimus. Primo enim Hermas hancce Ρε nitentiam sic ait esse unam, ut non O scure alteram excludat.
Secundo Tertullianus non solum pronuntiat eam semel fuisse usurpatam , & id satis esse; sed etiam rationes affert, cur aliter id fieri non oporteret ἐν i. est illius, qui post exhaustos Poenitentiae labores iterum Peccat, contumacia & obstinatio r a. quae in eodem apparet, divini ibmoris exti notio : 3. ingrati animi labes t 4. injuriosissimus contemptus Dei , qui Diabolo, post factum utriusque periculum, turpiter post pinnitur ; quas apud eum hujusce moris sausas legisse operae pretium sue rit . Hae autem lausae si Poenitentiam luctuosam ac pudibundam exel eunt, mutro magis privatam ac leviorem. Tertio
389쪽
Tertio Clemens Alexandrinus non tantum ait , Poenitentiam hane alterius Poenitentiae fuisse nesciam ; sed etiam cur ita fieret aperit : se Voluntarie enim peccantibus nobis, . . . inquit, non amplius relimis quitur pro peccatis hostia . . . . Continuae autem & sese invicem e is cipientes propter peccata Poenitentiae nihil differunt ab iis, qui om- is nino non crediderunt Apparentia igitur est Poenitentiae, nonis Poenitentia, veniam saepius' petere eorum quae saepe peccaVimus . μCum ita de relapsis existimaret Ecclesia , an iis & Poenitentiae sacrumentum & veniam concessit Quarto Origenes eodem modo , quo Hermas & Clemens, loquitur;& hom. II. in Letat. in hoc opponit peccata graviora levioribus, quod leviora saepe, graviora vero semel tantum redimi possent. Quinto Synodus Eliberitana can. 3. Si post Ps nitentiam , inquit , is suerint moechati , placuit ulterius eis non esse dandam communi is nem, no lusisse de dominica communione videantur. Can. autem se 7. - Si quis sorte fidelis post lapsum moechiae , post tempora consti- se tuta acta Poenitentia, denuo suerit sornicatus, placuit eum nec in iis ne habere communionem.
Sexto rem adhuc certius & evidentius conficit Augustinus epist. 13 3. Nempe Μacedonius magistratu aliquo ornatus in Africa ab ipso quae siverat cur Episcopi pro reis apud iudices semper intercederent, & pro iisdem semel & iterum, cum Ecclesia hujusmodi hominibus unam duntaxat Poenitentiam largiretur. Nam, inquit epistola I 3 a. si a Domi-- no peccata adeo prohibentur , ut NE POENITENDI QUIDEM C M PIA POST PRIΜΑΜ POEN ITENTIAΜ TRIBUATUR, quemadmo
se, dum nos possumus ex religione contendere , ut nobis , qualecunque se illud crimen fuerit , dimittatur λ. Respondet Augustinus in hunc modum : In tantum autem hominum aliquando iniquitas progrediis tur, ut etiam post actam Psnitentiam, .... vel smilia, Vel gravio- ra committant : & tamen Deus facit etiam super tales oriri solemo suum , nec minus tribuit quam ante i tribuebat largissima munera vi-ψ tae & salutis, & quamvis eis in Ecclesia LOCUS HUΜILLIΜJE PoE-- NITENTIAE NON CONCEDATUR , Deus tamen super eos suae pa-M tientiae non obliviscitur . Ex quorum numero si quis nobis dicat :is Aut date mihi eundem iterum poenitendi locum; aut desperatum meis permittite, ut quidquid libuerit faciam; . . . aut dicite mihi utrum is aliquid prosit ad vitam futuram .... si me pς nitendo vehementius se quam prius excruciaVem, . . . si flevero uberius, . . . si Pauperes su-- stentavero largius : ... . Quis nostrum ita desipit ut huic homini , is dicat : Nihil tibi ista proderunt in posterum λ . . . . Quamvis ergo si caute & salubriter provisum sit, UT LOCUs ILLI Us HUMI IMAE POE
,, NITENT I IE SEΜEL LN ECCLESIA. CONCEDATUR , ne medicina vi
is lis minus utilis esset aegrotis , quae tanto magis salubri est, quanto is minus contamptibilis sueri , quis tamen audeat dicere Deo Quare
390쪽
,, hute homini , qui post erimam Poenitentiam rursus se laqueis ini-
quitatis obstringit, adhuc iterum parcist . . . Cum igitur super pec- is catores tanta sit patientia, tanta misericordia divina, ut in hac tem-
,, porali vita moribus emendatis, non damnentur in aeternum, . . qua-- les nos esse oportet homines erga homines P &c. Haec autem tum
Macedonii interrogatio , tum responsio Augustini manifeste indicant nullum tunc temporis in Ecclesia locum , sive . alteri Poenitentiae, sive veniae , post actam semel Poenitentiam superfuisse. i. enim si expleta semel Poenitentia , eorumdem aut similium postea peccatorum secunda Poenitentia expiandorum potestas in Ecclesia facta esset; non fuisset cur adeo miraretur Μacedonius , Cur id Augustino objiceret .
quod nimirum pro reis indefesse judicibus supplicarent Episcopi, cum
ipsi semel veniam concederent nullum enim extitisset aut quaestioni aut dissicultati. sundamentum. a. Augustinus saltem obviam & facilem ad manum habuisset responsionem , Ecclesiam scilicet Poenitentiae quidem publicae iterandae facultatem non dare, sed aliam non negare privatam , ac deinde veniam impertiri i nihil ergo mirum esse si pro relapsis se apud judices interponeret. Atqui hanc responsionem non adhi-het Augustinus; imo aperte confitetur in Ecclesia nihil ejusmodi certis de causis ne v. g. medicina Vilis minus utilis flaret, esse usitatum ἔMee ad Ecclesiae consuetudinem recurrit; sed ad eximiam benignitatem Dei, qui super vios consceleratos homines, etiam post iterata flagitia , solem suum facit oriri , eosque patientia sua ad Poenitentiam adducit . In eo denique totus est ut ostendat Episcopos qui magistratus adibant indesinenter, non in exemplum sibi proponere Ecclesiae usum, sed Dei misericordiam. Ergo reipsa tunc Ecclesia nihil amplius his in crimina relapsis indulgebat . Et vero ibidem Augustinus inducit ex his relapsis unum , qui hujus Ecclesiae severitatis conscius , ita Episcopos compel- Iat r Aut date mihi eundem iterum poenitendi locum , aut desperam tum me permittite λ . . . aut . . . . dicite utrum mihi aliquid prosit se ad vitam futuram si me , poenitendo , vehementius ά . . . excruciaVe-
,, ro . Hoc autem arguit , post actam semel Poenitentiam, nullum fuisse in Ecclesia subsidium, nullum ab ea auxilium fuisse expectandum ἰquandoquidem desperandum erat, aut ad Dei solius benignitatem con-1ugiendum . Quid autem Augustinus ad haec ρ An hunc hominem anxium ad Ecclesiam vocat Nequaquam : imo uni Deo permittit. Ergo. Septimo denique, Concilium Toletanum III. an. 389. can. II. Quo-M niam comperimus, inquit, per quasdam Hispaniarum ecclesias, nonis secundum canonem, sed *dissime pro suis peccatis homines agere Psis nitentiam , ut quoties peccare libuerit toties a Presbytero se recomis ciliari expostulent, ... ideo , pro coercenda tam execrabili praesumpti ne, id a sancto concilio jubetur, ut secundum sermam canonum an liquorum dentur Poenitentiae, hoc est , ut prius eum quem sui poenitet facti, communione suspensum, saciat anter. reliquos Poenitentes